ហ្វីលីពីនផ្អាក​​នាំ​ចូល​អង្ករ​ពីបរទេសរយៈពេល៦០ថ្ងៃ ដើម្បីលើកកម្ពស់តម្លៃអង្ករក្នុងស្រុក

rice-workers

ម៉ានីល៖ ក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច ផែនការ និងអភិវឌ្ឍន៍ហ្វីលីពីន បានប្រកាសផ្អាកការនាំចូលអង្ករពីបរទេសរយៈពេល៦០ថ្ងៃ តាមបទបញ្ជារបស់លោកប្រធានាធិបតី ដោយលើកឡើងពីការផ្គត់ផ្គង់ក្នុងប្រទេសមានបរិមាណគ្រប់គ្រាន់សមល្មម និងដល់រដូវមូលផលស្រូវក្នុងប្រទេសផងហ្វីលីពីនផងដែរ។

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច ផែនការ និងអភិវឌ្ឍន៍ បាននិយាយថា ការផ្អាកនេះកើតឡើងចំពេលស្តុកស្រូវនៅមានគ្រប់គ្រាន់ ហើយតម្លៃស្រូវនៅលើពិភពលោកក៏កំពុងធ្លាក់ចុះផងដែរ។

លោកបានមានប្រសាសន៍ដូច្នេះថា «យើងមិនរំពឹងថា ការផ្អាកនាំចូលនេះនឹងបង្កឱ្យមានអតិផរណានោះទេ។ ទោះបីជាយើងមិននាំចូលក្នុងខែកញ្ញា និងខែតុលាក៏ដោយ ក៏ដំណើរការផ្គត់ផ្គង់អង្ករគួរតែនៅមានបរិមាណគ្រប់គ្រាន់ ដោយសារតែអង្ករកំពុងនាំចូលជិតមកដល់ជាបន្តបន្ទាប់ ហើយយើងរំពឹងថា ការប្រមូលផលស្រូវនឹងទទួលបានទិន្នផលល្អផងដែរ»។

ការផ្អាករយៈពេល៦០ថ្ងៃលើការនាំចូលអង្ករនឹងចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី០១ ខែកញ្ញាខាងមុខនេះ ដូច្នេះប្រធានាធិបតីហ្វីលីពីន នឹងរឹតបន្តឹងការបញ្ជាទិញអង្ករពីបរទេសជាបណ្តោះអាសន្នសិន ដើម្បីធ្វើឱ្យតម្លៃអង្ករក្នុងស្រុកមានស្ថេរភាព។

 លោករដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងក្រសួងសេដ្ឋកិច្ច ផែនការ និងអភិវឌ្ឍន៍ បានបញ្ជាក់ថា ការដឹកជញ្ជូនអង្ករ ដែលត្រូវបានបញ្ជាទិញមុនៗ នឹងបានមកដល់មុនពេលការប្រកាសផ្អាកចូលធរមាន។

លោក​បាន​បន្ត​ថា​ «​តាមរយៈអង្ករកំពុងនាំ​ចូលនៅតាមផ្លូវ​បរិមាណ​​អង្ករក្នុងស្តុក​អាចរក្សា​​ស្ថិរភាព​បានយ៉ាងហោចណាសជាង៤០ថ្ងៃ បើ​ទោះ​ជា​គ្មាន​ការ​នាំ​ចូល​ថ្មី ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ផ្អាក​រយៈពេល​ពីរ​ខែនេះ​ក៏​ដោយ​។

លោក​បានបញ្ជាក់ថា ក្រសួង​កសិកម្ម​រំពឹង​ថា​​ការ​ប្រមូល​ផលស្រូវនឹងទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់​ ពី​ខែ​កញ្ញា​ដល់​ខែ​តុលា ឆ្នាំ២០២៥នេះ ដោយសារមិនសូវរងផល​ខូច​ខាតពី​ខ្យល់​ព្យុះ​ទីហ្វុង​​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកបានជំរុញឱ្យមានការប្រុងប្រយ័ត្ន ដោយព្រមានថា តម្លៃអង្ករលើពិភពលោកអាចប្រែប្រួលភ្លាមៗ ហើយគោលនយោបាយត្រូវតែមានភាពបត់បែន ដើម្បីសម្របខ្លួនទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងទីផ្សារអង្ករលើពិភពលោក និងនៅក្នុងស្រុក។

នៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយ កាលពីដើមសប្តាហ៍នេះ ក្រសួងកសិកម្មហ្វីលីពីន បានពិពណ៌នាការសម្រេចចិត្តរបស់លោកប្រធានាធិបតី ក្នុងការបញ្ឈប់ការនាំចូលអង្ករ និងពន្យារពេលដំឡើងពន្ធ គឺជាការឆ្លើយតបយ៉ាងត្រឹមត្រូវចំពោះបញ្ហាប្រឈមនាពេលបច្ចុប្បន្ន ដែលកសិករហ្វីលីពីនកំពុងជួបប្រទះ។

ប្រទេសហ្វីលីពីន​ បានរក្សាអត្រាពន្ធ១៥ភាគរយលើអង្ករនាំចូលអាចនឹងត្រូវរក្សាទុកឱ្យនៅដដែលរហូតដល់ខែកញ្ញា ដើម្បីការពារការឡើងថ្លៃអង្ករនៅតាមបណ្តាហាងលក់រាយក្នុងប្រទេស ដោយសារតម្លៃអង្ករនៅលើពិភពលោកកើនឡើងបន្តិចម្តងៗ បន្ទាប់ពីរដូវប្រមូលផល។

យោងតាមសារព័ត៌មានហ្វីលស្តា​របស់ហ្វីលីពីន បានឱ្យដឹងថា អត្រាពន្ធអង្ករនាំចូល ដែលធ្លាប់កាត់បន្ថយបានចូលជាធរមាន ចាប់តាំងពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤មកម្លេះបន្ទាប់ពីប្រធានាធិបតីហ្វីលីពីន ចេញបទបញ្ជាប្រតិបត្តិ ដែលបានកាត់បន្ថយពន្ធគយដល់កម្រិតទាបពី៣២ភាគរយ មកនៅត្រឹម១៥ភាគរយ។

បទបញ្ជាប្រតិបត្តិរបស់ប្រធានាធិបតី បានកំណត់ឱ្យមានការពិនិត្យឡើងវិញជាទៀងទាត់នៃអត្រាពន្ធនូវរៀងរាល់បួនខែម្តង។ ការត្រួតពិនិត្យលើកដំបូងត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៤ ហើយត្រូវបានអនុវត្តបន្ត កាលពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៥នេះ។ ប្រទេសហ្វីលីពីន​ នាំចូលអង្ករច្រើនជាងគេពីប្រទេសវៀតណាម។

​បើ​យោង​តាម​អង្គការ​ស្បៀង​អាហារ និង​កសិកម្ម​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ បានឱ្យដឹងថា តម្លៃ​អង្ករ​វៀតណាម​បាន​ឡើង​ថ្លៃ​បន្តិច កាល​ពីក្នុង​ខែ​មេសា ឆ្នាំ២០២៥ ខណៈ​ការ​ប្រមូល​ផល​ស្រូវឆ្នាំនេះជិតរួចរាល់។

នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៥នេះ​ អង្ករបាក់ប្រាំភាគរយរបស់វៀតណាម លក់នៅក្នុងខែមេសា ឡើងថ្លៃដល់៣៩៦,៨ដុល្លារក្នុងមួយតោន បើធៀបនឹងតម្លៃ៣៨៦​,៥ដុល្លារក្នុងមួយតោន លក់នៅក្នុងខែមីនា។

ចំណែកជំនួយការរដ្ឋមន្ត្រី និងជាអ្នកនាំពាក្យក្រសួងកសិកម្ម បាននិយាយថា ប្រសិនបើដំឡើងអត្រាពន្ធអង្ករនាំចូលនៅពេលនេះ ខណៈពេលការផ្គត់ផ្គង់មិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ អាចធ្វើឲ្យតម្លៃលក់រាយក្នុងស្រុកកើនឡើងជាក់ជាមិនខាន។

ការ​ព្យាយាមទម្លាក់​អត្រា​ពន្ធ​នាំចូលអង្ករ​ គឺ​ក្នុង​គោល​បំណង​គ្រប់គ្រង​អតិផរណា​ស្បៀងអាហារ ជាពិសេស​ការ​កើនឡើង​នៃ​តម្លៃ​អង្ករ​លក់​រាយ​ ដូចនៅក្នុង​ឆ្នាំ​២០២៣ និង​២០២៤៕


image_2026-09-14_13-43-37
ឥណ្ឌូណេស៊ីចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹមបង្កង សម្រាប់នាំចេញទៅក្រៅប្រទេស

ហ្សាការតា៖ ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ការសាកល្បងបានទទួលជោគជ័យក្នុងការផលិតបង្កងមានទំហំធំល្អសម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ ហើយបានលក់ទៅឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី។ លោកអគ្គនាយកផ្នែកវារីវប្បកម្មឥណ្ឌូណេស៊ី បាននិយាយថា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ីអាចចិញ្ចឹមបង្កងចាប់ពីដំណាក់កាលកូនបង្កង រហូតដល់មានទំហំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកអគ្គនាយក បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មាន កាលពីថ្ងៃទី១១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា​ «នេះបង្ហាញថា យើងអាចចិញ្ចឹមបង្កងឱ្យធំតមាទំហំទីផ្សារត្រូវការ ហើយអាចលក់ និងនាំចេញបាន»។ លោកបានបន្ថែមថា បង្កងជិត ៣៤០ គីឡូក្រាម របស់កម្មវិធីចិញ្ចឹមសាកល្បងត្រូវបាននាំចេញទៅលក់ឱ្យប្រទេសសិង្ហបុរី និងទទួលបានការឆ្លើយតបជាវិជ្ជមានពីទីផ្សារ។ ការនាំចេញលើកក្រោយ ត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៦។ លោកបាននិយាយថា ក្រសួងជលផលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី មានគម្រោងរពង្រីកកម្មវិធីចិញ្ចឹមបង្កង ដែលទទួលបានជោគជ័យទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗទៀត ដើម្បីបំពេញតម្រូវការក្នុងស្រុក និងសម្រាប់នាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅប្រទេស។ ចំណែកពាណិជ្ជករនាំចេញក្តាម និងបង្កងទៅកាន់ប្រទេសសិង្ហបុរី និងប្រទេសចិន បាននិយាយថា បង្កងចិញ្ចឹមដោយ មជ្ឈមណ្ឌលជលផលវារីវប្បកម្មសមុទ្ររបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលខ្ពស់នៅលើទីផ្សារអន្តរជាតិ។ លោកបាននិយាយថា មុននឹងប្រមូលផលបង្កងក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកបានសាកល្បងធ្វើតេសនៅទីផ្សារក្នុងប្រទេសសិង្ហបុរី ហើយបង្ហាញថា បង្កងទាំងនោះនៅតែមានគុណភាពល្អ។ លោកបាននិយាយថា «គុណភាពគឺល្អ ហើយបង្កងនៅតែមានសុខភាពល្អ។ ពួកវាបានមកដល់កន្លែងរក្សាទុកក្នុងសភាពល្អ។ យើងក៏បានសាកល្បងនាំចេញទៅសិង្ហបុរីផងដែរ ហើយការឆ្លើយតប គឺមានភាពវិជ្ជមានខ្លាំង»។ លោកបាននិយាយថា ទីផ្សារបង្កងចិញ្ចឹមរបស់ឥណ្ឌូណេស៊ី មានសក្តានុពលរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំង […]

image_2026-09-15_07-15-23
អង្គការសហប្រជាជាតិថា មិនគួរយកត្រីមកកិនធ្វើជាចំណីឱ្យត្រីស៊ីទេ

ឡុងដ៍៖ អង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម នៃអង្គការសហប្រជាជាតិ (FAO) គ្រោងបង្កើនផលិតកម្មវារីវប្បកម្ម ដួចជាការចិញ្ចឹមត្រី និងសត្វរស់នៅក្នុងទឹកផ្សេងៗទៀត ជំនួសឱ្យការនេសាទត្រីធម្មជាតិ ឱ្យបាន៧៥ភាគរយ ត្រឹមឆ្នាំ២០៤០ គឹដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការអាហារសមុទ្រ ព្រមទាំងចូលរួមលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងលុបបំបាត់ភាពអត់ឃ្លាន នៅលើពិភពលោក។ ប៉ុន្តែការវិភាគបានរកឃើញថា ផែនការនេះអាចនាំឱ្យមានការចាប់ត្រីធម្មជាតិរាប់សិបលានតោនពីមហាសមុទ្រជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីយកទៅធ្វើជាចំណីសម្រាប់ចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុន និងបង្គាជាដើម។ វារីវប្បកម្មអាចបង្កើនសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើធនធានជលផល ដែលកំពុងរងការនេសាទលើសកម្រិតរួចទៅហើយ ពីព្រោះធនធានអាហារបំផ្លាញនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីសមុទ្រ និងនៅតាមសហគមន៍តាមតំបន់ឆ្នេរ ដែលធ្លាប់តែពឹងផ្អែកលើធនធានទាំងនោះ។ របាយការណ៍បានឱ្យដឹងទៀតថា ផលិតផលវារីវប្បកម្មបានផ្គត់ផ្គង់ជាងពាក់កណ្តាលនៃបរិមាណសត្វទឹក ដែលមនុស្សទទួលទាននៅទូទាំងពិភពលោក។ ចំំណែកប្រភេទសត្វទឹកស៊ីសាច់ជាអាហារ និងចិញ្ចឹមក្នុងកសិដ្ឋានវារីវប្បកម្ម ជាទូទៅពួកវាស៊ីចំណីជាម្សៅសាច់ត្រី និងប្រេងត្រី ដែលផលិតឡើងតាមរយៈការកិនត្រីធម្មជាតិតូចៗ។ លោកស្រី តារា ហ្គណេស (Tara Ganesh) អ្នកធ្វើយុទ្ធនាការជាន់ខ្ពស់របស់មូលនិធិទីផ្សារប្រែប្រួល (Changing Markets Foundation) បាននិយាយថា «ត្រីទាំងនេះជាប្រភេទសត្វ ដែលស៊ីសាច់តាមធម្មជាតិ ដូច្នេះវាត្រូវស៊ីអាហារបែបនេះនៅក្នុងធម្មជាតិ។ យើងមិនអាចកែប្រែការចិញ្ចឹមត្រីសាល់ម៉ុនឱ្យក្លាយជាសត្វស៊ីបន្លែ ក្នុងរយៈពេលតែមួយភ្លែតទេ»។ លោកស្រីបាននិយាយទៀតថា ទោះបីអ្នកផលិតបានកាត់បន្ថយបរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលត្រូវប្រើសម្រាប់ផលិតជាចំណីត្រីចិញ្ចឹមក៏ដោយ ក៏វាមិនមានន័យថា បរិមាណត្រីធម្មជាតិ ដែលឧស្សាហកម្មវារីវប្បកម្មប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើចំណីកំពុងថយចុះនោះដែរ។ សាកលវិទ្យាល័យ ប្រីធីស […]

image_2026-09-11_15-44-36
កូរ៉េជ្រើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល

សេអ៊ូល៖ រដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងត្បូង បានជ្រើសរើសយកខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ជាមុខទំនិញដំបូងគេបង្អស់ សម្រាប់ប្រព័ន្ធរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល ដោយសម្រេចផ្តល់សំណងចំពោះភាពខុសគ្នានៃតម្លៃរហូតដល់៨០ភាគរយ នៃតម្លៃលក់ដុំ ប្រសិនបើតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ ក្រសួងកសិកម្ម ស្បៀងអាហារ និងកិច្ចការជនបទ របស់កូរ៉េខាងត្បូង បានប្រកាសថា ខ្លួនបានជួបប្រជុំលើកទី១ នៃគណៈកម្មាធិការពិគ្រោះយោបល់ ស្តីពីស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងសេអ៊ូល។ ប្រព័ន្ធស្ថិរភាពតម្លៃកសិផល គឺជាយន្តការថ្មីមួយ ដែលរដ្ឋាភិបាលកូរ៉េផ្តល់ការគាំទ្រទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែក ចំពោះភាពខុសគ្នារវាងតម្លៃគោលសម្រាប់កសិផល និងតម្លៃនៅលើទីផ្សារ នៅពេលតម្លៃកសិផលជាមធ្យមធ្លាក់ចុះក្រោមតម្លៃគោល។ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦នេះ ខ្ទឹមស និងខ្ទឹមបារាំង ត្រូវបានជ្រើសរើសជាមុខទំនិញគំរូដំបូងគេបង្អស់ ដោយសារតម្លៃ និងបរិមាណផលិតកម្មរបស់កសិផលទាំងពីរមុខនេះ មានការប្រែប្រួលខ្លាំងទៅតាមស្ថានភាពដំណាំ។ កូរ៉េគ្រោងបន្ថែមមុខទំនិញកសិផលជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយពិចារណាលើឥទ្ធិពលរបស់វា ចំពោះរបបអាហាររបស់ប្រជាជនកូរ៉េ ដោយកំណ់តប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការជាមុន ព្រមទាំងលទ្ធភាពទទួលបានទិន្នន័យថ្លៃដើមផលិតកម្មច្បាស់លាស់។ តម្លៃគោលត្រូវបានកំណត់នៅត្រឹម៨០ភាគរយនៃតម្លៃលក់ដុំ រួមទាំងថ្លៃចំណាយក្នុងការគ្រប់គ្រងកសិកម្ម ហើយរាប់បញ្ចូលថ្លៃពលកម្មរបស់កសិករផ្ទាល់ទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែកផងដែរ។ តម្លៃជាមធ្យម ត្រូវគណនាផ្អែកលើតម្លៃកសិផលក្នុងរដូវប្រមូលផល របស់ដំណាំនីមួយៗ ហើយរាប់បញ្ចូលតម្លៃនៃផលិតផលគ្រប់កម្រិតគុណភាព គឺគុណភាពខ្ពស់ មធ្យម និងទាប។ សម្រាប់មុខទំនិញ ដែលមានការប្រែប្រួលតម្លៃខ្លាំង ទំហំនៃការគាំទ្រនឹងត្រូវបង្កើនជាដំណាក់កាលៗ […]

image_2026-09-11_15-28-31
ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម សង្ស័យមកពីបរិភោគមីកញ្ចប់ និងភេសជ្ជៈផ្អែម

ញូវដេលី៖ ក្រុមហ៊ុនផលិតឱសថរបស់ដាណឺម៉ាក ឈ្មោះ ណូវ៉ូ ណ័រឌីស (Novo Nordisk) បាននិយាយកាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦នេះថា ប្រជាជនឥណ្ឌាជាង១០១លាននាក់ កំពុងរស់នៅជាមួយជំងឺទឹកនោមផ្អែម ខណៈមនុស្ស១៣៦លាននាក់ ផ្សេងទៀតស្ថិតក្នុងស្ថានភាពប្រុងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម ដោយសង្ស័យថា មកពីបរិភោគអាហារកញ្ចប់មាបតម្លៃថោក។ ក្រោយពីការចេញផ្សាយបែបនេះ រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាបានចាប់ផ្តើមរឹតបណ្ដឹងការដាក់ស្លាកព្រមានចំពោះសុខភាព នៅលើផលិតផលម្ហូបអាហារមួយចំនួន រហូតបង្កឱ្យមានការជជែកដេញដោលនៅទូទាំងប្រទេស អំពីមូលហេតុប្រជាជនឥណ្ឌាចូលចិត្តបរិភោគអាហារវេចខ្ចប់ស្រាប់ និងតម្លៃថោក ខណៈក្រុមហ៊ុនផលិតអាហារមួយចំនួនបានលក់ផលិតផលដដែល​​​ តែមានជីវជាតិល្អជាងមុន នៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសផ្សេង។ យោងតាមក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវមួយផ្សេងទៀត បានឱ្យដឹងថា ទីផ្សារអាហារវេចខ្ចប់របស់ឥណ្ឌា ដូចជាមីកញ្ចប់ជាដើម បានកើនឡើងដល់ទឹកប្រាក់ជាង១៣៧ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ គឺកើនឡើងពី១២៩ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ហើយត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងកើនដល់ជិត២៤០ពាន់លានដុល្លារ នៅឆ្នាំ២០៣៤។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ អាហារខេចខ្ចប់ស្រាប់ប្រហែល ៦ ពាន់លានកញ្ចប់ ដែលប្រជាជនឥណ្ឌាបរិភោគនៅតាមគ្រួសារ និងតាមតូបលក់អាហារតាមចិញ្ចើមផ្លូវ គឺជាមីឈ្មោះ ម៉ាគ្គីស្រុះទឹកក្តៅ  (Maggi Two-Minute Masala) ដែលផលិតដោយក្រុមហ៊ុនណេស្លេ (Nestlé) របស់ប្រទេសស្វីស។ ដោយសារប្រាក់ចំណូលរបស់គ្រួសារណ្ឌា ទាបជាងមធ្យមភាគលើពិភពលោកច្រើនពេក ប្រជាជនឥណ្ឌាដ៏ច្រើនចូលចិត្តបរិភោគផលិតផលអាហារមានតម្លៃថោក ដូចជា មីកញ្ចប់ម៉ាក ម៉ាគ្គី […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ