ដំណាំសាកវប្បកម្មរបស់អូស្ត្រាលី រកចំណូលដល់១៩ពាន់លានដុល្លារ ពីការនាំចេញទៅទីផ្សារអន្តរជាតិ

image_2025-09-15_13-52-29

ស៊ីដនី៖ វិស័យសាកវប្បកម្មរបស់ប្រទេសអូស្ត្រាលីត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងរក្សាបាននូវកំណើនប្រកបដោយស្ថិរភាព ដោយសារមានតម្រូវការក្នុងស្រុក និងការនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារអាស៊ី។

ការិយាល័យសេដ្ឋកិច្ច និងវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្ម និងធនធានអូស្ត្រាលី ប៉ាន់ប្រមាណតម្លៃសរុបនៃផលិតកម្មសាកវប្បកម្ម បានចំណូល១១,៩ពាន់លានដុល្លារ រវាងចុងឆ្នាំ២០២៤ និងដើមឆ្នាំ២០២៥ នឹងកើនឡើងដល់១២,៤ពាន់លានដុល្លារ រវាងចុងឆ្នាំ២០២៥ និងដើមឆ្នាំ២០២៦។

ចំណូលមានមកពីផ្លែឈើ និងគ្រាប់ដំណាប់មានបរិមាណប្រហែល៤០ភាគរយ បន្លែ ស្រស់មាន៣៣ភាគរយ បណ្តុះកូនឈើ និងបណ្តុះដើមផ្កាមានចំនួន១៩ភាគរយ រួមជាមួយនឹងប្រភេទរុក្ខជាតិក្នុងតូចៗជាច្រើនទៀត។

ចំណែកបរិមាណផលិតកម្មវិញ ទទួលបានអំណោយផលលក្ខខណ្ឌលូតលាស់ ទោះបីជារាតត្បាតពីសត្វចង្រៃនៅតំបន់ភាគខាងត្បូង និងមានកម្ដៅខ្លាំងនៅក្នុងរដ្ឋឃ្វីនឡែន ដែលបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផលខ្លះក៏ដោយ។  រីឯទិន្នផលផ្លែទំពាំងបាយជូ ក្រូចឆ្មារ និងផ្លែអាល់ម៉ុន អាចផ្គត់ផ្គង់ការនាំចេញបានគ្រប់គ្រាន់។  ផ្លែស្វាយនៅភាគខាងជើងរដ្ឋឃ្វីនឡែន និងផ្លែគូលែន ការ៉ុត ខ្ទឹមបារាំង និងក្រូចឆ្មាររបស់ប្រទេសអូស្ត្រាលីនៅភាគខាងលិច និងផ្លែ ឈើរី និងផ្លែប៊ឺរីដាំដុះនៅក្នុងតាស្មានា គឺសម្រាប់នាំចេញទៅកាន់គោលដៅទីផ្សារអាស៊ី។

ភាពសម្បូរហូរហៀសនៃទិន្នផលដំណាំអូស្ត្រាលី បានកើនឡើងតាមរយៈគ្រោងការណ៍ កម្លាំងពលកម្មចល័តប៉ាស៊ីហ្វីកអូស្ត្រាលី (Pacific Australia Labour Mobility) ទោះបីជាតម្លៃប្រាក់ឈ្នួលនៅតែកើនឡើងក៏ដោយ។  ចំណែកតម្លៃជី និងថាមពល បានធូរស្រាលបន្តិចតាំងពីឆ្នាំ ២០២២ ប៉ុន្តែនៅតែខ្ពស់កម្រិតមុនការរាតត្បាតនៃជំងឺកូវីដ១៩។

ការនាំចេញកសិផលរបស់អូស្ត្រាលី ត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងបានចំណូលចំនួន២,៧ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៤-២០២៥ ដោយកើនឡើងដល់២,៩ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥-២០២៦។  ផ្លែឈើ គឺជាប្រភេទទំនិញនាំចេញធំជាងគេ ដែលនាំមុខដោយផ្លែទំពាំងបាយជូ ក្រូចឆ្មារ ឈើរី និងផ្លែបឺរ ដែលមានតម្លៃសរុប១,២ពាន់លានដុល្លារ គឺកើនឡើងដល់ ១,២៥ពាន់លានដុល្លារ។  គ្រាប់ដំណាប់ត្រូវបានគេព្យាករណ៍ថា មានតម្លៃ៩៧០លានដុល្លារ បន្ទាប់មកមានចំណូលចំនួន១,១ពាន់លានដុល្លារ បានមកពីគ្រាប់អាល់ម៉ុន និងគ្រាប់ម៉ាកាដាមៀ។  ចំណែកទិន្នផលបន្លែ រកចំណូលបានប្រហែល២៨២លានដុល្លារ គឺកើនឡើងដល់ចំនួន២៨៨លានដុល្លារ។

ឧស្សាហកម្មគ្រាប់អាល់ម៉ុនរបស់អូស្រ្តាលី នៅតែជាឧស្សាហកម្មធំជាងគេទីពីររបស់ពិភពលោក ដែលផលិតបានបរិមាណចំនួន១៤៥ ០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៤-២០២៥ ដោយនាំចេញបានចំនួន១៥៨ ០០០តោន។  ទិន្នផលគ្រាប់អាល់ម៉ុន ​ត្រូវ​បាន​គេ​ព្យាករណ៍​ថា ​នឹង​ថយ​ចុះមកនៅត្រឹម១៤៣ ០០០តោន ​ក្នុង​ឆ្នាំ២០២៥-២៦ មុន​នឹង​ស្ទុះ​ងើប​ឡើង​វិញ នៅពេល​​ចម្ការ​ថ្មី​ៗចាប់ផ្តើមឱ្យផល។  ប្រទេសចិនកាន់កាប់ជិតពាក់កណ្តាលនៃការនាំចេញគ្រាប់អាល់ម៉ុនទាំងអស់ បន្ទាប់មកគឺប្រទេសឥណ្ឌា។

ទិន្នផលផ្លែទំពាំងបាយជូ ត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងមានបរិមាណចំនួន២៣០ ០០០តោនក្នុងឆ្នាំ២០២៤-២០២៥ ដោយនាំចេញបានចំនួន១៣៥ ០០០តោន ភាគច្រើននាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសចិន វៀតណាម និងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។  ការនាំចេញផ្លែក្រូចត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងមានបរិមាណប្រហែល១៩០ ០០០តោនសម្រាប់ក្រូចពោធិសាត់ និង១០៥ ០០០តោនសម្រាប់ក្រូចឃ្វីច។  ផលិតកម្មផ្លែប៊ឺរត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងមានបរិំមាណចំនួន១២៨ ០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៤-២០២៥ មុនពេលកើនឡើងដល់ចំនួន១៧០ ០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥-២០២៦។  ផ្លែប៊ឺរី រួមទាំងផ្លែប៊្លូប៊ឺរី និងផ្លែស្ត្រប៊ឺរី នៅតែមានស្ថិរភាពជាមួយនឹងកំណើននៃការនាំចេញតិចតួចទៅកាន់ប្រទេសសិង្ហបុរី ហុងកុង ថៃ និងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី។

ប្រទេសចិន វៀតណាម ជប៉ុន កូរ៉េខាងត្បូង និងប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី គឺជាទីផ្សារសំខាន់សម្រាប់ផ្លែឈើអូស្ត្រាលី ខណៈប្រទេសឥណ្ឌាកាន់តែមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ទីផ្សារគ្រាប់ដំណាប់។  ភាពជឿជាក់នៃការដឹកជញ្ជូនបានល្អប្រសើរចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០២២ ទោះបីជាសុវត្ថិភាពជីវសាស្ត្រ និងលទ្ធភាពទទួលបានទឹកស្រោចស្រប់នៅក្នុងតំបន់មានប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្តនៅតែជាបញ្ហាប្រឈមនៅឡើយ៕


image_2026-07-28_14-17-05
សមាគមវារីវប្បករនៅកម្ពុជា អំពាវនាវដល់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធឱ្យមានវិធានការបន្ទាន់ ក្រោយពីតម្លៃកង្កែបសាច់ក្នុងស្រុកធ្លាក់ចុះខ្លាំង

ដោយ ឡុង សារេត ភ្នំពេញ៖ យោងតាមសមាគមវារីវប្បករនៅកម្ពុជា នៅថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ បានអំពាវនាវឱ្យស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធមានវិធានការបន្ទាន់ ព្រោះតម្លៃកង្កែបសាច់មានការធ្លាក់ចុះខ្លាំង ចាប់តាំងពីខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦ ពីតម្លៃជាង៧ ០០០រៀល មកដល់៥ ០០០រៀលក្នុងមួយគីឡូក្រាម គិតត្រឹមដើមសប្តាហ៍ទី៣ នៃខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦។ សមាគមបញ្ជាក់ថា តម្លៃកង្កែបសាច់ធ្លាក់ចុះ ដោយសារអ្នកប្រមូលទិញកង្កែបសាច់ក្នុងស្រុកបានទម្លាក់តម្លៃទៅតាមតម្លៃកង្កែបនាំចូល។ ទាក់ទងនិងការធ្លាក់ចុះតម្លៃកង្កែបសាច់នេះ លោក គង់ គឹមឆាវ អ្នកចិញ្ចឹមកង្កែប និងជាប្រធានក្រុមអ្នកចិញ្ចឹមកង្កែប នៅស្រុកបា្រសាទបាគង ខេត្តសៀមរាប បានយល់ឃើញថា ការធ្លាក់ចុះតម្លៃកង្កែបសាច់នៅក្នុងតំបន់មួយរយៈចុងក្រោយនេះ បណ្តាលមកពីកក្តាធំៗ។ ទី១)ដោយសារការនាំចូលកង្កែបសាច់ច្រើនហួសហេតុពេក ស្របពេលកសិករនៅក្នុងស្រុកចិញ្ចឹមកង្កែបបានច្រើនជាហេតុធ្វើឱ្យតម្លៃធ្លាក់ចុះ។ ទី២) កង្កែកចិញ្ចឹមដោយកសិករក្នុងស្រុក មានរដូវចិញ្ចឹម។ ដូច្នេះការប្រមូលផលមានច្រើនក្នុងពេលដូចគ្នា ធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ចូលទីផ្សារ ខណៈពេលនៅក្នុងខេត្តសៀមរាប ខ្សត់ភ្ញៀវទេសចរណ៍ចូលមកកម្សាន្តធ្វើឱ្យការលក់កង្កែបមិនសូវបានច្រើន។ បើយោងតាមលោក គង់ គឹមឆាវ, កាលពីដើមខែកក្កដា កសិករជាសមាជិកចិញ្ចឹមកង្កែបសាច់នៅក្នុងតំបន់លក់បានថ្លៃ៦ ០០០រៀល ហើយសមាជិកខ្លះនៅតំបន់ឆ្ងាយលក់បានថ្លៃប្រមាណ៥ ៥០០រៀល ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ហើយតម្លៃនេះសម្រាប់កសិករមិនទទួលបានផលចំណេញនោះទេ។ លុះត្រាតែលក់បានថ្លៃចាប់ពី៦៥០០រៀលឡើងទៅ ទើបរកបានប្រាក់ចំណេញ។ លោកលើកឡើងថា […]

dragon
វៀតណាម កំពុងព្យាយាមពង្រីកការនាំចេញទំនិញកសិផលចូលទីផ្សារមជ្ឈិមបូព៌ា និងអាហ្វ្រិក

ហាណូយ៖ ប្រធានការិយាល័យពាណិជ្ជកម្មវៀតណាមប្រចាំប្រទេសអេមីរ៉ាត អារ៉ាប់រួម បានឱ្យដឹងថា ការនាំចេញទំនិញកសិផលរបស់វៀតណាម ទៅកាន់ប្រទេសអេមីរ៉ាត អារ៉ាប់រួម បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយខែដំបូងនៃឆ្នាំ២០២៦ បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាក្នុងឆ្នាំ២០២៥។ ការនាំចេញបន្លែ និងផ្លែឈើ របស់វៀតណាមទៅកាន់តំបន់នេះ ត្រូវបានប៉ាន់ប្រមាណថា មានទំហំទឹកប្រាក់ចំនួនជិត៣៥លានដុល្លារ ធ្លាក់ចុះជិត៤២ភាគរយ គ្រាប់ស្វាយចន្ទីមានទំហំទឹកប្រាក់ចំនួនជាង២៥លានដុល្លារ ធ្លាក់ចុះជាង៧០ភាគរយ ម្រេចមានទំហំទឹកប្រាក់ចំនួនជាង៦លានដុល្លារ ធ្លាក់ចុះជាង៥០ភាគរយ និងអាហារសមុទ្រមានទំហំទឹកប្រាក់ចំនួនប្រមាណជាង១៦លានដុល្លារ ធ្លាក់ចុះជិត៣៤ភាគរយ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារប្រទេសអេមីរ៉ាត អារ៉ាប់រួម ផលិតបន្លែ និងផ្លែឈើបានត្រឹមតែប្រហែល១០ ឬ១៥ភាគរយនៃតម្រូវការអាហារក្នុងស្រុករបស់ខ្លួន ដោយនៅតែពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើការនាំចូលពីបរទេស។ ដូច្នេះ ឱកាសនៅតែមានច្រើនសម្រាប់ផលិតផលកសិកម្មរបស់វៀតណាម ដើម្បីបង្កើនការនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារនៅទីនោះ។ ក្រៅពីនាំចូលទីផ្សារអេមីរ៉ាត អារ៉ាប់រួម ប្រទេសអ៊ីស្រាអែលក៏ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា ជាទីផ្សារមួយដ៏មានសក្តានុពលច្រើនសម្រាប់ផលិតផលកសិកម្មវៀតណាមផងដែរ។ ទីប្រឹក្សាពាណិជ្ជកម្មវៀតណាម ប្រចាំប្រទេសអ៊ីស្រាអែល បាននិយាយថា ការនាំចេញផលិតផលកសិកម្មសំខាន់ៗរបស់វៀតណាម ក៏ជាផលិតផល ដែលប្រទេសអ៊ីស្រាអែលត្រូវការនាំចូលយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ និងបំពេញតម្រូវសង្វាក់ផលិតកម្ម ជាពិសេសផ្នែកចំណីអាហារ គ្រឿងឧបភោគបរិភោគ និងភេសជ្ជៈ។ ផលិតផលគ្រឿងសមុទ្រវៀតណាមបច្ចុប្បន្ន មានចំណែកទីផ្សារប្រហែល១១​ ឬ១៣ភាគរយ នៃការនាំចូលផលិតផលសមុទ្រសរុបរបស់អ៊ីស្រាអែល ដូច្នេះផលិតផលគ្រឿងសមុទ្រវៀតណាមនៅតែមានសក្តានុពលខ្ពស់គួរឱ្យកត់សម្គាល់។ ផលិតផលគ្រឿងសមុទ្រក៏ជាក្រុមផលិតផលមួយ ក្នុងចំណោមកផលិតផលមួយចំនួន ដែលបានរក្សាកំណើនវិជ្ជមានក្នុងអំឡុងពេលបើកដំណើរការនាំចេញក្នុងឆ្នាំ២០២៦។ ទន្ទឹមនឹងតម្រូវការអ្នកប្រើប្រាស់ដ៏រឹងមាំ កិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីកំពុងបង្កើតឧត្តមភាពប្រកួតប្រជែងបន្ថែមទៀត […]

IMG_1781
ការមានអណ្តូងទឹកបានទាំងប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ និងទុកស្រោចដំណាំ ជាពិសេសសម្រាប់នារដូវក្តៅខ្លាំងនាឆ្នាំនេះ

ដោយ រស្មី ភ្នំពេញ៖ អណ្តូងទឹកប្រើដោយប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិសូឡា ដែលប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅតាមទីជនបទកំពុងប្រើប្រាស់នោះកំពុងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ការប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ និងក៏ដូចជាសម្រាប់ស្រោចដំណាំតាមផ្ទះសម្បែង ដែលជាផ្នែកមួយជួយសម្រាលដល់ការចំណាយទិញទឹកគេប្រើប្រាស់។ អណ្តូងទឹកធំចំនួនពីរ ដែលជាអណ្តូងទឹកដើរដោយបច្ចេកវិទ្យាសម័យថ្មីនេះ ស្ថិតនៅភូមិបាដេស ឃុំសំរោង ស្រុកភ្នំក្រវាញខេត្តពោធិ៍សាត់។ អណ្តុងទាំងនេះ បានផ្តល់ទឹកចំណុះ១០ ០០០លីត្រ នៃគម្រោងរេដបូកភ្នំសំកុស បានជួយដល់កសិករសម្រាប់ការប្រើប្រាស់នារដូវក្តៅខ្លាំង ជាពិសេសបាតុភូតអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង មហាអែលនីញ៉ូ​​ (Super El Niño)ក្នុងឆ្នាំ២០២៦ ដែលអាចនឹងរុញច្រានសីតុណ្ហភាពភពផែនដីឱ្យហក់ឡើងខ្ពស់បំផុតមិនធ្លាប់មាន។ បាតុភូតនេះកំពុងគ្រប់ដណ្តប់លើប្រទេសមួយចំនួនលើពិភពលោក ក្នុងនេះប្រទេសកម្ពុជាក៏កំពុងទទួលរងផលប៉ះពាល់ជាបន្តបន្ទាប់ផងដែរ។ គួរបញ្ជាក់ថា អណ្តូងទឹកស្អាតទាំងពីរកន្លែងនេះ ដោយក្នុងនេះមួយកន្លែងត្រូវបានកសាងឡើងក្នុងឆ្នាំ២០២៣ និងមួយកន្លែងទៀតត្រូវបានកសាងឡើងក្នុងឆ្នាំ២០២៥។ អ្នកស្រី ធួន ស្រីអូន រស់នៅភូមិតាដេស ឃុំសំរោង ស្រុកភ្នំក្រវាញ ខេត្តពោធិ៍សាត់ បានបញ្ជាក់ប្រាប់ ARDB ថាទឹកអណ្តូងទាំងនេះកំពុងបានជួយមិនត្រឹមតែប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃទេ តែវាបានកំពុងជួយស្រោចដំណាំ ដូចជាបន្លែ ដើមឈើហុបផ្លែខ្លះៗក្បែរផ្ទះ ជាពិសេសការចិញ្ចឹមសត្វដោយប្រើទឺកអណ្តុងទាំងនេះ មិនបាច់ចំណាយថវិកាលើការប្រើប្រាស់ទឹកដូចមុនទៀត។ ស្រ្តីវ័យ៤០ឆ្នាំរូបនេះ បានប្រាប់ដែរថា ក្រោយពេលមានការគាំទ្រសាងសង់អណ្តូងទឹកស្អាត នៅក្នុងមូលដ្ឋាន ប្រជាពលរដ្ឋមានប្រភពទឹកគ្រប់គ្រាន់ និងអនុញ្ញាតឱ្យសហគមន៍អាចពង្រីកការដាំដុះដំណាំ បង្កើនសកម្មភាពកសិកម្ម និងការចិញ្ចឹមសត្វ ដែលជួយបង្កើតប្រាក់ចំណូលបន្ថែមដល់គ្រួសារ។ លោក ហឿន […]

images (3)
កិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីឥណ្ឌា-សហភាពអឺរ៉ុប បង្កក្តីបារម្ភពីកម្រិតសំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត

ញូវដេលី៖ កិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី ដែលស្នើឡើងដោយឥណ្ឌាជាមួយសហភាពអឺរ៉ុប អាចបង្កើនសម្ពាធលើអ្នកនាំចេញផលិតផលកសិកម្ម ព្រោះសហភាពអឺរ៉ុបកំពុងរកវិធានការរឹតបន្តឹងសំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត នៅលើផលិតផលនាំចូលពីប្រទេសឥណ្ឌា។ យោងតាមរបាយការណ៍នេះ សហភាពអឺរ៉ុបកំពុងស្នើឱ្យឈប់យោគយល់ចំពោះទំនិញនាំចូលមានផ្ទុក សំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ដែលបណ្តាប្រទេសជាសមាជិកសហភាពអឺរ៉ុបមិនអនុញ្ញាតជាដាច់ខាត។ វិធានការនេះនឹងដាក់កម្រិតកំណត់សំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតអតិបរមាតាមលំនាំដើមចំនួន០,០១ភាគរយក្នុងមួយលាន នៅលើផលិតផលកសិកម្មនាំចូល ដែលសូម្បីតែស្តង់ដារម្ហូបអាហារអន្តរជាតិ (Codex Alimentarius) ក៏អនុញ្ញាតឱ្យមានកម្រិតកំណត់ខ្ពស់ជាងនេះបន្តិចក៏ដោយ។ កន្លងមកថ្មីៗនេះ ក្រុមហ៊ុននាំចេញរបស់ឥណ្ឌាបានប្រឈមមុខនឹងការបដិសេធរួចមកហើយ​​​ ពីសហគមន៍អឺរ៉ុប ដោយសារកម្រិតសំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ការចម្លងរោគបាក់តេរី និងដុះផ្សិត កង្វះវិញ្ញាបនបត្រ និងការដាក់ស្លាកសញ្ញា។ យោងតាមអង្គការអភិវឌ្ឍន៍ឧស្សាហកម្មរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ បានឱ្យដឹងថា បញ្ហាមិន​មែន​ថ្នាំ​សម្លាប់សត្វល្អិតមាន៨១ភាគរយនៃការបដិសេធទាំងនេះ ចំណែកការរកឃើញសំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតមានត្រឹមតែ១៩ភាគរយប៉ុណ្ណោះ។ របាយការណ៍ដដែលនេះ បាននិយាយទៀតថា សហភាពអឺរ៉ុបបានចេញសេចក្តីជូនដំណឹងអំពីសុវត្ថិភាពចំណីអាហារចំនួន៣៦៥ដង ជំទាស់នឹងផលិតផលឥណ្ឌា ដែលបណ្តាលឱ្យមានការបដិសេធមិនឱ្យនាំចូល ធ្វើឱ្យពាណិជ្ជករឥណ្ឌាបង្ខចិត្តប្រមូលមកវិញ ដើម្បីបំផ្លាញចោល និងបង្កើនការត្រួតពិនិត្យលើការនាំចូលមកក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាផងដែរ។ ផលិតផលទាំងនោះ រួមមាន គ្រាប់ល្ង ផ្លែម្ទេស ស្លឹកកន្ទ្រោក​ ផ្លែពោតបារាំង និងផលិតផលរុក្ខជាតិមួយចំនួនផ្សេងទៀត ឥឡូវនេះ ត្រូវឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យជាក់ស្តែង និងការធ្វើតេស្តនៅមន្ទីរពិសោធន៍ពី២០ភាគរយ ទៅ​៥០ភាគរយ នៃទំនិញឥណ្ឌានាំចូលទីផ្សារសហភាពអឺរ៉ុប។ របាយការណ៍នេះ ក៏បានកត់សម្គាល់ផងដែរថា ផលិតផលស្បៀងអាហារនាំចូលចូលប្រទេសឥណ្ឌា គឺស្ថិតក្រោមការធ្វើតេស្ត និងការត្រួតពិនិត្យតិចជាងការនាំចេញរបស់ឥណ្ឌា ទៅកាន់ទីផ្សារក្រៅ​ប្រទេស។ របាយការណ៍នេះ […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ