សមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប លើកឡើងពីតម្រូវការថមថយនៅលើទីផ្សារអំបិលផលិតនៅក្នុងស្រុក

THN2 copy

កំពត៖ អំបិលដែលផលិតនៅក្នុងខេត្តកំពត-កែប មានតម្រូវការប្រើប្រាស់នៅលើទីផ្សារកំពុងបង្ហាញសញ្ញាមានការថមថយនៅរយៈពេល៤ឬ៥ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ហើយការថមថយនេះ ត្រូវបានប្រធានសមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប វាយតម្លៃថា វាបណ្តាលមកពីការនាំចូលអំបិលមកពីខាងក្រៅមានច្រើន ហើយមានតម្លៃទាបជាងអំបិលដែលផលិតនៅក្នុងស្រុក។ តួយ៉ាងនៅក្នុងរដូវកាលប្រមូលផលត្រីប្រហុកនៅចុងឆ្នាំ២០២៤និងដើមឆ្នាំ២០២៥ថ្មីៗ មានតម្រូវការសម្រាប់ធ្វើត្រីប្រហុកហាក់មានចំនួនតិចតួច។


លោក ប៊ុន ណារិន ប្រធានសមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប បានឱ្យដឹងថា អំបិលកំពត កែប កាលដែលប្រជាកសិករផលិតជាប្រព័ន្ធក្នុងទសវត្សរ៍៦០រហូតដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ៩០ ផ្តោតដសំខាន់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ដល់ការធ្វើត្រីប្រហុក និងការធ្វើឆៃពៅ របស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងប្រទេស។ ប៉ុន្តែនៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះតម្រូវការប្រើប្រាស់អំបិលធម្មជាតិដែលផលិតនៅក្នុងខេត្តកំពត-កែបបានថយចុះជាបន្តបន្ទាប់ នៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។

លោកបន្តថា “តម្រូវការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតនៅក្នុងស្រុកនៅឆ្នាំ២០២៤ រហូតដល់ខែមករាឆ្នាំ២០២៥នេះ សមាគមបានបញ្ចេញទៅលើទីផ្សារមានប្រហែល៥០% ឬស្មើប្រមាណ៦ម៉ឺនតោននៃបរិមាណអំបិលសរុប១៣ម៉ឺនតោនដែលកម្ពុជាផលិតបានក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ។ ការថយចុះនៃការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតក្នុងស្រុកនេះ ដោយសារការនាំចូលមកពីអំបិលមកពីប្រទេសជិតខាងតម្លៃតម្លៃទាបជាងអំបិលផលិតក្នុងស្រុក ព្រោះអំបិលកម្ពុជាផលិតពីទឹកសមុទ្រ ត្រូវការឆ្លងកាត់ច្រើនដំណាក់កាលនិងចំណាយពេលថ្ងៃទម្រាំក្លាយជាអំបិលអាចប្រើប្រាស់បាន”។
លោកលើកឡើងថា នៅថ្ងៃបន្ទាប់ការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតក្នុងស្រុក មានកើនឡើង ឬថយចុះទៀត វាអាស្រ័យទៅលើទឹកចិត្តនិងការយល់ដឹងរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរ។ បើពលរដ្ឋមានជាតិនិយមខ្ពស់ទៅលើការប្រើប្រាស់ផលិតផលក្នុងស្រុកនឹងពួកគាត់និងបន្តគាំទ្រអំបិលក្នុងស្រុក ទោះបីតម្លៃខ្ពស់ជាងអំបិលនាំចូលបន្តិចក្តី តែវាមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ទៅដល់សុខភាពអ្នកបរិភោគ ។
បើតាមប្រធានសមាគមខាងលើ បច្ចុប្បន្ន ការផលិតអំបិលកំពត កែប មានផ្ទៃដីសរុប៣៧០០ហិកតា ហើយតម្លៃអំបិលក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ១បេទម្ងន់៥០គីឡូក្រាមថ្លៃពី៦ ០០០ ទៅ៧ ០០០រៀល។
អ្នកស្រី សរ ឌីណា អាជីវករលក់អំបិល ក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកនៅភូមិកំពង់ហ្លួងស្រុកពញាឮខេត្តកណ្តាលបានឱ្យដឹងថា ក្នុងរដូវកាលប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ អ្នកស្រីលក់អំបិលបានប្រហែល១០បេ ដោយសារតែមិនសូវមានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីសម្រាប់ធ្វើប្រហុក។ តែនៅលើកទី២ មានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីប្រហុកច្រើន ធ្វើឱ្យអ្នកស្រីលក់បានប្រហែល២៥បេ ដោយក្នុង១បេថ្លៃ២ម៉ឺនរៀល។
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកនាង ពេជ្រ ស្រីនិច អាជីវករនៅភូមិឃុំខាងលើបានឱ្យដឹងថា ក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ មិនសូវមានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីប្រហុកច្រើនដូចលើកទី២នេះទេ ជាក់ស្តែងការប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ លក់អំបិលបានត្រឹមតែចំនួន១០បេ តែលើកទី២នេះ លក់បានរហូតដល់២០បេ។
នៅក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកទាំង២លើកនេះ សម្រាប់អ្នកស្រី សរ ឌីណា និងអ្នកនាង ពេជ្រ ស្រីនិច មានការសប្បាយចិត្ត នៅពេលដែលលក់អំបិលបានច្រើន ហើយថ្លៃអំបិលឆ្នាំនេះមានតម្លៃធូរថ្លៃជាងឆ្នាំមុន លក់រាយក្នុងមួយគីឡូក្រាមថ្លៃតែ១០០០រៀល ឬ១បេទម្ងន់៤៥គីឡូក្រាមថ្លៃ២ម៉ឺនរៀល៕


photo_2026-09-27_16-05-34 (3)
ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងកសិកម្ម ទទួលបានពានរង្វាន់ ADFIAP Development Award 2026 លើកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទានត្រីភាគី តភ្ជាប់ទីផ្សារ និងការផលិត

ទីក្រុងកូឡុំបូ ប្រទេសស្រីលង្កា៖ ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងកសិកម្ម (ARDB) បានទទួលពានរង្វាន់អភិវឌ្ឍន៍របស់សមាគមគ្រឹះស្ថានហិរញ្ញប្បទានអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងតំបន់អាស៊ី និងប៉ាស៊ីហ្វិក (ADFIAP Development Award) ឆ្នាំ២០២៦ លើកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទានត្រីភាគីតភ្ជាប់ទីផ្សារ និងការផលិត (Tri-Party Market-Linked Financing Program) នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំប្រចាំឆ្នាំរបស់សមាគម ADFIAP លើកទី៤៩ ដែលប្រព្រឹត្តទៅចាប់ពីថ្ងៃទី២៣ ដល់ថ្ងៃទី២៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងកូឡុំបូ ប្រទេសស្រីលង្កា។ កម្មវិធីហិរញ្ញប្បទានត្រីភាគីតភ្ជាប់ទីផ្សារ និងការផលិតនេះ គឺជាគំនិតផ្តួចផ្តើមថ្មីមួយរបស់ធនាគារ ARDB ក្នុងការផ្តល់នូវនវានុវត្តន៍ដំណោះស្រាយហិរញ្ញវត្ថុដល់ប្រជាកសិករ និងគ្រប់តួអង្គក្នុងខ្សែច្រវាក់តម្លៃផលិតកម្មកសិកម្ម និងកសិឧស្សាហកម្ម ពោលគឺអភិវឌ្ឍដំណោះស្រាយហិរញ្ញប្បទានប្រកបដោយបរិយាបន្ន និងចីរភាព សម្រាប់វិស័យកសិកម្មតាមរយៈការសម្រួលដល់លទ្ធភាពទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន ដោយផ្អែកលើភាពជាដៃគូតាមខ្សែច្រវាក់តម្លៃកសិកម្ម កសិឧស្សាហកម្ម និងយន្តការហិរញ្ញប្បទានដែលមិនតម្រូវឱ្យមានទ្រព្យធានាឥណទាន។ ការទទួលបានពានរង្វាន់ដ៏មានកិត្យានុភាពនេះ បង្ហាញពីការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ធនាគារ ARDB, ក្នុងនាមជាស្ថាប័នដែលមិនត្រឹមតែបានរួមចំណែកលើកកម្ពស់បរិយាប័ន្នហិរញ្ញវត្ថុប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានបង្កើនភាពធន់នៃអាជីវកម្មដល់ប្រជាកសិករ, លើការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ធនាគារ ARDB ក្នុងការគាំទ្រ​ប្រជាកសិករ ពង្រឹងខ្សែច្រវាក់តម្លៃកសិកម្ម កសិឧស្សាហកម្ម និងជំរុញការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានភាពធន់ និងមានចីរភាព៕

tg_image_4034619774
ស្ត្រីវៀតណាមម្នាក់កាប់ដើមទុរេនមួយចម្ការ ដើម្បីកាយរកឆ្អឹងខ្មោចទាហាន ស្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម

ហូជីមិញ៖​ ស្ត្រីកសិករជនជាតិវៀតណាមម្នាក់​ អាយុ៥៦ រស់នៅក្នុងខេត្តដុងថាប់​ អតីតខេត្តខ្មែរ ហៅថា ខេត្តផ្សារដែក បានកាប់ចោលដើមទុរេនជាង១០០ដើម ដើម្បីកាយរកឆ្អឹងខ្មោចទាហានវៀតណាម ស្លាប់នៅក្នុងសម័យសង្គ្រាម។ នេះបើយោងតាមការចេញផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានវៀតណាម។ ម្ចាស់ចម្ការរូបនេះ មានអារម្មណ៍សោកស្តាយនៅពេលឃើញអាជ្ញាធរវៀតណាម កាប់រំលំចោលដើមទុរេននៅក្នុងចម្ការ ដែកជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែគាត់បានបង្ខំចិត្តយល់ព្រមជាមួយក្រុមទាហានស្រាវជ្រាវរកឆ្អឹងខ្មោច​ ព្រោះគាត់តែងតែឃើញឆ្អឹងមនុស្សនៅពេលក្នុងដីច្រើនពេក។ គាត់បាននិយាយថា «ការរកឃើញអដ្ឋិធាតុបាន គឺមានន័យថា ក្រុមគ្រួសារអាចដឹងថា ធាតុរបស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួនកប់នៅទីណា ហើយអាចនាំធាតុទៅផ្ទះ ដើម្បីគោរពបូជា និងរំឭកដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធពួកគេ»។ ចម្ការទុរេនស្របច្បាប់នេះ កាលពីមុនធ្លាប់ជាទីតាំងកប់ខ្មោងទាហានវៀតណាមស្លាប់ក្នុងសម័យសង្គ្រាម។ ប៉ុន្តែសារព័ត៌មានវៀតណាម មិនបញ្ជាក់ពីការស្លាប់នោះក្នុងសង្គ្រាមជាមួយកម្ពុជា ឬជាមួយទាហានអាម៉េរិកាំងឡើយ។ កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន នៅពេលគ្រួសាររបស់គាត់ជីកធ្វើប្រឡាយទឹក ឬជីកដី ដើម្បីដាំដើមទុរេន គាត់បានរកឃើញអដ្ឋិធាតុមនុស្សបីនាក់ផ្សេងគ្នា ហើយបានរាយការណ៍ទៅអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដែលបន្ទាប់មកបានមកប្រមូលយកអដ្ឋិធាតុទាំងនោះទៅរក្សាទុក។ ទោះបីជាយ៉ាងណា គាត់នៅតែមានអារម្មណ៍ថា អាចនៅមានឆ្អឹងទាហានផ្សេងទៀតកប់នៅក្នុងដីចម្ការនេះ។ កសិករម្នាក់នេះបាននិយាយរំឭកថា «ខ្ញុំគិតថា ប្រហែលជានៅមានអដ្ឋិធាតុទាហានផ្សេងទៀតនៅក្នុងចម្ការ ប៉ុន្តែចម្ការនេះធំណាស់ ហើយខ្ញុំមិនដឹងថា ត្រូវស្វែងរកនៅកន្លែងណាទេ។ ពេលនោះគ្មានវិធីណាផ្សេងឡើយ ដូច្នេះខ្ញុំក៏បន្តដាំដើមទុរេន» លើផ្នូរខ្មោចទាំងនោះ។ គាត់បាននិយាយបន្តទៀតថា ការបាត់បង់ដើមទុរេនទាំងនេះ គឺជាការលះបង់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដ៏ធំមួយសម្រាប់គ្រួសារ ប៉ុន្តែគាត់បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការស្វែងរក និងនាំយកអដ្ឋិធាតុរបស់ទាហានស្លាប់ […]

iC7HBvohbJqExqvbKcV3pP
ជប៉ុនរកឃើញសត្វល្អិត២១ប្រភេទ  លើដំឡូងបារាំងស្រស់នាំចូលពីអាម៉េរិក អាចឆ្លងដល់ដំណាំក្នុងស្រុក

តូក្យូ៖ ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទជប៉ុន បានរកឃើញសត្វល្អិតចង្រៃចំនួន២១ប្រភេទ នៅលើដំឡូងបារាំងស្រស់នាំចូលពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក ស្របពេលអាម៉េរិកសុំឱ្យជប៉ុនលុបចោលការរឹតបន្តឹងបែបនេះ។ កសិករជប៉ុន អង្គការចែកចាយ និងអ្នកស្រាវជ្រាវប្រមាណ៧០០នាក់ បានចូលរួមក្នុងកិច្ចប្រជុំផ្សព្វផ្សាយតាមប្រព័ន្ធអនឡាញនៅទូទាំងប្រទេសជប៉ុន ស្តីពីការរកឃើញមេរោគឆ្លងនៅក្នុងដំឡូងបារាំងស្រស់ នាំចូលពីអាម៉េរិក។ ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទជប៉ុន ​បានឱ្យដឹងថា ពពួកសត្វល្អិតនេះ គឺជាប្រភេទដង្កូវស៊ីឫសដំឡូងបារាំង (Globodera rostochiensis) និងពពួកដង្កូវស៊ីមើមដំឡូងបារាំង (Globodera pallida) ដែលសុទ្ធតែជាប៉ារ៉ាស៊ីតរស់នៅលើដំឡូងបារាំងនាំចូលពីអាម៉េរិក។ អគ្គនាយកការិយាល័យកិច្ចការអ្នកប្រើប្រាស់ និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ នៃក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទជប៉ុន បាននិយាយថា​ ការធានាឱ្យមានវិធានការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការនាំចូលសត្វល្អិត ដែលអាចបង្កផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ដំណាំរបស់ជប៉ុន គឺជាមូលដ្ឋានរឹងមាំសម្រាប់ការលុបចោលនាំចូលដំឡុងបារាំង។ សហរដ្ឋអាម៉េរិកបានស្នើជាលើកដំបូងនៅឆ្នាំ២០២០ ឱ្យជប៉ុនអនុញ្ញាតនាំចូលដំឡូងបារាំងស្រស់ សម្រាប់លក់នៅផ្សារទំនើប និងប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យសេវាកម្មម្ហូបអាហារ នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។ បច្ចុប្បន្ន ជប៉ុនអនុញ្ញាតឱ្យនាំចូលផលិតផលដំឡូងបារាំងក្លាសេ និងកែច្នៃពីប្រទេសជាច្រើន ប៉ុន្តែក្រោមច្បាប់ការពាររុក្ខជាតិ ការនាំចូលដំឡូងបារាំងស្រស់ នៅតែត្រូវបានហាមឃាត់ដាច់ខាត ដោយសារខ្លាចមានសត្វល្អិតចង្រៃ។ ចំណែកនៅកោះតៃវ៉ាន់វិញ ដែលសម្ពន្ធមិត្តរបស់អាម៉េរិក ចាក់ទឹកមិនលិចដូចជប៉ុនដែរ បានរឹតបន្តឹងយ៉ាងខ្លាំងលើការនាំចូលដំឡូងបារាំងស្រស់ពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក ដែលសូម្បីតែដំបូងបារាំងអាម៉េរិកមានដុះពន្លក ក៏ហាមមិនឱ្យនាំចូលដែរ៕ (ផាន់ អាណា)

image_2026-09-28_15-26-57
សាក​ដឹកទុរេនស្រស់​តាមសមុទ្រទៅឱ្យចិន – ម៉ាឡេស៊ីចង់ដឹងថា ទុរេនខូចឬអត់?

គូឡាឡុំពួរ៖ ទុរេន​ទម្ងន់ពីរតោនរបស់ម៉ាឡេស៊ី ត្រូវបានយកទៅសាកល្បង​ដឹកតាមនាវា​សមុទ្រទៅកាន់ប្រទេស​ចិន ដោយប្រើរយៈពេល១២ថ្ងៃ។ គោលបំណង គឺចង់ដឹងថាតើ ទុរេននឹង​ខូចឬទេ ព្រោះទុរេនជា​ផ្លែឈើ ដែលងាយរលួយខូចក្រោយពេលប្រមូលផលរួច ។ បន្ទាប់ពីទៅដល់កំពង់ផែកុងតេន័រ ទុរេនទាំងនោះត្រូវបាន​ពិនិត្យដោយសមត្ថកិច្ចគយ និងភាគីពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីចង់ដឹងពីលទ្ធផល។ ចម្លើយ គឺវិជ្ជមានទុរេន ​មិនរលួយខូចនោះឡើយ។ នេះក៏ដោយសារតែបច្ចេកវិទ្យា​គ្រប់គ្រងបរិយាកាស​បែបទំនើប​ ដែលធ្វើឲ្យទុរេន​នៅមានសភាពស្រស់ល្អទាំងអស់។​ អស់រយៈពេលពីរឆ្នាំមកហើយ ដែលក្រុមហ៊ុនម៉ាឡេស៊ី បានព្យាយាមអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា​ ដើម្បីធ្វើតេស្ត​សាកល្បង​លើវិធីសាស្ត្រដឹកជញ្ជូន និង​បច្ចេកវិទ្យាក្លាសេផលិតផលនេះ។ ជាមួយនឹង​ជោគជ័យនៃការ​ដឹកជញ្ជូនទុរេនស្រស់តាមផ្លូវទឹកនេះ គឺជា​ការ​បើកឱកាស​ឲ្យម៉ាឡេស៊ីអាចដឹកទុរេនទុំដើមទៅកាន់ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ ដោយចំណាយទាប​លើការ​ដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវទឹក ជាជាង​តាមផ្លូវអាកាស​ ដែលត្រូវចំណាយច្រើននោះ៕ (ជា មករា)

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ