សមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប លើកឡើងពីតម្រូវការថមថយនៅលើទីផ្សារអំបិលផលិតនៅក្នុងស្រុក

THN2 copy

កំពត៖ អំបិលដែលផលិតនៅក្នុងខេត្តកំពត-កែប មានតម្រូវការប្រើប្រាស់នៅលើទីផ្សារកំពុងបង្ហាញសញ្ញាមានការថមថយនៅរយៈពេល៤ឬ៥ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ហើយការថមថយនេះ ត្រូវបានប្រធានសមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប វាយតម្លៃថា វាបណ្តាលមកពីការនាំចូលអំបិលមកពីខាងក្រៅមានច្រើន ហើយមានតម្លៃទាបជាងអំបិលដែលផលិតនៅក្នុងស្រុក។ តួយ៉ាងនៅក្នុងរដូវកាលប្រមូលផលត្រីប្រហុកនៅចុងឆ្នាំ២០២៤និងដើមឆ្នាំ២០២៥ថ្មីៗ មានតម្រូវការសម្រាប់ធ្វើត្រីប្រហុកហាក់មានចំនួនតិចតួច។


លោក ប៊ុន ណារិន ប្រធានសមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប បានឱ្យដឹងថា អំបិលកំពត កែប កាលដែលប្រជាកសិករផលិតជាប្រព័ន្ធក្នុងទសវត្សរ៍៦០រហូតដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ៩០ ផ្តោតដសំខាន់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ដល់ការធ្វើត្រីប្រហុក និងការធ្វើឆៃពៅ របស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងប្រទេស។ ប៉ុន្តែនៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះតម្រូវការប្រើប្រាស់អំបិលធម្មជាតិដែលផលិតនៅក្នុងខេត្តកំពត-កែបបានថយចុះជាបន្តបន្ទាប់ នៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។

លោកបន្តថា “តម្រូវការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតនៅក្នុងស្រុកនៅឆ្នាំ២០២៤ រហូតដល់ខែមករាឆ្នាំ២០២៥នេះ សមាគមបានបញ្ចេញទៅលើទីផ្សារមានប្រហែល៥០% ឬស្មើប្រមាណ៦ម៉ឺនតោននៃបរិមាណអំបិលសរុប១៣ម៉ឺនតោនដែលកម្ពុជាផលិតបានក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ។ ការថយចុះនៃការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតក្នុងស្រុកនេះ ដោយសារការនាំចូលមកពីអំបិលមកពីប្រទេសជិតខាងតម្លៃតម្លៃទាបជាងអំបិលផលិតក្នុងស្រុក ព្រោះអំបិលកម្ពុជាផលិតពីទឹកសមុទ្រ ត្រូវការឆ្លងកាត់ច្រើនដំណាក់កាលនិងចំណាយពេលថ្ងៃទម្រាំក្លាយជាអំបិលអាចប្រើប្រាស់បាន”។
លោកលើកឡើងថា នៅថ្ងៃបន្ទាប់ការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតក្នុងស្រុក មានកើនឡើង ឬថយចុះទៀត វាអាស្រ័យទៅលើទឹកចិត្តនិងការយល់ដឹងរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរ។ បើពលរដ្ឋមានជាតិនិយមខ្ពស់ទៅលើការប្រើប្រាស់ផលិតផលក្នុងស្រុកនឹងពួកគាត់និងបន្តគាំទ្រអំបិលក្នុងស្រុក ទោះបីតម្លៃខ្ពស់ជាងអំបិលនាំចូលបន្តិចក្តី តែវាមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ទៅដល់សុខភាពអ្នកបរិភោគ ។
បើតាមប្រធានសមាគមខាងលើ បច្ចុប្បន្ន ការផលិតអំបិលកំពត កែប មានផ្ទៃដីសរុប៣៧០០ហិកតា ហើយតម្លៃអំបិលក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ១បេទម្ងន់៥០គីឡូក្រាមថ្លៃពី៦ ០០០ ទៅ៧ ០០០រៀល។
អ្នកស្រី សរ ឌីណា អាជីវករលក់អំបិល ក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកនៅភូមិកំពង់ហ្លួងស្រុកពញាឮខេត្តកណ្តាលបានឱ្យដឹងថា ក្នុងរដូវកាលប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ អ្នកស្រីលក់អំបិលបានប្រហែល១០បេ ដោយសារតែមិនសូវមានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីសម្រាប់ធ្វើប្រហុក។ តែនៅលើកទី២ មានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីប្រហុកច្រើន ធ្វើឱ្យអ្នកស្រីលក់បានប្រហែល២៥បេ ដោយក្នុង១បេថ្លៃ២ម៉ឺនរៀល។
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកនាង ពេជ្រ ស្រីនិច អាជីវករនៅភូមិឃុំខាងលើបានឱ្យដឹងថា ក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ មិនសូវមានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីប្រហុកច្រើនដូចលើកទី២នេះទេ ជាក់ស្តែងការប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ លក់អំបិលបានត្រឹមតែចំនួន១០បេ តែលើកទី២នេះ លក់បានរហូតដល់២០បេ។
នៅក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកទាំង២លើកនេះ សម្រាប់អ្នកស្រី សរ ឌីណា និងអ្នកនាង ពេជ្រ ស្រីនិច មានការសប្បាយចិត្ត នៅពេលដែលលក់អំបិលបានច្រើន ហើយថ្លៃអំបិលឆ្នាំនេះមានតម្លៃធូរថ្លៃជាងឆ្នាំមុន លក់រាយក្នុងមួយគីឡូក្រាមថ្លៃតែ១០០០រៀល ឬ១បេទម្ងន់៤៥គីឡូក្រាមថ្លៃ២ម៉ឺនរៀល៕


image_2026-09-18_15-35-24
ម៉ាឡេស៊ី គ្រោងដាំម្នាស់ឱ្យបាន២០ ០០០ហិកតា នៅឆ្នាំ២០៣០ សម្រាប់នាំចេញ

កូឡាឡាំពួរ៖ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បានកំណត់គោលដៅពង្រីកផ្ទៃដីដាំម្នាស់ នៅក្នុងរដ្ឋសារ៉ាវ៉ាក់ ពី ២២០០ហិក តា ទៅដល់ ២០០០០ហិកតា ត្រឹមឆ្នាំ២០៣០ ដោយត្រៀមថវិកាគាំទ្រ ១៩លានដុល្លារ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦–២០៣០។ បច្ចុប្បន្ន រដ្ឋសារ៉ាវ៉ាក់ឈរនៅលំដាប់ទី២ ក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី សម្រាប់ផ្ទៃដីដាំម្នាស់ ដោយមានទំហំជិត ២ ពាន់ ហិកតា ក្នុងនោះជិត ១៥០០ ហិកតា កំពុងចេញផ្លែ និងផ្តល់ទិន្នផលសរុប៣ ៣០០០ តោន។ នៅកម្រិតថ្នាក់ជាតិ ឧស្សាហកម្មម្នាស់របស់ម៉ាឡេស៊ី មានតម្លៃជិត ៣១៥លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ដោយទទួលបានផលសរុបជិត ៥១៧តោន ដាំដុះលើពីផ្ទៃដីជិត ១៩ ០០០ហិកតា។ ផែនការពង្រីកការផ្ទៃដីដាំដុះនេះ រដ្ឋសារ៉ាវ៉ាក់ បានកំណត់គោលដៅដាំម្នាស់ពូជ ម្នាស់មាសសារ៉ាវ៉ាក់១ (Sarawak Gold 1-SG1) លើផ្ទៃដីទំហំ៦០ហិកតា ក្នុងឆ្នាំ២០២៦នេះ។ កម្មវិធីសាកល្បងនាំចេញផ្លែម្នាស់ទៅប្រទេសសិង្ហបុរីកំពុងដំណើរការ ដើម្បីវាយតម្លៃការទទួលយករបស់ទីផ្សារ តម្រូវការផ្នែកដឹកជញ្ជូន និងការអនុលោមតាមនីតិវិធីនាំចេញ។ គម្រោងពង្រីកម្នាស់មាសសារ៉ាវ៉ាក់១ ឬអេសជី១ (SG1)  គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍លើតំបន់អភិវឌ្ឍន៍ចំនួន៣។ […]

image_2026-09-18_09-34-13
ហ្វីលីពីនផ្អាកនាំចេញមើមដំឡូងឈាមមាន់ស្រស់ ព្រោះខ្លាចគេលួចយកទៅធ្វើពូជដាំដែរ

ម៉ានីល៖ ប្រទេសហ្វីលីពីន បានផ្អាកការនាំចេញដំឡូងឈាមមាន់ស្រស់ ដើម្បីការពារពូជដំណាំនៅទីផ្សារពិភពលោកកុំឱ្យគេលួចយកទៅធ្វើពូជដាំបន្តទៀត។ ការផ្អាកការនាំចេញនេះត្រូវអនុវត្តដោយមិនកំណត់រយៈពេល ចាប់តាំងពីពាក់កណ្តាលខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ សម្រាប់ដំឡូងឈាមមាន់ស្រស់ និងពូជសម្រាប់យកទៅដាំផងដែរ។ នេះបើយោងតាមក្រសួងកសិកម្មហ្វីលីពីន បានឱ្យដឹងក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ កាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦នេះ។ ក្រសួងបានបញ្ជាក់ថា គោលបំណង គឺដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពផលិតក្នុងស្រុក និងធ្វើឱ្យដំណាំនេះក្លាយជាប្រភពចំណូលនាំចេញដ៏សំខាន់ជាងមុនរបស់ប្រទេសហ្វីលីពីន។ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្មហ្វីលីពីន លោក ហ្វ្រែនស៊ីស្កូ ធៀវ ឡូរ៉ែល (Francisco Tiu Laurel) បានមានប្រសាសន៍ថា «យើងខ្វះពូជសម្រាប់ដាំយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងប្រទេសរបស់យើង ហើយយើងមិនចង់នាំចេញវាទៅប្រទេសដទៃ ដែលគេអាចយកពូជដំឡូងឈាមមាន់របស់ហ្វីលីពីនទៅដាំបន្ត ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយយើងនោះទេ»។ ដំឡូងឈាមមាន់របស់ហ្វីលីពីន កំពុងក្លាយជាវត្ថុធាតុដើម ដែលរោងចក្រកែច្នៃ និងអ្នកទិញនៅក្រៅប្រទេសមានតម្រូវការកាន់តែច្រើន។ ដំឡូងឈាមមាន់ត្រូវបានកែច្នៃជាផលិតផលជាច្រើន ដូចជា ម្សៅ ដំណាប់ និងម្សៅដំឡូងកិន សម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងផ្សំក្នុងផលិតផលផ្សេងៗ មានចាប់ពីនំខួបកំណើត រហូតដល់ធ្វើជាទៀនក្រអូប។ ក្រសួងកសិកម្មហ្វីលីពីន បានឱ្យដឹងទៀតថា ផលិតផលដំឡូងឈាមមាន់របស់ហ្វីលីពីន ត្រូវបាននាំចេញទៅកាន់ប្រទេសកាណាដា បណ្តាប្រទេសនៅមជ្ឈិមបូព៌ា និងផ្នែកខ្លះនៃទ្វីបអាស៊ី ខណៈសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអឺរ៉ុប អាចក្លាយជាទីផ្សារនាពេលអនាគត៕​ (ផាន់ អាណា)

Buckwheat with chicken curry sauce isolated on white background.
ស្រីលង្កា ពង្រឹងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ ដើម្បីឱ្យប្រជាជនមានសុខភាពល្អ

កូឡុំបូ៖ ប្រទេសស្រីលង្កា កំពុងពង្រឹងប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យលើចំណីអាហាររបស់ខ្លួន ដើម្បីការពារសុខភាពសាធារណៈ ពង្រឹងប្រព័ន្ធចំណីអាហារ និងគាំទ្រកំណើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិ។ គោលនយោបាយនេះ ត្រូវបានរៀបចំឡើងក្រោមការដឹកនាំរបស់ក្រសួងសុខាភិបាល និងសារព័ត៌មានមហាជន តាមរយៈអង្គភាពរដ្ឋបាលត្រួតពិនិត្យចំណីអាហារ ដើម្បីធានាឱ្យប្រជាជនស្រីលង្កាគ្រប់រូបទទួលបានចំណីអាហារ មានសុវត្ថិភាព អំណោយផលដល់សុខភាព និងមានគុណភាព ព្រមទាំងពង្រឹងការសម្របសម្រួលរវាងស្ថាប័នទទួលខុសត្រូវលើសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ តាមខ្សែច្រវ៉ាក់ចំណីអាហារទាំងមូល ចាប់ពីការផលិតរហូតដល់ការទទួលទាន ។ ទោះបីស្រីលង្កាមានក្របខណ្ឌច្បាប់សម្រាប់គ្រប់គ្រងសុវត្ថិភាពចំណីអាហាររួចហើយក្តី ប្រទេសនេះកន្លងមកមិនទាន់មានគោលនយោបាយជាតិទូលំទូលាយណាមួយ ដែលអាចដឹកនាំ និងសម្របសម្រួលកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងផ្នែកសុវត្ថិភាពចំណីអាហាររវាងស្ថាប័នរដ្ឋ និងវិស័យផ្សេងៗនៅឡើយទេ។ គោលនយោបាយថ្មីនេះបានបំពេញចន្លោះខ្វះខាតទាំងនោះ ដោយផ្តល់ទិសដៅយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ពង្រឹងអភិបាលកិច្ច បង្កើនប្រព័ន្ធតាមដានត្រួតពិនិត្យ កែលម្អការវាយតម្លៃ និងការទំនាក់ទំនងអំពីហានិភ័យ ពង្រឹងសមត្ថភាពមន្ទីរពិសោធន៍ ពង្រឹងច្បាប់ស្តីសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងក្នុងចំណោមអ្នកផលិត អាជីវកម្មចំណីអាហារ និងអ្នកប្រើប្រាស់។ គោលនយោបាយនេះក៏មានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមថ្មីៗ ផ្នែកសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ ដែលកើតឡើងពាក់ព័ន្ធនឹងការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធផលិតកម្មចំណីអាហារ ការពង្រីកពាណិជ្ជកម្មចំណីអាហារក្នុងស្រុក និងអន្តរជាតិ៕ (ផាន់ អាណា)

83222979-022B-4DA3-A673-BDF4C3DAD944
ចេកអំបូងលឿងកម្ពុជា កំពុងលក់នៅទីផ្សារ​១០ប្រទេស ​លើពិភពលោក​

ដោយ ឡុង សារេត​ ភ្នំពេញ​៖ ចេកអំបូងលឿង​របស់កម្ពុជា​មានវត្តមានលើទីផ្សារ​ចំនួន១០ប្រទេសហើយ ហើយក្នុងរយៈពេល៨ខែឆ្នាំ​២០២៦នេះ កម្ពុជា​នាំចេកអំបូងលឿង​ ជិត​២៩ម៉ឺនតោន ។ មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលនិយាយថា បច្ចុប្បន្ន​​ដំណាំចេកអំបូងលឿងនេះ​​កំពុងមានសក្តានុពលខ្ពស់​ទាក់ទាញអ្នកវិនិយោគ​ ឱ្យមកដាំដុះនៅកម្ពុជា​កាន់តែច្រើន ។​ ​ លោក ឃឹម ហ្វីណង់ អនុរដ្ឋលេខាធិការនិងជាអ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួងកសិកម្ម​ រុក្ខាប្រមាញ់និងនេសាទ​បានឱ្យ​ដឹង​ថា​ ទីផ្សារគោលដៅសំខាន់ៗរបស់ចេកអំបូងលឿងខ្មែរ រួមមាន ចិន វៀតណាម ជប៉ុន កូរ៉េខាងត្បូង ម៉ាឡេស៊ី ហុងកុង កាហ្សាក់ស្ថាន អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត សិង្ហបុរី និងប្រទេសអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម។​ លោកលើកឡើង​ថា បច្ចុប្បន្នមានក្រុមហ៊ុនប្រមាណ៣៥ កំពុងវិនិយោគលើការដាំដុះចេកអំបូងលឿងក្នុង​ខេត្តកំពត កំពង់ស្ពឺ ឧត្តរមានជ័យ កំពង់ចាម ក្រចេះ ស្ទឹងត្រែង រតនគិរី និងខេត្តមណ្ឌលគិរី។ ក្នុងឆ្នាំ២០២៥កន្លងទៅ ផ្ទៃដីដាំដុះចេកអំបូងលឿងសរុបមានជាង​៣៥ ០០០ហិកតា ក្នុងនោះផ្ទៃដីដែលអាចប្រមូលផលបានមានចំនួនជាង១៧ ០០០ហិកតា ដែលផ្តល់នូវបរិមាណផលសរុបប្រមាណ​ជាង៤៨ម៉ឺនតោន៕

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ