ហារីយ៉ាណា៖ កសិករឥណ្ឌាមា្នក់ បាននិងកំពុងដាំកប្បាសទើបបង្នាត់ហ្សែនថ្មី ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ឈ្មោះអស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំកន្លងមកហើយថា ជាពូជកប្បាសបង្កាត់ឈ្មោះជាភាសាលាតាំង បាសីលូស ធូរីងហ្សីនីស (Bacillus Thuringiensis) ដាំនៅក្នុងរដ្ឋហារិយ៉ាណា (Haryana) នៃប្រទេសឥណ្ឌា ភាគខាងជើងនៃប្រទេសឥណ្ឌា ដោយពូជកប្បាសថ្មីនេះ បានមកពីការបង្កាត់ហ្សែនថ្មី ដើម្បីទប់ទល់នឹងសត្វល្អិតចង្រៃ។
កសិកររូបនេះលោកបានិយាយថា «គ្រាប់កប្បាស បាសីលូស ធូរីងហ្សីនេស ឬហៅកាត់ថា ធីប៊ី (BT) ដែលគេចែកឱ្យដំបូង គឺល្អណាស់។ យើងទទួលបានលទ្ធផលល្អណាស់។ វាផ្តល់ទិន្នផលល្អ និងនៅពេលលក់មានតម្លៃខ្ពស់ ហើយនៅពេលដាំយើងមិនចាំបាច់បាញ់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតឡើយ»។
យោងតាមការផ្សាយរបស់បណ្តាញព័ត៌មានអាស៊ី (Chenal News Asia) បានឱ្យដឹងថា ប៉ុន្តែនៅពេលក្រោយៗមកទៀត គុណភាពពូជកម្បាស ធីប៊ី ចាប់ផ្តើមប្រែប្រួលខុសស្រឡះ។
ហ្វូងដង្កូវពណ៌ផ្កាឈូក ដែលស៊ាំនឹងពូជកប្បាសកែប្រែហ្សែនថ្មីនេះ អាចបំផ្លាញទិន្នផលកប្បាស ឥឡូវនេះគំរាមកំហែងដល់ដំណាំក្បាសតែម្តង។ ដូច្នេះដើម្បីការពារកប្បាសបាន កសិកររូបនេះ ត្រូវពឹងលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។
លោកបាននិយាយថា «ប៉ុន្តែការប្រើថ្នាំបាញ់សម្លាប់សត្វល្អិតអស់លុយច្រើនណាស់។ ទាំងអស់នេះ គឺវាជាមូលហេតុនាំឱ្យកសិករឈប់ដាំពូជកប្បាសក្នុងស្រុក។ ជាពិសេស នៅក្នុងរដូវរាំងស្ងួត គឺពិបាកមែនទែន ដោយសារមានសត្ចល្អិតចង្រៃច្រើនពេក»។
រហូតដល់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ជាង៩៦ភាគរយនៃកប្បាស ដែលកំពុងដាំងនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា គឺជាពូជកប្បាស ប៊ីធី ដែលដំបូងឡើយ ពូជនេះផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ល្អណាស់ ហើយមួយរយៈពេលចុងក្រោយនេះ ទិន្នផលបានធ្លាក់ចុះអស់ជាច្រើន។
កសិករឥណ្ឌា បាននិយាយត្អូញត្អែរថា អាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង និងភ្លៀងធ្លាក់ខុសប្រក្រតី បានធ្វើឱ្យកើតសត្វល្អិតកាន់តែច្រើនឡើង។ ចំណែកពូជកប្បាស ប៊ីធិ មិនអាចសម្របខ្លួនទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុបែបនេះបានទេ។
រីឯ អ្នកស្រាវជ្រាវផ្នែកកសិកម្មរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាវិញ បាននិយាយថា បញ្ហាពិបាកមួយ គឺកសិករឥណ្ឌា ពឹងលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតច្រើនពេក។
អគ្គនាយកក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវ ប្រេកម៉ាដិច (Pragmatix Research) ដែលជាក្រុមហ៊ុនគាំទ្រដល់ការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព បាននិយាយថា កសិករបន្តប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតលើដំណាំកប្បាស់ហ្សែនថ្មីនេះ ក្នុងកម្រិតខ្ពស់ហួសហេតុ ដែលតាមពិតមិនត្រូវប្រើទាល់តែសោះ។ ដូច្នេះហើយ ទើបធ្វើឱ្យសត្វល្អិតចង្រៃស៊ាំនឹងថ្នាំនេះ។
លោកបានសម្តែងការព្រួយបារម្ភថា ដំណាំកប្បាសដែលបានកែប្រែហ្សែនថ្មី រួមជាមួយនឹងការប្រើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតច្រើនពេក អាចជ្រាបចូលទៅក្នុងផលិតផលដំណាំចំណីអាហារផងដែរ។
កសិករឥណ្ឌាភាគច្រើនប្រកបរបរកសិកម្មដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ចំណែកអនុផលសល់ពីដំណាំនឹងប្រើជាចំណីសម្រាប់ចិញ្ចឹមសត្វពាហនៈ ដែលបានរួមចំណែកដល់ការផ្គត់ផ្គង់ទឹកដោះគោ។
លោកអគ្គនាយកក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវ បាននិយាយព្រមានទៀតថា « អ្វីៗក៏ដោយឱ្យតែគេកែប្រែហ្សែន ដើម្បីធ្វើពាណិជ្ជកម្ម គឺមិនអាចឱ្យសត្វស៊ីបានឡើុយ។ រឿងចំណីងអាហារនេះ ត្រូវតែមានសុវត្ថិភាពទាំងអស់ ព្រោះវាពាក់ព័ន្ធនឹិងសុខភាពមនុស្សគ្រប់គ្្នា»។
ពូជកប្បាស ប៊ីធី ត្រូវបានបង្កើតជាលើកដំបូងសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ផ្នែកពាណិជ្ជកម្មនៅក្នុងសហរដ្ឋអាម៉រិក ប្រហែលកាលពី៣០ឆ្នាំមុន ហើយត្រូវបាននាំចូលទៅដាំនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា នៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ២០០០។ ស្របពេលរដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌា មិនទាន់ចេះព្រួយបារម្ភពីបញ្ហាសុខភាព ឬបរិស្ថាននៅឡើយទេ ប៉ុន្តែ ក្រុមអ្នកជំនាញផ្នែកកសិកម្ម បានចេញមុខតវ៉ាប្រឆាំងនឹងការចែកចាយពូជដំណាំកប្បាសកែប្រែហ្សែនថ្មី នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា។
ក្រុមអ្នកជំនាញ បានជំទាស់ថា ពូជដំណាំប្រភេទនេះមិនមាននិរន្តរភាព និងគ្មានសុវត្ថិភាពឡើយ ហើយក៏មានការព្រួយបារម្ភផងដែរថា ការធ្វើកសិកម្មបែបពាណិជ្ជកម្មខ្នាតធំៗ អាចធ្វើឲ្យកសិករតូចតាចមិនសប្បាយចិត្ត។
ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ពូជដំណាំកប្បាសបង្កាត់ហ្សែនថ្មី បានក្លាយជាចំណុចរសើបមួយនៅក្នុងការចរចាពាណិជ្ជកម្មរវាងរដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌា ជាមួយរដ្ឋាភិបាលអាម៉េរិក ដែលគេសង្ឃឹមថា អាម៉េរិកនឹងបង្ខំឥណ្ឌាឱ្យជួយទិញពោត និងសណ្ដែកសៀងរបស់ខ្លួន ដឹកចូលទៅប្រទេសឥណ្ឌា។
ប្រទេសឥណ្ឌាស្ថិតក្នុងចំណោមប្រទេសជាងដប់ ដែលបានចូលរួមពិភាក្សាជាមួយរដ្ឋបាលរបស់ប្រធានាធិបតីអាម៉េរិក លោក ដូណាល់ ត្រាំ (Donald Trump) ពាក់ព័ន្ធនឹងការយកពន្ធហួសហេតុ ដែលនឹងចូលជាធរមាននៅថ្ងៃទី៩ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ការអនុញ្ញាតឱ្យនាំពូជដំណាំកប្បាសបង្កាត់ហ្សែនថ្មី របស់អាម៉េរិកចូលទៅក្នុងទីផ្សារកសិកម្មរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា នៅតែជាបញ្ហាធំក្នុងការចរចាដដែល៕
