ប៉េកាំង៖ ប្រទេសចិន និងរុស្ស៊ី បានរួមគ្នាលែងកូនត្រីជិតផុតពូជចំនួន៤៨០ ០០០ក្បាល ទៅក្នុងទន្លេ ស្ថិតនៅជាប់ព្រំដែនរវាងប្រទេសទាំងពីរ ដើម្បីស្តារស្តុកត្រី និងពង្រឹងការអភិរក្សធនធានជលផលឆ្លងដែនឡើងវិញ។
មន្ត្រីជលផល អ្នកស្រាវជ្រាវមកពីប្រទេសទាំងពីរ អ្នកតំណាងក្នុងស្រុក និងអ្នកនេសាទ បានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្នុងខេត្តហីឡុងជៀង (Heilongjiang) កាលពីថ្ងៃទី១៤ ខែកក្កដា ដើម្បីលែងកូនត្រីជិតផុតពូជពីរប្រភេទ គឺពូជស្ទើជិន (Sturgeon) និងកូនត្រីពូជកាលូហ្គា (Kaluga) ចូលទៅក្នុងទន្លេ ដែលជាការសម្ពោធជាផ្លូវការនៃកម្មវិធីបង្កើនស្តុកត្រីរួមគ្នារវាងចិន និងរុស្ស៊ី ឆ្នាំ២០២៦ នៅក្នុងដែនទឹកព្រំដែនទឹកបែងចែកប្រទេសទាំងពីរ។
ពូជត្រីកាលូហ្គា គឺជាត្រីទទួលបានការការពារថ្នាក់ជាតិទី១ និងពូជត្រីស្ទើជិន គឺជាត្រីទទួលបានការការពារថ្នាក់ជាតិទី២ ដែលមានដើមកំណើតនៅក្នុងទន្លេហីឡុង (Heilong) ក្នុងខេត្តហីឡុងជៀង។ ពងរបស់ត្រីទាំងពីរប្រភេទនេះ គេនិយមហៅថា កាវីយ៉ា (Caviar) ដែលមានតម្លៃបំផុតសម្រាប់ពិធីពិសេសៗ។
យោងតាមគេហទំព័រឈ្មោះ ម៉ាគីស (Marky`s) បានដាក់តាំងលក់ពងត្រីប្រភេទនេះ ដោយដាក់ក្នុងប្រអប់ទម្ងន់មួយខាំតម្លៃពី១០០ដុល្លារ រហូត៨០០ដុល្លារ។ ពងត្រីប្រភេទខ្លះ លក់ក្នុងតម្លៃ៣៤ ៥០០ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម។
លោក ចេន ហួយហ្វា (Chen Huaifa) នាយកមជ្ឈមណ្ឌលអភិរក្សធនធានជនផលនៃខេត្តហីឡូងជៀង បាននិយាយថា សកម្មភាពលែងត្រីនេះប្រកាន់ខ្ជាប់ទៅនឹងស្តង់ដារបច្ចេកទេសថ្នាក់ជាតិ ដើម្បីកែលម្អស្តុកជីវសាស្រ្តក្នុងទឹក ដោយមានការគ្រប់គ្រងស្តង់ដារពេញស្របតាមនីតិវិធី ព្រោះត្រីពីរប្រភេទនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ការការពារនៅក្នុងទន្លេ ជាប់ព្រំដែនចិន-រុស្ស៊ី។
កូនត្រីទាំងអស់នេះបានឆ្លងកាត់ការកំណត់អត្តសញ្ញាណហ្សែន ការដាក់ឱ្យនៅដាច់ដោយឡែកដើម្បីតាមដានសុខភាព និងត្រួតពិនិត្យទំហំដងខ្លួនរបស់វា ហើយត្រូវបានតាមដានយ៉ាងដិតដល់បំផុរត រាប់ទាំងពីការដឹកជញ្ជូន ការចិញ្ចឹមផ្សាំ ការលែងទៅក្នុងទន្លេ ការដាក់ស្លាកសម្គាល់ និងការត្រួតពិនិត្យ ដើម្បីឱ្យពួកវាអាចរស់នៅសម្របខ្លួនក្នុងធម្មជាតិ។
ប្រទេសចិន និងរុស្ស៊ី បានរួមគ្នាបង្កើនស្តុកត្រីនៅក្នុងប្រព័ន្ធទន្លេហីឡុង ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៨។ ក្នុងរយៈពេល១៨ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ភាគីទាំងពីរបានលែងកូនត្រីជាង២០លានក្បាល ដើម្បីជួយស្តារធនធានជលផលនៅតាមដងទន្លេបែងចែកព្រំដែនប្រទេស ដែលក្នុងខេត្តហីឡុងជៀងមានប្រវែង២ ៧២៣គីឡូម៉ែត្រ។
ចាប់តាំងពីមានកិច្ចព្រមព្រៀងជលផលចិន-រុស្ស៊ី ដែលបានចុះហត្ថលេខា ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៤ ប្រទេសទាំងពីរបានអនុវត្តយ៉ាងតឹងរ៉ឹងនូវបទប្បញ្ញត្តិ ដោយកំណត់តាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រនូវតំបន់ហាមនេសាទ និងកំណត់រយៈពេលហាមនេសាទ។ ប្រទេសទាំងពីរក៏អនុវត្តច្បាប់គ្រប់គ្រង់ទន្លែរួមគ្នាផងដែរ នូវរៀងរាល់និទាឃរដូវ និងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ។
នៅឆ្នាំ២០១៨ ត្រីស្ទើជិន និងត្រីកាលូហ្គា ដែលធ្វើចំណាកស្រុក មានអាយុចន្លោះពីមួយ ទៅបីឆ្នាំ។ នៅឆ្នាំ២០២៤ និង២០២៥ គេសង្កេតឃើញអាយុរបស់ពួកវា បានកើនឡើងដល់ចន្លោះពីមួយ ទៅប្រាំឆ្នាំ ចំណែកត្រីចំណាស់ជាងគេមានអាយុរហូតដល់ប្រាំបីឆ្នាំ។
មន្ត្រីជំនាញជលផលរបស់ចិនបាននិយាយថា តាមរយៈស្លាកសម្គាល់ និងតាមដានការស់នៅ កូនត្រីអាចចិញ្ចឹមជីវិត លូតលាស់ធំធាត់ និងសម្របខ្លួនជាមួយធម្មជាតិ ដោយធ្វើឱ្យចំនួនពូជត្រីកម្រនេះកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ ដែលបង្ហាញពីការងើបឡើងវិញ នៃធនធានត្រីកម្រនៅតាមដងទន្លេជាប់ព្រំដែន។
មន្ត្រីរុស្ស៊ី និងអ្នកជំនាញជលផលរុស្ស៊ី ដែលចូលរួមក្នុងព្រឹត្តិការណ៍នេះ បានកោតសរសើរចំពោះវឌ្ឍនភាពនៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការទ្វេភាគី លើការអភិរក្សធនធានជលផលនៅតាមដងទន្លេជាប់ព្រំដែន។ គណៈប្រតិភូរុស្ស៊ីបាននិយាយថា ត្រីទាំងពីរនេះក៏ជាប្រភេទត្រីទទួលបានការការពារ នៅក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ីផងដែរ។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា “យើងលែងកូនត្រីជាច្រើនប្រភេទជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគោលការណ៍នៃការប្រើប្រាស់ប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងបំពេញបន្ថែមធនធានធម្មជាតិ។ យើងជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា ដរាបណាយើងសហការគ្នា និងយល់ស្របគ្នា ដើម្បីការពារធនធានជីវសាស្ត្រក្នុងទឹកនៃទន្លេ យើងអាចរក្សាស្ថិរភាពកំណើន និងធានាថា ប្រជាជននៃប្រទេសទាំងពីរ អាចទទួលបានធនធានត្រី ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ និងសម្បូរបែបក្នុងរយៈពេលយូរ៕” (ផាន់ អាណា)
