កាលីហ្វ័រញ៉ា៖ កសិករដាំដើមប៉ែស នៅក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា កំពុងត្រៀមកាប់បំផ្លាញចោលដើមប៉ែស ប្រហែល៤២០ ០០០ ដើម បន្ទាប់ពីក្រុមហ៊ុនកែច្នៃផ្លែប៉ែស ឈ្មោះ ដែលម៉ុនតេ (Del Monte) ដែលជាអ្នកប្រមូលទិញផ្លែប៉ែស បានក្ស័យធន ហើយបិទរោងចក្ររបស់ខ្លួន កាលពីដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ។
ក្រុមហ៊ុន ដែលម៉ុនតេ ដែលជាក្រុមហ៊ុនផលិតកែច្នៃផ្លែឈើ និងបន្លែកំប៉ុង មានអាយុកាល១៣៩ឆ្នាំ បានបិទទ្វាររោងចក្រផលិតរបស់ខ្លួនជាស្ថាពរ កាលពីខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦នេះ បន្ទាប់ពីបានប្រកាសក្ស័យធន កាលពីខែកក្កដាឆ្នាំមុន។
ការបិទទ្វារបានបន្សល់ទុកកម្មកររាប់រយនាក់ដោយគ្មានការងារធ្វើ និងកសិករត្រូវកាប់បំផ្លាញដំណាំ ដែលភាគច្រើនបានដាច់កិច្ចសន្យារយៈពេល២០ឆ្នាំ ជាមួយដែលម៉ុនតេ និងមានអ្នកទិញផ្លែប៉ែសតិចតួចពេក ធ្វើឱ្យកសិករអាចប្រឈមនឹងការខាតបង់ប្រាក់ចំណូលប្រមាណ៥៥០លានដុល្លារ។
ជាការឆ្លើយតប សមាជិកព្រឹទ្ធសភាអាម៉េរិកបីរូប បានប្រកាសកាលពីសប្តាហ៍មុនថា អ្នកដាំដែលរងផលប៉ះពាល់អាចទទួលបានជំនួយពីរដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធ នូវចំនួនទឹកប្រាក់រហូតដល់៩លានដុល្លារ ដើម្បីកាប់បំផ្លាញចោលដើមប៉ែសចំនួន៤២០ ០០០ដើម មុនរដូវប្រមូលផលចូលមកដល់ខាងមុខនេះ ដែលជាធម្មតាចាប់ផ្តើមពីចុងខែឧសភា ដល់ខែកញ្ញា។
ជំនួយសង្គ្រោះបន្ទាន់ខាងលើនេះ គឺដើម្បីជួយឧបត្ថម្ភដល់អ្នកដាំដំណាំប៉ែស លើផ្ទៃដីប្រហែល៣ ០០០ហិកតា។ មន្ត្រីនៅក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា បាននិយាយថា ការបំផ្លាញចោលដើមប៉ែស ដែលនឹងផ្តល់ទិន្នផលផ្លែប្រហែល៥០ ០០០តោន នៅពេលខាងមុខនេះ អាចជួយកាត់បន្ថយការផ្គត់ផ្គង់លើសតម្រូវការនៅតាមទីផ្សារ និងជួយសង្រ្គោះកសិករឱ្យរួចផុតពីការខាតបង់ប្រាក់ប្រមាណ៣០លានដុល្លារបន្ថែម សម្រាប់ការចំណាយលើកម្លាំងពលកម្មប្រមូលផលផ្លែប៉ែស ហើយបន្ទាប់មក អ្នកដាំអាចងាកទៅរកដាំដំណាំផ្សេងវិញ។
សមាជិកព្រឹទ្ធសភាម្នាក់បាននិយាយនៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយថា អស់រយៈពេលជាច្រើនជំនាន់កន្លងមកហើយ កសិដ្ឋានដាំដំណាំប៉ែសបែបគ្រួសារនេះ បានពឹងផ្អែកលើរោងចក្ររបស់ក្រុមហ៊ុនដែលម៉ុនតេ ដើម្បីទិញយកទៅកែច្នៃផ្លែប៉ែសរបស់ខ្លួន។
នៅក្នុងលិខិតផ្ញើទៅកាន់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្មសហរដ្ឋអាម៉េរិក កាលពីខែមីនា សមាជិកព្រឹទ្ធសភាបីរូបនេះ រួមទាំងសមាជិកសភាចំនួន៣៩រូបផ្សេងទៀត បានលើកឡើងថា កសិករនៅក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា ដែលរងផលប៉ះពាល់ភាគច្រើនគឺជាអ្នកដាំដំណាំជាលក្ខណៈគ្រួសារ ដោយបានចំណាយពេលរាប់ទសវត្សរ៍ ដើម្បីធ្វើចម្ការរបស់ពួកគេ។ ពួកគេបានព្រមានថា ប្រសិនបើគ្មានជំនួយពីរដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធទេ ស្ថានភាពបែបនេះអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ជារៀងរហូតដល់ប្រព័ន្ធកសិកម្មរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក។
នៅពេលកន្លែងទិញកែច្នៃបិទទ្វារ ហើយផ្លែប៉ែសក្នុងចម្ការទំហំ៥៥ ០០០ហិចតា ស្រាប់តែមិនមានអ្នកទិញ ដូច្នេះ កសិដ្ឋានលក្ខណៈគ្រួសារនេះ មិនដឹងយកទៅលក់ទីណាឱ្យអស់ទេ។ ការផ្តល់ប្រាក់ឧបត្ថម្ភនេះ គឺជាជំហានដ៏សំខាន់មួយក្នុងការធានាថា អាជីវកម្មរាប់ជំនាន់ទាំងនេះ អាចមានដង្ហើមរស់តទៅមុខទៀតបាន។
សេចក្តីរាយការណ៍នានា បានលើកឡើងថា បន្ទាប់ពីតុលាការបានអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមហ៊ុន ដែលម៉ុនតេ អាចលក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួនឱ្យទៅក្រុមហ៊ុនមួយទៀត ដែលបានសន្យាទិញអាជីវកម្មផ្លែឈើកំប៉ុងរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនថ្មីនេះបានយល់ព្រមទិញផ្លែប៉ែសប្រហែលត្រឹមតែ២៤ ០០០តោនពីកសិករ ដោយនៅតែបន្សល់ទុកទិន្នផលប្រហែល៥០ ០០០តោនដោយគ្មានអ្នកទិញ ដែលមានន័យថា នៅសល់ផ្លែប៉ែសដ៏ច្រើនលើសលប់មិនអាចកែច្នៃអស់ឡើយ៕
