កូរ៉េខាងជើងនាំចេញផលិតផលដំណាំដាំលើទឹក ទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសចិន

image_2026-05-25_09-39-25

ព្យុងយ៉ាង៖ ក្រុមហ៊ុនពាណិជ្ជកម្មរបស់កូរ៉េខាងជើងកំពុងប្រមូលព័ត៌មានយ៉ាងសកម្មអំពីអ្នកទិញនៅក្នុងប្រទេសចិន ចំពោះបន្លែ និងផ្លែឈើស្រស់ ដែលត្រូវបានផលិតនៅកសិដ្ឋានដ៏ធំមួយ នៅជិតព្រំដែនប្រទេសចិន។

កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីការជំរុញកាន់តែខ្លាំងក្នុងការធ្វើពិពិធកម្មការនាំចេញ និងការប្រមូលផ្តុំរូបិយប័ណ្ណបរទេស ខណៈពាណិជ្ជកម្មតាមព្រំដែនរវាងកូរ៉េខាងជើង និងចិន ចាប់ផ្តើមងើបឡើងវិញ ក្រោយពីជំងឺរាតត្បាត កូវីដ១៩។

សារព័ត៌មាន ដេលី អិនខេ (Daily NK) បានរាយការណ៍ថា អ្នកតំណាងក្រុមហ៊ុនពាណិជ្ជកម្មកូរ៉េខាងជើង បាននិងកំពុងទាក់ទងដៃគូពាណិជ្ជកម្មចិន ហើយបានបញ្ជាក់ថា ដំណាំដាំលើក្នុងកសិដ្ឋានផ្ទះសំណាញ់របស់កូរ៉េខាងជើង ពិតជាមិនមានប្រើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ហើយបន្លែពិតជាមានបរិមាណច្រើន។ ផលិតផលនេះរួមមានស្លឹកកាញឹប, សាឡាត់, ឆៃថាវ, ស្ពៃបូគោ, ម្ទេស, ត្រសក់ផ្អ, ប៉េងប៉ោះ និងត្រសក់ស្រូវ។ វិធីសាស្រ្តទីផ្សារហាក់ដូចជាត្រូវបានក្រិតតាមតម្រូវការអ្នកប្រើប្រាស់ជនជាតិចិនសម្រាប់ផលិតផលគ្មានសារធាតុគីមី និងជាដំណាំសរីរាង្គ គ្មានថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ត្រូវទទួលបានតម្លៃខ្ពស់នៅក្នុងប្រទេសចិន។

ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងបាននិងកំពុងពង្រីកការនាំចេញរបស់ខ្លួនលើសពីទំនិញបែបប្រពៃណីនាពេលកន្លងមក មានដូចជារ៉ែ និងអាហារសមុទ្រ។ ផលិតផលបន្លែ និងផ្លែឈើស្រស់ៗ ដាំនៅនៅតាមព្រំដែនផ្តល់នូវអត្ថប្រយោជន៍ខាងដឹកជញ្ជូន ដោយសារចម្ងាយផ្លូវខ្លីជាង និងមានសក្តានុពលកាន់តែប្រសើរសម្រាប់រក្សាភាពស្រស់។

កសិដ្ឋានផ្ទះកញ្ចក់ ដាំដំណាំលើទឹកនេះ ដែលបានបញ្ចប់ការសាងសង់នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលកសិកម្មផ្ទះកញ្ចក់ដ៏ធំបំផុតរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។ កសិដ្ឋាននេះលាតសន្ធឹងលើផ្ទៃដីប្រហែល៤,៥គីឡូម៉ែត្រការ៉េ នៅលើកោះមួយជាប់មាត់ទន្លេ យ៉ាលូ (Yalu) ដែលជាព្រំដែនជាមួយប្រទេសចិន។ កសិដ្ឋាននេះមានសំណង់ផ្ទះកញ្ចក់ជាង១ ១៥០ខ្នង រួមជាមួយនឹងកន្លែងស្តុកត្រជាក់ និងកន្លែងស្រាវជ្រាវ។

កសិដ្ឋានខាងលើត្រូវបានសាងសង់នៅក្នុងសមាជលើកទី៩ នៃគណបក្សពលករកូរ៉េ ដែលបានប្រព្រឹត្តទៅកាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦ និងត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាសមិទ្ធផលស្នាដសរបស់មេដឹកនាំកូរ៉េខាងជើង លោក គីម ជុងអ៊ុន (Kim Jong Un)។ គណបក្សពលករកូរ៉េ បានរៀបចំសមាជបក្ស ដើម្បីកំណត់ទិសដៅគោលនយោបាយសំខាន់ៗ និងបង្ហាញពីសមិទ្ធផលរបស់រដ្ឋ។

រដ្ឋាភិបាលទីក្រុងព្យុងយ៉ាង បានប្រកាសជាសាធារណៈ ហើយចាត់ទុកកសិដ្ឋាននេះថា ជាគម្រោងធ្វើទំនើបកម្មកសិកម្ម ក្នុងគោលបំណងកែលម្អរបបអាហាររបស់ប្រជាជនកូរ៉េខាងជើងទូទៅ។

ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ដៃគូពាណិជ្ជកម្មចិនមានភាពយឺតយ៉ាវក្នុងការប្តេជ្ញាចិត្តទិញផលិតផលបន្លែរបស់កូរ៉េខាងជើង ដោយសារពួកគេភាគច្រើនមានបទពិសោធន៍តិចតួចក្នុងការនាំចូលអាហារស្រស់ពីកូរ៉េខាងជើង ហើយលក្ខណៈងាយខូចនៃទំនិញ ធ្វើឱ្យគយប្រញាប់ផ្តល់ការអនុញ្ញាតនាំចូល និងលក់ចែកចាយឱ្យបានឆាប់រហ័ស។ ការផលិតស្រស់ៗដូចជាបន្លែ និងផ្លែឈើ ត្រូវតែដឹកពីកសិដ្ឋានទៅអ្នកទិញយ៉ាងយូរក្នុងរយៈពេលមួយ ឬពីរថ្ងៃ ដើម្បីរក្សាតម្លៃពាណិជ្ជកម្ម ហើយពាណិជ្ជករចិនត្រូវបានគេរាយការណ៍ថា មិនប្រាកដថា កូរ៉េខាងជើងអាចធានាបាននូវកម្រិតនៃប្រតិបត្តិការនោះទេ។

ប្រភពដដែលបានពន្យល់ពីកង្វល់នេះយ៉ាងច្បាស់ថា ផលិតផលស្រស់ៗ ដែលមានតម្លៃសមរម្យក្នុងបរិមាណច្រើន ត្រូវមានទីផ្សាររួចជាស្រេច នៅក្នុងប្រទេសចិន ប៉ុន្តែរឿងសំខាន់គឺថា តើកូរ៉េខាងជើងអាចដឹកជញ្ជូនឆ្លងកាត់ព្រំដែនដោយរលូន និងគ្មានការរំខានដែរឬទេ។ ការបិទព្រំដែនជាឯកតោភាគីជាបន្តបន្ទាប់ ហើយគយផ្អាកការងារភ្លាមៗ ដោយភាគីកូរ៉េខាងជើង បានកើតឡើងកាលពីអតីតកាល ហើយនៅតែជាប្រភពនៃការព្រួយបារម្ភសម្រាប់ដៃគូពាណិជ្ជកម្មចិន៕


INDONESIA-LIFESTYLE
ឥណ្ឌូណេស៊ីលែលកថវិកាជាង៦៦លានដុល្លារ ដើម្បីធ្វើទំនើបកម្មមជ្ឈមណ្ឌលជលផល

បាលី៖ រដ្ឋមន្ត្រីកិច្ចការសមុទ្រ និងនេសាទឥណ្ឌូណេស៊ី លោក សាកទី វ៉ះយូ ត្រឹងហ្គូណូ (Sakti Wahyu Trenggono) បានមានប្រសាសន៍ថា ទីតាំងនេះត្រូវបានរៀបចំឡើង មិនត្រឹមតែជាមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់វិស័យនេសាទបែបពាណិជ្ជកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងគាំទ្រដល់វិស័យឧស្សាហកម្ម និងទេសចរណ៍របស់កោះបាលីផងដែរ។ លោករដ្ឋមន្ត្រីបានមានប្រសាសន៍ក្នុងពិធីបញ្ចុះបឋមសិលាំ បើកការដ្ឋានសាងសង់គម្រោងនៅកោះបាលី កាលពីថ្ងៃទី ២៩ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា ថវិកាបញ្ចេញនៅពេលនេះ មិនតិចជាង១,២ទ្រីលានរូពីឥណ្ឌូណេស៊ីស ឬស្មើនឹងជាង៦៦លានដុល្លារទេ ដើម្បីធ្វើឱ្យកំពង់ផែកាន់តែទំនើប និងមានការរៀបចំយ៉ាងល្អប្រសើរជាងមុន​។ លោកបានសង្កត់ធ្ងន់ថា គម្រោងដ៏ទំហំធំបែបនេះ ត្រូវការថវិកាឱ្យច្រើនគ្រប់គ្រាន់ និងមានលក្ខណៈទូលំទូលាយ មិនមែនអភិវឌ្ឍជាដំណាក់កាលតូចៗដាច់ដោយឡែកពីគ្នានោះទេ ដើម្បីធានាថា ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងសំណង់ទាំងអស់អាចដំណើរការរួមគ្នាបានយ៉ាងរលូន។ លោកបាននិយាយថា «ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យថវិកាអភិវឌ្ឍកំពង់ផែមានត្រឹម៥០០ពាន់លានរូពី ឬជិត២៨លានដុល្លារ ហើយបន្ថែម៦០០ពាន់លានរូពី ឬជាង៣៣លានដុល្លារនោះទេ។ ខ្ញុំចង់សាងសង់វាឱ្យបានរួចរាល់តែម្តង ហើយយើងចង់ឱ្យមានប្រព័ន្ធច្របាច់បញ្ចូលគ្នាច្បាស់លាស់»។ លោកបានពន្យល់ថា តំបន់នេះត្រូវបានជ្រើសរើសសម្រាប់ការពង្រីកកំពង់ផែជាទ្រង់ទ្រាយធំ ដោយសារកំពង់ផែ ដែលជាច្រកផ្លូវសមុទ្រដ៏សំខាន់របស់កោះបាលីភាគខាងត្បូង។ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូណេស៊ី បានជ្រើសរើទីតាំងកំពង់ផែនេសាទបែបពាណិជ្ជកម្ម ដោយយកគំរូប្លង់កំពង់ផែទំនើបៗ ដូចជាកំពង់ផែនេសាទអន្តរជាតិ នៅអូស្ត្រាលី ជប៉ុន តួកគី អេស្ប៉ាញ និងតំបន់ផ្សេងៗក្នុងទ្វីបអឺរ៉ុប។ ក្រៅពីការជំរុញវិស័យជលផលរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី […]

MALAYSIA-FOOD-INFLATION
ម៉ាឡេស៊ី ត្រៀមប្រមូលទិញ និងស្តុកទុកកសិផល ព្រោះខ្លាចខ្វះដោយសារបាតុភូតអែលនីញ៉ូ​​

គូឡាឡាំពួរ៖ អាជ្ញាធរទីផ្សារកសិកម្មសហព័ន្ធម៉ាឡេស៊ី បានចាត់វិធានការទុកជាមុន ដើម្បីការពារសន្តិសុខស្បៀងរបស់ប្រទេស ដោយរៀបចំផែនការប្រមូលទិញ និងស្តុកទុកផលិតផលកសិកម្ម នៅក្នុងឃ្លាំងរបស់អាជ្ញាធរនៅទូទាំងប្រទេស។ ប្រធានអាជ្ញាធរទីផ្សារកសិកម្មសហព័ន្ធម៉ាឡេស៊ី បានមានប្រសាសន៍កាលពីថ្ងៃទី២៦ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា អាជ្ញាធរទីផ្សារកសិកម្មសហព័ន្ធម៉ាឡេស៊ី បានបង្កើតគណៈកម្មាធិការមួយកាលពីពីរខែមុន។ ទោះបីជាបាតុភូតធម្មជាតិ ដែលតែងតែកើតឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំក៏ដោយ ក៏ឆ្នាំនេះ ម៉ាឡេស៊ីបានចាត់វិធានការទុកជាមុន ជាជាងរង់ចាំរហូតដល់គ្រោះមហន្តរាយកើតឡើង។ តាមរយៈការចាត់វិធានការត្រៀមទុកជាមុន និងសម្របសម្រួលជាមួយនាយកដ្ឋានឧតុនិយមម៉ាឡេស៊ី អំពីពេលវេលាបាតុភូត អែលនីញ៉ូ​​ ចាប់ផ្តើម ម៉ាឡេស៊ីអាចរៀបចំការត្រៀមខ្លួនបានមុននៅឆ្នាំ២០២៦នេះ។ កន្លងមក អគ្គនាយកនាយកដ្ឋានឧតុនិយមម៉ាឡេស៊ី បានរាយការណ៍ថា លទ្ធភាពបានកើនលើសពី៩០ភាគរយ ដែលអែលនីញ៉ូនឹងឈានចូលដល់កម្រិត «ខ្លាំងបំផុត» ឬ «មហាអែលនីញ៉ូ» ក្នុងអំឡុងខែតុលា ដល់ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៦។ ប្រធានអាជ្ញាធរទីផ្សារកសិកម្មសហព័ន្ធម៉ាឡេស៊ី បាននិយាយថា ម៉ាឡេស៊ីក៏មានផែនការទិញផលិតផលកសិអាហារមួយចំនួន និងរក្សាទុកនៅក្នុងឃ្លាំងរបស់ខ្លួន ដើម្បីធ្វើជាស្តុកបម្រុង ទប់ទល់នឹងការរំខានចំពោះការផ្គត់ផ្គង់ រួមទាំងបញ្ហាបណ្តាលមកពីការនាំចូល និងនាំចេញ។ លោកបាននិយាយថា អាជ្ញាធរទីផ្សារកសិកម្មសហព័ន្ធម៉ាឡេស៊ី មានឃ្លាំងនៅគ្រប់រដ្ឋទាំងអស់ក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី រួមទាំងឃ្លាំងស្តុកទុកត្រជាក់ ដែលនឹងត្រូវប្រើប្រាស់ឱ្យបានពេញលេញ ដើម្បីធានាថា មានស្បៀងអាហារគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បំពេញតម្រូវការចាំបាច់។ លោកបានបន្ថែមថា «ស្តុកទាំងនេះ រួមមានផលិតផលកសិអាហារប្រហែល៣៤ប្រភេទ ដូចជា ម្ទេសទុំ […]

INDIA-ENVIRONMENT-WATER-CLIMATE
គ្រោះរាំងស្ងួតដោយបាតុភូត អែលនីញ៉ូ​​ នៅតែបន្ត ទោះបីឥណ្ឌាបានអភិរក្សទឹកអស់ពេលរាប់សិបឆ្នាំក៏ដោយ

ញូវដែលី៖ ការខ្វះទឹកភ្លៀងនៅទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌា ធ្វើឱ្យស្ថានភាពគ្រោះរាំងស្ងួតកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរនៅតាមរដ្ឋមួយចំនួន ហើយចោទជាសំណួរថា តើការវិនិយោគលើការអភិរក្សទឹកអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍កន្លងមក បានបង្កើតសមត្ថភាពទប់ទល់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួតប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពពិតប្រាកដហើយឬនៅ។ នៅថ្ងៃទី២៩ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នៅពេលបរិមាណទឹកភ្លៀងរដូវមូសុងទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌាចុះខ្សោយប្រមាណ១២ភាគរយ ប៉ុន្តែរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្មសហព័ន្ធឥណ្ឌា បានថ្លែងថា មិនមានវិបត្តិធំដុំនៅកម្រិតថ្នាក់ជាតិទេ ទោះជាលោកទទួលស្គាល់ថា តំបន់មួយចំនួនកំពុងជួបប្រទះបញ្ហាគ្រោះរាំងស្ងួតក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែ នៅតាមរដ្ឋមួយចំនួនផ្សេងទៀត ស្ថានភាពជាក់ស្តែងមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះឆ្ងាយ ណាស់ ដោយសារគ្មានភ្លៀងយូរពេក ធ្វើឱ្យសំណើមក្នុងដីថយចុះ និងធ្វើឱ្យដំណាំខូច។ បញ្ហាទាំងនេះបានជំរុញឱ្យមានការប្រកាសជាផ្លូវការថា ពិតជាមានគ្រោះរាំងស្ងួត ចាប់តាំងពីចុងខែសីហាមក។ បញ្ហាខ្វះទឹកភ្លៀងនៅទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌា នាឆ្នាំ២០២៦នេះ មានកម្រិតទាបជាងបណ្ដា​ឆ្នាំ ដែលឥណ្ឌាធ្លាប់ជួបគ្រោះរាំងស្ងួតដ៏អាក្រក់បែបនេះ។ នៅឆ្នាំ១៩៨៧ និងឆ្នាំ២០០២ បរិមាណទឹកភ្លៀងរដូវមូសុងវស្សា បានធ្លាក់ចុះទាបជាងកម្រិតធម្មតា១៩ភាគករយ ក្នុងឆ្នាំនីមួយៗ។ ទោះជាយ៉ាងណា នៅឆ្នាំ២០២៦នេះ ស្ថានភាពគ្រោះរាំងស្ងួតធ្ងន់ធ្ងរ បានកើតឡើងនៅតំបន់មួយចំនួននៃរដ្ឋជាច្រើន ទោះបីកម្រិតទឹកភ្លៀងជាមធ្យម នៅទូទាំងប្រទេស បានធ្លាក់ចុះត្រឹមប្រមាណ១៣ភាគរយក៏ដោយ។ គិតត្រឹមសប្ដាហ៍នេះ ស្ថានភាពគ្រោះរាំងស្ងួតនៅតែបន្តកើតមាននៅតំបន់មួយចំនួននៃរដ្ឋមហារាស្ត្រ​ រដ្ឋកាណាតាកា រដ្ឋរាជស្ថាន រដ្ឋអន្តរប្រទេស និងរដ្ឋតេឡាន់ហ្គាណា។ យោងតាមប្រព័ន្ធតាមដានគ្រោះរាំងស្ងួតរបស់ឥណ្ឌា បានឱ្យដឹងថា ផ្ទៃដីជាង៧០ភាគរយ កំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្ងួតហួតហែង។ រហូតមកដល់ពេលនេះ មានសេចក្តីការរាយការណ៍ថា រដ្ឋចំនួនបីបានប្រកាសអំពីគ្រោះរាំងស្ងួតជាផ្លូវការ រួមមាន […]

Taksin Bridge with Chao Phraya River, Bangkok Downtown. Thailand. Financial district and business centers in smart urban city. Skyscraper and high-rise buildings with storm rain.
ថៃខាតបង់រាប់ពាន់លានដុល្លារ ដោយសារគ្រោះទឹកជំនន់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ

បាងកក៖ គ្រោះទឹកជំនន់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងសប្តាហ៍មុន បានធ្វើឱ្យថៃខាតបង់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចរាប់ពាន់លានដុល្លារ ព្រោះសហគ្រាស រោងចក្រ​ កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វ និងចម្ការដំណាំ ត្រូវទឹកជន់លិចយ៉ាងជ្រៅ។ គិតត្រឹមថ្ងៃទី៩ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦នេះ​សារព័ត៌មានរបស់ថៃ បានចេញផ្សាយទិន្នន័យបឋមនៃទំហំផ្ទៃដីដាំដំណាំ​ ដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយគ្រោះទឹកជំនន់នៅក្នុងប្រទេសថៃ​ យ៉ាងហោចណាស់មានទំហំជិត២៨ម៉ឺនហិកតា នៅក្នុង៤៩ខេត្ត ធ្វើឱ្យខាតបង់ក្នុងខ្សែសង្វាក់កសិកម្មថៃ ​ប្រមាណ២ពាន់លានដុល្លារ។ នៅខេត្តចន្ទបុរី ដែលជាតំបន់ផលិតទុរេនសំខាន់មួយរបស់ថៃ មានផ្ទៃដីសរុបជាង៣ ២០០ហិកតា ត្រូវទឹកជំនន់ជន់លិចងាប់ដើមទុរេនអស់រាប់ពាន់ដើម។ តាមសេចក្តីរាយការណ៍នានា បានឱ្យដឹងថា ដើមទុរេនភាគច្រើនមានអាយុយ៉ាងហោចណាស់៥ឆ្នាំ និងកំពុងតែឱ្យផល។ កសិករដាំទុរេនម្នាក់ នៅខេត្តសាមុតសុងក្រាម កាលពីថ្ងៃទី៨ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៦ថា ដើមទុរេនរបស់គាត់ជិត៥០០ដើម ត្រូវលង់ទឹកងាប់ស្តើរអស់ ដោយនៅសល់ត្រឹមតែជាង២០ដើមប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់ពីទឹកជំនន់បានលិចចម្ការរបស់គាត់អស់រយៈពេលជិត១០ថ្ងៃកន្លងមកហើយ។ កសិកររូបនេះបានឱ្យដឹងថា ទឹកជំនន់បានចាប់ផ្ដើមហូរចូលចម្ការរបស់លោកនៅថ្ងៃទី២៧ ខែកញ្ញា ហើយបន្តកើនឡើងជាលំដាប់រហូតដល់ចុងដើមទុរេនតែម្តង។ ចំណែកដំណាំល្ហុងឆាប់ងាប់ជាងគេ បន្ទាប់មកដើមទុរេន និងដើមក្រូចថ្លុង ក៏ចាប់ផ្ដើមមានស្លឹកពណ៌លឿង និងជ្រុះស្លឹក មុននឹងស្វិតងាប់បន្តិចម្ដងៗ។ លោកបាននិយាយថា បញ្ហាធំបំផុត គឺកម្ពស់ទឹកនៅក្នុងចម្ការនៅតែខ្ពស់ដដែល ទោះបីទឹកជំនន់នៅតំបន់ក្បែរនោះ បានចាប់ផ្ដើមស្រកចុះក៏ដោយ។ ក្នុងចំណោមខេត្តរងគ្រោះដោយទឹកជំនន់ទាំង៤៩ខេត្ត មានខេត្តសមុទ្រសុងក្រាម​ សមុទ្រសាខន​ សមុទ្រប្រកាន ចន្ទបុរី […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ