កសិករដាំម្ទេស នៅក្រុងកាន់ធើ ប្រទេសវៀតណាម ស្វែងរកដៃគូដើម្បីបង្កើតខ្សែសង្វាក់តម្លៃមានស្ថិរភាព

image_2026-06-16_13-56-25

ក្រុងកិនធើ៖ បើតាមការចុះផ្សាយរបស់ព័ត៌មានវៀតណាម បានឱ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្ននេះតម្លៃម្ទេសដៃនាងដាំដុះនៅតាមតំបន់ជាច្រើនក្នុងក្រុងកិនធើ (Can Tho) ភាគខាងត្បូងវៀតណាម បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុកមកនៅត្រឹមតែ៤ ០០០ ដល់ ៦ ០០០ដុង ឬស្មើនឹង០,១៥សេន ទៅ០,២៣សេនដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ដែលធ្វើឲ្យកសិករជាច្រើនត្រូវប្រឈមមុខនឹងការខាតបង់ប្រាក់ចំណូល។

ដើម្បីទប់ស្កាត់បញ្ហាកើតឡើងដដែលៗ ពេលម្ទេសបានទិន្នផលខ្ពស់បែរជាតម្លៃធ្លាក់ចុះ និងការរំពឹងផ្អែកពេកលើឈ្មួញកណ្តាល កសិករដាំម្ទេសជាច្រើនកំពុងផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតផលិតកម្មជាបណ្តើរៗ។ ពួកគេកំពុងស្វែងរកឱកាស ដើម្បីសហការជាមួយក្រុមហ៊ុននានា ក្នុងគោលបំណងបង្កើតតំបន់មានវត្ថុធាតុដើមជាហូរហែ និងជាផលិតល្អស្របតាមស្តង់ដារ និងអាចកែច្នៃបានត្រឹមត្រូវ។

សហគមន៍កសិកម្មសរីរាង្គ បច្ចុប្បន្នមានអ្នកដាំម្ទេសប្រមាណ៣០គ្រួសារ ហើយក៏មានការផ្សារភ្ជាប់ជាមួយកសិករខាងក្រៅជាច្រើនទៀត ដើម្បីបង្កើតជាតំបន់ផលិតវត្ថុធាតុដើមម្ទេសដៃនាង ដែលមានផ្ទៃដីសរុបប្រហែលពី៥០ ទៅ៦០ហិកតា។

អនុប្រធានសហគមន៍នេះ បានឱ្យដឹងថា ម្ទេសដៃនាងងាយដាំខ្លាំងណាស់ស្របលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុក្តៅ និងស្ថានភាពដីល្បាយខ្សាច់នៅក្នុងតំបន់នេះ ហើយកសិករជាទូទៅតែងតែដាំដុះនៅក្នុងរដូវប្រាំង រហូតដល់រដូវវស្សាចូលមកដល់។ ដោយសារតែដីទួលមានខ្យល់ចេញចូលល្អ និងលក្ខខណ្ឌសត្វល្អិតចង្រៃអាចគ្រប់គ្រងបាន ទិន្នផលម្ទេសដៃនាងទទួលបានចន្លោះពី២,៥ ដល់៣តោនក្នុងទំហំផ្ទៃដី១ ០០០ម៉ែត្រការ៉េ។

លក្ខណៈពិសេសរបស់ម្ទេសដៃនាង គឺមានពណ៌ក្រហមឆ្អៅ រសជាតិហឹរល្មម និងមានសាច់ក្រាស់ ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការកែច្នៃធ្វើជាទឹកម្ទេស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ ទីផ្សារលក់ចេញនៃដំណាំនេះ គឺពឹងផ្អែកលើឈ្មួញកណ្តាល នៅតាមផ្សារបែបប្រពៃណី ដែលនាំឱ្យមានការប្រែប្រួលតម្លៃយ៉ាងខ្លាំង។

លោកអនុប្រធានសហគមន៍ បានលើកឡើងថា តម្លៃបច្ចុប្បន្ន គឺត្រឹមតែប្រហែលពី៤ ០០០ ទៅ៦ ០០០ដុង ឬស្មើនឹង០,១៥សេន ទៅ០,២៣សេនដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ខណៈពេលកសិករចង់បានតម្លៃចាប់ពី៨ ០០០ដុង ឬស្មើនឹង ០,៣០សេនដុល្លារ ក្នុងគីឡូក្រាមឡើងទៅ ទើបអាចទទួលបានប្រាក់ចំណេញខ្លះ។

សហគមន៍កសិកម្មសរីរាង្គ បានបង្កើតផែនការសហការជាមួយក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុនរួមស្រូវសរីរាង្គ ដែលជាក្រុមហ៊ុនជំនាញខាងផលិតកម្មស្រូវសរីរាង្គ ហើយបច្ចុប្បន្នកំពុងពង្រីកខ្លួនចូលទៅក្នុងវិស័យកែច្នៃកសិផលផ្សេងៗ ដោយចាប់ផ្តើមពីការសាងសង់រោងចក្រកែច្នៃទឹកម្ទេស ដែលនឹងត្រូវការវត្ថុធាតុដើមប្រហែល២,០០០តោន ក្នុងមួយឆ្នាំ។

អ្វីដែលសំខាន់ជាងនេះទៅទៀតនោះ គឺកសិករដាំម្ទេសកំពុងចាប់ផ្តើមគិតគូរពីការរៀបចំខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្ម ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការរបស់ក្រុមហ៊ុន។ ជំនួសឱ្យការទិញម្ទេសស្រស់ភ្លាមៗពីចម្ការតាមបែបប្រពៃណី ក្រុមហ៊ុនតម្រូវឱ្យផលិតផលម្ទេសត្រូវតែឆ្លងកាត់ការកែច្នៃបឋម ការបែងចែកថ្នាក់ ការបេះទង និងការសម្អាតឱ្យស្របតាមស្តង់ដារ។

វិធីសាស្ត្រនេះអនុញ្ញាតឱ្យសហគមន៍ដាំម្ទេសអាចទាញយកផលប្រយោជន៍ពីកម្លាំងពលកម្ម និងសេវាកម្ម ដែលមានស្រាប់ ដើម្បីបង្កើនតម្លៃបន្ថែមនៃផលិតផលម្ទេស។ ក្រុមហ៊ុនបានផ្តល់ជូននូវគំរូនៃការបញ្ជាទិញជាកញ្ចប់ ដោយរក្សាតម្លៃទិញអប្បបរមាចាប់ពី០,៤៥ដុល្លារ ដល់០,៤៩ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម។

គំរូមួយនេះកំពុងបង្កើតឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងច្បាស់លាស់នៅក្នុងការយល់ដឹងរបស់កសិករ។ ដើម្បីចូលរួមក្នុងភាពជាដៃគូនៃខ្សែសង្វាក់តម្លៃ កសិករត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់លើស្តង់ដារគុណភាព រៀបចំកាលវិភាគដាំដុះ របៀបនៃការដាំដុះ ការបែងចែកចំណាត់ថ្នាក់ផលិតផល និងការសម្របសម្រួលការងារជាមួយក្រុមហ៊ុន។

យោងតាមអគ្គនាយកក្រុមហ៊ុន ដែលកំពុងវិនិយោគលើរោងចក្រកែច្នៃម្ទេស ដែលត្រូវបានគេរំពឹងថា ត្រូវចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការនៅក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ ជាមួយនឹងតម្រូវការវត្ថុធាតុដើមប្រចាំឆ្នាំប្រហែល២០០០តោន។ ដោយសារតែតំបន់វត្ថុធាតុដើមបច្ចុប្បន្នបំពេញបានត្រឹមតែពាក់កណ្តាលប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះក្រុមហ៊ុនសង្ឃឹមថា នឹងពង្រីកភាពជាដៃគូជាមួយកសិករដាំម្ទេសនៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀត។

អ្វីដែលអាជីវកម្មត្រូវការមិនមែនគ្រាន់តែជាតំបន់ដាំដុះម្ទេសមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែជាតំបន់ផ្តល់វត្ថុធាតុដើម ដែលរៀបចំបានល្អ។ ដូច្នេះក្រុមហ៊ុនបានស្នើសុំឱ្យអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានគាំទ្រដល់ការរៀបចំបញ្ជីកសិករ កាលវិភាគដាំដុះ ទិន្នផលប៉ាន់ស្មាន និងពេលវេលាប្រមូលផល ដើម្បីរៀបចំផែនការទិញ និងការទូទាត់ជាមុន។

តម្លៃទិញក៏ត្រូវបានផ្តល់ជូនក្រោមជម្រើសពីរផងដែរ គឺតម្លៃថេរតាមកិច្ចព្រមព្រៀងគ្នានៅដើមរដូវ ឬតម្លៃទិញផ្អែកលើទីផ្សារ អាស្រ័យលើចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់កសិករ។

ក្រោយពីបានពិភាក្សាគ្នាក្នុងចំណោមកសិករ សហគមន៍ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងអាជីវកម្មនានារួចមក នឹងមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងច្បាស់លាស់មួយក្នុងការគិតគូរពីផលិតកម្មជាក់ស្តែង។ នេះមិនត្រឹមតែជាមធ្យោបាយមួយសម្រាប់កសិករដាំម្ទេសដើម្បីធានាបាននូវទីផ្សារមានស្ថិរភាពជាងមុនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះសម្រាប់បង្កើតក្រុមកសិករ ដែលមានសមត្ថភាពយល់ដឹងពីទីផ្សារ ធ្វើជាម្ចាស់លើដំណើរការផលិតកម្ម សហការយ៉ាងសកម្ម និងចូលរួមបន្តិចម្តងៗកាន់តែស៊ីជម្រៅនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់តម្លៃ៕


Confectionery factory employee using icing bag
អង្គការសុខភាពពិភពលោកចង់មានច្បាប់គ្រប់គ្រងល័ក្ត និងមេស្ករ នៅលើចំណីអាហារ

ឡុងដ៍៖ អង្គការសុខភាពពិភពលោក បានស្នើសេចក្តីព្រាងគោលការណ៍ណែនាំថ្មី ដោយជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលនានាដាក់ចេញនូវបទប្បញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងលើចំណីអាហារ ដែលមានការបន្ថែមសារធាតុពណ៌ សារធាតុផ្តល់ក្លិន និងរសជាតិ ដើម្បីជួយកាត់បន្ថយជំងឺបង្កឡើងពីរបបអាហារ។ យោងតាមសេចក្តីព្រាងគោលការណ៍ណែនាំថ្មីរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក បានឱ្យដឹងថា បណ្ដារដ្ឋាភិបាលដឹកនាំប្រទេសគួរចេញច្បាប់គ្រប់គ្រងចំណីអាហារបន្ថែមល័ក្ត បន្ថែមក្លិន និងមេស្ករ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងគោលបំណងទាក់ទាញដល់អ្នកប្រើប្រាស់។ សេចក្តីព្រាងគោលការណ៍ណែនាំនេះ មានគោលបំណងជួយរដ្ឋាភិបាលកំណត់ថា តើចំណីអាហារប្រភេទណាខ្លះ គួរបរិភោគតិចល្មមក្នុងរបបអាហារមានសុខភាពល្អ និងផលិតផលប្រភេទណាខ្លះអាចត្រូវស្ថិតក្រោមវិធានការដូចជាដាក់ស្លាកព្រមាន ឬយកពន្ធខ្ពស់ ដោយអាស្រ័យលើអាទិភាពរបស់ប្រទេសនីមួយៗ។ ប៉ុន្តែសេចក្តីព្រាងនេះ បានធ្វើឱ្យឧស្សាហកម្មចំណីអាហារចេញប្រតិកម្មយ៉ាងខ្លាំង និងភ្លាមៗតែម្តង។ គំរូថ្មីសម្រាប់ចាត់ថ្នាក់ចំណីអាហារតាមលក្ខណៈសមាសធាតុ និងបានផ្សព្វផ្សាយកាលពីសប្តាហ៍មុន គឺជាការងារលើកដំបូងហើយ ដែលទីភ្នាក់ងារសុខភាពរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិមួយនេះ បានបញ្ចូលសារធាតុផ្សំប្រភេទនេះទៅក្នុងគោលការណ៍ណែនាំរបស់ខ្លួន។ កន្លងមក គោលការណ៍ណែនាំនេះផ្តោតតែលើសមាសធាតុអាហារូបត្ថម្ភ រួមមានជាតិខ្លាញ់ និងអំបិលប៉ុណ្ណោះ។ មន្ត្រីបច្ចេកទេសនៃនាយកដ្ឋានអាហារូបត្ថម្ភ និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហាររបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក បានមានប្រសាសន៍ថា សេចក្តីព្រាងនេះមានវិសាលភាពលើសពីការចាត់ថ្នាក់ចំណីអាហារតាមសារធាតុចិញ្ចឹមបែបធម្មតា ដោយទទួលស្គាល់ថា ការពិចារណាលើចំណីអាហារមិនគួរផ្អែកតែលើបរិមាណសារធាតុចិញ្ចឹមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏គួរពិចារណាលើទិដ្ឋភាពផ្សេងៗទៀតនៃរូបមន្តផ្សំរបស់ផលិតផលផងដែរ ដើម្បីបង្ការជំងឺ ដែលបណ្តាលមកពីរបបអាហារមិនត្រឹមត្រូវ។ យោងតាមទិន្នន័យពីការសិក្សាសកលមួយរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក បានឱ្យដឹងថា របបអាហារមិនល្អ បានធ្វើឱ្យមនុស្សនៅលើសកលលោកស្លាប់ប្រមាណ១១លាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ។ គំរូថ្មីដែលបានស្នើឡើងនេះ ក៏ជាការព្យាយាមរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក ក្នុងការផ្តល់ការណែនាំដល់រដ្ឋជាសមាជិក ដើម្បីឱ្យមានគោលការណ៍ច្បាស់លាស់ ក្នុងការពិចារណាអំពីចំណីអាហារកែច្នៃជ្រុលហួស ដែលកំពុងក្លាយជាប្រធានបទចម្រូងចម្រាស់យ៉ាងខ្លាំង។ ចំណីអាហារកែច្នៃជ្រុល គឺជាប្រភេទចំណីអាហារ ឬភេសជ្ជៈ […]

ពីថ្ងៃនេះដល់ឆ្នាំ_២០៤០_1 (3)
អាស៊ីអាគ្នេយ៍ត្រូវការទុនវិនិយោគជាង៧ទ្រីលានដុល្លារ សម្រាប់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរហូតដល់ឆ្នាំ២០៤០

ម៉ានីល៖ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ីថា ប្រទេសជាសមាជិកអាស៊ានទាំង១១ រួមមាន ព្រុយណេ កម្ពុជា ឥណ្ឌូណេស៊ី ឡាវ ម៉ាឡេស៊ី ភូមា ហ្វីលីពីន សិង្ហបុរី ថៃ ទីម័រខាងកើត និងប្រទេសវៀតណាម ត្រូវការទុនវិនិយោគជាង៧ទ្រីលានដុល្លារ សម្រាប់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរហូតដល់ឆ្នាំ២០៤០។ ទោះយ៉ាងណា របាយការណ៍ខាងលើនេះមិនបានបញ្ជាក់ពីទំហំទឹកប្រាក់ ដែលប្រទេសនីមួយៗត្រូវការឡើយ។ យោងតាមរបាយការណ៍ថ្មីមួយរបស់ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី (ADB) បានឱ្យដឹងថា បណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ត្រូវការទុនវិនិយោគជាង៧ទ្រីលានដុល្លារ សម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរហូតដល់ឆ្នាំ២០៤០ ដើម្បីគាំទ្រកំណើនសេដ្ឋកិច្ច ពង្រឹងសន្តិសុខថាមពល និងកសាងសេដ្ឋកិច្ច ដែលមានទំនាក់ទំនងតភ្ជាប់គ្នា និងមានភាពធន់។ លោក ម៉ាសាតូ កាន់ដា ប្រធានធនាគារ ADB បានមានប្រសាសន៍ថា កំណើនរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ពឹងផ្អែកលើអ្វី ដែលតំបន់នេះនឹងកសាងបន្តទៀត។ រោងចក្រនានាត្រូវការអគ្គិសនីផ្គត់ផ្គង់បានជាប់លាប់ ហើយអាជីវកម្មត្រូវការមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនលឿន និងមានសុវត្ថិភាពជាងមុន ដើម្បីទៅដល់ទីផ្សារ។ ការវិនិយោគទាំងនេះក៏ត្រូវតែរៀបចំឡើង ដើម្បីផ្តល់ផលប្រយោជន៍ក្នុងរយៈពេលវែងផងដែរ។ ធនាគារ ADB នឹងជួយបណ្តារដ្ឋាភិបាល ដើម្បីជំរុញគម្រោងវិនិយោគអាចទុកចិត្តបាន និងប្រជាជនអាចពឹងផ្អែកបាន។ របាយការណ៍បានប៉ាន់ប្រមាណថា តំបន់នេះត្រូវការទុនវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធជាមធ្យមចំនួន៤៧៦ពាន់លានដុល្លារក្នុងមួយឆ្នាំ ចាប់ពីឆ្នាំ២០២៦ ដល់ឆ្នាំ២០៤០ ដែលស្មើនឹង៨,៧ភាគរយ នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុបរបស់តំបន់នេះ។ ការវាយតម្លៃនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីតម្រូវការកាន់តែកើនឡើងរបស់ប្រទេសក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ចំពោះហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប […]

photo_2026-11-11_14-28-27 (2)
មៀនប៉ៃលិន​​​ស្រស់​​​​៩០តោន​​​ ផ្គត់ផ្គង់ទៅ​ក្រុមហ៊ុន៤ សម្រាប់កែច្នៃ និង​នាំចេញទៅចិន​​

ដោយ ឡុង សារេត ភ្នំពេញ៖ សហគមន៍កសិកម្មទំនើប​មៀនប៉ៃលិន​ ដែលទើបតែបង្កើតឡើងនៅដើមឆ្នាំ​២០២៦ បានចាប់ផ្តើម​ប្រមូលផល​ផ្លែមៀនប៉ៃលិន​លើកដំបូង​ ចាប់ពីខែកញ្ញា រហូតដល់​ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៦នេះ បាន​៩០តោន​​ ផ្គត់ផ្គង់ទៅ​ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន៤​សម្រាប់កែច្នៃ​ និងនាំចេញផ្លែមៀនស្រស់ទៅប្រទេស​ចិន​។​​ អ្នកស្រី ជា លាភ អនុប្រធានក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​​សហគមន៍កសិកម្មទំនើបមៀនប៉ៃលិន បានឱ្យដឹង​ថា សមាជិករបស់សហគមន៍បាន​ប្រមូលផលផ្លែមៀនស្រស់ និងផ្គត់ផ្គង់ដល់ក្រុមហ៊ុន​ចំនួន​៤ ក្នុងនោះមាន​ក្រុមហ៊ុនឆាយណា ជីនវ័រយាន,ក្រុមហ៊ុនវិផា ហ៊្រ្វូត ត្រេឌីង,ក្រុមហ៊ុនពេជ្រចិន្ដា ហ៊្រ្វូត ប្រូដាកសិន និងក្រុមហ៊ុន ប៊ុនធឿន វ៉ាយប៊ីធី ជាមួយនិងតម្លៃ​ចន្លោះពី២ ៨០០ ទៅ​៣ ៥០០រៀល ​ក្នុងមួយគីឡូក្រាម​។ អ្នកស្រីបានឱ្យដឹងថា សហគមន៍កសិកម្មទំនើបមៀនប៉ៃលិន ត្រូវបាន​បង្កើតឡើងនៅខែមករា​ ឆ្នាំ២០២៦ ហើយ​រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ​មានសមាជិក​ប្រមាណ​៩២នាក់ មានផ្ទៃដីដាំមៀនប៉ៃលិនចំនួន​៣ ០០០ហិកតា​ ​ហើយការផលិតមៀនប៉ៃលិននៅក្នុងឆ្នាំ​ដំបូង​នេះ​​ ហាក់មានភាពយឺតយាវ​ដោយសារបញ្ហាដើមទុន​ ។​ ទាក់ទងនិង​ដើមទុន​សម្រាប់​ផលិតមៀនប៉ៃលិន​, អ្នកស្រី ជា លាភ បានបញ្ជាក់ឱ្យដឹងថា សហគមន៍​ត្រូវការផ្តល់ទុនជូនកសិករ ដែលជាសមាជិក​មាន៣ដំណាក់កាល​។ ទី១ ចាប់ពីការថែទាំមៀនដំបូង​​រហូតដល់ចេញផ្កា, ​ទី​២ចាប់ពីមៀន​ចេញផ្កា ក្តឹប​ […]

Closeup of prepared basa fish on the ground under the lights
ក្រុមអ្នកចិញ្ចឹមត្រីនៅវៀតណាមខាងត្បូង អបអរសាទរមុខរបរចិញ្ចឹមត្រីប្រា

ហូជីមិញ៖ អាជ្ញាធរខេត្តដុងថាប់ ភាគខាងត្បូងវៀតណាម ដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់ខេត្តកណ្តាល ខេត្តព្រៃវែង គ្រោងរៀបចំពិធីជួបជុំអ្នកចិញ្ចឹមត្រីប្រា និងអបអរសាទរមុខរបរចិញ្ចឹមត្រីប្រារបស់វៀតណាម ដើម្បីលើកកម្ពស់ឧស្សហកម្មចិញ្ចឹមត្រីរបស់ប្រទេវៀតណាម។ ពិធីនេះនឹងប្រព្រឹត្តទៅពីថ្ងៃទី៣ ដល់ថ្ងៃទី៦ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៦ នៅក្នុងទីប្រជុំជនខេត្តដុងថាប់ រៀបចំឡើងដោយក្រសួងកសិកម្ម និងបរិស្ថាន ព្រមទាំងអាជ្ញាធរមកពីតំបន់ផ្សេងទៀត ដែលមានការចិញ្ចឹមត្រីប្រាច្រើន រួមមាន ខេត្តអានយ៉ាង ទីក្រុងកាន់ថឺ និងខេត្តវិញឡុង ព្រមទាំងមានការចូលរួមពីក្រុមហ៊ុន សហគ្រាសផលិត សហកគមន៍កសិកម្ម អ្នកចិញ្ចឹមវារីសត្វ អ្នកផ្គត់ផ្គង់ធាតុចូលសម្រាប់ផលិតកម្ម រោងចក្រកែច្នៃ និងអ្នកចែកចាយផលិតផលទាំងក្នុងប្រទេសវៀតណាម និងមកពីក្រៅប្រទេសផងដែរ។ ពិធីបុណ្យនេះនឹងរៀបចំឡើងក្រោមប្រធានបទ ពីទន្លេមេគង្គទៅដល់តុបាយជុំវិញពិភពលោក ក្នុងគោលបំណងបង្ហាញពីការផ្លាស់ប្តូរជាវិជ្ជមាននៃឧស្សាហកម្មចិញ្ចឹមត្រីប្រា និងបង្ហាញពីការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការលើកកម្ពស់គុណភាពផលិតកម្ម ប្រសិទ្ធភាព និងនិរន្តរភាពបរិស្ថាន។ ខេត្តដុងថាប ក៏មានបំណងធ្វើឱ្យព្រឹត្តិការណ៍នេះជួយជំរុញការអភិវឌ្ឍសង្គមប្រកបដោយបរិយាបន្ន លើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅ ពង្រឹងសមធម៌សង្គម និងកាត់បន្ថយហានិភ័យបរិស្ថាន ព្រមទាំងសម្ពាធលើធនធានប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី នៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម។ ពិធីបុណ្យនេះនឹងផ្តល់ឱកាសសម្រាប់បង្ហាញពីសក្តានុពល និងចំណុចខ្លាំងនៃឧស្សាហកម្មចិញ្ចឹមត្រីប្រាក្នុងតំបន់ ព្រមទាំងពង្រឹងទំនាក់ទំនងរវាងតួអង្គនានានៅទូទាំងខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ ចាប់ពីការចិញ្ចឹម ការកែច្នៃ រហូតដល់ការចែកចាយ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះក៏មានគោលបំណងជួយឱ្យអ្នកចិញ្ចឹមត្រូវយល់ដឹងពីលក្ខខណ្ឌនាំចូល ដែលកាន់តែតឹងរ៉ឹងនៅក្នុងទីផ្សារក្នុងស្រុក និងអន្តរជាតិ។ ខេត្តដុងថាប គឺជាខេត្តឈានមុខគេរបស់វៀតណាមទាំងផ្នែកផ្ទៃដីចិញ្ចឹមត្រីប្រា និងសមត្ថភាពកែច្នៃសម្រាប់ការនាំចេញ។ ខេត្តនេះមានរោងចក្រកែច្នៃផលិតផលជលផលចំនួន៨០ […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ