ឆ្នាំ២០២៤ ចិនធ្លាប់ទិញសណ្តែកសៀងអាម៉េរិក ១២ពាន់លានដុល្លារ តែពេលនេះសូម្បីមួយដុល្លារក៏គ្មានផង

FILE PHOTO: Soybeans are harvested at a farm in Luziania, state of Goias

វ៉ាសិនតោន៖ កាលពីឆ្នាំ២០២៤ ក្រសួងកសិកម្មអាម៉េរិក បានបោះពុម្ពផ្សាយរបាយការណ៍សង្ខេបប្រចាំសប្តាហ៍អំពីការនាំចេញចុងថ្មីៗបំផុតនៃកសិផលរបស់ខ្លួនទៅកាន់ប្រទេសចិន ប៉ុន្តែ​ នាពេលថ្មីៗនេះ របាយការណ៍អំពីការលក់សណ្តែកសៀងទៅប្រទេសចិន លែងមានទៀតហើយ ព្រោះចិនឈប់ទិញសោះតែម្តង។

យោងតាមសារព័ត៌មាន ឌឹ ញូវយ៉ក ថែមស៍ បានឱ្យដឹងថា ប្រទេសចិនបានឈប់ទិញសណ្តែកសៀងពីអាម៉េរិក តាំងក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥នេះ ដោយដាក់ពន្ធសងសឹកលើផលិតផលកសិកម្មនាំចូលពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក បន្ទាប់ពីលោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ បង្កើនការយកពន្ធលើទំនិញនាំចូលពីប្រទេសចិន។

សណ្តែកសៀង គឺជាផលិតផលនាំចេញដ៏ធំបំផុតតែមួយមុខគត់របស់អាម៉េរិកទៅកាន់ប្រទេសចិន ដែលមានតម្លៃជាទឹកប្រាក់ជាង១២,៦ពាន់លានដុល្លារ​ កាលពីឆ្នាំ២០២៤។  ប៉ុន្តែនៅពេលរដូវប្រមូលផលចូលមកដល់នៅទូទាំងសហរដ្ឋអាម៉េរិក បែរជាប្រទេសចិនធ្លាប់តែទិញយ៉ាងហោចណាស់ចំនួន៥២ភាគរយនៃទិន្នផលសណ្តែកសៀងសរុប មិនឃើញបញ្ជាទិញអ្វីទាំងអស់​ សូម្បីតែសណ្តែកសៀងមួយគ្រាប់ក៏គ្មានដែរ។

គិតចាប់ថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥ ដែលជាពេលត្រូវចាប់ផ្តើមបើកទីផ្សារថ្មីសម្រាប់សណ្តែកសៀងប្រចាំឆ្នាំ ដើម្បីកសិករអាម៉េរិកអាចលក់ចេញផលិតផលសណ្តែកសៀងរបស់ពួកគាត់ ប៉ុន្តែ  ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ ចិន​មិន​បាន​ទិញ​សណ្តែកសៀង​អាម៉េរិកសោះតែម្តង។

មូលហេតុបង្កឡើងដោយ​​សារពន្ធ​សងសឹក​​របស់​ចិន​បាន​ដាក់​លើ​សហរដ្ឋ​អាម៉េរិក ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​តម្លៃ​សណ្តែកសៀង​អាម៉េរិក​ មិនមានតម្លៃសម្រាប់អ្នកទិញនៅក្នុងប្រទេសចិនឡើយ។ ពេញមួយរដូវក្តៅ កសិករអាម៉េរិក បានសង្ឃឹមថា រដ្ឋបាលរបស់លោកប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ និងប្រទេសចិន អាចចរចារឈានដល់បង្កើតកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្ម ដោយទម្លាក់អត្រាពន្ធលើដំណាំរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែរហូតមកដល់ពេលនេះ មិនមានការធូរស្រាលណាមួយកើតឡើងនោះទេ។

ក្រសួងកសិកម្មសហរដ្ឋអាម៉េរិក បានឱ្យដឹងថា ប្រទេសផ្សេងទៀត មានដូចជាប្រទេសអេហ្ស៊ីប កោះតៃវ៉ាន់ និងប្រទេសបង់ក្លាដែស កំពុងតែទិញសណ្តែកសៀងពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក ប៉ុន្តែការនាំចេញសណ្តែកសៀងសរុបបានធ្លាក់ចុះ២៣ភាគរយនៅឆ្នាំ២០២៥នេះ។ ចំណេកផលវិបាកកំពុងតែកើតឡើងចំពោះកសិករអាម៉េរិក។  កាល​ពីចុងកញ្ញា​ ឆ្នាំ២០២៥នេះ រដ្ឋបាល​លោក ដូណាល់ ត្រាំ បាន​សន្យា​គាំទ្រ​ប្រទេស​អាហ្សង់ទីន ខណៈ​ប្រទេស​នេះ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ភាព​ចលាចល​ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច។  នៅថ្ងៃដដែលនោះដែរ ប្រទេសអាហ្សង់ទីនបានលើកលែងពន្ធលើការនាំចេញកសិផលសំខាន់ៗមួយចំនួន រួមទាំងសណ្តែកសៀងផងដែរ។

ក្រោយមក មិនយូរប៉ុន្មានក្រុមហ៊ុនចិន បានបញ្ជាទិញសណ្តែកសៀងអាហ្សង់ទីន ជាងមួយលានតោន ដែលធ្វើប្រទេសចិនមិនចាំបាច់ទិញនាំចូលសណ្តែកសៀងពីអាម៉េរិក។

របាយការណ៍របស់ក្រសួងកសិកម្មអាម៉េរិក បានឱ្យដឹងថា នៅ២០២៤ តម្លៃសណ្តែកសៀងរបស់ខ្លួនបានធ្លាក់ចុះមកនៅត្រឹមប្រហែល៣៦៧ដុល្លារប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយតោន។

​សណ្តែកសៀង​នៅក្នុងសហរដ្ឋអាម៉េរិក នៅឆ្នាំ២០២៥នេះ លក់មិនទាន់ចេញនៅឡើយទេ ដោយសារ​ប្រទេស​ចិន និង​ប្រទេស​ផ្សេងៗទៀត បាន​ងាក​ទៅទិញសណ្តែកសៀងពី​ប្រទេស​ប្រេស៊ីល ដែល​ប្រមូល​ផល​ក្នុង​ខែកុម្ភៈ និង​មីនា។  ជាធម្មតា ជាងពាក់កណ្តាលនៃការនាំចេញសណ្តែកសៀងរបស់អាម៉េរិក ត្រូវបានលក់នៅចន្លោះខែតុលា និងខែធ្នូ​ ហើយភាគច្រើនត្រូវបាននាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសចិន។  ដូច្នេះ នៅឆ្នាំ២០២៥នេះ ប្រសិនបើអ្នកទិញមកពីប្រទេសចិន នៅតែមិនទាន់បញ្ជាទិញទៀត​ នោះកសិករដាំសណ្តែកសៀងអាម៉េរិកនឹងជួបការលំបាកជាក់ជាមិនខាន។

ការលក់មិនទាន់ចេញនូវផលិតផលសណ្តែកសៀង និងពោត ដែលនៅក្នុងរដ្ឋមួយចំនួនកំពុងបង្កើនការព្រួយបារម្ភថា នឹងមិនមានកន្លែងស្តុកទុកគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គ្រាប់ធញ្ញជាតិនៅពេលខាងមុខនេះទេ។ ចំណែកឈ្មួញកណ្តាលវិញ មានការភ័យខ្លាចចំពោះការប្រមូលទិញ និងរក្សាស្តុកទុកក្នុងឃ្លាំង ព្រោះមិនទាន់ច្បាស់ថា តើមានអ្នកទិញនាំចេញទៅទីផ្សារក្រៅប្រទេសដែរឬទេ នាពេលខាងមុខនេះ។

អ្នកនយោបាយមកពីរដ្ឋធ្វើកសិកម្មធំៗ របស់អាម៉េរិក ជាពិសេសសមាជិកគណៈកម្មាធិការព្រឹទ្ធសភា ស្តីពីកសិកម្ម អាហារូបត្ថម្ភ និងព្រៃឈើ បានលើកឡើងពីគ្រោះថ្នាក់ដល់កសិករអាម៉េរិក ដោយសារជម្លោះពាណិជ្ជកម្មជាមួយប្រទេសចិន ហើយបានអំពាវនាវឱ្យអ្នកចរចាប្រឹងស្វែងរកកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយប្រទេសចិនឡើងវិញ។

នាយកក្រុមប្រឹក្សាសេដ្ឋកិច្ចជាតិរបស់សេតវិមាន បាននិយាយកាលពីសប្តាហ៍មុនយ៉ាងដូច្នេះថា «យើងព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការពិត ដែលថាប្រទេសចិនបានបញ្ឈប់ការបញ្ជាទិញផលិតផលកសិកម្មរបស់យើង»។

នៅក្នុងសប្តាហ៍មុននោះដែរ លោក​ប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ បាន​និយាយ​ថា លោក​ចង់​បាន​ប្រាក់​មួយ​ចំនួន ​ដែល​បាន​ប្រមូល​ពី​ពន្ធ​ដើម្បីយកទៅ​ជួយ​កសិករអាម៉េរិក។ ចំណែក​លោកស្រី​រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្មអាម៉េរិក បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា ការ​ចរចា​ពាណិជ្ជកម្ម​របស់​លោក ដូណាល់ ត្រាំ គឺ​ជា​រឿង «​រញ៉េរញ៉ៃ និង​មិន​ប្រាកដប្រជា និងជារឿង​មិន​ធម្មតា​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​អាម៉េរិក»៕


image_2026-09-14_13-43-37
ឥណ្ឌូណេស៊ីចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមបង្កង សម្រាប់នាំចេញទៅក្រៅប្រទេស

ហ្សាការតា៖ ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ការសាកល្បងបានទទួលជោគជ័យក្នុងការផលិតបង្កងមានទំហំធំល្អសម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ ហើយបានលក់ទៅឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី។ លោកអគ្គនាយកផ្នែកវារីវប្បកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ីអាចចិញ្ចឹមបង្កងចាប់ពីដំណាក់កាលកូនបង្កង រហូតដល់មានទំហំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកអគ្គនាយក បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មាន កាលពីថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា​ «នេះបង្ហាញថា យើងអាចចិញ្ចឹមបង្កងឱ្យធំតមាទំហំទីផ្សារត្រូវការ ហើយអាចលក់ និងនាំចេញបាន»។ លោកបានបន្ថែមថា បង្កងជិត ៣៤០ គីឡូក្រាម របស់កម្មវិធីចិញ្ចឹមសាកល្បងត្រូវបាននាំចេញទៅលក់ឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី និងទទួលបានការឆ្លើយតបជាវិជ្ជមានពីទីផ្សារ។ ការនាំចេញលើកក្រោយ ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៦។ លោកបាននិយាយថា ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី មានគម្រោងរពង្រីកកម្មវិធីចិញ្ចឹមបង្កង ដែលទទួលបានជោគជ័យទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗទៀត ដើម្បីបំពេញតម្រូវការក្នុងស្រុក និងសម្រាប់នាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅប្រទេស។ ចំណែកពាណិជ្ជករនាំចេញក្តាម និងបង្កងទៅកាន់ប្រទេសសិង្ហបុរី និងប្រទេសចិន បាននិយាយថា បង្កងចិញ្ចឹមដោយ មជ្ឈមណ្ឌលជលផលវារីវប្បកម្មសមុទ្ររបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលខ្ពស់នៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកបាននិយាយថា មុននឹងប្រមូលផលបង្កងក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកបានសាកល្បងធ្វើតេសនៅទីផ្សារក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ហើយបង្ហាញថា បង្កងទាំងនោះនៅតែមានគុណភាពល្អ។ លោកបាននិយាយថា «គុណភាពគឺល្អ ហើយបង្កងនៅតែមានសុខភាពល្អ។ ពួកវាបានមកដល់កន្លែងរក្សាទុកក្នុងសភាពល្អ។ យើងក៏បានសាកល្បងនាំចេញទៅសិង្ហបុរីផងដែរ ហើយការឆ្លើយតប គឺមានភាពវិជ្ជមានខ្លាំង»។ លោកបាននិយាយថា ទីផ្សារបង្កងចិញ្ចឹមរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង […]

image_2026-09-15_07-15-23
អង្គការសហប្រជាជាតិថា មិនគួរយកត្រីមកកិនធ្វើជាចំណីឱ្យត្រីស៊ីទេ

ឡុងដ៍៖ អង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (FAO) គ្រោងបង្កើនផលិតកម្មវារីវប្បកម្ម ដួចជាការចិញ្ចឹមត្រី និងសត្វរស់នៅក្នុងទឹកផ្សេងៗទៀត ជំនួសឱ្យការនេសាទត្រីធម្មជាតិ ឱ្យបាន៧៥ភាគរយ ត្រឹមឆ្នាំ២០៤០ គឹដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអាហារសមុទ្រ ព្រមទាំងចូលរួមលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងលុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន នៅលើពិភពលោក។ ប៉ុន្តែការវិភាគបានរកឃើញថា ផែនការនេះអាចនាំឱ្យមានការចាប់ត្រីធម្មជាតិរាប់សិបលានតោនពីមហាសមុទ្រជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីយកទៅធ្វើជាចំណីសម្រាប់ចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុន និងបង្គាជាដើម។ វារីវប្បកម្មអាចបង្កើនសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើធនធានជលផល ដែលកំពុងរងការនេសាទលើសកម្រិតរួចទៅហើយ ពីព្រោះធនធានអាហារបំផ្លាញនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ និងនៅតាមសហគមន៍តាមតំបន់ឆ្នេរ ដែលធ្លាប់តែពឹងផ្អែកលើធនធានទាំងនោះ។ របាយការណ៍បានឱ្យដឹងទៀតថា ផលិតផលវារីវប្បកម្មបានផ្គត់ផ្គង់ជាងពាក់កណ្តាលនៃបរិមាណសត្វទឹក ដែលមនុស្សទទួលទាននៅទូទាំងពិភពលោក។ ចំំណែកប្រភេទសត្វទឹកស៊ីសាច់ជាអាហារ និងចិញ្ចឹមក្នុងកសិដ្ឋានវារីវប្បកម្ម ជាទូទៅពួកវាស៊ីចំណីជាម្សៅសាច់ត្រី និងប្រេងត្រី ដែលផលិតឡើងតាមរយៈការកិនត្រីធម្មជាតិតូចៗ។ លោកស្រី តារា ហ្គណេស (Tara Ganesh) អ្នកធ្វើយុទ្ធនាការជាន់ខ្ពស់របស់មូលនិធិទីផ្សារប្រែប្រួល (Changing Markets Foundation) បាននិយាយថា «ត្រីទាំងនេះជាប្រភេទសត្វ ដែលស៊ីសាច់តាមធម្មជាតិ ដូច្នេះវាត្រូវស៊ីអាហារបែបនេះនៅក្នុងធម្មជាតិ។ យើងមិនអាចកែប្រែការចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុនឱ្យក្លាយជាសត្វស៊ីបន្លែ ក្នុងរយៈពេលតែមួយភ្លែតទេ»។ លោកស្រីបាននិយាយទៀតថា ទោះបីអ្នកផលិតបានកាត់បន្ថយបរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលត្រូវប្រើសម្រាប់ផលិតជាចំណីត្រីចិញ្ចឹមក៏ដោយ ក៏វាមិនមានន័យថា បរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលឧស្សាហកម្មវារីវប្បកម្មប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើចំណីកំពុងថយចុះនោះដែរ។ សាកលវិទ្យាល័យ ប្រីធីស […]

image_2026-09-11_15-44-36
កូរ៉េជ្រើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល

សេអ៊ូល៖ រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងត្បូង បានជ្រើសរើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេបង្អស់ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល ដោយសម្រេចផ្តល់សំណងចំពោះភាពខុសគ្នានៃតម្លៃរហូតដល់៨០ភាគរយ នៃតម្លៃលក់ដុំ ប្រសិនបើតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ ក្រសួងកសិកម្ម ស្បៀងអាហារ និងកិច្ចការជនបទ របស់កូរ៉េខាងត្បូង បានប្រកាសថា ខ្លួនបានជួបប្រជុំលើកទី១ នៃគណៈកម្មាធិការពិគ្រោះយោបល់ ស្តីពីស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងសេអ៊ូល។ ប្រព័ន្ធស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល គឺជាយន្តការថ្មីមួយ ដែលរដ្ឋាភិបាលកូរ៉េផ្តល់ការគាំទ្រទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែក ចំពោះភាពខុសគ្នារវាងតម្លៃគោលសម្រាប់កសិផល និងតម្លៃនៅលើទីផ្សារ នៅពេលតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦នេះ ខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ត្រូវបានជ្រើសរើសជាមុខទំនិញគំរូដំបូងគេបង្អស់ ដោយសារតម្លៃ និងបរិមាណផលិតកម្មរបស់កសិផលទាំងពីរមុខនេះ មានការប្រែប្រួលខ្លាំងទៅតាមស្ថានភាពដំណាំ។ កូរ៉េគ្រោងបន្ថែមមុខទំនិញកសិផលជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយពិចារណាលើឥទ្ធិពលរបស់វា ចំពោះរបបអាហាររបស់ប្រជាជនកូរ៉េ ដោយកំណ់តប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការជាមុន ព្រមទាំងលទ្ធភាពទទួលបានទិន្នន័យថ្លៃដើមផលិតកម្មច្បាស់លាស់។ តម្លៃគោលត្រូវបានកំណត់នៅត្រឹម៨០ភាគរយនៃតម្លៃលក់ដុំ រួមទាំងថ្លៃចំណាយក្នុងការគ្រប់គ្រងកសិកម្ម ហើយរាប់បញ្ចូលថ្លៃពលកម្មរបស់កសិករផ្ទាល់ទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែកផងដែរ។ តម្លៃជាមធ្យម ត្រូវគណនាផ្អែកលើតម្លៃកសិផលក្នុងរដូវប្រមូលផល របស់ដំណាំនីមួយៗ ហើយរាប់បញ្ចូលតម្លៃនៃផលិតផលគ្រប់កម្រិតគុណភាព គឺគុណភាពខ្ពស់ មធ្យម និងទាប។ សម្រាប់មុខទំនិញ ដែលមានការប្រែប្រួលតម្លៃខ្លាំង ទំហំនៃការគាំទ្រនឹងត្រូវបង្កើនជាដំណាក់កាលៗ […]

image_2026-09-11_15-28-31
ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម សង្ស័យមកពីបរិភោគមីកញ្ចប់ និងភេសជ្ជៈផ្អែម

ញូវដេលី៖ ក្រុមហ៊ុនផលិតឱសថរបស់ដាណឺម៉ាក ឈ្មោះ ណូវ៉ូ ណ័រឌីស (Novo Nordisk) បាននិយាយកាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦នេះថា ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កំពុងរស់នៅជាមួយជំងឺទឹកនោមផ្អែម ខណៈមនុស្ស១៣៦លាននាក់ ផ្សេងទៀតស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ដោយសង្ស័យថា មកពីបរិភោគអាហារកញ្ចប់មាបតម្លៃថោក។ ក្រោយពីការចេញផ្សាយបែបនេះ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានចាប់ផ្តើមរឹតបណ្ដឹងការដាក់ស្លាកព្រមានចំពោះសុខភាព នៅលើផលិតផលម្ហូបអាហារមួយចំនួន រហូតបង្កឱ្យមានការជជែកដេញដោលនៅទូទាំងប្រទេស អំពីមូលហេតុប្រជាជនឥណ្ឌាចូលចិត្តបរិភោគអាហារវេចខ្ចប់ស្រាប់ និងតម្លៃថោក ខណៈក្រុមហ៊ុនផលិតអាហារមួយចំនួនបានលក់ផលិតផលដដែល​​​ តែមានជីវជាតិល្អជាងមុន នៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសផ្សេង។ យោងតាមក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវមួយផ្សេងទៀត បានឱ្យដឹងថា ទីផ្សារអាហារវេចខ្ចប់របស់ឥណ្ឌា ដូចជាមីកញ្ចប់ជាដើម បានកើនឡើងដល់ទឹកប្រាក់ជាង១៣៧ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ គឺកើនឡើងពី១២៩ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ហើយត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងកើនដល់ជិត២៤០ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣៤។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ អាហារខេចខ្ចប់ស្រាប់ប្រហែល ៦ ពាន់លានកញ្ចប់ ដែលប្រជាជនឥណ្ឌាបរិភោគនៅតាមគ្រួសារ និងតាមតូបលក់អាហារតាមចិញ្ចើមផ្លូវ គឺជាមីឈ្មោះ ម៉ាគ្គីស្រុះទឹកក្តៅ  (Maggi Two-Minute Masala) ដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុនណេស្លេ (Nestlé) របស់ប្រទេសស្វីស។ ដោយសារប្រាក់ចំណូលរបស់គ្រួសារណ្ឌា ទាបជាងមធ្យមភាគលើពិភពលោកច្រើនពេក ប្រជាជនឥណ្ឌាដ៏ច្រើនចូលចិត្តបរិភោគផលិតផលអាហារមានតម្លៃថោក ដូចជា មីកញ្ចប់ម៉ាក ម៉ាគ្គី […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ