សមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប លើកឡើងពីតម្រូវការថមថយនៅលើទីផ្សារអំបិលផលិតនៅក្នុងស្រុក

THN2 copy

កំពត៖ អំបិលដែលផលិតនៅក្នុងខេត្តកំពត-កែប មានតម្រូវការប្រើប្រាស់នៅលើទីផ្សារកំពុងបង្ហាញសញ្ញាមានការថមថយនៅរយៈពេល៤ឬ៥ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ហើយការថមថយនេះ ត្រូវបានប្រធានសមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប វាយតម្លៃថា វាបណ្តាលមកពីការនាំចូលអំបិលមកពីខាងក្រៅមានច្រើន ហើយមានតម្លៃទាបជាងអំបិលដែលផលិតនៅក្នុងស្រុក។ តួយ៉ាងនៅក្នុងរដូវកាលប្រមូលផលត្រីប្រហុកនៅចុងឆ្នាំ២០២៤និងដើមឆ្នាំ២០២៥ថ្មីៗ មានតម្រូវការសម្រាប់ធ្វើត្រីប្រហុកហាក់មានចំនួនតិចតួច។


លោក ប៊ុន ណារិន ប្រធានសមាគមអ្នកផលិតអំបិលកំពត-កែប បានឱ្យដឹងថា អំបិលកំពត កែប កាលដែលប្រជាកសិករផលិតជាប្រព័ន្ធក្នុងទសវត្សរ៍៦០រហូតដល់ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ៩០ ផ្តោតដសំខាន់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ដល់ការធ្វើត្រីប្រហុក និងការធ្វើឆៃពៅ របស់ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងប្រទេស។ ប៉ុន្តែនៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះតម្រូវការប្រើប្រាស់អំបិលធម្មជាតិដែលផលិតនៅក្នុងខេត្តកំពត-កែបបានថយចុះជាបន្តបន្ទាប់ នៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។

លោកបន្តថា “តម្រូវការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតនៅក្នុងស្រុកនៅឆ្នាំ២០២៤ រហូតដល់ខែមករាឆ្នាំ២០២៥នេះ សមាគមបានបញ្ចេញទៅលើទីផ្សារមានប្រហែល៥០% ឬស្មើប្រមាណ៦ម៉ឺនតោននៃបរិមាណអំបិលសរុប១៣ម៉ឺនតោនដែលកម្ពុជាផលិតបានក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ។ ការថយចុះនៃការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតក្នុងស្រុកនេះ ដោយសារការនាំចូលមកពីអំបិលមកពីប្រទេសជិតខាងតម្លៃតម្លៃទាបជាងអំបិលផលិតក្នុងស្រុក ព្រោះអំបិលកម្ពុជាផលិតពីទឹកសមុទ្រ ត្រូវការឆ្លងកាត់ច្រើនដំណាក់កាលនិងចំណាយពេលថ្ងៃទម្រាំក្លាយជាអំបិលអាចប្រើប្រាស់បាន”។
លោកលើកឡើងថា នៅថ្ងៃបន្ទាប់ការប្រើប្រាស់អំបិលដែលផលិតក្នុងស្រុក មានកើនឡើង ឬថយចុះទៀត វាអាស្រ័យទៅលើទឹកចិត្តនិងការយល់ដឹងរបស់ពលរដ្ឋខ្មែរ។ បើពលរដ្ឋមានជាតិនិយមខ្ពស់ទៅលើការប្រើប្រាស់ផលិតផលក្នុងស្រុកនឹងពួកគាត់និងបន្តគាំទ្រអំបិលក្នុងស្រុក ទោះបីតម្លៃខ្ពស់ជាងអំបិលនាំចូលបន្តិចក្តី តែវាមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ទៅដល់សុខភាពអ្នកបរិភោគ ។
បើតាមប្រធានសមាគមខាងលើ បច្ចុប្បន្ន ការផលិតអំបិលកំពត កែប មានផ្ទៃដីសរុប៣៧០០ហិកតា ហើយតម្លៃអំបិលក្នុងពេលសព្វថ្ងៃ១បេទម្ងន់៥០គីឡូក្រាមថ្លៃពី៦ ០០០ ទៅ៧ ០០០រៀល។
អ្នកស្រី សរ ឌីណា អាជីវករលក់អំបិល ក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកនៅភូមិកំពង់ហ្លួងស្រុកពញាឮខេត្តកណ្តាលបានឱ្យដឹងថា ក្នុងរដូវកាលប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ អ្នកស្រីលក់អំបិលបានប្រហែល១០បេ ដោយសារតែមិនសូវមានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីសម្រាប់ធ្វើប្រហុក។ តែនៅលើកទី២ មានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីប្រហុកច្រើន ធ្វើឱ្យអ្នកស្រីលក់បានប្រហែល២៥បេ ដោយក្នុង១បេថ្លៃ២ម៉ឺនរៀល។
ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកនាង ពេជ្រ ស្រីនិច អាជីវករនៅភូមិឃុំខាងលើបានឱ្យដឹងថា ក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ មិនសូវមានប្រជាពលរដ្ឋមកទិញត្រីប្រហុកច្រើនដូចលើកទី២នេះទេ ជាក់ស្តែងការប្រមូលផលត្រីប្រហុកលើកទី១ លក់អំបិលបានត្រឹមតែចំនួន១០បេ តែលើកទី២នេះ លក់បានរហូតដល់២០បេ។
នៅក្នុងរដូវប្រមូលផលត្រីប្រហុកទាំង២លើកនេះ សម្រាប់អ្នកស្រី សរ ឌីណា និងអ្នកនាង ពេជ្រ ស្រីនិច មានការសប្បាយចិត្ត នៅពេលដែលលក់អំបិលបានច្រើន ហើយថ្លៃអំបិលឆ្នាំនេះមានតម្លៃធូរថ្លៃជាងឆ្នាំមុន លក់រាយក្នុងមួយគីឡូក្រាមថ្លៃតែ១០០០រៀល ឬ១បេទម្ងន់៤៥គីឡូក្រាមថ្លៃ២ម៉ឺនរៀល៕


image_2026-08-19_12-22-31
វិស័យសាកវប្បកម្មអូស្ត្រាលីសុំលើកលែងចំពោះកម្មករចំណាកស្រុក នៅរដូវប្រមូលផល

កង់បេរ៉ា៖ ក្រុមប្រឹក្សាសាកវប្បកម្មនៃ សហព័ន្ធកសិករជាតិអូស្ត្រាលី (National Farmers’ Federation Horticulture Council) កំពុងអំពាវនាវដល់អ្នករៀបចំគោលនយោបាយ សុំឱ្យលើកលែងកម្មករចំណាកដោយព្រមានថា ការកាត់បន្ថយកម្លាំងពលកម្មតាមរដូវ នឹងធ្វើឱ្យផលិតកម្មស្បៀងអាហារថយចុះ និងតម្លៃអាហារឡើងថ្លៃសម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់។ លោក រីឆាត សាណុន (Richard Shannon) នាយកប្រតិបត្តិនៃក្រុមប្រឹក្សាសាកវប្បកម្មនៃសហព័ន្ធកសិករជាតិអូស្ត្រាលី បាននិយាយថា ទំនាក់ទំនងរវាងគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍ និងសន្តិសុខស្បៀងអាហារ គេតែងតែមើលរំលង។ លោកបាននិយាយថា «ប្រជាជនអូស្ត្រាលីរំពឹងថា រាល់ថ្ងៃនឹងមានអាហារស្រស់មានគុណភាពខ្ពស់ និងតម្លៃសមរម្យនៅលើធ្នើផ្សារទំនើប។ រឿងនេះអាចធ្វើបានពីព្រោះមានកម្លាំងពលកម្មតាមរដូវធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់ជនបទ នានានៃអូស្ត្រាលី នៅពេលដំណាំដល់ពេលប្រមូលផល»។ យោងតាមភា្នក់ងារការងារ និងជំនាញរបស់អូស្ត្រាលី (Jobs and Skills Australia) កម្មករភាគច្រើននៅក្នុងវិស័យសាកវប្បកម្ម គឺជាកម្មករចំណាកស្រុក ដែលបានធ្វើឱ្យវិស័យសាកវប្បកម្មក្លាយជាវិស័យពឹងផ្អែកលើជនអន្តោប្រវេសន៍ខ្លាំងបំផុត នៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ស្បៀងអាហាររបស់ប្រទេសអូស្តាលី។ កម្មកររបស់កម្មវិធី កម្មករធ្វើការក្នុងពេលឈប់សម្រាក (Working Holiday Maker) មានកម្លាំងកម្មករអន្តោប្រវេសន៍ប្រហែលជាងពាក់កណ្តាលនៃកម្លាំងពលកម្មក្រៅម៉ោងនៅក្នុងវិស័យនេះអំឡុងពេលប្រមូលផលធំ ដែលត្រូវការកម្មករច្រើនបំផុត។ ក្នុងឆ្នាំ២០២៤-២០២៥ ឧស្សាហកម្មនេះបានផលិតបន្លែផ្លែឈើ និងគ្រាប់ធញ្ញជាតិ មានតម្លៃសរុបចំនួន១៩,៥ពាន់លានដុល្លារ ដែលភាគច្រើនបំផុតផលិតសម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសអូស្ត្រាលី។ លោក រីឆាត សាណុន […]

photo_2026-08-18_18-33-13
តំណាងធនាគារ ARDB ចូលរួម​សិក្ខាសាលា​ស្តីពីការត្រៀមខ្លួន​ទទួលបាន​ហិរញ្ញប្បទាន​ ដើម្បី​អភិវឌ្ឍន៍អាជីវកម្ម​សម្រាប់​ MSMEsតាមបែបឌីជីថល​

ដោយ ឡុង សារេត​ ភ្នំពេញ ៖ ដោយទទួលបានការអនុញ្ញាត​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ពីឯកឧត្តមបណ្ឌិត កៅ ថាច ប្រតិភូរាជរដ្ឋាភិបាលទទួលបន្ទុកជាអគ្គនាយកធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងកសិកម្ម (ARDB) នៅព្រឹកថ្ងៃទី​១៨ ខែសីហា ឆ្នាំ​២០២៦នេះ លោក សួរ សុខចំរើន អនុប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​ឥណទាន​នៃធនាគារ​ ARDB​ បាន​ចូលរួម​ក្នុងសិក្ខាសាលា​ស្តី​ការត្រៀមខ្លួន​ទទួលបាន​ហិរញ្ញប្បទាន​ ដើម្បី​អភិវឌ្ឍន៍អាជីវកម្ម​សម្រាប់​ MSMEs តាមបែបឌីជីថល​។ ​សិក្ខាលាសានេះ ធ្វើឡើងនៅសាលារាជធានីភ្នំពេញ ដោយមានការអញ្ជើញ​ចូលរួមជាកិត្តិយសពី​លោកជំទាវ​ តិមា វិច្ឆិកាល អភិបាល​រងនៃគណៈអភិបាល​រាជធានីភ្នំពេញ, ឧកញ៉ា តែ តាំងប៉ ប្រធាន​ក្រុមប្រឹក្សាភិបាល​នៃសម្ព័ន្ធ​សមាគម​សហគ្រាស​ធុនតូច និងមធ្យម​នៅកម្ពុជា និងម្ចាស់អាជីវកម្ម​ប្រ​មាណ​២០០នាក់ផ្សេងទៀត​។​ ឧកញ៉ា តែ តាំងប៉ ​មានប្រសាសន៍ថា ដោយមើលឃើញ​សហគ្រាស​ធុនតូចនិងមធ្យមត្រូវការចំណេះដឹង​ថ្មី​ៗ ក៏ដូចជាត្រូវការជួយជ្រុំជ្រែង​បន្ថែមទៀត​ទាក់ទងនិងការជំរុញទីផ្សារ​ក្នុងស្រុក​ និងទីផ្សារក្រៅប្រទេស​ ក៏ដូចជាធនធានហិរញ្ញវត្ថុដើម្បីទ្រទ្រង់ និងអភិវឌ្ឍអាជីវកម្ម​​​។ កម្មវិធីសិក្ខាសាលាថ្ងៃនេះរៀបចំឡើងក្នុងគោលបំណង​ដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹង​ជូនដល់​ MSMEs​ ​ឱ្យទទួលបានចំណេះដឹង​អំពីលទ្ធភាព​ទទួលបានហិរញ្ញប្បទានពីគ្រឺះស្ថានធនាគារ​ដៃគូ ព្រមទាំងផ្តល់​ឱ្យ​ ​SMEsនូវចំណេះដឹងជាក់ស្តែង​ ដើម្បីក្លាយជាអ្នក​​ទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន​ និងអត្ថប្រយោជន៍ដល់សហគ្រាសធុនតូច និងមធ្យម​នៅកម្ពុជា​ ​អាចត្រៀមខ្លួន​ធ្វើទីផ្សារក្នុង​ស្រុក និងការនាំចេញ​។​ ​ឧកញ៉ាបន្តទៀតថា […]

19279424_1006
ចាប់ពីឆ្នាំ២០២៧តទៅ សហភាពអឺរ៉ុបនឹងអនុវត្តច្បាប់ថ្លឹងត្រីតាមស្តង់ដារតែមួយ

ព្រុចសែល៖ គណៈកម្មការអឺរ៉ុប បានអនុម័តបទប្បញ្ញត្តិថ្មី ស្តីពីការថ្លឹងផលិតផលជលផល ដោយជំនួសវិធានការចំនួន៤៤ ដែលបណ្តាប្រទេសជាសមាជិកសហភាពអឺរ៉ុប ធ្លាប់បានអនុវត្តដោយឡែកពីគ្នា អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ គណៈកម្មការអឺរ៉ុបបាននិយាយនៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសមួយ ចុះថ្ងៃទី១០ ខែសីហា​ ឆ្នាំ២០២៦ថា«ការថ្លឹងទម្ងន់​ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ការគ្រប់គ្រងវិស័យជលផលឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព។ ការថ្លឹងបានត្រឹមត្រូវនឹងផ្តល់នូវទិន្នន័យដ៏គួរឱ្យជឿទុកចិត្ត អំពីបរិមាណត្រីនេសាទបាន។ ទិន្នន័យនេះចាំបាច់សម្រាប់តាមដានកូតាបានប្រើប្រាស់អស់; វាយតម្លៃផលប៉ះពាល់នៃសកម្មភាពនេសាទ; ឃ្លាំមើលអ្នកនេសាទបានអនុវត្តតាមបទប្បញ្ញត្តិរបស់គោលនយោបាយជលផលរួម ព្រមទាំងការពារអ្នកនេសាទក្នុងសហភាពអឺរ៉ុបឱ្យរួចផុតពីការប្រកួតប្រជែងមិនយុត្តិធម៌។ យោងតាមគណៈកម្មការអឺរ៉ុប បទប្បញ្ញត្តិថ្មីនេះ ត្រូវបានរៀបចំឡើងតាមរយៈការពិគ្រោះយោបល់យ៉ាងច្រើនជាមួយប្រទេសជាសមាជិក និងភាគីពាក់ព័ន្ថ ក្នុងគោលបំណងធ្វើឲ្យនីតិវិធីនដទៃទៀត កាន់តែមានស្តង់ដាររួម ងាយស្រួល និងសាមញ្ញជាងមុន។ បទប្បញ្ញត្តិថ្មីនេះ នឹងកំណត់អំពីនីតិវិធីរួមសម្រាប់ថ្លឹងទម្ងន់ត្រី និងថ្លឹងផលិតផលជលផល និងមានលក្ខខណ្ឌតិចបំផុត ព្រមទាំងកត់ត្រាទិន្នន័យច្បាស់លាស់ ស្របតាមស្តង់ដារសម្រាប់ការត្រួតពិនិត្យ និងនីតិវិធីថ្លឹង។ បទប្បញ្ញត្តិថ្មីនេះនឹង ចូលជាធរមាននៅខែមករា ឆ្នាំ២០២៧។  ចំណុចសំខាន់សម្រាប់វិស័យជលផល គឺកន្លងមកប្រទេសជាសមាជិកសហភាពអឺរ៉ុបនីមួយៗមានផែនការ និងវិធីសាស្ត្រថ្លឹងត្រីរៀងៗខ្លួន។ ដូច្នេះ ទើបតាមគណៈកម្មការអឺរ៉ុបអនុម័តបទប្បញ្ញត្តិថ្មីនេះ ដើម្បីឲ្យប្រទេសសមាជិកទាំងអស់ប្រើ គោលការណ៍ និងស្តង់ដារថ្លឹងតែមួយដូចៗគ្នា។ គោលបំណងសំខាន់បំផុត នៃបទប្បញ្ញត្តិថ្មីនេះ គឺថ្លឹងត្រីឲ្យត្រឹមត្រូវ មានទិន្នន័យចាប់ត្រីច្បាស់លាស់ និងគ្រប់គ្រងកូតាបានត្រឹមត្រូវ ដែលអាចធ្វើឱ្យការនេសាទនៅក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុប មាននិរន្តរភាព និងមានការប្រកួតប្រជែងដោយយុត្តិធម៌។ កាលពីខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥ […]

IMG_5724
បន្ទាប់ពីបរាជ័យម្តង លោក ម៉ន ឡន បន្តចាប់យកមុខរបរដាំបន្លែស្លឹកឡើងវិញ ធ្វើឲ្យជីវភាពគ្រួសារ​​​​កាន់តែប្រសើរឡើងទ្វេដង​​​​

ដោយ ឡុង សារេត​ កំពត៖ លោក ម៉ន ឡន ជា​កសិករ​​នៅភូមិល្អាង ឃុំល្អាង ស្រុកដងទង់ ​ខេត្តកំពត​ ​​ប្រកប​មុខរបរ​ដាំបន្លែស្លឹក​​នៅលើវាល​ និងដំណាំហូបផ្លែ​ប្រចាំរដូវកាល​នៅលើផ្ទៃដី​ជាង​៤០ហិកតា​ អាចរក​ប្រាក់​ចំណេញ​សុទ្ធបាន​​រាប់ម៉ឺនដុល្លារ ក្នុងមួយរដូវកាល​ និងបាន​សាងសង់លំនៅឋាន​មួយ​ មាន​តម្លៃ​ជាង​១០ម៉ឺនដុល្លារ រស់នៅប្រកបដោយសុភមង្គល​។​​​ លោកបានឱ្យដឹង​ថា​ មុខរបរ​ដាំបន្លែស្លឹក​នៅលើទីវាល​នៅក្នុង​ឃុំល្អាងនេះ លោកបានចាប់ផ្តើម​ជួលដី​សម្រាប់ដំាំបន្លែខ្នាត​តូច​នៅ​​ឆ្នាំ​២០១០​។​ នៅក្នុងដំណើរការ​ដំបូងៗក្រៅពីសន្សំ​លុយបានទុកទិញ​ដី​​ លោក ម៉ន ឡន​​ សម្រេច​ចិត្ត​ជួល​ដី​ទំហំប្រហែល​៥០ហិកតានៅក្បែរភ្នំវល្លិ៍​​ សម្រាប់ដាំបន្លែស្លឹក និងដំណាំហូបផ្លែប្រចាំរដូវកាល​។​​ លោកគូសបញ្ជាក់ថា នៅក្នុងរដូវប្រាំង​លោកដាំបន្លែ​នៅលើផ្ទៃដីពី​៦ទៅ​៧ហិកតា។ ប៉ុន្តែ​ចូលមកដល់រដូវវស្សា​ចាប់ពីខែ​កក្កដា​ រហូតដល់ខែវិច្ឆិកា ​បាន​ដាំប្រភេទ​បន្លែ​រហូតដល់៤០ហិកតា​​ ដើម្បីចាប់យកឱកាសទីផ្សារ​ពីប្រជាកសិករ​​ដាំបន្លែនៅតាម​តំបន់​ដែលរងផលប៉ះពាល់ពីទឹកជំនន់​​ក្នុងរដូវវស្សា​។​​ លោកបន្តថា ផ្អែកតាម​បទពិសោធន៍​រយៈពេល​៥ឆ្នាំនៃការដាំបន្លែខ្នាតធំនាពេលកន្លងមក​​ក្នុងមួយរដូវកាលលោកអាចផលិតបន្លែចម្រុះបាន​៤០០តោន ហើយក្រៅពីកាត់ថ្លៃចំណាយ​ផ្សេងៗហើយ នៅសល់ប្រាក់ប្រមាណ​១០ម៉ឺនដុល្លារ​។​ បើតាម​លោក ម៉ន ឡន នៅក្នុងការប្រកបមុខរបរដាំបន្លែស្លឹក​អស់រយៈពេលជាច្រើន​ឆ្នាំនេះ ទម្រាំ​មាន​សមត្ថភាព​សាងសង់លំនៅឋាន​មួយតម្លៃជាង​១០ម៉ឺនដុល្លារ លោកក៏ធ្លាប់បរាជ័យ​ខាតប្រាក់អស់ជាង​៨ម៉ឺនដុល្លារ​ កាលឆ្នាំ​២០២៤ ដោយសារតែ​ការជ្រើសរើសប្រភេទពូជបន្លែមិនបានល្អ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ហើយបន្លែលក់នៅលើទីផ្សារ​មានតម្លៃមិនល្អ​សម្រាប់កសិករ​៕

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ