សាច់គោអាម៉េរិកឡើងថ្លៃខ្ពស់ ស្របពេលចំនួនគោទូទាំងប្រទេសមានតិច តែកសិករសប្បាយចិត្ត

image_2025-10-02_15-07-35

វ៉ាស៊ីនតោន៖ តម្លៃសាច់គោអាម៉េរិក បានឡើងថ្លៃខ្ពស់បំផុត បន្ទាប់ពីជួបគ្រោះរាំងស្ងួតធ្វើឱ្យបរិំមាណគោរស់នៅសល់ចំនួនតិចបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររយៈពេល៧០ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ស្របគ្នានឹងការដំឡើងពន្ធនាំចូលរបស់សហរដ្ឋអាម៉េរិក។

របាយការណ៍សន្ទស្សន៍តម្លៃទំនិញប្រើប្រាស់របស់ការិយាល័យស្ថិតិការងារ សម្រាប់ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥ បានបង្ហាញពីតម្លៃសាច់គោកើនឡើងលើតម្លៃកាលពីឆ្នាំមុន។  តម្លៃសាច់គោកិនល្អិតបានកើនឡើង១២,៨ភាគរយ ពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ ខណៈតម្លៃសាច់គោដុំបានកើនឡើង១៣,៦ភាគរយ ហើយតម្លៃសាច់គោដុំល្អបំផុត គឺតម្លៃឡើងខ្ពស់ជាង១៦​,៦ភាគរយ។  តួលេខអតិផរណាទាំងនេះ គឺខ្ពស់ជាងការកើនឡើង៣,២ភាគរយ ពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ នៅក្នុងប្រភេទចំំណីអាហារទាំងអស់ ក៏ដូចជាការកើនឡើង៥,៤ភាគរយនៃតម្លៃសាច់ កាលពីឆ្នាំ២០២៤។

អ្នកចិញ្ចឹមគោនៅក្នុងរដ្ឋអីល្លីណាយ សហរដ្ឋអាម៉េរិក បាននិយាយថា ចំនួនគោរស់បានធ្លាក់ចុះក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗកន្លងនេះ ដោយសារគ្រោះរាំងស្ងួតប៉ះពាល់ដល់តំបន់ចិញ្ចឹមសំខាន់ៗមួយចំនួន ។

លោកបាននិយាយថា «បញ្ហាពិតនៅទីនេះ គឺគ្រោះរាំងស្ងួត ដែលបានកើតឡើងកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ហើយរដ្ឋតិចសាស់ អូក្លាហូម៉ា និងរដ្ឋកាន់សាស ស្ថិតនៅភាគអាគ្នេយ៍ក៏លែងមានស្មៅដុះទៀតដែរ ដូច្នេះទើបគ្មានចំណីឱ្យគោស៊ី។  យើងមានស្តុកគោតិចបំផុត ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៥១ ដូច្នេះហើយទើបសាច់គោឡើងថ្លៃ»។

ចំណែកការចំណាយរបស់អ្នកចិញ្ចឹមគោវិញ ក៏បានកើនឡើងផងដែរ រាប់ទាំងការចំណាយលើចំណីគោ កម្លាំងពលកម្ម ប្រេងឥន្ធនៈ និងតម្លៃគ្រឿងចក្រក៏កំពុងកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។

រីឯការនាំចូលសាច់គោ និងគោរស់ ត្រូវបានហាមឃាត់ដោយសារបញ្ហាជំងឺឆ្លង ដូចជាការដឹកជញ្ជូនសត្វគោរស់ពីប្រទេសម៉ិកស៊ិក ត្រូវក្រសួងកសិកម្មសហរដ្ឋអាម៉េរិក ផ្អាកចាប់តាំងពីក្នុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ ដោយសារករណីជំងឺដង្កូវក្នុងសាច់គោ ដែលប៉ះពាល់ដល់គោចិញ្ចឹមនៅក្នុងស្រុក។

អត្រាពន្ធនាំចូលខ្ពស់ក៏បានបង្កឱ្យតម្លៃសាច់គោឡើងកាន់តែខ្ពស់ ដែលប៉ះពាល់ដល់អ្នកប្រើប្រាស់ទូទៅ ដោយសាច់គោនាំចូលពីប្រទេសប្រេស៊ីល ប្រឈមមុខនឹងអត្រាពន្ធ៧៦ភាគរយ ហើយប្រទេសផលិតសាច់គោផ្សេងទៀតក៏ប្រឈមនឹងពន្ធខ្ពស់ដូចគ្នានេះផងដែរ។

អ្នកចិញ្ចឹមដដែលនេះ បាននិយាយទៀតថា សាច់គោ គឺជារឿងសំខាន់ ដែលរដ្ឋាភិបាលរបស់លោក ដូណាល់ ត្រាំ (Donald Trump) ត្រូវជួយកសិករ និងអ្នកចិញ្ចឹមគោ ដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយអត្រាពន្ធខ្ពស់ ពីព្រោះម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមគោភាគច្រើនត្រូវពឹងផ្អែកលើផលដំណាំ និងបសុសត្វ ដើម្បីឱ្យមុខរបរអាចបន្តទៅមុខបាន។

លោកបាននិយាយបន្ថែមថា​ វាជារឿងសំខាន់ ដោយសារការធ្លាក់ចុះតម្លៃមួយចំនួន ដែលគេបានឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រាប់ធញ្ញជាតិធ្លាក់ថ្លៃ ក៏បង្កឡើងដោយសារអាត្រាពន្ធខ្ពស់។

ក្រុមតំណាងឱ្យអ្នកចិញ្ចឹមគោ បាននិយាយថា តម្លៃសាច់គោកាន់តែខ្ពស់បានបង្កបញ្ហាប្រឈមផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច ដែលបានកើតឡើងក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ប្រធានាធិបតីមុន។

រីឯនាយកប្រតិបត្តិសមាគមសាច់គោ សហរដ្ឋអាម៉េរិក បាននិយាយថា រវាងអតិផរណា ការកើនឡើងថ្លៃដើម និងការរឹតបន្តឹងរបស់រដ្ឋាភិបាល ធ្វើឱ្យកសិករចិញ្ចឹមគោ និងអ្នកចិញ្ចឹមសត្វផ្សេងទៀត បានទទួលផលប្រយោជន៍ច្រើន។  កសិករ និងអ្នកចិញ្ចឹមសត្វឥឡូវនេះទទួលបានតម្លៃល្អប្រសើរជាងមុនសម្រាប់សាច់គោរបស់ពួកគេ គឺជាការប្រែប្រួលគួរឱ្យពេញចិត្ត។ ការធ្វើស្រែចម្ការ និងការចិញ្ចឹមសត្វ ឥឡូវនេះមានប្រាក់ចំណេញ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហា និងថែរក្សាមុខរបរចិញ្ចឹមសត្វរបស់ពួកគេទៅថ្ងៃអនាគត។

លោកបានបន្ថែមថា តម្លៃទាំងនេះ គួបផ្សំនឹងការបន្ធូរបន្ថយពន្ធ ក្នុងស្រុករបស់ប្រធានាធិបតី ដូណាល់ ត្រាំ មានសារៈសំខាន់សម្រាប់ភាពជោគជ័យនៃឧស្សាហកម្មចិញ្ចឹមគោរបស់អាម៉េរិក។ គ្រួសារកសិករ និងអ្នកចិញ្ចឹមគោ ឥឡូវនេះមានលុយកាន់តែច្រើនដើម្បីវិនិយោគក្នុងប្រតិបត្តិការរបស់ខ្លួន ដោយទិញឧបករណ៍ថ្មី និងបន្តបំពេញតម្រូវការដ៏រឹងមាំសម្រាប់សាច់គោអាម៉េរិក ដែលមានគុណភាពល្អបំផុត៕


image_2026-09-14_13-43-37
ឥណ្ឌូណេស៊ីចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមបង្កង សម្រាប់នាំចេញទៅក្រៅប្រទេស

ហ្សាការតា៖ ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ការសាកល្បងបានទទួលជោគជ័យក្នុងការផលិតបង្កងមានទំហំធំល្អសម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ ហើយបានលក់ទៅឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី។ លោកអគ្គនាយកផ្នែកវារីវប្បកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ីអាចចិញ្ចឹមបង្កងចាប់ពីដំណាក់កាលកូនបង្កង រហូតដល់មានទំហំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកអគ្គនាយក បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មាន កាលពីថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា​ «នេះបង្ហាញថា យើងអាចចិញ្ចឹមបង្កងឱ្យធំតមាទំហំទីផ្សារត្រូវការ ហើយអាចលក់ និងនាំចេញបាន»។ លោកបានបន្ថែមថា បង្កងជិត ៣៤០ គីឡូក្រាម របស់កម្មវិធីចិញ្ចឹមសាកល្បងត្រូវបាននាំចេញទៅលក់ឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី និងទទួលបានការឆ្លើយតបជាវិជ្ជមានពីទីផ្សារ។ ការនាំចេញលើកក្រោយ ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៦។ លោកបាននិយាយថា ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី មានគម្រោងរពង្រីកកម្មវិធីចិញ្ចឹមបង្កង ដែលទទួលបានជោគជ័យទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗទៀត ដើម្បីបំពេញតម្រូវការក្នុងស្រុក និងសម្រាប់នាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅប្រទេស។ ចំណែកពាណិជ្ជករនាំចេញក្តាម និងបង្កងទៅកាន់ប្រទេសសិង្ហបុរី និងប្រទេសចិន បាននិយាយថា បង្កងចិញ្ចឹមដោយ មជ្ឈមណ្ឌលជលផលវារីវប្បកម្មសមុទ្ររបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលខ្ពស់នៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកបាននិយាយថា មុននឹងប្រមូលផលបង្កងក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកបានសាកល្បងធ្វើតេសនៅទីផ្សារក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ហើយបង្ហាញថា បង្កងទាំងនោះនៅតែមានគុណភាពល្អ។ លោកបាននិយាយថា «គុណភាពគឺល្អ ហើយបង្កងនៅតែមានសុខភាពល្អ។ ពួកវាបានមកដល់កន្លែងរក្សាទុកក្នុងសភាពល្អ។ យើងក៏បានសាកល្បងនាំចេញទៅសិង្ហបុរីផងដែរ ហើយការឆ្លើយតប គឺមានភាពវិជ្ជមានខ្លាំង»។ លោកបាននិយាយថា ទីផ្សារបង្កងចិញ្ចឹមរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង […]

image_2026-09-15_07-15-23
អង្គការសហប្រជាជាតិថា មិនគួរយកត្រីមកកិនធ្វើជាចំណីឱ្យត្រីស៊ីទេ

ឡុងដ៍៖ អង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (FAO) គ្រោងបង្កើនផលិតកម្មវារីវប្បកម្ម ដួចជាការចិញ្ចឹមត្រី និងសត្វរស់នៅក្នុងទឹកផ្សេងៗទៀត ជំនួសឱ្យការនេសាទត្រីធម្មជាតិ ឱ្យបាន៧៥ភាគរយ ត្រឹមឆ្នាំ២០៤០ គឹដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអាហារសមុទ្រ ព្រមទាំងចូលរួមលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងលុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន នៅលើពិភពលោក។ ប៉ុន្តែការវិភាគបានរកឃើញថា ផែនការនេះអាចនាំឱ្យមានការចាប់ត្រីធម្មជាតិរាប់សិបលានតោនពីមហាសមុទ្រជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីយកទៅធ្វើជាចំណីសម្រាប់ចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុន និងបង្គាជាដើម។ វារីវប្បកម្មអាចបង្កើនសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើធនធានជលផល ដែលកំពុងរងការនេសាទលើសកម្រិតរួចទៅហើយ ពីព្រោះធនធានអាហារបំផ្លាញនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ និងនៅតាមសហគមន៍តាមតំបន់ឆ្នេរ ដែលធ្លាប់តែពឹងផ្អែកលើធនធានទាំងនោះ។ របាយការណ៍បានឱ្យដឹងទៀតថា ផលិតផលវារីវប្បកម្មបានផ្គត់ផ្គង់ជាងពាក់កណ្តាលនៃបរិមាណសត្វទឹក ដែលមនុស្សទទួលទាននៅទូទាំងពិភពលោក។ ចំំណែកប្រភេទសត្វទឹកស៊ីសាច់ជាអាហារ និងចិញ្ចឹមក្នុងកសិដ្ឋានវារីវប្បកម្ម ជាទូទៅពួកវាស៊ីចំណីជាម្សៅសាច់ត្រី និងប្រេងត្រី ដែលផលិតឡើងតាមរយៈការកិនត្រីធម្មជាតិតូចៗ។ លោកស្រី តារា ហ្គណេស (Tara Ganesh) អ្នកធ្វើយុទ្ធនាការជាន់ខ្ពស់របស់មូលនិធិទីផ្សារប្រែប្រួល (Changing Markets Foundation) បាននិយាយថា «ត្រីទាំងនេះជាប្រភេទសត្វ ដែលស៊ីសាច់តាមធម្មជាតិ ដូច្នេះវាត្រូវស៊ីអាហារបែបនេះនៅក្នុងធម្មជាតិ។ យើងមិនអាចកែប្រែការចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុនឱ្យក្លាយជាសត្វស៊ីបន្លែ ក្នុងរយៈពេលតែមួយភ្លែតទេ»។ លោកស្រីបាននិយាយទៀតថា ទោះបីអ្នកផលិតបានកាត់បន្ថយបរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលត្រូវប្រើសម្រាប់ផលិតជាចំណីត្រីចិញ្ចឹមក៏ដោយ ក៏វាមិនមានន័យថា បរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលឧស្សាហកម្មវារីវប្បកម្មប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើចំណីកំពុងថយចុះនោះដែរ។ សាកលវិទ្យាល័យ ប្រីធីស […]

image_2026-09-11_15-44-36
កូរ៉េជ្រើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល

សេអ៊ូល៖ រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងត្បូង បានជ្រើសរើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេបង្អស់ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល ដោយសម្រេចផ្តល់សំណងចំពោះភាពខុសគ្នានៃតម្លៃរហូតដល់៨០ភាគរយ នៃតម្លៃលក់ដុំ ប្រសិនបើតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ ក្រសួងកសិកម្ម ស្បៀងអាហារ និងកិច្ចការជនបទ របស់កូរ៉េខាងត្បូង បានប្រកាសថា ខ្លួនបានជួបប្រជុំលើកទី១ នៃគណៈកម្មាធិការពិគ្រោះយោបល់ ស្តីពីស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងសេអ៊ូល។ ប្រព័ន្ធស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល គឺជាយន្តការថ្មីមួយ ដែលរដ្ឋាភិបាលកូរ៉េផ្តល់ការគាំទ្រទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែក ចំពោះភាពខុសគ្នារវាងតម្លៃគោលសម្រាប់កសិផល និងតម្លៃនៅលើទីផ្សារ នៅពេលតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦នេះ ខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ត្រូវបានជ្រើសរើសជាមុខទំនិញគំរូដំបូងគេបង្អស់ ដោយសារតម្លៃ និងបរិមាណផលិតកម្មរបស់កសិផលទាំងពីរមុខនេះ មានការប្រែប្រួលខ្លាំងទៅតាមស្ថានភាពដំណាំ។ កូរ៉េគ្រោងបន្ថែមមុខទំនិញកសិផលជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយពិចារណាលើឥទ្ធិពលរបស់វា ចំពោះរបបអាហាររបស់ប្រជាជនកូរ៉េ ដោយកំណ់តប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការជាមុន ព្រមទាំងលទ្ធភាពទទួលបានទិន្នន័យថ្លៃដើមផលិតកម្មច្បាស់លាស់។ តម្លៃគោលត្រូវបានកំណត់នៅត្រឹម៨០ភាគរយនៃតម្លៃលក់ដុំ រួមទាំងថ្លៃចំណាយក្នុងការគ្រប់គ្រងកសិកម្ម ហើយរាប់បញ្ចូលថ្លៃពលកម្មរបស់កសិករផ្ទាល់ទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែកផងដែរ។ តម្លៃជាមធ្យម ត្រូវគណនាផ្អែកលើតម្លៃកសិផលក្នុងរដូវប្រមូលផល របស់ដំណាំនីមួយៗ ហើយរាប់បញ្ចូលតម្លៃនៃផលិតផលគ្រប់កម្រិតគុណភាព គឺគុណភាពខ្ពស់ មធ្យម និងទាប។ សម្រាប់មុខទំនិញ ដែលមានការប្រែប្រួលតម្លៃខ្លាំង ទំហំនៃការគាំទ្រនឹងត្រូវបង្កើនជាដំណាក់កាលៗ […]

image_2026-09-11_15-28-31
ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម សង្ស័យមកពីបរិភោគមីកញ្ចប់ និងភេសជ្ជៈផ្អែម

ញូវដេលី៖ ក្រុមហ៊ុនផលិតឱសថរបស់ដាណឺម៉ាក ឈ្មោះ ណូវ៉ូ ណ័រឌីស (Novo Nordisk) បាននិយាយកាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦នេះថា ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កំពុងរស់នៅជាមួយជំងឺទឹកនោមផ្អែម ខណៈមនុស្ស១៣៦លាននាក់ ផ្សេងទៀតស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ដោយសង្ស័យថា មកពីបរិភោគអាហារកញ្ចប់មាបតម្លៃថោក។ ក្រោយពីការចេញផ្សាយបែបនេះ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានចាប់ផ្តើមរឹតបណ្ដឹងការដាក់ស្លាកព្រមានចំពោះសុខភាព នៅលើផលិតផលម្ហូបអាហារមួយចំនួន រហូតបង្កឱ្យមានការជជែកដេញដោលនៅទូទាំងប្រទេស អំពីមូលហេតុប្រជាជនឥណ្ឌាចូលចិត្តបរិភោគអាហារវេចខ្ចប់ស្រាប់ និងតម្លៃថោក ខណៈក្រុមហ៊ុនផលិតអាហារមួយចំនួនបានលក់ផលិតផលដដែល​​​ តែមានជីវជាតិល្អជាងមុន នៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសផ្សេង។ យោងតាមក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវមួយផ្សេងទៀត បានឱ្យដឹងថា ទីផ្សារអាហារវេចខ្ចប់របស់ឥណ្ឌា ដូចជាមីកញ្ចប់ជាដើម បានកើនឡើងដល់ទឹកប្រាក់ជាង១៣៧ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ គឺកើនឡើងពី១២៩ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ហើយត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងកើនដល់ជិត២៤០ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣៤។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ អាហារខេចខ្ចប់ស្រាប់ប្រហែល ៦ ពាន់លានកញ្ចប់ ដែលប្រជាជនឥណ្ឌាបរិភោគនៅតាមគ្រួសារ និងតាមតូបលក់អាហារតាមចិញ្ចើមផ្លូវ គឺជាមីឈ្មោះ ម៉ាគ្គីស្រុះទឹកក្តៅ  (Maggi Two-Minute Masala) ដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុនណេស្លេ (Nestlé) របស់ប្រទេសស្វីស។ ដោយសារប្រាក់ចំណូលរបស់គ្រួសារណ្ឌា ទាបជាងមធ្យមភាគលើពិភពលោកច្រើនពេក ប្រជាជនឥណ្ឌាដ៏ច្រើនចូលចិត្តបរិភោគផលិតផលអាហារមានតម្លៃថោក ដូចជា មីកញ្ចប់ម៉ាក ម៉ាគ្គី […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ