វ៉ាស៊ីនតោន៖ ព្យុះត្រូពិចឈ្មោះ អែលីដា (Elida) បានកើតឡើងនៅព្រឹកថ្ងៃទី១៥ កក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ នៅភាគខាងកើតនៃមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ដែលមានចម្ងាយប្រហែល៩០០គីឡូម៉ែត្រ ភាគនិរតីនៃរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា សហរដ្ឋអាម៉េរិក ស្របពេលបាតុភូតអែលនីញ៉ូ (El Niño) កំពុងតែបង្កើនឥទ្ធិពលដល់រដូវព្យុះសង្ឃរា។
មជ្ឈមណ្ឌលព្យុះសង្ឃរាអាម៉េរិក បាននិយាយថា ព្យុះអែលីដាមានល្បឿនខ្យល់អតិបរមា៦៤គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ហើយកំពុងប្រែប្រួលទៅជាខ្យល់ព្យុះដ៏ខ្លាំង នៅយប់ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍នេះ ហើយនឹងក្លាយជាខ្យល់ព្យុះសង្ឃរាដំបូងគេនៅតំបន់ប៉ាស៊ីហ្វិកខាងកើត ក្នុងរដូវខ្យល់ព្យុះឆ្នាំ២០២៦នេះ។
មជ្ឈមណ្ឌលព្យាករណ៍អាកាសធាតុបាននិយាយថា ឥទ្ធិពលបាតុភូតអែលនីញ៉ូ បង្កឱ្យមានសំណើមត្រូពិច ដែលនៅទីបំផុតពោរពេញទៅដោយភ្លៀងមូសុងធ្លាក់ជោគជាំ នៅទូទាំងភាគនិរតីនៃសហរដ្ឋអាមេរិក នាចុងសប្តាហ៍នេះ។។
ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកំពុងតាមដានតំបន់បីផ្សេងទៀត នៅទូទាំងតំបន់ប៉ាស៊ីហ្វិកកណ្តាល និងប៉ាស៊ីហ្វិកខាងកើត ដើម្បីដឹងច្បាស់ពីការប្រែប្រួលចុងក្រោយបំផុតរបស់ព្យុះអែលីណា។
មានចំណុចសង្ស័យពីរកន្លែង ដែលទំនងកើតជាព្យុះ គឺស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងនៃកោះរដ្ឋហាវ៉ៃ អាចមានព្យុះមួយទៀត ក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃខាងមុខ និងនៅតំបន់មួយទៀត អាចរលាយបាត់ទៅវិញ។
តំបន់មួយទៀត ដែលត្រូវតាមដានដែរ មានចម្ងាយរាប់រយគីឡូម៉ែត្រពីឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងត្បូងប្រទេសម៉ិកស៊ិក កំពុងមានការប្រែប្រួលលឿន អាចកើតជាព្យុះក្នុងរយៈពេលពី៧ ទៅ១០ថ្ងៃខាងមុខ។
ដោយសម្លឹងមើលទៅមុខបន្ថែមទៀត ការព្យាករណ៍រយៈពេលវែងពីមជ្ឈមណ្ឌលព្យាករណ៍អាកាសធាតុនៃរដ្ឋបាលមហាសមុទ្រ និងបរិយាកាសរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក កំពុងបង្ហាញពីឱកាសកើនឡើងនៃព្យុះត្រូពិចកាន់តែខិតទៅជិតកោះហាវ៉ៃ នៅចុងខែកក្កដា។
ព្យុះទាំងអស់នេះកើតឡើងចំពេលអែលនីញ៉ូ កំពុងបង្កើនឥទ្ធិពលនៅមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកភាគកណ្តាល។ បាតុភូតអែលនីញ៉ូ ជាធម្មតាបង្កើនឥទ្ធិពលព្យុះត្រូពិចនៅក្នុងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកខាងកើត ដោយសារសីតុណ្ហភាពទឹកសមុទ្រឡើងកម្ដៅ។
បាតុភូតធម្មជាតិអែលនីញ៉ូ គឺជាដំណាក់កាលមួយ ក្នុងចំណោមដំណាក់កាលបីនៃដំណើរវិលជុំរបស់អាកាសធាតុ ដែលហៅថា អែលនីញ៉ូ-បាតុភូតទោលនៃមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកខាងត្បូង (El Nino-Southern Oscillation) ដែលពិពណ៌នាអំពីការផ្លាស់ប្តូរសម្ពាធខ្យល់ក្នុងបរិយាកាស ដែលកើតឡើងទន្ទឹមគ្នានឹងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពទឹកសមុទ្រនៅកណ្តាលមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ដោយផ្លាស់ប្តូរចរន្តបរិយាកាស និងអាចជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់អាកាសធាតុពិភពលោក។
អែលនីញ៉ូពណ៌នាអំពីទឹកក្តៅជាងមធ្យម នៅទូទាំងមហាប៉ាស៊ីហ្វិក អេក្វាទ័រ ខណៈពេលបាតុភូតឡានីញ៉ាពណ៌នាអំពីស្ថានភាពទឹកត្រជាក់ជាងមធ្យម ហើយធ្លាក់មកនភអព្យាក្រឹត គឺសំដៅទៅលើស្ថានភាពមួយ ដែលសីតុណ្ហភាពស្ថិតនៅក្បែរៗកម្រិតមធ្យម។
លក្ខខណ្ឌអែលនីញ៉ូ ជាប្រវត្តិសាស្ត្របានសំដៅដល់ចលនាត្រូពិចលើសពីមធ្យមភាគ នៅទូទាំងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកខាងកើត។ ជាមធ្យម អាងមហាសមុទ្រនេះបង្កើតបានព្យុះកំបុតត្បូងចំនួន១៥ ដែលមានឈ្មោះថា ខ្យល់ព្យុះ៨ និងខ្យល់ព្យុះកំបុតត្បូងធំៗចំនួន៤ ស្ថិតប្រភេទព្យុះកម្រិតទី៣ ឬខ្លាំងជាងនេះ។
យោងតាមមជ្ឈមណ្ឌលព្យុះសង្ឃរាអាម៉េរិក បានឱ្យដឹងថា បាតុភូតមហាអែលនីញ៉ូដ៏ខ្លាំងបំផុតនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទំនងជានឹងកើតឡើងនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះខាងមុខនេះ៕ (ផាន់ អាណា)
