ស្ត្រីកសិសហគ្រិនឥណ្ឌា ឈានមុខគេក្នុងការដាំស្រកានាគប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងមាននិរន្តរភាព

Front

ឥណ្ឌា៖ លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា​ កុមារី (Sunila Kumari) ជាស្ថាបនិក និងជានាយកប្រតិបត្តិនៃកសិដ្ឋាន ឈ្មោះ​ ដ្រាហ្គន​ ហ្វ្លរ៉ា​ (Dragonflora Farms) លោកស្រីចូលចិត្ត និងស្រលាញ់ការដាំដុះបន្លែ ផ្លែឈើ។ ក្នុងនាមជាកសិសហគ្រឹន និងជាអ្នកដឹកនាំសង្គម​ លោកស្រីបានធ្វើឱ្យសហគមន៍នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាមានការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតក្នុងការដាំ ផ្លែស្រកានាគ ទទួលបានផលច្រើនប្រកបដោយជោគជ័យ ។

លោកស្រី សុនីឡា មានសញ្ញាបត្របណ្ឌិតផ្នែកសាកវប្បកម្ម និងអនុបណ្ឌិតផ្នែកគ្រប់គ្រងពាណិជ្ជកម្ម
អន្តរជាតិ លោកស្រីបានរួមបញ្ចូលគ្នានូវជំនាញវិទ្យាសាស្ត្រជាមួយនិងភាពប៉ិនប្រសប់នៃអាជីវកម្ម ដើម្បីលើកកម្ពស់ការធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

តាមរយៈបទពិសោធន៍ចម្រុះ ជាង១៥ឆ្នាំ​ នៅក្នុងវិស័យអប់រំ វិស័យសាជីវកម្ម និងសហគ្រិនភាព លោកស្រីបានបង្កើតកសិដ្ឋានផ្ទាល់ខ្លួនមួយ ឈ្មោះថា កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ​ហ្វ្លរ៉ា​ (Dragonflora Farms) ដែលជា កន្លែងដាំស្រកានាគ ដ៏ធំមួយ ​កសិដ្ឋាននេះបង្កើតឡើង ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ការ​ដាំដុះ​រុក្ខជាតិកម្រ ជាពិសេស​​ផ្លែស្រកានាគតែម្តង។  បេសកកម្មរបស់លោកស្រី គឺគាំទ្រកសិករ ណែនាំបច្ចេកទេសកសិកម្មដល់កសិករ ឱ្យចេះធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងចូលរួមចំណែកដល់ការរីកលូតលាស់នៃវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា។

– ដំណើរជីវិតលោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី និងកសិដ្ឋានដ្រាហ្គន​ ហ្វ្លរ៉ា

លោកស្រីបណ្ឌិត សុនិឡា កុមារី បានមានប្រសាសន៍ថា “យើងច្រើនតែហៅផ្លែស្រកានាគថា ជាផ្លែនៃអនាគត និងផ្តល់សំណាងល្អ។  ដំណាំនេះមានភាពធន់អាចសម្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងសម្បូរទៅដោយអត្ថប្រយោជន៍ដ៏ច្រើនដល់សុខភាពដែលធ្វើឱ្យស្រកានាគក្លាយជាដំណាំប្រកបដោយនិរន្តរភាព ព្រមទាំងទទួលបានផលចំណេញខ្ពស់”។

តាមរយៈការបំផុសគំនិតចំពោះសក្តានុពលរបស់ដំណាំស្រកានាគ លោកស្រីបានបើកដំណើរការ
កសិដ្ខាន ដោយប្រើចក្ខុវិស័យក្នុផ្ទាល់ខ្លួន​ក្នុងគោលបំណងធ្វើឱ្យការដាំដំណាំស្រកានាគមានផ្លែច្រើន និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញសម្រាប់កសិករឥណ្ឌា។  មានប្រវត្តិកើតចេញពីគ្រួសារអ្នកធ្វើសាកវប្បកម្ម លោកស្រីបានយល់ដឹងអំពីបញ្ហាប្រឈម​របស់កសិករជួបប្រទះក្នុងការដាំដុះដំណាំ ដែលមានផ្លែរបស់មានតម្លៃខ្ពស់នេះ ដោយសារកសិករភាគច្រើនខ្វះចំណេះដឹង និងធនធានដើមទុន។  ដោយសារឆន្ទៈចង់កាត់បន្ថយគម្លាតនេះ លោកស្រីក៏បូកបញ្ចូលគ្នារវាងវិទ្យាសាស្ត្រអនុវត្ត ជាមួយការធ្វើកសិដ្ឋានបែបប្រពៃណី ដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឱ្យការដាំដំណាំស្រកានាគទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់។

ដំណើរជីវិតរបស់លោកស្រីបណ្ឌិត ចាប់ផ្តើមមានគេទទួលស្គាល់ ជាពិសេស តាមរយៈការណែនាំអប់រំ និងការបណ្តុះបណ្តាលបែបវិទ្យាសាស្ត្ររបស់លោកស្រី ដល់កសិករឥណ្ឌា ជាង១០០នាក់ ដើម្បីរួមគ្នាបង្កើតកសិដ្ឋានមួយ ដោយដាក់ឈ្មោះថា កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  ដែលដាំដំណាំស្រកានាគប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងចីរភាព។  រាល់ចំណុចសំខាន់ៗ​ គឺជាបទពិសោធន៍រៀនសូត្រ ហើយថ្ងៃនេះ កសិដ្ឋាននេះ គឺជាប្រភពចំណេះដឹងអាចទុកចិត្តបានសម្រាប់ស្វែងរកដំណោះស្រាយសម្រាប់កសិករ ក្នុងការលើកកម្ពស់ការដាំដំណាំស្រកានាគប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងទទួលប្រាក់ចំណេញច្រើន។

លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី មានសេចក្តីស្រមៃចង់ពង្រីកឥទ្ធិពលនៃការបណ្តាក់ទុនលើសពីនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ហើយឈានជើងចូលទីផ្សារពិភពលោក។

គោលបំណងចម្បងរបស់លោកស្រីក្នុងធ្វើកសិកម្មបែបនេះ​ ដោយសារមលឃើញកសិករឥណ្ឌាប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាច្រើន ចាប់ពីការដាំរហូតដល់ទីផ្សារលក់ផលិតផលរបស់ខ្លួន។​ ដូច្នេះ ជំនួយផ្នែកចំណេះដឹង និងបច្ចេកទេស​ តាំងពីដាំរហូតដល់ប្រមូលផល គឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់លើកកម្ពស់ប្រព័ន្ធអេកូកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញ។  ការគាំទ្រដ៏ទូលំទូលាយនេះធានាថាកសិករទទួលបានសម្ភារៈ​ និងគ្រាប់ពូជដាំដុះ ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ ការផ្តល់ប្រឹក្សាពីអ្នកជំនាញកសិកម្ម និងយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

តាមរយៈការដោះស្រាយរាល់ដំណាក់កាលនៃដំណើរការធ្វើកសិកម្ម សហគ្រិនសម័យទំនើប ដូចជាលោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី ធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវផលិតភាព កាត់បន្ថយការខាតបង់ និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់កសិករ ដោយហេតុនេះ កសិកម្មអាចគាំទ្រដល់កំណើន និងនិរន្តរភាពនៃវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាទាំងមូល។

 លោកស្រីបណ្ឌិត គឺជាអ្នកមានចក្ខុវិស័យវែងឆ្ងាយក្នុងវិស័យកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺជាស្ថាបនិកដ៏គួរឱ្យគោរពនៃកសិដ្ឋានដំាដំណាំស្រកានាគ។ ការលះបង់របស់លោកស្រីចំពោះវិស័យកសិកម្មពិតជាបានពង្រីកសមត្ថភាពកសិករឥណ្ឌាឲ្យកែប្រែរបៀបដាំដុះបែបប្រពៃណីដោយបានយល់ដឹងអំពីការធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងមានការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។

ជាក់ស្តែង ដំណាំស្រកានាគ បើតាមទម្លាប់របស់កសិករនាពេលកន្លងមក ពួកគាត់ដាំសម្រាប់តែបរិភោគក្នុងគ្រួសារតែប៉ុណ្ណោះ ហើយក៏មិនសូវគិតគូរពីគុណភាពផ្លែប៉ុន្មានដែរ។ ប៉ុន្តែ កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា បានកែប្រែដំណាំបែបប្រពៃណីឲ្យក្លាយជាដំណាំផ្តល់ផលប្រយោជន៍ផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម ទាំងនៅក្នុងស្រុក និងនាំចេញទៅក្រៅប្រទេស ដើម្បីទទួលប្រាក់ចំណូលយ៉ាងច្រើនថែមទៀតផង។

-វិធីសាស្រ្តកសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា ក្នុងវិស័យកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងបច្ចេកវិទ្យានវានវត្តន៍

ការធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺជាចំណុចស្នូលដ៏សំខាន់របស់កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា។
កសិដ្ឋាននេះលើកទឹកចិត្តដល់ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រធ្វើកសិកម្មសរីរាង្គ និងណែនាំកសិករឱ្យកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ជាពិសេស សំណល់សារធាតុគីមី ដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតមនុស្ស និងជីវិតសត្វ។  បច្ចេកទេសធ្វើកសិកម្មច្បាស់លាស់ ក៏ត្រូវបានកសិដ្ឋាននេះ​យកផ្សព្វផ្សាយផងដែរ ដើម្បីលើកកម្ពស់ការប្រើប្រាស់ធនធានប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

ដើម្បីសម្រួលដល់ដំណើរការធ្វើកសិកម្ម ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា ផ្តល់ឱ្យកសិករនូវបច្ចេកទេសវិទ្យាសាស្ត្រតាមតម្រូវជាក់ស្តែងក្នុងតំបន់ពួកគេរស់នៅ។  បច្ចេកទេសទាំងនេះអាចជួយកសិករឱ្យបានយល់ដឹងអំពីអ្វី ដែលធាតុចូលត្រូវប្រើ និងដឹងពីពេលវេលា កាត់បន្ថយការចំណាយថ្លៃដើម និងកាត់បន្ថយកម្លាំងពលកម្ម ប៉ុន្តែបង្កើនទិន្នផលខ្ពស់បំផុតដោយមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា គាំទ្រកសិករនៅគ្រប់ដំណាក់កាល ចាប់តាំងពីការដាំរហូតដល់ពេលប្រមូលផលរួចរាល់។  ការបណ្តាក់ទុននេះ ក៏ជួយដល់ដំណើរការខ្សែចង្វាក់តម្លៃផងដែរ ដោយធានាថា កសិផលទៅដល់អ្នកបរិភោគ ដោយមិនចាំបាច់ប្រើឧបករណ៍សិប្បនិម្មិត ឬការអនុវត្តវិធីធ្វើសិកម្មគ្មាននិរន្តរភាព។  លើសពីនេះទៀត កសិករទទួលបានការអប់រំអំពីវិធីកែច្នៃ​ វេចខ្ចប់ ដែលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ដោយប្រើសម្ភារៈបែបធម្មជាតិ ដូចថង់ក្រចៅ និងកន្ត្រកឫស្សីជាដើម ដើម្បីលើកកម្ពស់និរន្តរភាពបរិស្ថានថែមទៀតផង។

៣- បញ្ហាប្រឈមក្នុងការប្រមូលផលផ្លែស្រកានាគ និងរបៀបដែលពួកគេត្រូវបានយកឈ្នះ

ការយល់ដឹង និងការផ្សព្វផ្សាយអំពីផ្លែស្រកានាគ នៅតែជាកត្តាយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា។  ទោះបីជានៅក្នុងតំបន់ទីក្រុងក៏ដោយ ចំណេះដឹងរបស់អ្នកបរិភោគអំពីអត្ថប្រយោជន៍ផ្លែស្រកានាគនៅតែមានកម្រិត។  ដូច្នេះ​ ការអប់រំមានសារៈសំខាន់ណាស់ ទាំងអំពីអត្ថប្រយោជន៍របស់ផ្លែ និងសក្តានុពលផ្នែកវិស័យកសិកម្ម។

បញ្ហាប្រឈមចម្បងមួយទៀត គឺការធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពរវាងកសិផលនាំចូល និងកសិផលក្នុងស្រុក ដោយហេតុថា ឥណ្ឌាក៏នាំចូលផ្លែស្រកានាគពីប្រទេសផ្សេងៗផងដែរ អ្នកដាំដុះក្នុងស្រុកក៏ត្រូវការស្ថិរភាព
ទីផ្សារ ដើម្បីលក់ផលិតផលរបស់ខ្លួនដែរ។  ការកាត់បន្ថយគម្លាតនេះ តម្រូវឱ្យមានការអប់រំដល់អ្នកបរិភោគ​ជាបន្តទៀត តាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម ខិត្តប័ណ្ណ និងតាមបណ្តាញសារព័ត៌មាន។  ចំណែក កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  ខ្លួនឯងវិញ ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលចំណេះដឹងផ្នែកវិស័យកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តភាព​​ និងចីរភាព មានព្យួរផ្ទាំងរូបភាព និងបដាផ្សេងៗ សម្រាប់ផ្សព្វផ្សាយអំពីអត្ថប្រយោជន៍របស់ផ្លែស្រកានាគ។

ការគាំទ្ររបស់រដ្ឋាភិបាល និងវិស័យឯកជន នៅក្នុងប្រទេស ក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរ ក្នុងការធ្វើឱ្យដំណើរការដាំដំណាំស្រកានាគទទួលបានជោគជ័យថែមទៀត នាពេលអនាគត។  ជាភព្វសំណាងល្អ កសិករឥណ្ឌាទទួលបានតម្លៃដ៏ល្អសម្រាប់ផលិតផលផ្លែស្រកានាគរបស់ខ្លួន ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ ដោយគ្មានបញ្ហាត្រូវព្រួយបារម្ភនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះឡើយ។

គន្លឹះសំខាន់ៗសម្រាប់ចាប់ផ្តើមបង្កើតកសិដ្ឋានស្រកានាគ

 ១. ការជ្រើសរើសពូជល្អត្រឹមត្រូវ៖

នៅទូទាំងពិភពលោក មានពូជស្រកានាគជាង១​ ០០០ប្រភេទ។ បន្ទាប់ពីចំណាយពេលអស់ប្រាំមួយឆ្នាំដើម្បីស្រាវជ្រាវយ៉ាងម៉ត់ចត់ លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី និងក្រុមការងាររបស់លោកស្រី បានកំណត់យកជម្រើសពីរប្រភេទ ដែលសាកសមបំផុតសម្រាប់លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុសម្រាប់ធ្វើកសិកម្មរបស់ឥណ្ឌា។ ជម្រើសទាំងពីរនេះ ត្រូវបានសាកល្បងនៅទូទាំងតំបន់ជាច្រើន ហើយបានបង្ហាញពីទិន្នផលដែលមានស្ថេរភាព និងមាននិរន្តភាព។

 ២. តម្លៃសម្រាប់ចាប់ផ្តើម៖

  • រុក្ខជាតិស្រកានាគ ត្រូវការទ្រើងទ្រដើម ឬធ្នើដោយបង្គោលស៊ីម៉ង់ត៍ ឬស៊ុមដែក។ ដោយសាររុក្ខជាតិមានអាយុកាលពី២៥ ទៅ២៨ឆ្នាំ ដូច្នេះត្រូវការទ្រើង ឬធ្នើរឹងមាំល្អ ទើបនៅគង់វង្សបានយូរអង្វែង។
  • ដោយសារបង្គោលស៊ីម៉ងត៍ មានតម្លៃថ្លៃពេក កសិករត្រូវសន្សំសំចៃ។ បើនៅ​តំបន់​ភ្នំ​វិញ ​ឈើខ្លឹម​ក៏អាច​ធ្វើជាបង្គោលបានដែរ​។
  • តម្លៃនៃការបង្កើតកសិដ្ឋានស្រកានាគ ប្រែប្រួលទៅតាមតំបន់។ បង្គោលទ្រើង ឬធ្វើសម្រាប់ស្រកានាគមួយដើម អាចចំណាយអស់ប្រាក់ពីរង្វង់០,៨២ ទៅ០,៩៣ដុល្លារ អាស្រ័យលើតម្លៃទីផ្សារជាក់ស្តែង។

 ៣. ការវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុ និងប្រាក់ចំណេញរំពឹងទុក៖

  • វិធីសាស្រ្តវិទ្យាសាស្ត្រក្នុងការដាំដុះស្រកានាគ ផ្ទៃដីមួយហិកតាអាចដាំបានប្រហែល៥ ០០០ដើម។
  • ការវិនិយោគដំបូងមានចាប់ពី ៨​ ១៧៥ ដុល្លារ ទៅ ៩ ៣៤២ដុល្លារ ក្នុងមួយហិកតា។ ប៉ុន្តែ​ នៅតាមតំបន់មួយចំនួន អាចចំណាយរហូតដល់ ១៥ ០០០ដុល្លារ សម្រាប់ថ្លៃពលកម្ម ការដឹកជញ្ជូន និងការចំណាយលើគ្រឿងចក្រផ្សេងៗ។
  • ចំណែកការដាដុះវិញ​ ប្រសិនបើគ្រប់គ្រងតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ អាចទទួលបានទិន្នផលជាមធ្យមពី២០ ទៅ២៦តោន ក្នុងមួយហិកតា។
  • កសិករអាចទទួលបានប្រាក់ចំណូលមកវិញ សម្រាប់ការវិនិយោគដំបូងក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំ តាមរយៈលក់ផ្លែស្រកានាគ ក្នុងតម្លៃប្រហែល១,១៧ដុល្លារ​ មួយគីឡូក្រាម។
  • បច្ចុប្បន្ននេះ តម្លៃលក់ផ្លែស្រកានាគអាចប្រហែល ៣,៥០ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ដែលធ្វើឱ្យផ្លែស្រកានាគក្លាយជាដំណាំផ្តល់ប្រាក់កម្រៃច្រើន។
  • ទោះបីជាតម្លៃស្រកានាគលក់ដុំ ធ្លាក់ចុះមកត្រឹម០,៥៨ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាមក៏ដោយ ក៏កសិករនៅតែអាចរកប្រាក់ចំណូលបានចំនួន ១១ ៦៧៧ដុល្លារ ក្នុងមួយហិកតាដែរ។

តាមរយៈកសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី បានប្រែក្លាយការដាំដំណាំស្រកានាគ ទៅជាការដាក់ទុនរកប្រាក់ចំណេញ និងមាននិរន្តរភាពសម្រាប់កសិករឥណ្ឌា។ ដោយការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការស្រាវជ្រាវបែបវិទ្យាសាស្ត្រជាមួយនឹងដំណោះស្រាយកសិកម្មជាក់ស្តែង លោកស្រីបានបង្កើតប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ដែលរីកចម្រើនអាចផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ទាំងកសិករ និងអ្នកបរិភោគ។  ជាមួយនឹងការអប់រំរៀនសូត្រជាប្រចាំ ការច្នៃប្រឌិត និងការគាំទ្រពីកសិករនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា កំពុងតែជំរុញឱ្យ
កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  មានមហិច្ឆតាធ្វើឱ្យផ្លែស្រកានាគ ក្លាយជាកសិផលសំខាន់មួយក្នុងវិស័យកសិកម្មឥណ្ឌា និងអាចនាំចេញទៅលក់លើទីផ្សារទូទាំងពិភពលោក៕


image_2026-02-13_13-17-47
មន្រ្តីជំនាញណែនាំពលរដ្ឋកុំដុតជញ្ជ្រាំង ព្រោះប៉ះពាល់បរិស្ថាន តែត្រូវភ្ជួរលប់ដើម្បីដីមានជីជាតិល្អ

ភ្នំពេញ៖ ស្របពេលរដូវច្រូតកាត់រួចរាល់ និងរដូវក្តៅឈានមកដល់ដែរនោះ ក្រុមមន្រ្តីក្រសួងបរិស្ថានបានបង្ហាញការព្រួយបារម្ភអំពីពលរដ្ឋដុតជញ្រ្ជាងស្រូវ ដែលមិនត្រឹមបង្កផលប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដីទេ ថែមទាំងបង្កើតខ្យល់ពុលប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងបរិស្ថាន។ ដោយឡែកមន្រ្តីកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ក៏បានបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដីរបស់ប្រជាកសិករក្នុងការធ្វើស្រែផងដែរ។ គួរបញ្ជាក់ថា កាលពីដើមឡើយ ពលរដ្ឋជាច្រើនបានប្រកាន់យកការដុតជញ្រ្ជាំងនេះ ដោយគិតថា នឹងផ្តល់ជីជាតិតាមរយៈការដុតនេះ តែផ្ទុយគ្នាស្រឡះ ក្រោយមកមន្រ្តីជំនាញបានពន្យល់ថា ការដុតជញ្រ្ជាំងស្រូវតែងបង្កជះផលអាក្រក់ច្រើនមកវិញ ក្នុងនេះរួមមានទាំងបង្កការប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដី បំផ្លាញសត្វល្អិត និងអាក្រក់ធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះ គឺបង្កការប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន បង្កឱ្យមានផ្សែងពុលថែមទៀត។ ឯកឧត្តម ខ្វៃ អាទិត្យា មន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថានបានថ្លែងបញ្ជាក់ប្រាប់ដោយពន្យល់ណែនាំកុំឱ្យពលរដ្ឋដុតជញ្រ្ជាំងស្រូវក្រោយពេលច្រូតកាត់ ដោយសារវាបង្កផលប៉ះពាល់ច្រើនទាំងវិស័យបរិស្ថានក៏ដូចជាវិស័យកសិកម្មផ្ទាល់របស់បងប្អូនកសិករតែម្តង។ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថានលើកឡើងថា ក្រសួងបរិស្ថាន បានធ្វើការជាមួយក្រសួង ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានអប់រំប្រជាពលរដ្ឋ និងអនុវត្តវិធានការទប់ស្កាត់ និងបញ្ឈប់ការដុតសំណល់កសិកម្ម គល់ជញ្ជ្រាំង ដុតទន្រ្ទានព្រៃ សំរាម សំណល់រឹង ប្លាស្ទិក ដែលជាប្រភពធ្វើឱ្យគុណភាពខ្យល់ធ្លាក់ចុះ។ ​ឯកឧត្តម ខ្វៃ អាទិត្យា បានឱ្យដឹងដូច្នេះថា “ត្រូវបញ្ឈប់ការដុតជញ្ជ្រាំង និងសំណល់ដំណាំដើម្បីកាត់បន្ថយការកើនឡើងនូវកំហាប់ភាគល្អិតពុល PM2.5 សំដៅរួមគ្នាថែរក្សាគុណភាពខ្យល់ឱ្យកាន់តែស្អាតសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា”។ ដោយឡែក លោក ស៊ន សារី មន្រ្តីកសិកម្មឃុំត្រពាំងស្តៅ […]

image_2026-02-12_11-53-11
កោះហៃណានប្រទេសចិននាំចូលផ្លែដូង៥៩២,០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥

ហៃណាន៖ យោងតាមអាជ្ញាធរគយចិនប្រចាំក្រុងហៃគូ (Haikou Customs) បានឱ្យដឹងថា ខេត្តហៃណាន (Hainan) របស់ប្រទេសចិន បាននាំចូលផ្លែដូងចំនួន៥៩២ ០០០តោន តាមរយៈកំពង់ផែរបស់ខ្លួន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ដោយកើនឡើង ១៧,៣ភាគរយ បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២៤ ដែលបានធ្វើឱ្យកោះហៃណាន គឺជាខេត្តនាំចូលផ្លែដូងមុនគេបង្អស់របស់ប្រទេសចិន។ ការនាំចូលផ្លែដូងពីប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បានឈានដល់បរិមាណ៥១៦ ០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ គឺកើនឡើង ៣៤,៣ភាគរយ បើប្រៀបធៀបនឹងឆ្នាំ២០២៤ ដែលស្មើនឹង៨៧,២ភាគរយ នៃការនាំចូលផ្លែដូងសរុបរបស់ខេត្តហៃណាន ចំណែកបរិមាណនាំចូលពីប្រទេសហ្វីលីពីន ក៏បានកើនឡើងផងដែរ នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំ២០២៥។ ទិន្នន័យអាជ្ញាធរគយចិន បានបង្ហាញថា ការកើនឡើងនៃការនាំចូលផ្លែដូងបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការអនុវត្តគោលនយោបាយ ក្រោមក្របខ័ណ្ឌកំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសេរីហៃណាន ដែលកំពុងគាំទ្រដល់ការអភិវឌ្ឍវិស័យដូងក្នុងស្រុក ប៉ុន្តែជះផលប៉ះពាល់ដល់រយៈពេល និងថ្លៃដឹកជញ្ជូន។ អាជ្ញាធរគយចិនបានដាក់ចេញនូវវិធានការជួយសម្រួលដល់ការនាំចូលផ្លែដូង រួមទាំងការប្រកាសជាមុន និងការត្រួតពិនិត្យតាមពេលកំណត់ទុកមុន។ ជំហានទាំងនេះបានកាត់បន្ថយនីតិវិធីប្រកាសមុខទំនិញ និងកាត់បន្ថយពេលវេលារវាងការមកដល់របស់ផ្លែដូង និងការរៀបចំផលិតកែច្នៃ។ ភ្នាក់ងារគយប្រចាំនៅក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនទំនិញក្នុងស្រុក បាននិយាយថា ពេលវេលាជាអ្នកកំណត់ដោយផ្ទាល់នូវការប្រកួតប្រជែងផលិតផល។ ឥឡូវនេះ ការនាំចូលផ្លែដូងត្រូវចំណាយពេលត្រឹមតែ២៤ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ គិតចាប់ពីពេលទំនិញចូលមកចំណតរហូតដល់ដំណើរកាតផលិត។ ចំណែកវិធានការអនុគ្រោះពន្ធនាំចូលតាមកំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសេរីហៃណាន ក៏បានប៉ះពាល់ដល់ប្រតិបត្តិការកែច្នៃផ្លែដូងផងដែរ។ សហគ្រាសក្នុងស្រុកអាចនាំចូលឧបករណ៍ផលិតកម្ម ក្រោមការអត្រាពន្ធសូន្យ ដោយកាត់បន្ថយការចំណាយដើមទុន និងការចំណាយលើប្រតិបត្តិការ។ នៅឆ្នាំ២០២៥ […]

photo_2026-02-13_09-06-15
តម្រូវការជ្រូកនៅរដូវចូលឆ្នាំចិន-វៀតណាម ចូលរួមចំណែកលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជាកសិករ

ដោយ នៅ ស៊ីវុត្ថា ភ្នំពេញ៖ ប្រធានសមាគមចិញ្ចឹមសត្វកម្ពុជា ប្រាប់ឱ្យ​ដឹង​កាលពីពេលថ្មីៗនេថា តម្រូវការជ្រូវខ្វៃ និងជ្រូកកាប់សាច់នៅក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីចិន-វៀតណាម ដែលនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅពាក់កណ្តាលខែនេះនឹងរួមចំណែកលើកកម្ពស់ជីវភាពរបស់ប្រជាកសិករ និងម្ចាស់កសិដ្ឋានកាន់តែល្អប្រសើរថែមមួយកម្រិតទៀត។ ​ លោក ស្រ៊ុន ពៅ បន្ថែមថា  ទាំងកសិករ និងទាំងម្ចាស់កសិដ្ឋាន  បានសារទរចំពោះការកើនឡើងនៃតម្លៃជ្រូករស់ កើនឡើងជាង១០ ០០០រៀល ក្នុងមួយគីឡូក្រាម​នៅមុនចូលឆ្នាំចូលឆ្នាំចិន-វៀតណាមនេះ ព្រោះពួកគាត់បានខាតបង់អស់ច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ បើតម្លៃនេះ នៅថេរបន្តទៀត ពួកគាត់នឹងបន្តចិញ្ចឹមទៀត។ ទោះបីតម្លៃជ្រូករស់បានកើនឡើងថ្លៃខ្ពស់ក៏ដោយ ក៏ប៉ុន្តែលោកថា តម្លៃនេះពុំទាន់អាចឱ្យកសិករទទួលបានប្រាក់ចំណេញនៅឡើយទេ​ ព្រោះកសិករបានរងការខាតបង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងររួចទៅហើយ ក្នុងអំឡុងពេលជ្រូកជួបវិបត្តិជំងឺ និងតម្លៃធ្លាក់ចុះនាពេលកន្លងទៅ។ បើតាមលោក ស្រ៊ុន ពៅ បច្ចុប្បន្នកម្ពុជាត្រូវការជ្រូករស់ប្រមាណ៩ ០០០ក្បាល ឬស្មើនឹង៩០ម៉ឺនគីឡូក្រាម ក្នុងមួយថ្ងៃសម្រាប់បំពេញតម្រូវការប្រើប្រាស់។ កសិករម្នាក់ក្នុងចំណោមកសិករដែលជាអ្នកចិញ្ចឹមជ្រូកផ្គត់ផ្តគ់ទីផ្សារ និងជាម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកភ្នំវល្លិ ក្នុងខេត្តកំពត លោកស្រី ម៉ន ម៉ារិនី  បានប្រាប់ទូរទស្សន៍ ARDBថា តម្រូវការជ្រូកនៅក្នុងរដូវកាលបុណ្យចូលឆ្នាំចិន-វៀតណាម គឺមានកំណើនខ្ពស់ ព្រោះគេយកទៅខ្វៃសម្រាប់ទុកសែន និងកាប់សាច់លក់។ លោកស្រីបន្ថែមថា ជ្រូករបស់លោកស្រីត្រូវបានទទួលការបញ្ជាទិញពីឈ្មួញកណ្តាល អស់ហើយនៅមុនពេលចូលឆ្នាំប្រពៃណីចិន-វៀតណាមឈានចូលមកកដល់  ដើម្បីត្រៀមយកទៅខ្វៃសម្រាប់សែន និងកាប់សាច់លក់ […]

image_2026-02-12_11-09-58
ឥណ្ឌូណេស៊ី កំពុងធ្វើការបង្កាត់ពូជចេកព្រៃ ដើម្បីសុវត្ថិភាពស្បៀងអាហារ

ហ្សាការតា៖ ទីភ្នាក់ងារស្រាវជ្រាវ និងនវានុវត្តន៍ជាតិឥណ្ឌូណេស៊ី បានប្រកាសកាលពីដើមសប្តាហ៍មុនថា ខ្លួនកំពុងតែដឹកនាំគម្រោងស្រាវជ្រាវរួមមួយ ស្តីពីការបង្កាត់ពូជចេកព្រៃ ក្នុងគោលបំណងពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀងអាហារជាតិ និងពិភពលោក។ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវវិស្វកម្មហ្សែនរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី លោកស្រី រ៉ាទីស អាស្មាណា នីងរ៉ុម (Ratih Asmana Ningrum) បានពន្យល់ថា ដំណាំចេក គឺជាទំនិញអាហារដ៏សំខាន់បំផុតមួយរបស់ពិភពលោក ដែលជាអាហារចម្បងសម្រាប់មនុស្សរាប់លាននាក់នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី  និងទូទាំងទ្វីបអាហ្វ្រិក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការដំណាំចេកប្រឈមមុខនឹងការគំរាមកំហែងធ្ងន់ធ្ងរពីជំងឺរលួយឫស និងជំងឺក្រឹន ដែលរីករាលដាលតាមរយៈសត្វល្អិតចង្រៃ។ លោកស្រិបាននិយាយថា ពូជចេក ដែលធន់នឹងសត្វល្អិត និងជំងឺ គឺជាដំណោះស្រាយរយៈពេលវែងប្រកបដោយនិរន្តរភាពបំផុត។ លោកស្រីបានកត់សម្គាល់ថា ភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ ហ្វូស្សារៀម (Fusarium) ដែលឆ្លងតាមដីមានការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រង ព្រោះវាអាចបន្តកើតមានក្នុងរយៈពេលយូរ។ ចេកព្រៃដ៏សម្បូរបែបរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី  ដែលត្រូវបានគេជឿថា ជាបុព្វបុរសនៃពូជចេកស្រុកផ្តល់នូវធនធានហ្សែនដ៏មានតម្លៃសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍពូជចេកធន់នឹងជំងឺ។ ការស្រាវជ្រាវរបស់ទីភ្នាក់ងារស្រាវជ្រាវ និងនវានុវត្តន៍ជាតិឥណ្ឌូណេស៊ី ផ្តោតលើការប្រមូល និងកំណត់លក្ខណៈប្លាស្មាបន្តពូជចេកព្រៃ ដើម្បីកំណត់លក្ខណៈធន់ និងលក្ខណៈមានប្រយោជន៍ផ្សេងទៀត។ ការរកឃើញទាំងនេះ នឹងត្រូវបានប្រើដើម្បីអភិវឌ្ឍជីនណូថាយ (Genotypes) ដែលមានភាពធន់នឹងជំងឺរលួសឫស  និងជំងឺក្រឹន ដែលអាចបម្រើជាមេជីវិត សម្រាប់បង្កើតពូជចេកថ្មី។ ពូជទាំងនោះនឹងត្រូវចែកចាយតាមរយៈដៃគូអន្តរជាតិ ដូចជាវិទ្យាស្ថានកសិកម្មត្រូពិចអន្តរជាតិ (International […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ