ទឹកជំនន់នៅប៉ាគីស្ថាន បំផ្លាញបន្លែផ្លែឈើអស់ជិតពីរលានហិកតា

image_2025-09-18_11-13-04

ការ៉ាជី៖ យោងតាមរបាយការណ៍ដែលបង្ហាញដោយក្រសួងសន្តិសុខស្បៀង និងស្រាវជ្រាវជាតិ ប៉ាគីស្ថាន បានឱ្យដឹងថា ដំណាំរាប់លានហិកតា ត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលស្មើនឹង៧,៧ភាគរយនៃផ្ទៃដីដាំដុះសរុបនៅទូទាំងប្រទេស ក្នុងនោះ ផ្ទៃដីដំណាំទំហំ១,៦លានហិកតានៃដីកសិកម្មនៅតែបន្តជន់លិចក្នុងទឹកជំនន់ ដែលបង្កឱ្យដំណាំខូចច្រើនជាងគេ គឺបន្លែ ផ្លែឈើ។

នៅក្នុងខេត្តចំនួនបីរបស់ប្រទេសប៉ាគីស្ថាន ទំហំការខូចខាត រួមមានបន្លែចំនួន២០២ហិកតា។  ការបំផ្លាញដំណាំលម៉ើអស់ចំនួន១៤ ៧៣០ហិកតា ខ្ទឹមបារាំងចំនួន២ ១៧៦ហិកតា និងដំណាំម្ទេសចំនួន៨៩ហិកតា។ ចំណែកទឹកជំនន់បានប៉ះពាល់ដល់ដំណាំបន្លែផ្សេងទៀតចំនួនជិត៦០០ហិកតា រួមទាំងដំណាំចេកចំនួន៦២៣ហិកតា។

ជម្រៅទឹកជាមធ្យមក្នុងចម្ការបន្លែផ្លែឈើ មានចន្លោះពីមួយម៉ែត្រកន្លះទៅបីម៉ែត្រ ហើយការខូចខាតផលិតផលកសិកម្មត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថា មានចំនួនទឹកប្រាក់ជិត២ ០០០លានដុល្លារ។

ទឹកជំនន់ក៏បានបំផ្លាញស្រូវស្តុកទុក និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនៅតាមជនបទ បង្កឱ្យរាំងស្ទះដល់ប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្ត ផ្លូវតភ្ចាប់ពីកសិដ្ឋានទៅកាន់ទីផ្សារ និងកន្លែងស្តុកទុកផលិតផល។  ការខូចខាតទាំងនេះ ត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងបង្កើនការខាតបង់នៅពេលប្រមូលផល។  អ្នកវិភាគប៉ាន់ប្រមាណថា ការរំខានដល់ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់សម្រាប់បន្លែ និងផ្លែឈើ អាចធ្វើតម្លៃម្ហូបអាហារឡើងថ្លៃពី១២ ទៅ១៨ភាគរយ។

ចំណែកកម្មករក្រីក្រនៅតាមជនបទ ដែលរងចាំការងារនៅរដូវប្រមូលផល កំពុងប្រឈមមុខនឹងអត់ការងារធ្វើ។  ស្ថាប័នអន្តរជាតិបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការស្ទុះងើបឡើងវិញនៃវិស័យកសិកម្មនឹងជាចំណុចសំខាន់ក្នុងការធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសប៉ាគីស្ថានងើបឡើងវិញ។

ជាការឆ្លើយតបនឹងគ្រោះធម្មជាតិនេះ រដ្ឋបាលខេត្តទាំងបីរបស់ប៉ាគីស្ថាន កំពុងដាក់ពង្រាយគ្រឿងចក្រដើម្បីការបង្ហូរទឹកចេញពីស្រែចម្ការ និងផ្តល់ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុ គ្រាប់ពូជ ជី និងឧបករណ៍ផ្សេងទៀតដល់កសិកររងគ្រោអ។  ទីភ្នាក់ងារអន្តរជាតិ រួមទាំងស្ថាប័នអង្គការសហប្រជាជាតិ និងកម្មវិធីស្បៀងអាហារពិភពលោក ក៏កំពុងជួយស្តារវិស័យកសិកម្មរបស់ប៉ាគីស្ថានឡើងវិញផងដែរ។

អ្នកជំនាញបាននិយាយថា ទឹកជំនន់នៅប៉ាគីស្ថាន បង្ហាញពីភាពធន់ចំពោះអាកាសធាតុក្នុងវិស័យកសិកម្ម រួមទាំងការកែលម្អប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹក ការអភិវឌ្ឍគ្រាប់ពូជ ដែលធន់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មទំនើប។

សមាគមអ្នកនាំចេញផ្លែឈើ និងបន្លែប៉ាគីស្ថាន បានប៉ាន់ប្រមាណថា ទឹកជំនន់នាពេលថ្មីៗកន្លងមកនេះ ធ្វើឱ្យប៉ាគីស្ថានខាតបង់យ៉ាងហោចណាស់ពី១០០ ទៅ១៥០លានដុល្លារ ក្នុងការនាំចេញបន្លែ និងផ្លែឈើ ដែលកាលពីឆ្នាំ២០២៤ ការនាំចេញរកចំណូលបានចំនួន៧៥០លានដុល្លារ។

លោកប្រធានសមាគមអ្នកនាំចេញផ្លែឈើ និងបន្លែប៉ាគីស្ថាន ​បាន​ស្នើ​សុំ​ឥណទាន​គ្មាន​ការ​ប្រាក់ពីរដ្ឋាភិបាល ដើម្បីពង្រីក​ជំនួយ​ដល់​ការ​ដាំ​ដើម​ឈើ​ឡើងវិញ និង​ធ្វើរោងសំណាញ់ការពារជាំ​ទឹក​ និង​ការ​កែលម្អ​ប្រព័ន្ធ​លូ។   លោក​បាន​លើក​ឡើង​ពី​ការ​ធានា​រ៉ាប់រង​ដំណាំ​របស់ប្រទេស​ឥណ្ឌាសម្រាប់​ការពារ​ទឹកជំនន់​តាម​ផ្កាយរណប និង​គម្រោង​ជំនួយ​សាច់ប្រាក់ ​ដែលប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​គួរ​ពិចារណាយកគំរូតាម។

គ្រាន់តែផលប៉ះពាល់ដោយទឹកជំនន់ ធ្វើឱ្យ​ខាត​បង់​រាប់​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​រួច​ទៅ​ហើយ ពីការនាំចេញបន្លែ និងផ្លែឈើ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​មាន​ការ​ព្រួយ​បារម្ភ​ចំពោះ​សុវត្ថិភាព​ស្បៀង​កាន់តែ​ខ្លាំងឡើង។

លោកប្រធានសមាគម​ក៏​បានគូស​បញ្ជាក់​ពី​តម្រូវការ​សម្រាប់​ធ្វើ​កសិកម្ម ​ដែល​ធន់​នឹង​អាកាសធាតុ។   ចម្ការឈើហូបផ្លែ ដែលមានអាយុច្រើនឆ្នាំ ជាពិសេសដើមស្វាយ អាចទប់ទល់នឹងអាកាសធាតុអាក្រក់បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពជាងដំណាំ ដែលមានអាយុខ្លី។ ការផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់ការដាំដំណាំចម្ការអាចជួយធានាដល់ជីវភាពកសិករ និងធានាបាននូវសន្តិសុខស្បៀងក្នុងរយៈពេលវែង៕


image_2026-09-04_13-36-32
ពូជស្រូវទិន្នផលដល់១៣តោន​ក្នុងមួយហិកតា – ឥណ្ឌូណេស៊ីកំពុងចែកដល់កសិករ

ម៉ាឡេស៊ី៖ ឥណ្ឌូណេស៊ីកំពុងចែក​ពូជស្រូ​វក្នុងស្រុក ដែលអាច​ផ្ដល់ទិន្នផលខ្ពស់​ចន្លោះ​ពី១០ ទៅ១៣តោន​ក្នុងមួយហិកតា ដល់កសិករ​របស់​ខ្លួន ខណៈពូជស្រូវនេះក៏ធន់​នឹង​អាកាសធាតុថែមទៀត ។ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី លោក អានឌី អាំរ៉ាន ស៊ូឡៃម៉ាន (Andi Amran Sulaiman) មានប្រសាសន៍ថា ពូជស្រូវនេះនឹង​ត្រូវ​ចែកចាយដល់កសិករនៅទូទាំងប្រទេស ដើម្បីបង្កើនផលិតភាពកសិកម្មដាំដំណាំស្រូវ។ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្ម​រូបនេះ​ បានឱ្យដឹងថា មជ្ឈមណ្ឌលផលិតពូជស្រូវនៅក្នុងខេត្តជ្វាខាងលិច (West Java) គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលផលិតពូជស្រូវធំបំផុតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដោយមានសមត្ថភាពអាចផលិតពូជស្រូវរហូតដល់២៥០តោនក្នុងមួយឆ្នាំ។ លោកបានបញ្ជាក់ថា ពូជស្រូវផលិតដោយមជ្ឈមណ្ឌលទំនើបកម្មកសិកម្មស្រូវឥណ្ឌូណេស៊ី អាចផ្តល់ទិន្នផលពី១០ ទៅ១៣ តោនក្នុងមួយហិកតា ដើម្បីជួយរក្សាសន្តិសុខស្បៀងរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី។ មជ្ឈមណ្ឌលផលិតពូជស្រូវរបស់​ឥណ្ឌូណេស៊ីនេះកំពុងផលិតពូជស្រូវជាច្រើនប្រភេទ ដែលសមស្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌផ្សេងៗគ្នា រួមមានស្រូវរដូវវស្សា និងស្រូវរដូវប្រាំង ព្រមទាំងពូជធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួតផងដែរ។ ក្រសួងកសិកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បានប្រកាសកាលនាពេលកន្លងមកថា ខ្លួនមានផែនការបែងចែកពូជស្រូវក្នុងកម្មវិធីឧបត្ថម្ភធនជាពូជស្រូវសម្រាប់បង្កបង្កើនផលលើផ្ទៃដីយ៉ាងហោចណាស់១លានហិកតា នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៧ ដើម្បីបង្កើនផលិតភាពស្រូវ និងជំរុញឱ្យកសិករងាកមកធ្វើកសិកម្មទំនើប និងស្របតាមប្រព័ន្ធកសិកម្មជឿនលឿន៕​ (ផាន់ អាណា)

image_2026-09-04_13-31-24
ម៉ាឡេស៊ីដាក់គោលដៅបង្កើនការនាំចេញម្នាស់ និងទុរេន

គូឡាឡាពួរ៖ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី កំពុងដាក់គោលដៅទាក់ទាញការវិនិយោគ និងជំរុញពាណិជ្ជកម្មបន្ថែមទៀតនៅក្នុងវិស័យកសិ-ចំណីអាហារ។ លោក មូហាមេត សាប៊ូ (Mohamad Sabu) រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្ម និងសន្តិសុខស្បៀង បានចាត់ទុកម្នាស់ និងទុរេន ថាជាផលិតផល ដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់ សម្រាប់ការធ្វើទីផ្សារអន្តរជាតិបន្ថែមទៀត។ លោករដ្ឋមន្ត្រីបានមានប្រសាសន៍ថា ក្រសួងកំពុងដាក់គោលដៅសម្រេចឱ្យបាននូវការប្តេជ្ញាចិត្តលើការវិនិយោគ និងការធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្មដែលមានតម្លៃប្រហែល១៩៨០លានដុល្លារ។ ក្នុងនោះ រួមមានគម្រោងសាងសង់រោងចក្រកែច្នៃម្នាស់នៅតំបន់ទូកាវ (Tukau) ក្នុងទីរដ្ឋសារ៉ាវ៉ាក់ (Sarawak) ដែលមានតម្លៃ ខ្ទង់២៥៥លានដុល្លារ ព្រមទាំងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការលើការផលិតម្នាស់ និងការផលិតជីសម្រាប់ដំណាំនេះ។ រដ្ឋាភិបាលម៉ាឡេស៊ី ក៏កំពុងស្វែងរកវិធីបង្កើនវត្តមានផលិតផលកសិ-ចំណីអាហាររបស់ម៉ាឡេស៊ីនៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ រួមទាំងតាមរយៈកិច្ចសហប្រតិបត្តិការជាមួយទីផ្សារនៅតំបន់អាហ្វ្រិកផងដែរ៕ (អៀវ ឈៀងនី)

image_2026-09-04_13-22-29
វៀតណាមបើកទីផ្សារសម្រាប់ទំពាំងបាយជូរឥណ្ឌា​ ឯឥណ្ឌាបើកទីផ្សារទទួលយកទុរេនវៀតណាម បន្ទាប់ពីឥណ្ឌាបើកទីផ្សារផ្លែទុរេន

វៀតណាម៖ វៀតណាម និងឥណ្ឌា កំពុងបើកទីផ្សារ​ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយក្នុងនោះ វៀតណាម បានបើកទីផ្សារ​សម្រាប់​ផ្លែទំពាំងបាយជូររបស់​ឥណ្ឌា ចំណែកឯឥណ្ឌាវិញ ក៏បើកទីផ្សារទទួលយកផ្លែទុរេន​ពីវៀតណាមវិញដែរ ។ ការ​បើកទីផ្សារ​ឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមកនេះ គឺ​ដើម្បីធ្វើពិពិធកម្មពាណិជ្ជកម្មកសិកម្ម និងគាំទ្រគោលដៅ ក្នុងការសម្រេចទំហំពាណិជ្ជកម្មទ្វេភាគីឱ្យបាន​​​២៥ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣០។ លោក ប៊ុយ ចុងធួង (Bui Trung Thuong) ទីប្រឹក្សាពាណិជ្ជកម្មវៀតណាម និងជាប្រធានការិយាល័យពាណិជ្ជកម្មវៀតណាម ប្រចាំប្រទេសឥណ្ឌា បាននិយាយថា កិច្ចសហប្រតិបត្តិការផ្នែកកសិកម្មនឹងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការសម្រេចគោលដៅពាណិជ្ជកម្មរវាង​ប្រទេសទាំងពីរ។ ប្រទេសឥណ្ឌាបានសម្រេចបើកទីផ្សាររបស់ខ្លួនសម្រាប់ទទួលយកផ្លែទុរេនស្រស់ពីវៀតណាម បន្ទាប់ពីវៀតណាមបានអនុញ្ញាតឱ្យនាំចូលផ្លែទំពាំងបាយជូរស្រស់ពីឥណ្ឌា ចាប់ពីខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦នេះតទៅ​។ វិធានការបើកទីផ្សារទាំងនេះ អាចជួយបង្កើតលំហូរពាណិជ្ជកម្មថ្មីៗ និងពង្រីកខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ផលិតផលកសិកម្ម រវាងប្រទេសទាំងពីរ។ លោកស្រី វីនីតា សុទ្ធស៊ូ (Vinita Sudhanshu) នាយកអាជ្ញាធរអភិវឌ្ឍន៍ការនាំចេញផលិតផលកសិកម្ម និងអាហារកែច្នៃរបស់ឥណ្ឌា បាននិយាយថា តម្រូវការផ្លែឈើស្រស់ គឺមានច្រើននៅក្នុងទីផ្សាររបស់ប្រទេសទាំងពីរ។ អ្នកនាំចេញទំពាំងបាយជូររបស់​ឥណ្ឌាកំពុងរៀបចំនាំចេញផ្លែទំពាំងបាយជូរស្រស់លើកដំបូងទៅកាន់ប្រទេសវៀតណាម នៅក្នុងរដូវប្រមូលផលខាងមុខ ហើយការនាំចេញសាកល្បងត្រូវបានរំពឹងថា នឹងចាប់ផ្តើមនៅ ខែធ្នូ​ ឆ្នាំ២០២៦នេះ។ សមាគមផ្លែឈើ និងបន្លែវៀតណាម បាននិយាយថា ការទទួលបានសិទ្ធិនាំចូលទុរេនទៅកាន់ទីផ្សារឥណ្ឌា​បានផ្ដល់​សក្តានុពលដល់ផ្លែទុរេនវៀតណាម ដែលជាឧស្សាហកម្ម​តម្លៃរាប់ពាន់លានដុល្លារ៕ […]

image_2026-09-04_13-06-30
ស្រីលង្កាកំណត់គោលដៅនាំចេញផ្លែដូង ឱ្យបានប្រាក់២,៥ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣០

កូឡុំបូ៖ អាជ្ញាធរអភិវឌ្ឍន៍ដូងស្រីលង្កា បានប្រកាសថា អង្គភាពនេះបានកំណត់គោលដៅបង្កើនប្រាក់ចំណូលប្រចាំឆ្នាំពីការនាំចេញផលិតផលផ្លែដូង ឱ្យដល់កម្រិតទឹកប្រាក់២,៥ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣០ បើធៀបនឹងទំហំទឹកប្រាក់១,២ពាន់លានដុល្លារ គិតត្រឹមពាក់កណ្តាលឆ្នាំ២០២៦ នេះ។ លោក សាន្ថា រ៉ាណាធុងហ្គា​ (Shantha Ranathunga) ប្រធានអាជ្ញាធរអភិវឌ្ឍន៍ដូងស្រីលង្កា បានមានប្រសាសន៍ថា គោលដៅនេះនឹងទទួលបានជោគជ័យ តាមរយៈការបង្កើនផលិតកម្ម និងការបង្កើនតម្លៃបន្ថែមលើផលិតផលផ្លែដូង។ ប្រទេសស្រីលង្កា មានគោលដៅបង្កើនផលិតកម្មដូងឱ្យកើនទិន្នផលដល់ប្រមាណ៤,២ពាន់លានផ្លែ ព្រមទាំងពង្រីកការកែច្នៃ និងបង្កើតម៉ាកសញ្ញាសម្គាល់ផលិតផលរបស់ស្រីលង្កា ដោយផ្ទាល់នៅតាមផ្សារទំនើបអន្តរជាតិ។ យោងតាមតួលេខរបស់ក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍ការនាំចេញរបស់ស្រីលង្កា បានឱ្យដឹងថា ចំណូលបានមកពីការនាំចេញផលិតផលផ្លែដូង បានកើនដល់ទំហំទឹកប្រាក់ប្រមាណ១,២ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ដោយបន្តកើនឡើងពីទំហំទឹកប្រាក់ជាង៨៦៤លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៤។ វិស័យដូងនេះ មានគោលដៅរកចំណូលពីការនាំចេញឱ្យបានទឹកប្រាក់ប្រមាណ១,៣ពាន់លានដុល្លារ នៅចុងឆ្នាំ២០២៦នេះ។ ក្នុងរយៈពេល៦ខែដំបូង នៃឆ្នាំ២០២៦ ប្រទេសស្រីលង្កា បាននាំចេញផលិតផលផ្លែដូងកើនឡើង១៦ភាគរយ ពីទំហំទឹកប្រាក់៥៣០លានដុល្លារ ដល់៦១៤លានដុល្លារ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការផ្គត់ផ្គង់ផ្លែដូង ត្រូវបានព្យាករថា នឹងថយចុះប្រមាណ១៤ភាគរយ នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា និងខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៦នេះ​ ដោយសារអ្នកនាំចេញកំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាថ្លៃដើមផលិត ដូចជាប្រេងឥន្ធនៈឡើងថ្លៃ ដោយសារសង្គ្រាមនៅតំបន់មជ្ឈឹមបូព៌ា។ យុទ្ធសាស្ត្ររបស់វិស័យដូងនេះ រួមមានការបង្កើនផលិតកម្ម និងពង្រីកការកែច្នៃ ដើម្បីទទួលបានតម្លៃបន្ថែមខ្ពស់ជាងមុនពីការនាំចេញផលិតផលដូង។ ប៉ុន្តែ […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ