ស្ត្រីកសិសហគ្រិនឥណ្ឌា ឈានមុខគេក្នុងការដាំស្រកានាគប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងមាននិរន្តរភាព

Front

ឥណ្ឌា៖ លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា​ កុមារី (Sunila Kumari) ជាស្ថាបនិក និងជានាយកប្រតិបត្តិនៃកសិដ្ឋាន ឈ្មោះ​ ដ្រាហ្គន​ ហ្វ្លរ៉ា​ (Dragonflora Farms) លោកស្រីចូលចិត្ត និងស្រលាញ់ការដាំដុះបន្លែ ផ្លែឈើ។ ក្នុងនាមជាកសិសហគ្រឹន និងជាអ្នកដឹកនាំសង្គម​ លោកស្រីបានធ្វើឱ្យសហគមន៍នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាមានការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតក្នុងការដាំ ផ្លែស្រកានាគ ទទួលបានផលច្រើនប្រកបដោយជោគជ័យ ។

លោកស្រី សុនីឡា មានសញ្ញាបត្របណ្ឌិតផ្នែកសាកវប្បកម្ម និងអនុបណ្ឌិតផ្នែកគ្រប់គ្រងពាណិជ្ជកម្ម
អន្តរជាតិ លោកស្រីបានរួមបញ្ចូលគ្នានូវជំនាញវិទ្យាសាស្ត្រជាមួយនិងភាពប៉ិនប្រសប់នៃអាជីវកម្ម ដើម្បីលើកកម្ពស់ការធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

តាមរយៈបទពិសោធន៍ចម្រុះ ជាង១៥ឆ្នាំ​ នៅក្នុងវិស័យអប់រំ វិស័យសាជីវកម្ម និងសហគ្រិនភាព លោកស្រីបានបង្កើតកសិដ្ឋានផ្ទាល់ខ្លួនមួយ ឈ្មោះថា កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ​ហ្វ្លរ៉ា​ (Dragonflora Farms) ដែលជា កន្លែងដាំស្រកានាគ ដ៏ធំមួយ ​កសិដ្ឋាននេះបង្កើតឡើង ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ការ​ដាំដុះ​រុក្ខជាតិកម្រ ជាពិសេស​​ផ្លែស្រកានាគតែម្តង។  បេសកកម្មរបស់លោកស្រី គឺគាំទ្រកសិករ ណែនាំបច្ចេកទេសកសិកម្មដល់កសិករ ឱ្យចេះធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងចូលរួមចំណែកដល់ការរីកលូតលាស់នៃវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា។

១– ដំណើរជីវិតលោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី និងកសិដ្ឋានដ្រាហ្គន​ ហ្វ្លរ៉ា

លោកស្រីបណ្ឌិត សុនិឡា កុមារី បានមានប្រសាសន៍ថា “យើងច្រើនតែហៅផ្លែស្រកានាគថា ជាផ្លែនៃអនាគត និងផ្តល់សំណាងល្អ។  ដំណាំនេះមានភាពធន់អាចសម្របទៅនឹងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងសម្បូរទៅដោយអត្ថប្រយោជន៍ដ៏ច្រើនដល់សុខភាពដែលធ្វើឱ្យស្រកានាគក្លាយជាដំណាំប្រកបដោយនិរន្តរភាព ព្រមទាំងទទួលបានផលចំណេញខ្ពស់”។

តាមរយៈការបំផុសគំនិតចំពោះសក្តានុពលរបស់ដំណាំស្រកានាគ លោកស្រីបានបើកដំណើរការ
កសិដ្ខាន ដោយប្រើចក្ខុវិស័យក្នុផ្ទាល់ខ្លួន​ក្នុងគោលបំណងធ្វើឱ្យការដាំដំណាំស្រកានាគមានផ្លែច្រើន និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញសម្រាប់កសិករឥណ្ឌា។  មានប្រវត្តិកើតចេញពីគ្រួសារអ្នកធ្វើសាកវប្បកម្ម លោកស្រីបានយល់ដឹងអំពីបញ្ហាប្រឈម​របស់កសិករជួបប្រទះក្នុងការដាំដុះដំណាំ ដែលមានផ្លែរបស់មានតម្លៃខ្ពស់នេះ ដោយសារកសិករភាគច្រើនខ្វះចំណេះដឹង និងធនធានដើមទុន។  ដោយសារឆន្ទៈចង់កាត់បន្ថយគម្លាតនេះ លោកស្រីក៏បូកបញ្ចូលគ្នារវាងវិទ្យាសាស្ត្រអនុវត្ត ជាមួយការធ្វើកសិដ្ឋានបែបប្រពៃណី ដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឱ្យការដាំដំណាំស្រកានាគទទួលបានទិន្នផលខ្ពស់។

ដំណើរជីវិតរបស់លោកស្រីបណ្ឌិត ចាប់ផ្តើមមានគេទទួលស្គាល់ ជាពិសេស តាមរយៈការណែនាំអប់រំ និងការបណ្តុះបណ្តាលបែបវិទ្យាសាស្ត្ររបស់លោកស្រី ដល់កសិករឥណ្ឌា ជាង១០០នាក់ ដើម្បីរួមគ្នាបង្កើតកសិដ្ឋានមួយ ដោយដាក់ឈ្មោះថា កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  ដែលដាំដំណាំស្រកានាគប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងចីរភាព។  រាល់ចំណុចសំខាន់ៗ​ គឺជាបទពិសោធន៍រៀនសូត្រ ហើយថ្ងៃនេះ កសិដ្ឋាននេះ គឺជាប្រភពចំណេះដឹងអាចទុកចិត្តបានសម្រាប់ស្វែងរកដំណោះស្រាយសម្រាប់កសិករ ក្នុងការលើកកម្ពស់ការដាំដំណាំស្រកានាគប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងទទួលប្រាក់ចំណេញច្រើន។

លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី មានសេចក្តីស្រមៃចង់ពង្រីកឥទ្ធិពលនៃការបណ្តាក់ទុនលើសពីនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ហើយឈានជើងចូលទីផ្សារពិភពលោក។

គោលបំណងចម្បងរបស់លោកស្រីក្នុងធ្វើកសិកម្មបែបនេះ​ ដោយសារមលឃើញកសិករឥណ្ឌាប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាច្រើន ចាប់ពីការដាំរហូតដល់ទីផ្សារលក់ផលិតផលរបស់ខ្លួន។​ ដូច្នេះ ជំនួយផ្នែកចំណេះដឹង និងបច្ចេកទេស​ តាំងពីដាំរហូតដល់ប្រមូលផល គឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់លើកកម្ពស់ប្រព័ន្ធអេកូកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញ។  ការគាំទ្រដ៏ទូលំទូលាយនេះធានាថាកសិករទទួលបានសម្ភារៈ​ និងគ្រាប់ពូជដាំដុះ ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ ការផ្តល់ប្រឹក្សាពីអ្នកជំនាញកសិកម្ម និងយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

តាមរយៈការដោះស្រាយរាល់ដំណាក់កាលនៃដំណើរការធ្វើកសិកម្ម សហគ្រិនសម័យទំនើប ដូចជាលោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី ធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវផលិតភាព កាត់បន្ថយការខាតបង់ និងបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់កសិករ ដោយហេតុនេះ កសិកម្មអាចគាំទ្រដល់កំណើន និងនិរន្តរភាពនៃវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាទាំងមូល។

 លោកស្រីបណ្ឌិត គឺជាអ្នកមានចក្ខុវិស័យវែងឆ្ងាយក្នុងវិស័យកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺជាស្ថាបនិកដ៏គួរឱ្យគោរពនៃកសិដ្ឋានដំាដំណាំស្រកានាគ។ ការលះបង់របស់លោកស្រីចំពោះវិស័យកសិកម្មពិតជាបានពង្រីកសមត្ថភាពកសិករឥណ្ឌាឲ្យកែប្រែរបៀបដាំដុះបែបប្រពៃណីដោយបានយល់ដឹងអំពីការធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិត និងមានការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។

ជាក់ស្តែង ដំណាំស្រកានាគ បើតាមទម្លាប់របស់កសិករនាពេលកន្លងមក ពួកគាត់ដាំសម្រាប់តែបរិភោគក្នុងគ្រួសារតែប៉ុណ្ណោះ ហើយក៏មិនសូវគិតគូរពីគុណភាពផ្លែប៉ុន្មានដែរ។ ប៉ុន្តែ កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា បានកែប្រែដំណាំបែបប្រពៃណីឲ្យក្លាយជាដំណាំផ្តល់ផលប្រយោជន៍ផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម ទាំងនៅក្នុងស្រុក និងនាំចេញទៅក្រៅប្រទេស ដើម្បីទទួលប្រាក់ចំណូលយ៉ាងច្រើនថែមទៀតផង។

២-វិធីសាស្រ្តកសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា ក្នុងវិស័យកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងបច្ចេកវិទ្យានវានវត្តន៍

ការធ្វើកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព គឺជាចំណុចស្នូលដ៏សំខាន់របស់កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា។
កសិដ្ឋាននេះលើកទឹកចិត្តដល់ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រធ្វើកសិកម្មសរីរាង្គ និងណែនាំកសិករឱ្យកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ជាពិសេស សំណល់សារធាតុគីមី ដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតមនុស្ស និងជីវិតសត្វ។  បច្ចេកទេសធ្វើកសិកម្មច្បាស់លាស់ ក៏ត្រូវបានកសិដ្ឋាននេះ​យកផ្សព្វផ្សាយផងដែរ ដើម្បីលើកកម្ពស់ការប្រើប្រាស់ធនធានប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

ដើម្បីសម្រួលដល់ដំណើរការធ្វើកសិកម្ម ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា ផ្តល់ឱ្យកសិករនូវបច្ចេកទេសវិទ្យាសាស្ត្រតាមតម្រូវជាក់ស្តែងក្នុងតំបន់ពួកគេរស់នៅ។  បច្ចេកទេសទាំងនេះអាចជួយកសិករឱ្យបានយល់ដឹងអំពីអ្វី ដែលធាតុចូលត្រូវប្រើ និងដឹងពីពេលវេលា កាត់បន្ថយការចំណាយថ្លៃដើម និងកាត់បន្ថយកម្លាំងពលកម្ម ប៉ុន្តែបង្កើនទិន្នផលខ្ពស់បំផុតដោយមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។

កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា គាំទ្រកសិករនៅគ្រប់ដំណាក់កាល ចាប់តាំងពីការដាំរហូតដល់ពេលប្រមូលផលរួចរាល់។  ការបណ្តាក់ទុននេះ ក៏ជួយដល់ដំណើរការខ្សែចង្វាក់តម្លៃផងដែរ ដោយធានាថា កសិផលទៅដល់អ្នកបរិភោគ ដោយមិនចាំបាច់ប្រើឧបករណ៍សិប្បនិម្មិត ឬការអនុវត្តវិធីធ្វើសិកម្មគ្មាននិរន្តរភាព។  លើសពីនេះទៀត កសិករទទួលបានការអប់រំអំពីវិធីកែច្នៃ​ វេចខ្ចប់ ដែលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ដោយប្រើសម្ភារៈបែបធម្មជាតិ ដូចថង់ក្រចៅ និងកន្ត្រកឫស្សីជាដើម ដើម្បីលើកកម្ពស់និរន្តរភាពបរិស្ថានថែមទៀតផង។

៣- បញ្ហាប្រឈមក្នុងការប្រមូលផលផ្លែស្រកានាគ និងរបៀបដែលពួកគេត្រូវបានយកឈ្នះ

ការយល់ដឹង និងការផ្សព្វផ្សាយអំពីផ្លែស្រកានាគ នៅតែជាកត្តាយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា។  ទោះបីជានៅក្នុងតំបន់ទីក្រុងក៏ដោយ ចំណេះដឹងរបស់អ្នកបរិភោគអំពីអត្ថប្រយោជន៍ផ្លែស្រកានាគនៅតែមានកម្រិត។  ដូច្នេះ​ ការអប់រំមានសារៈសំខាន់ណាស់ ទាំងអំពីអត្ថប្រយោជន៍របស់ផ្លែ និងសក្តានុពលផ្នែកវិស័យកសិកម្ម។

បញ្ហាប្រឈមចម្បងមួយទៀត គឺការធ្វើឱ្យមានតុល្យភាពរវាងកសិផលនាំចូល និងកសិផលក្នុងស្រុក ដោយហេតុថា ឥណ្ឌាក៏នាំចូលផ្លែស្រកានាគពីប្រទេសផ្សេងៗផងដែរ អ្នកដាំដុះក្នុងស្រុកក៏ត្រូវការស្ថិរភាព
ទីផ្សារ ដើម្បីលក់ផលិតផលរបស់ខ្លួនដែរ។  ការកាត់បន្ថយគម្លាតនេះ តម្រូវឱ្យមានការអប់រំដល់អ្នកបរិភោគ​ជាបន្តទៀត តាមរយៈប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម ខិត្តប័ណ្ណ និងតាមបណ្តាញសារព័ត៌មាន។  ចំណែក កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  ខ្លួនឯងវិញ ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលចំណេះដឹងផ្នែកវិស័យកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តភាព​​ និងចីរភាព មានព្យួរផ្ទាំងរូបភាព និងបដាផ្សេងៗ សម្រាប់ផ្សព្វផ្សាយអំពីអត្ថប្រយោជន៍របស់ផ្លែស្រកានាគ។

ការគាំទ្ររបស់រដ្ឋាភិបាល និងវិស័យឯកជន នៅក្នុងប្រទេស ក៏មានសារៈសំខាន់ផងដែរ ក្នុងការធ្វើឱ្យដំណើរការដាំដំណាំស្រកានាគទទួលបានជោគជ័យថែមទៀត នាពេលអនាគត។  ជាភព្វសំណាងល្អ កសិករឥណ្ឌាទទួលបានតម្លៃដ៏ល្អសម្រាប់ផលិតផលផ្លែស្រកានាគរបស់ខ្លួន ដែលមានគុណភាពខ្ពស់ ដោយគ្មានបញ្ហាត្រូវព្រួយបារម្ភនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះឡើយ។

គន្លឹះសំខាន់ៗសម្រាប់ចាប់ផ្តើមបង្កើតកសិដ្ឋានស្រកានាគ

 ១. ការជ្រើសរើសពូជល្អត្រឹមត្រូវ៖

នៅទូទាំងពិភពលោក មានពូជស្រកានាគជាង១​ ០០០ប្រភេទ។ បន្ទាប់ពីចំណាយពេលអស់ប្រាំមួយឆ្នាំដើម្បីស្រាវជ្រាវយ៉ាងម៉ត់ចត់ លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី និងក្រុមការងាររបស់លោកស្រី បានកំណត់យកជម្រើសពីរប្រភេទ ដែលសាកសមបំផុតសម្រាប់លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុសម្រាប់ធ្វើកសិកម្មរបស់ឥណ្ឌា។ ជម្រើសទាំងពីរនេះ ត្រូវបានសាកល្បងនៅទូទាំងតំបន់ជាច្រើន ហើយបានបង្ហាញពីទិន្នផលដែលមានស្ថេរភាព និងមាននិរន្តភាព។

 ២. តម្លៃសម្រាប់ចាប់ផ្តើម៖

  • រុក្ខជាតិស្រកានាគ ត្រូវការទ្រើងទ្រដើម ឬធ្នើដោយបង្គោលស៊ីម៉ង់ត៍ ឬស៊ុមដែក។ ដោយសាររុក្ខជាតិមានអាយុកាលពី២៥ ទៅ២៨ឆ្នាំ ដូច្នេះត្រូវការទ្រើង ឬធ្នើរឹងមាំល្អ ទើបនៅគង់វង្សបានយូរអង្វែង។
  • ដោយសារបង្គោលស៊ីម៉ងត៍ មានតម្លៃថ្លៃពេក កសិករត្រូវសន្សំសំចៃ។ បើនៅ​តំបន់​ភ្នំ​វិញ ​ឈើខ្លឹម​ក៏អាច​ធ្វើជាបង្គោលបានដែរ​។
  • តម្លៃនៃការបង្កើតកសិដ្ឋានស្រកានាគ ប្រែប្រួលទៅតាមតំបន់។ បង្គោលទ្រើង ឬធ្វើសម្រាប់ស្រកានាគមួយដើម អាចចំណាយអស់ប្រាក់ពីរង្វង់០,៨២ ទៅ០,៩៣ដុល្លារ អាស្រ័យលើតម្លៃទីផ្សារជាក់ស្តែង។

 ៣. ការវិនិយោគហិរញ្ញវត្ថុ និងប្រាក់ចំណេញរំពឹងទុក៖

  • វិធីសាស្រ្តវិទ្យាសាស្ត្រក្នុងការដាំដុះស្រកានាគ ផ្ទៃដីមួយហិកតាអាចដាំបានប្រហែល៥ ០០០ដើម។
  • ការវិនិយោគដំបូងមានចាប់ពី ៨​ ១៧៥ ដុល្លារ ទៅ ៩ ៣៤២ដុល្លារ ក្នុងមួយហិកតា។ ប៉ុន្តែ​ នៅតាមតំបន់មួយចំនួន អាចចំណាយរហូតដល់ ១៥ ០០០ដុល្លារ សម្រាប់ថ្លៃពលកម្ម ការដឹកជញ្ជូន និងការចំណាយលើគ្រឿងចក្រផ្សេងៗ។
  • ចំណែកការដាដុះវិញ​ ប្រសិនបើគ្រប់គ្រងតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ អាចទទួលបានទិន្នផលជាមធ្យមពី២០ ទៅ២៦តោន ក្នុងមួយហិកតា។
  • កសិករអាចទទួលបានប្រាក់ចំណូលមកវិញ សម្រាប់ការវិនិយោគដំបូងក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំ តាមរយៈលក់ផ្លែស្រកានាគ ក្នុងតម្លៃប្រហែល១,១៧ដុល្លារ​ មួយគីឡូក្រាម។
  • បច្ចុប្បន្ននេះ តម្លៃលក់ផ្លែស្រកានាគអាចប្រហែល ៣,៥០ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ដែលធ្វើឱ្យផ្លែស្រកានាគក្លាយជាដំណាំផ្តល់ប្រាក់កម្រៃច្រើន។
  • ទោះបីជាតម្លៃស្រកានាគលក់ដុំ ធ្លាក់ចុះមកត្រឹម០,៥៨ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាមក៏ដោយ ក៏កសិករនៅតែអាចរកប្រាក់ចំណូលបានចំនួន ១១ ៦៧៧ដុល្លារ ក្នុងមួយហិកតាដែរ។

តាមរយៈកសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  លោកស្រីបណ្ឌិត សុនីឡា កុមារី បានប្រែក្លាយការដាំដំណាំស្រកានាគ ទៅជាការដាក់ទុនរកប្រាក់ចំណេញ និងមាននិរន្តរភាពសម្រាប់កសិករឥណ្ឌា។ ដោយការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការស្រាវជ្រាវបែបវិទ្យាសាស្ត្រជាមួយនឹងដំណោះស្រាយកសិកម្មជាក់ស្តែង លោកស្រីបានបង្កើតប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ដែលរីកចម្រើនអាចផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ទាំងកសិករ និងអ្នកបរិភោគ។  ជាមួយនឹងការអប់រំរៀនសូត្រជាប្រចាំ ការច្នៃប្រឌិត និងការគាំទ្រពីកសិករនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា កំពុងតែជំរុញឱ្យ
កសិដ្ឋាន ដ្រាហ្គន ហ្វ្លរ៉ា  មានមហិច្ឆតាធ្វើឱ្យផ្លែស្រកានាគ ក្លាយជាកសិផលសំខាន់មួយក្នុងវិស័យកសិកម្មឥណ្ឌា និងអាចនាំចេញទៅលក់លើទីផ្សារទូទាំងពិភពលោក៕


photo_2026-09-27_16-05-34 (3)
ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងកសិកម្ម ទទួលបានពានរង្វាន់ ADFIAP Development Award 2026 លើកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទានត្រីភាគី តភ្ជាប់ទីផ្សារ និងការផលិត

ទីក្រុងកូឡុំបូ ប្រទេសស្រីលង្កា៖ ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងកសិកម្ម (ARDB) បានទទួលពានរង្វាន់អភិវឌ្ឍន៍របស់សមាគមគ្រឹះស្ថានហិរញ្ញប្បទានអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងតំបន់អាស៊ី និងប៉ាស៊ីហ្វិក (ADFIAP Development Award) ឆ្នាំ២០២៦ លើកម្មវិធីហិរញ្ញប្បទានត្រីភាគីតភ្ជាប់ទីផ្សារ និងការផលិត (Tri-Party Market-Linked Financing Program) នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំប្រចាំឆ្នាំរបស់សមាគម ADFIAP លើកទី៤៩ ដែលប្រព្រឹត្តទៅចាប់ពីថ្ងៃទី២៣ ដល់ថ្ងៃទី២៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ នៅទីក្រុងកូឡុំបូ ប្រទេសស្រីលង្កា។ កម្មវិធីហិរញ្ញប្បទានត្រីភាគីតភ្ជាប់ទីផ្សារ និងការផលិតនេះ គឺជាគំនិតផ្តួចផ្តើមថ្មីមួយរបស់ធនាគារ ARDB ក្នុងការផ្តល់នូវនវានុវត្តន៍ដំណោះស្រាយហិរញ្ញវត្ថុដល់ប្រជាកសិករ និងគ្រប់តួអង្គក្នុងខ្សែច្រវាក់តម្លៃផលិតកម្មកសិកម្ម និងកសិឧស្សាហកម្ម ពោលគឺអភិវឌ្ឍដំណោះស្រាយហិរញ្ញប្បទានប្រកបដោយបរិយាបន្ន និងចីរភាព សម្រាប់វិស័យកសិកម្មតាមរយៈការសម្រួលដល់លទ្ធភាពទទួលបានហិរញ្ញប្បទាន ដោយផ្អែកលើភាពជាដៃគូតាមខ្សែច្រវាក់តម្លៃកសិកម្ម កសិឧស្សាហកម្ម និងយន្តការហិរញ្ញប្បទានដែលមិនតម្រូវឱ្យមានទ្រព្យធានាឥណទាន។ ការទទួលបានពានរង្វាន់ដ៏មានកិត្យានុភាពនេះ បង្ហាញពីការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ធនាគារ ARDB, ក្នុងនាមជាស្ថាប័នដែលមិនត្រឹមតែបានរួមចំណែកលើកកម្ពស់បរិយាប័ន្នហិរញ្ញវត្ថុប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបានបង្កើនភាពធន់នៃអាជីវកម្មដល់ប្រជាកសិករ, លើការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ធនាគារ ARDB ក្នុងការគាំទ្រ​ប្រជាកសិករ ពង្រឹងខ្សែច្រវាក់តម្លៃកសិកម្ម កសិឧស្សាហកម្ម និងជំរុញការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានភាពធន់ និងមានចីរភាព៕

tg_image_4034619774
ស្ត្រីវៀតណាមម្នាក់កាប់ដើមទុរេនមួយចម្ការ ដើម្បីកាយរកឆ្អឹងខ្មោចទាហាន ស្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម

ហូជីមិញ៖​ ស្ត្រីកសិករជនជាតិវៀតណាមម្នាក់​ អាយុ៥៦ រស់នៅក្នុងខេត្តដុងថាប់​ អតីតខេត្តខ្មែរ ហៅថា ខេត្តផ្សារដែក បានកាប់ចោលដើមទុរេនជាង១០០ដើម ដើម្បីកាយរកឆ្អឹងខ្មោចទាហានវៀតណាម ស្លាប់នៅក្នុងសម័យសង្គ្រាម។ នេះបើយោងតាមការចេញផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានវៀតណាម។ ម្ចាស់ចម្ការរូបនេះ មានអារម្មណ៍សោកស្តាយនៅពេលឃើញអាជ្ញាធរវៀតណាម កាប់រំលំចោលដើមទុរេននៅក្នុងចម្ការ ដែកជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែគាត់បានបង្ខំចិត្តយល់ព្រមជាមួយក្រុមទាហានស្រាវជ្រាវរកឆ្អឹងខ្មោច​ ព្រោះគាត់តែងតែឃើញឆ្អឹងមនុស្សនៅពេលក្នុងដីច្រើនពេក។ គាត់បាននិយាយថា «ការរកឃើញអដ្ឋិធាតុបាន គឺមានន័យថា ក្រុមគ្រួសារអាចដឹងថា ធាតុរបស់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួនកប់នៅទីណា ហើយអាចនាំធាតុទៅផ្ទះ ដើម្បីគោរពបូជា និងរំឭកដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធពួកគេ»។ ចម្ការទុរេនស្របច្បាប់នេះ កាលពីមុនធ្លាប់ជាទីតាំងកប់ខ្មោងទាហានវៀតណាមស្លាប់ក្នុងសម័យសង្គ្រាម។ ប៉ុន្តែសារព័ត៌មានវៀតណាម មិនបញ្ជាក់ពីការស្លាប់នោះក្នុងសង្គ្រាមជាមួយកម្ពុជា ឬជាមួយទាហានអាម៉េរិកាំងឡើយ។ កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន នៅពេលគ្រួសាររបស់គាត់ជីកធ្វើប្រឡាយទឹក ឬជីកដី ដើម្បីដាំដើមទុរេន គាត់បានរកឃើញអដ្ឋិធាតុមនុស្សបីនាក់ផ្សេងគ្នា ហើយបានរាយការណ៍ទៅអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដែលបន្ទាប់មកបានមកប្រមូលយកអដ្ឋិធាតុទាំងនោះទៅរក្សាទុក។ ទោះបីជាយ៉ាងណា គាត់នៅតែមានអារម្មណ៍ថា អាចនៅមានឆ្អឹងទាហានផ្សេងទៀតកប់នៅក្នុងដីចម្ការនេះ។ កសិករម្នាក់នេះបាននិយាយរំឭកថា «ខ្ញុំគិតថា ប្រហែលជានៅមានអដ្ឋិធាតុទាហានផ្សេងទៀតនៅក្នុងចម្ការ ប៉ុន្តែចម្ការនេះធំណាស់ ហើយខ្ញុំមិនដឹងថា ត្រូវស្វែងរកនៅកន្លែងណាទេ។ ពេលនោះគ្មានវិធីណាផ្សេងឡើយ ដូច្នេះខ្ញុំក៏បន្តដាំដើមទុរេន» លើផ្នូរខ្មោចទាំងនោះ។ គាត់បាននិយាយបន្តទៀតថា ការបាត់បង់ដើមទុរេនទាំងនេះ គឺជាការលះបង់ផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុដ៏ធំមួយសម្រាប់គ្រួសារ ប៉ុន្តែគាត់បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការស្វែងរក និងនាំយកអដ្ឋិធាតុរបស់ទាហានស្លាប់ […]

iC7HBvohbJqExqvbKcV3pP
ជប៉ុនរកឃើញសត្វល្អិត២១ប្រភេទ  លើដំឡូងបារាំងស្រស់នាំចូលពីអាម៉េរិក អាចឆ្លងដល់ដំណាំក្នុងស្រុក

តូក្យូ៖ ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទជប៉ុន បានរកឃើញសត្វល្អិតចង្រៃចំនួន២១ប្រភេទ នៅលើដំឡូងបារាំងស្រស់នាំចូលពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក ស្របពេលអាម៉េរិកសុំឱ្យជប៉ុនលុបចោលការរឹតបន្តឹងបែបនេះ។ កសិករជប៉ុន អង្គការចែកចាយ និងអ្នកស្រាវជ្រាវប្រមាណ៧០០នាក់ បានចូលរួមក្នុងកិច្ចប្រជុំផ្សព្វផ្សាយតាមប្រព័ន្ធអនឡាញនៅទូទាំងប្រទេសជប៉ុន ស្តីពីការរកឃើញមេរោគឆ្លងនៅក្នុងដំឡូងបារាំងស្រស់ នាំចូលពីអាម៉េរិក។ ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទជប៉ុន ​បានឱ្យដឹងថា ពពួកសត្វល្អិតនេះ គឺជាប្រភេទដង្កូវស៊ីឫសដំឡូងបារាំង (Globodera rostochiensis) និងពពួកដង្កូវស៊ីមើមដំឡូងបារាំង (Globodera pallida) ដែលសុទ្ធតែជាប៉ារ៉ាស៊ីតរស់នៅលើដំឡូងបារាំងនាំចូលពីអាម៉េរិក។ អគ្គនាយកការិយាល័យកិច្ចការអ្នកប្រើប្រាស់ និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ នៃក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទជប៉ុន បាននិយាយថា​ ការធានាឱ្យមានវិធានការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការនាំចូលសត្វល្អិត ដែលអាចបង្កផលប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ដំណាំរបស់ជប៉ុន គឺជាមូលដ្ឋានរឹងមាំសម្រាប់ការលុបចោលនាំចូលដំឡុងបារាំង។ សហរដ្ឋអាម៉េរិកបានស្នើជាលើកដំបូងនៅឆ្នាំ២០២០ ឱ្យជប៉ុនអនុញ្ញាតនាំចូលដំឡូងបារាំងស្រស់ សម្រាប់លក់នៅផ្សារទំនើប និងប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យសេវាកម្មម្ហូបអាហារ នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។ បច្ចុប្បន្ន ជប៉ុនអនុញ្ញាតឱ្យនាំចូលផលិតផលដំឡូងបារាំងក្លាសេ និងកែច្នៃពីប្រទេសជាច្រើន ប៉ុន្តែក្រោមច្បាប់ការពាររុក្ខជាតិ ការនាំចូលដំឡូងបារាំងស្រស់ នៅតែត្រូវបានហាមឃាត់ដាច់ខាត ដោយសារខ្លាចមានសត្វល្អិតចង្រៃ។ ចំណែកនៅកោះតៃវ៉ាន់វិញ ដែលសម្ពន្ធមិត្តរបស់អាម៉េរិក ចាក់ទឹកមិនលិចដូចជប៉ុនដែរ បានរឹតបន្តឹងយ៉ាងខ្លាំងលើការនាំចូលដំឡូងបារាំងស្រស់ពីសហរដ្ឋអាម៉េរិក ដែលសូម្បីតែដំបូងបារាំងអាម៉េរិកមានដុះពន្លក ក៏ហាមមិនឱ្យនាំចូលដែរ៕ (ផាន់ អាណា)

image_2026-09-28_15-26-57
សាក​ដឹកទុរេនស្រស់​តាមសមុទ្រទៅឱ្យចិន – ម៉ាឡេស៊ីចង់ដឹងថា ទុរេនខូចឬអត់?

គូឡាឡុំពួរ៖ ទុរេន​ទម្ងន់ពីរតោនរបស់ម៉ាឡេស៊ី ត្រូវបានយកទៅសាកល្បង​ដឹកតាមនាវា​សមុទ្រទៅកាន់ប្រទេស​ចិន ដោយប្រើរយៈពេល១២ថ្ងៃ។ គោលបំណង គឺចង់ដឹងថាតើ ទុរេននឹង​ខូចឬទេ ព្រោះទុរេនជា​ផ្លែឈើ ដែលងាយរលួយខូចក្រោយពេលប្រមូលផលរួច ។ បន្ទាប់ពីទៅដល់កំពង់ផែកុងតេន័រ ទុរេនទាំងនោះត្រូវបាន​ពិនិត្យដោយសមត្ថកិច្ចគយ និងភាគីពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីចង់ដឹងពីលទ្ធផល។ ចម្លើយ គឺវិជ្ជមានទុរេន ​មិនរលួយខូចនោះឡើយ។ នេះក៏ដោយសារតែបច្ចេកវិទ្យា​គ្រប់គ្រងបរិយាកាស​បែបទំនើប​ ដែលធ្វើឲ្យទុរេន​នៅមានសភាពស្រស់ល្អទាំងអស់។​ អស់រយៈពេលពីរឆ្នាំមកហើយ ដែលក្រុមហ៊ុនម៉ាឡេស៊ី បានព្យាយាមអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យា​ ដើម្បីធ្វើតេស្ត​សាកល្បង​លើវិធីសាស្ត្រដឹកជញ្ជូន និង​បច្ចេកវិទ្យាក្លាសេផលិតផលនេះ។ ជាមួយនឹង​ជោគជ័យនៃការ​ដឹកជញ្ជូនទុរេនស្រស់តាមផ្លូវទឹកនេះ គឺជា​ការ​បើកឱកាស​ឲ្យម៉ាឡេស៊ីអាចដឹកទុរេនទុំដើមទៅកាន់ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ ដោយចំណាយទាប​លើការ​ដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវទឹក ជាជាង​តាមផ្លូវអាកាស​ ដែលត្រូវចំណាយច្រើននោះ៕ (ជា មករា)

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ