អន្តរជាតិ

ហ្សាការតា៖ ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ការសាកល្បងបានទទួលជោគជ័យក្នុងការផលិតបង្កងមានទំហំធំល្អសម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ ហើយបានលក់ទៅឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី។ លោកអគ្គនាយកផ្នែកវារីវប្បកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ីអាចចិញ្ចឹមបង្កងចាប់ពីដំណាក់កាលកូនបង្កង រហូតដល់មានទំហំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកអគ្គនាយក បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មាន កាលពីថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា​ «នេះបង្ហាញថា យើងអាចចិញ្ចឹមបង្កងឱ្យធំតមាទំហំទីផ្សារត្រូវការ ហើយអាចលក់ និងនាំចេញបាន»។ លោកបានបន្ថែមថា បង្កងជិត ៣៤០ គីឡូក្រាម របស់កម្មវិធីចិញ្ចឹមសាកល្បងត្រូវបាននាំចេញទៅលក់ឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី និងទទួលបានការឆ្លើយតបជាវិជ្ជមានពីទីផ្សារ។ ការនាំចេញលើកក្រោយ ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៦។ លោកបាននិយាយថា ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី មានគម្រោងរពង្រីកកម្មវិធីចិញ្ចឹមបង្កង ដែលទទួលបានជោគជ័យទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗទៀត ដើម្បីបំពេញតម្រូវការក្នុងស្រុក និងសម្រាប់នាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅប្រទេស។ ចំណែកពាណិជ្ជករនាំចេញក្តាម និងបង្កងទៅកាន់ប្រទេសសិង្ហបុរី និងប្រទេសចិន បាននិយាយថា បង្កងចិញ្ចឹមដោយ មជ្ឈមណ្ឌលជលផលវារីវប្បកម្មសមុទ្ររបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលខ្ពស់នៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកបាននិយាយថា មុននឹងប្រមូលផលបង្កងក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកបានសាកល្បងធ្វើតេសនៅទីផ្សារក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ហើយបង្ហាញថា បង្កងទាំងនោះនៅតែមានគុណភាពល្អ។ លោកបាននិយាយថា «គុណភាពគឺល្អ ហើយបង្កងនៅតែមានសុខភាពល្អ។ ពួកវាបានមកដល់កន្លែងរក្សាទុកក្នុងសភាពល្អ។ យើងក៏បានសាកល្បងនាំចេញទៅសិង្ហបុរីផងដែរ ហើយការឆ្លើយតប គឺមានភាពវិជ្ជមានខ្លាំង»។ លោកបាននិយាយថា ទីផ្សារបង្កងចិញ្ចឹមរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង […]

ឡុងដ៍៖ អង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (FAO) គ្រោងបង្កើនផលិតកម្មវារីវប្បកម្ម ដួចជាការចិញ្ចឹមត្រី និងសត្វរស់នៅក្នុងទឹកផ្សេងៗទៀត ជំនួសឱ្យការនេសាទត្រីធម្មជាតិ ឱ្យបាន៧៥ភាគរយ ត្រឹមឆ្នាំ២០៤០ គឹដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអាហារសមុទ្រ ព្រមទាំងចូលរួមលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងលុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន នៅលើពិភពលោក។ ប៉ុន្តែការវិភាគបានរកឃើញថា ផែនការនេះអាចនាំឱ្យមានការចាប់ត្រីធម្មជាតិរាប់សិបលានតោនពីមហាសមុទ្រជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីយកទៅធ្វើជាចំណីសម្រាប់ចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុន និងបង្គាជាដើម។ វារីវប្បកម្មអាចបង្កើនសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើធនធានជលផល ដែលកំពុងរងការនេសាទលើសកម្រិតរួចទៅហើយ ពីព្រោះធនធានអាហារបំផ្លាញនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ និងនៅតាមសហគមន៍តាមតំបន់ឆ្នេរ ដែលធ្លាប់តែពឹងផ្អែកលើធនធានទាំងនោះ។ របាយការណ៍បានឱ្យដឹងទៀតថា ផលិតផលវារីវប្បកម្មបានផ្គត់ផ្គង់ជាងពាក់កណ្តាលនៃបរិមាណសត្វទឹក ដែលមនុស្សទទួលទាននៅទូទាំងពិភពលោក។ ចំំណែកប្រភេទសត្វទឹកស៊ីសាច់ជាអាហារ និងចិញ្ចឹមក្នុងកសិដ្ឋានវារីវប្បកម្ម ជាទូទៅពួកវាស៊ីចំណីជាម្សៅសាច់ត្រី និងប្រេងត្រី ដែលផលិតឡើងតាមរយៈការកិនត្រីធម្មជាតិតូចៗ។ លោកស្រី តារា ហ្គណេស (Tara Ganesh) អ្នកធ្វើយុទ្ធនាការជាន់ខ្ពស់របស់មូលនិធិទីផ្សារប្រែប្រួល (Changing Markets Foundation) បាននិយាយថា «ត្រីទាំងនេះជាប្រភេទសត្វ ដែលស៊ីសាច់តាមធម្មជាតិ ដូច្នេះវាត្រូវស៊ីអាហារបែបនេះនៅក្នុងធម្មជាតិ។ យើងមិនអាចកែប្រែការចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុនឱ្យក្លាយជាសត្វស៊ីបន្លែ ក្នុងរយៈពេលតែមួយភ្លែតទេ»។ លោកស្រីបាននិយាយទៀតថា ទោះបីអ្នកផលិតបានកាត់បន្ថយបរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលត្រូវប្រើសម្រាប់ផលិតជាចំណីត្រីចិញ្ចឹមក៏ដោយ ក៏វាមិនមានន័យថា បរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលឧស្សាហកម្មវារីវប្បកម្មប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើចំណីកំពុងថយចុះនោះដែរ។ សាកលវិទ្យាល័យ ប្រីធីស […]

សេអ៊ូល៖ រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងត្បូង បានជ្រើសរើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេបង្អស់ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល ដោយសម្រេចផ្តល់សំណងចំពោះភាពខុសគ្នានៃតម្លៃរហូតដល់៨០ភាគរយ នៃតម្លៃលក់ដុំ ប្រសិនបើតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ ក្រសួងកសិកម្ម ស្បៀងអាហារ និងកិច្ចការជនបទ របស់កូរ៉េខាងត្បូង បានប្រកាសថា ខ្លួនបានជួបប្រជុំលើកទី១ នៃគណៈកម្មាធិការពិគ្រោះយោបល់ ស្តីពីស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងសេអ៊ូល។ ប្រព័ន្ធស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល គឺជាយន្តការថ្មីមួយ ដែលរដ្ឋាភិបាលកូរ៉េផ្តល់ការគាំទ្រទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែក ចំពោះភាពខុសគ្នារវាងតម្លៃគោលសម្រាប់កសិផល និងតម្លៃនៅលើទីផ្សារ នៅពេលតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦នេះ ខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ត្រូវបានជ្រើសរើសជាមុខទំនិញគំរូដំបូងគេបង្អស់ ដោយសារតម្លៃ និងបរិមាណផលិតកម្មរបស់កសិផលទាំងពីរមុខនេះ មានការប្រែប្រួលខ្លាំងទៅតាមស្ថានភាពដំណាំ។ កូរ៉េគ្រោងបន្ថែមមុខទំនិញកសិផលជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយពិចារណាលើឥទ្ធិពលរបស់វា ចំពោះរបបអាហាររបស់ប្រជាជនកូរ៉េ ដោយកំណ់តប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការជាមុន ព្រមទាំងលទ្ធភាពទទួលបានទិន្នន័យថ្លៃដើមផលិតកម្មច្បាស់លាស់។ តម្លៃគោលត្រូវបានកំណត់នៅត្រឹម៨០ភាគរយនៃតម្លៃលក់ដុំ រួមទាំងថ្លៃចំណាយក្នុងការគ្រប់គ្រងកសិកម្ម ហើយរាប់បញ្ចូលថ្លៃពលកម្មរបស់កសិករផ្ទាល់ទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែកផងដែរ។ តម្លៃជាមធ្យម ត្រូវគណនាផ្អែកលើតម្លៃកសិផលក្នុងរដូវប្រមូលផល របស់ដំណាំនីមួយៗ ហើយរាប់បញ្ចូលតម្លៃនៃផលិតផលគ្រប់កម្រិតគុណភាព គឺគុណភាពខ្ពស់ មធ្យម និងទាប។ សម្រាប់មុខទំនិញ ដែលមានការប្រែប្រួលតម្លៃខ្លាំង ទំហំនៃការគាំទ្រនឹងត្រូវបង្កើនជាដំណាក់កាលៗ […]

ញូវដេលី៖ ក្រុមហ៊ុនផលិតឱសថរបស់ដាណឺម៉ាក ឈ្មោះ ណូវ៉ូ ណ័រឌីស (Novo Nordisk) បាននិយាយកាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦នេះថា ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កំពុងរស់នៅជាមួយជំងឺទឹកនោមផ្អែម ខណៈមនុស្ស១៣៦លាននាក់ ផ្សេងទៀតស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ដោយសង្ស័យថា មកពីបរិភោគអាហារកញ្ចប់មាបតម្លៃថោក។ ក្រោយពីការចេញផ្សាយបែបនេះ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានចាប់ផ្តើមរឹតបណ្ដឹងការដាក់ស្លាកព្រមានចំពោះសុខភាព នៅលើផលិតផលម្ហូបអាហារមួយចំនួន រហូតបង្កឱ្យមានការជជែកដេញដោលនៅទូទាំងប្រទេស អំពីមូលហេតុប្រជាជនឥណ្ឌាចូលចិត្តបរិភោគអាហារវេចខ្ចប់ស្រាប់ និងតម្លៃថោក ខណៈក្រុមហ៊ុនផលិតអាហារមួយចំនួនបានលក់ផលិតផលដដែល​​​ តែមានជីវជាតិល្អជាងមុន នៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសផ្សេង។ យោងតាមក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវមួយផ្សេងទៀត បានឱ្យដឹងថា ទីផ្សារអាហារវេចខ្ចប់របស់ឥណ្ឌា ដូចជាមីកញ្ចប់ជាដើម បានកើនឡើងដល់ទឹកប្រាក់ជាង១៣៧ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ គឺកើនឡើងពី១២៩ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ហើយត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងកើនដល់ជិត២៤០ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣៤។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ អាហារខេចខ្ចប់ស្រាប់ប្រហែល ៦ ពាន់លានកញ្ចប់ ដែលប្រជាជនឥណ្ឌាបរិភោគនៅតាមគ្រួសារ និងតាមតូបលក់អាហារតាមចិញ្ចើមផ្លូវ គឺជាមីឈ្មោះ ម៉ាគ្គីស្រុះទឹកក្តៅ  (Maggi Two-Minute Masala) ដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុនណេស្លេ (Nestlé) របស់ប្រទេសស្វីស។ ដោយសារប្រាក់ចំណូលរបស់គ្រួសារណ្ឌា ទាបជាងមធ្យមភាគលើពិភពលោកច្រើនពេក ប្រជាជនឥណ្ឌាដ៏ច្រើនចូលចិត្តបរិភោគផលិតផលអាហារមានតម្លៃថោក ដូចជា មីកញ្ចប់ម៉ាក ម៉ាគ្គី […]

អន្តរជាតិ៖ នៅពេលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅសាកលវិទ្យាល័យសហព័ន្ធ សានិតា កាតារីណា (Santa Catarina) នៃប្រទេសប្រេស៊ីល វិភាគត្រីធូណា ចំនួន៥៣ក្បាល ដែលទើបនេសាទបានថ្មីៗ ក្នុងតំបន់ ពួកគេបានរកឃើញថា ត្រីស្ទើរតែទាំងអស់មានផ្ទុកដង្កូវប៉ារ៉ាស៊ីត។ យោងតាមលទ្ធផលស្រាវជ្រាវ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានរាប់ឃើញដង្កូវតូចៗ សរុបជាង១ ៦០០ក្បាល។ ដោយប្រើឧបករណ៍មីក្រូទស្សន៍ដ៏មានប្រសិទ្ធភាព ពួកគេបានរកឃើញថា មានតែក្រលៀន និងបេះដូងត្រីប៉ុណ្ណោះ ដែលគ្មានផ្ទុកប៉ារ៉ាស៊ីត។ ចំណែកឯសរីរាង្គផ្សេងទៀតវិញ មានដង្កូវ ឬសញ្ញាបង្ហាញពីកើតដង្កូវស្ទើរតែគ្រប់ទីកន្លែង។ ក្នុងចំណោមត្រីធូណា៥៣ក្បាល គឺ៩៦ភាគរយ មានឆ្លងប៉ារ៉ាស៊ីត។ ពោះវៀនត្រីធូណា គឺជាសរីរាង្គមានឆ្លងប៉ារ៉ាស៊ីតច្រើនជាងគេ បន្ទាប់មកគឺជាលិកាសាច់ដុំ ដែលសំខាន់ជាងគេសម្រាប់មនុស្សយើងហូប ហើយបន្ទាប់មក គឺក្រពះត្រីធូណា។ អ្នកចងក្រងឯកសារបានសន្និដ្ឋានថា «លទ្ធផលទាំងនេះបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃការត្រួតពិនិត្យផ្នែកអនាម័យ និងសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃការវះយកសរីរាង្គខាងក្នុងចេញភ្លាមៗ ដើម្បីចៀសវាងការផ្លាស់ទីរបស់កូនដង្កូវតូចៗពីសរីរាង្គខាងក្នុងទៅកាន់ជាលិកាសាច់ដុំ»។ ការសិក្សានៅប្រទេសប្រេស៊ីលនេះ មានទំហំតូចតាចទេ ដោយសិក្សាត្រឹមតែពេលវេលាមួយប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវាបង្ហាញថា ត្រីធូណានៅតំបន់នេះ ជាទូទៅអាចផ្ទុកប៉ារ៉ាស៊ីត ក្នុងក្រុមធំៗពីរនៃពពួកព្រូនសំប៉ែត ទ្រីប៉ាណូរីនឆា (Trypanorhyncha) និងព្រូនសមុទ្រ អានីសាគិស (Anisakis)។ ប៉ារ៉ាស៊ីត និងត្រីបានវិវត្តរួមគ្នា ដើម្បីរស់នៅជាមួយគ្នាក្នុងមហាសមុទ្ររបស់ពិភពលោក ដូច្នេះ ការរកឃើញប៉ារ៉ាស៊ីតនៅក្នុងត្រីធូណា […]

ហូជីមិញ៖ វិស័យវារីវប្បកម្មវៀតណាម ជាពិសេសមុខរបរចិញ្ចឹមបង្គា បានបន្តរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ដល់ទិន្នផលផលិតកម្ម និងចំណូលពីការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេស នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៦នេះ។ ការចិញ្ចឹមបង្គាដោយប្រើបច្ចេកវិទ្យាថ្មី បានក្លាយជាកត្តាជំរុញកំណើនដ៏សំខាន់មួយ ដោយផ្តល់ផលចំណេញខ្ពស់ដល់ទាំងកសិករ និងអាជីវកម្មនៅក្នុងខេត្ត​ វិញឡុង ភាគខាងត្បូងប្រទេសវៀតណាម។ មន្ទីរកសិកម្ម និងបរិស្ថានខេត្តវិញឡុង​ បានឱ្យដឹងថា ខេត្តនេះបានចិញ្ចឹមបង្គាលើផ្ទៃដីជាង៦៥ម៉ឺនហិកតា និងទទួលបានទិន្នផលសរុបជិតជាង១៦ម៉ឹនតោន។ ក្នុងចំណោមផ្ទៃដីទាំងនេះ មានជាង៦ ៣០០ហិកតា ត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ការចិញ្ចឹមបង្គាដោយប្រើបច្ចេកវិទ្យាថ្មី។ ចំណែកទិន្នផលស្ថិតនៅចន្លោះពី៤០ ទៅ៦០តោនក្នុងមួយហិកតា ដែលបង្កើតទិន្នផលសរុបជាង៨៨ ០០០ តោន គឺខ្ពស់ជាងការចិញ្ចឹមតាមវិធីប្រពៃណី រហូតដល់ទៅប្រាំដង។ កសិករអាចទទួលបានប្រាក់ចំណេញសុទ្ធចន្លោះពី១៩ ០០០ដុល្លារ ដល់ជិត៣០ ០០០ដុល្លារ ក្នុងមួយហិកតា។ អនុប្រធានមន្ទីរកសិកម្ម និងបរិស្ថានខេត្តវិញឡុង បាននិយាយថា ខេត្តកំពុងផ្តោតលើការរៀបចំផែនការ និងការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដឹកជញ្ជូន និងបណ្តាញអគ្គិសនី ដើម្បីគាំទ្រតំបន់ចិញ្ចឹមបង្គាដោយប្រើបច្ចេកវិទ្យាថ្មី។ លោកបាននិយាយថា ក្នុងដំណាក់កាលខាងមុខ ខេត្តវិញឡុង នឹងផ្តល់អាទិភាពដល់ការសាងសង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងទាក់ទាញវិនិយោគិនធំៗ ដែលមានធនធានគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីអភិវឌ្ឍទាំងការផ្គត់ផ្គង់ធាតុចូល និងការនាំចូលទៅកាន់ទីផ្សារ សម្រាប់ផលិតផលបង្គាវៀតណាម។ បច្ចុប្បន្ន វិញឡុង កំពុងស្វែងរកការវិនិយោគសម្រាប់គម្រោងវារីវប្បកម្មខ្នាតធំចំនួនបួន ដែលគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីជាង១ ០០០ហិកតា និងមានទុនវិនិយោគសរុបប្រមាណ១៣លានដុល្លារ៕ […]

ហ្សាការតា៖ អ្នកនាំចេញផលិតផលជលផលរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី បានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មជាមួយជប៉ុន ក្នុងទំហំទឹកប្រាក់តជាង១៩៨លានដុល្លារ នៅក្នុងពិព័រណ៍ជលផល និងបច្ចេកវិទ្យាអន្តរជាតិជប៉ុន លើកទី២៨ នាទីក្រុងតូក្យូ។ មន្ត្រីពាណិជ្ជកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយកាលពីថ្ងៃទី៨ ខែកញ្ញាថា កិច្ចព្រមព្រៀងនេះបង្ហាញពីតម្រូវការផលិតផលសមុទ្ររបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី នៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសជប៉ុន។ យោងតាមលទ្ធផលនៃការផ្គូផ្គងអាជីវកម្ម ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍នេះ ចំណាប់អារម្មណ៍ភាគច្រើនរបស់អ្នកទិញផ្តោតលើត្រីធូណា និងផលិតផលត្រីធូណាកែច្នៃ បន្ទាប់មក គឺមឹកពីងពាង ក្តាមសេះ កាំប្រម៉ាសមុទ្រ និងត្រីងៀត។ មន្ត្រីពាណិជ្ជកម្ម និងការទូតរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី​ ប្រចាំប្រទេសជប៉ុន បានចាត់ទុកចំណាប់អារម្មណ៍ផ្នែកពាណិជ្ជកម្មដ៏ខ្លាំងនេះថា ដោយសារកិច្ចព្រមព្រៀងភាពជាដៃគូសេដ្ឋកិច្ចឥណ្ឌូណេស៊ី-ជប៉ុន ដែលត្រូវបានកែសម្រួលថ្មី និងលុបចោលពន្ធគយលើការនាំចេញផលិតផលត្រីកែច្នៃរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ីទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន។ មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់នៃក្រសួងពាណិជ្ជកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា «តាមរយៈកិច្ចសហប្រតិបត្តិការនេះ លទ្ធភាពចូលទីផ្សារជប៉ុនកាន់តែបើកទូលាយ តាមរយៈគោលនយោបាយអត្រាពន្ធសូន្យ សម្រាប់ផលិតផលត្រីកែច្នៃពីឥណ្ឌូណេស៊ី»។ ដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការកាត់បន្ថយពន្ធគយនេះ ឯកអគ្គរដ្ឋទូតឥណ្ឌូណេស៊ីប្រចាំប្រទេសជប៉ុន បានជំរុញឱ្យអ្នកនាំចេញក្នុងស្រុក​ ត្រូវរក្សាទំនុកចិត្តនៃការផ្គត់ផ្គង់ និងស្តង់ដារគុណភាពច្បាស់លាស់ ដើម្បីកសាងទំនុកចិត្តថែមទៀត សម្រាប់រយៈពេលវែងជាមួយអ្នកទិញជប៉ុន។ ការនាំចេញផលិតផលជលផលកែច្នៃរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ីទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន បានកើនឡើងដល់ទឹកប្រាក់ជិត៤៦លានដុល្លារ ក្នុងឆមាសទីមួយនៃឆ្នាំ២០២៦។ ក្នុងចំណោមការនាំចេញទាំងនេះ ប្រភេទត្រីធូណាកែច្នៃ មានតម្លៃសរុប៤១លានដុល្លារ៕ (ផាន់ អាណា)

ចិន៖ នាពេលថ្មីៗកន្លងមកនេះ កសិករចិនបានសម្រេចជោគជ័យក្នុងការបង្កាត់ពូជស្រូវថ្មី  ដែលអាចផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រចិន ដោយទទួលបានស្រូវទម្ងន់ជិត៩តោនក្នុងមួយហិកតា កាលពីថ្ងៃទី៧ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០២៦ នៅក្នុងខេត្ត ហ៊ូណាន ភាគកណ្តាលប្រទេសចិន។ បណ្តាញសារព័ត៌មានចិន បានចេញផ្សាយថា ក្រុមអ្នកជំនាញរបស់សមាគមសមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្ម ខេត្តហ៊ូណាន សហការជាមួយវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវស្រូវជាតិចិន នៃសាកលវិទ្យាល័យអ៊ូហាន (Wuhan University) បានវាយតម្លៃទិន្នផលស្រូវលើផ្ទៃដីជាង១៣ហិកតា ដែលដាំស្រូវពូចកូនកាត់ទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់ដាច់គេ​។ ផ្ទៃដីដាំស្រូវពូជកូនកាត់របស់ចិន ធ្លាប់តែផ្តល់ទិន្នផលដដែលៗជាយូរមកហើយ នៅលើជាង១៣លានហិកតា លុះដល់ឆ្នាំ២០២៥ ផ្ទៃដីបង្កបង្កើនផលពូជស្រូវកូនកាត់ ត្រូវបានពង្រីកជាបន្តបន្ទាប់ទូទាំងប្រទេស រហូតដល់ទំហំជាង៦៦៦ លានហិកតា។ ទោះជាយ៉ាងណា ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាពនៃឧស្សាហកម្មផលិតពូជស្រូវកូនកាត់ នៅតែប្រឈមនឹងបញ្ហាធំៗពីរសម្រាប់កសិករចិន គឺថ្លៃគ្រាប់ពូជខ្ពស់ពេក ប៉ុន្តែទិន្នផលផលិតស្រូវនៅទ្រឹងដដែល អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ គឺប្រហែលត្រឹម២ ៤០០គីឡូក្រាមប៉ុណ្ណោះ ក្នុងមួយហិកតា។ ដើម្បីដោះស្រាយឧបសគ្គទាំងនេះ មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវស្រូវកូនកាត់​ ខេត្តហ៊ូណាន បានចាប់ផ្តើមកម្មវិធីស្រាវជ្រាវជាប្រព័ន្ធ កាលពីជាង២០ឆ្នាំមុន ដោយផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍធនធានពូជស្រូវថ្មី ដែលសមស្របនឹងភូមិសាស្ត្រ ព្រមទាំងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត។ របាយការណ៍បានឱ្យដឹងថា អ្នកស្រាវជ្រាវបានអភិវឌ្ឍវិធីសាស្ត្របង្កាត់ពូជថ្មី ដែលហៅថា «ការជ្រើសរើសពីរដង និងការកំណត់លក្ខណៈពីរដងក្នុងជំនាន់តែមួយ»។ វិធីសាស្ត្រនេះបានធ្វើឱ្យការអភិវឌ្ឍពូជថ្មីទទួលជោគជ័យ។ ជាមួយគ្នានេះ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានបញ្ចូល […]

ម៉ាឡេស៊ី៖ ដោយសារបញ្ហា​រាំងស្ងួត អាកាសធាតុក្ដៅខុសប្រក្រតី បង្កដោយបាតុភូត អែលនីញ៉ូ កសិករម៉ាឡេស៊ីកំពុងមានការភ័យព្រួយផង និង​ត្រៀមខ្លួនទប់ទល់នឹងគ្រោះសាហាវនេះ​។ ស្របពេលផ្សែងអ័ព្ទកំពុងបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ដំណាំរបស់ពួកគាត់ផង ស្រាប់តែបាតុភូត មហាអែលនីញ៉ូ (Super El Niño) អាចបង្កឱ្យមានការខ្វះខាតទឹក និងធ្វើឱ្យការចំណាយលើ​ការ​ផលិត កើនឡើងកាន់តែខ្ពស់។ ប្រធានសហព័ន្ធសមាគមកសិករដាំបន្លែ ម៉ាឡេស៊ី បាននិយាយថា ការខ្វះខាតទឹក​ គឺជាក្តីបារម្ភធំជាងគេរបស់កសិករម៉ាឡេស៊ី ជាពិសេសអ្នកដាំបន្លែ។ នៅពេលបាតុភូតអែលនីញ៉ូកើតឡើង ការខ្វះខាតទឹកនឹងកើតមានជៀសមិនរួច ដែលបង្ខំឱ្យកសិករចំណាយកាន់តែច្រើនលើការបូមទឹក និងស្តុកទឹក ថ្លៃប្រព័ន្ធស្រោចស្រព ថ្លៃប្រេង ថាមពលអគ្គិសនី ថ្លៃគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត និងជំងឺ ព្រមទាំងការទិញសំណាញ់ ឬឧបករណ៍ការពារជាច្រើនទៀត។ ប្រធានសហព័ន្ធសមាគមកសិករដាំបន្លែ ម៉ាឡេស៊ី បានឱ្យដឹងថា ប្រសិនបើតម្លៃបន្លែមិនកើនឡើងទេ នោះ​កសិករនឹងជួបបញ្ហាកាន់តែខ្លាំង ជាពិសេសកសិករខ្នាតតូច ហើយកសិករមួយចំនួនអាចបង្ខំចិត្តកាត់បន្ថយទំហំផ្ទៃដីដាំដុះ ឬឈប់តែម្តង។ ទ​ន្ទឹមនឹងនោះ បាតុភូតអែលនីញ៉ូអាចប៉ះពាល់ដល់ការផ្គត់ផ្គង់បន្លែក្នុងស្រុក និងសន្តិសុខស្បៀងរបស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី»។ សហព័ន្ធសមាគមកសិករដាំបន្លែ ម៉ាឡេស៊ី បាននិយាយទៀតថា គេមិនអាចរង់ចាំរហូតដល់កសិករអស់ទឹក ទើបចាប់ផ្តើមចាត់វិធានការនោះទេ ដូច្នេះ រដ្ឋគួរកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទឹក និងលើកកម្ពស់វិធានការសន្សំសំចៃទឹកឲ្យកាន់តែប្រសើរជាងមុន។ សហព័ន្ធសមាគមកសិករដាំបន្លែ ក៏បានស្នើឱ្យរដ្ឋាភិបាលផ្តល់ជំនួយដល់កសិករ ចន្លោះពី២៤៥ដុល្លារ […]

ហុងកុង៖ ទីក្រុងហុងកុងនឹងពង្រីកម៉ោង សម្រាប់ការនាំចូលបន្លែផ្លែឈើ តាមរយៈស្ពានក្រោមសមុទ្រ តភ្ជាប់ហុងកុង–ជូហៃ–ម៉ាកាវ ដោយឱ្យដំណើរការ២៤ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះនឹងជំនួសម៉ោងប្រតិបត្តិការបច្ចុប្បន្ន ដែលមានត្រឹម១៦ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ គឺចាប់ពីម៉ោង១រសៀល ដល់ម៉ោង  ព្រឹក។ យោងតាមមជ្ឈមណ្ឌលសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ បានឱ្យដឹងថា ការពង្រីកម៉ោងនេះមានគោលបំណងផ្តល់ភាពបត់បែនកាន់តែច្រើនដល់វិស័យពាណិជ្ជកម្ម សម្រាប់រៀបចំពេលវេលាដឹកជញ្ជូន និងការមកដល់របស់ទំនិញ។ ចាប់ពីម៉ោង០:០០នាទី ថ្ងៃទី១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦ យានយន្តដឹកជញ្ជូនទំនិញជាបន្លែផ្លែឈើ ពីប្រទេសចិនដីគោកមកកាន់ហុងកុង តាមផ្លូវគោកនឹងអាចចូលតាមច្រកស្ពានក្រោមសមុទ្រ តភ្ជាប់ហុងកុង–ជូហៃ–ម៉ាកាវ បាននៅគ្រប់ពេលវេលា ២៤ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ។ ចំណែកមជ្ឈមណ្ឌលសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ ហុងកុង នឹងត្រួតពិនិត្យយានយន្តនាំចូលបន្លែផ្លែឈើ នៅតាមចំណតកំពង់ផែ ស្ពានតភ្ជាប់ហុងកុង–ជូហៃ–ម៉ាកាវ។ វិធានការត្រួតពិនិត្យរួមមាន ពិនិត្យឯកសារនាំចូលុំ ត្រួតពិនិត្យទំនិញ និងយានយន្តជាក់ស្តែង ព្រមទាំងយកសំណាក ទំនិញទៅធ្វើតេស្តរកសារធាតុហាមឃាត់៕ (ផាន់ អាណា)

ហ្សាការតា៖ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូណេស៊ីកំពុងត្រៀមថវិកាប្រមាណ ៦០០ លានដុល្លារ សម្រាប់គម្រោងបើកគណនីធនាគារជាទ្រង់ទ្រាយធំជូនប្រជាពលរដ្ឋឥណ្ឌូណេស៊ីជាង២០០លាននាក់។ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសម្របសម្រួលកិច្ចការសេដ្ឋកិច្ច លោក អ៊ែរឡាំងហ្គា ហាតាតូ (Airlangga Hartarto) បាននិយាយថា ថវិកានេះនឹងត្រូវចែកជូនប្រជាពលរដ្ឋជាង២០០លាននាក់ ដោយម្នាក់ៗនឹងទទួលបានប្រាក់ចំនួន៥០ ០០០រូពីយ៉ា ឬប្រមាណ៣ដុល្លារ សម្រាប់ដាក់ចូលបើកគណនីទើបបើកថ្មី។ លោករដ្ឋមន្ត្រីបានមានប្រសាសន៍កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែកញ្ញាថា «ប្រាក់នេះ គឺជាថវិការដ្ឋ សម្រាប់ចែកជូនប្រជាជន ២០០ លាននាក់ ដូច្នេះយើងត្រូវត្រៀមថវិកាយ៉ាងហោចណាស់៦០០លានដុល្លារ»។ កាលពីថ្ងៃចន្ទ ប្រធានាធិបតីឥណ្ឌូណេស៊ី លោក ប្រាបូវ៉ូ ស៊ូប៊ីយ៉ាន់តូ (Prabowo Subianto) បានណែនាំដល់គណៈរដ្ឋមន្ត្រីរបស់លោកឱ្យធានាថា ប្រជាពលរដ្ឋឥណ្ឌូណេស៊ីគ្រប់រូបមានគណនីធនាគារមួយ ដើម្បីលើកកម្ពស់បរិយាបន្នហិរញ្ញវត្ថុ និងចំណេះដឹងផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ សេចក្តីណែនាំនេះត្រូវបានលើកឡើងក្នុងកិច្ចប្រជុំគណៈរដ្ឋមន្ត្រី នៅវិមានប្រធានាធិបតីក្នុងទីក្រុងហ្សាការតា ដែលបានពិភាក្សាអំពីបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចផ្សេងៗ រួមទាំងបរិយាបន្ន និងចំណេះដឹងផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ លោកក៏បានបញ្ជាក់ថា តាមការស្ទង់មតិរួមរបស់ អាជ្ញាធរសេវាហិរញ្ញវត្ថុ និង ស្ថិតិឥណ្ឌូណេស៊ី បានឱ្យដឹងថា អត្រាប្រជាជន ដែលអាចប្រើប្រាស់សេវាហិរញ្ញវត្ថុក្នុងប្រទេស បានកើនដល់៩៣ភាគរយ ខណៈកម្រិតចំណេះដឹងផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុមានចំនួន៦៣ភាគរយ៕ (ផាន់ អាណា)

ម៉ានីល៖ ប្រទេសហ្វីលីពីនកំពុងជំរុញឱ្យប្រទេសជប៉ុនលុបពន្ធនាំចូលចេកពីហ្វីលីពីនឱ្យនៅកម្រិតសូន្យ ខណៈប្រទេសទាំងពីរកំពុងបញ្ចប់ការចរចាកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មទ្វេភាគី។ នេះបើតាមក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម និងឧស្សាហកម្មហ្វីលីពីន។ រដ្ឋមន្ត្រីពាណិជ្ជកម្មហ្វីលីពីន លោកស្រី គ្រីស្ទីណា រ៉ូកេ (Cristina Roque) បានឱ្យដឹងថា ប្រធានបទសំខាន់ក្នុងការចរចាកែសម្រួលកិច្ចព្រមព្រៀងភាពជាដៃគូសេដ្ឋកិច្ចជប៉ុន–ហ្វីលីពីន គឺការកាត់បន្ថយអត្រាពន្ធរបស់ជប៉ុន លើផ្លែចេកនាំចូលពីហ្វីលីពីន។ លោកស្រីបាននិយាយថា «ការកាត់បន្ថយពន្ធនេះ នឹងបើកទីផ្សារជប៉ុនកាន់តែទូលំទូលាយសម្រាប់ផ្លែចេករបស់យើង ពីព្រោះបច្ចុប្បន្នចេករបស់យើងត្រូវបង់ពន្ធពី៨ ដល់១៨ភាគរយ។ អត្រាពន្ថនេះខ្ពស់ជាងបណ្តាប្រទេសជិតខាងរបស់យើងនៅក្នុងសហគមន៍អាស៊ាន»។ លោកស្រីបានបញ្ជាក់ថា រដ្ឋាភិបាលហ្វីលីពីនកំពុងតែជំរុញឱ្យជប៉ុនទម្លាក់ពន្ធត្រឹមសូន្យ ប៉ុន្តែអត្រាពន្ធចុងក្រោយស្ថិតនៅលើការចរចា។ លោកស្រីបានបន្ថែមថា «នោះគឺជាអ្វីដែលយើងចង់បាន ប៉ុន្តែយើងត្រូវរង់ចាំលទ្ធផលចុងក្រោយសិន។ អ្វីដែលសំខាន់ គឺ ភាគីជប៉ុនបានបើកចំហរួចហើយសម្រាប់ការចរចា»។ ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ ពន្ធនាំចូលផ្លែចេកហ្វីលីពីន ទៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនត្រូវជាប់ពន្ធក្នុងអត្រា១៨ភាគរយ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែតុលា ដល់ថ្ងៃទី៣១ ខែមីនា និងអត្រាពន្ធ៨ភាគរយ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែមេសា ដល់ថ្ងៃទី៣០ ខែកញ្ញា។ កាលពីឆ្នាំ២០២៥ ហ្វីលីពីនបាននាំចេញផ្លែចេកស្រស់ជិត ៣ លានតោន កើនឡើងពី២,៣លានតោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ហើយបានធ្វើឱ្យហ្វីលីពីន ត្រឡប់មកកាន់តំណែងជាប្រទេសនាំចេញចេកធំបំផុតទី២ នៅលើពិភពលោក បន្ទាប់ពីប្រទេសអេក្វាឌ័រ។ ប្រទេសជប៉ុន គឺជាទីផ្សារដ៏ធំបំផុតសម្រាប់ផ្លែចេករបស់ហ្វីលីពីន ដោយមានចំណែក៧៥ភាគរយ […]