ញូវដែលី៖ ឧស្សាហកម្មដំឡូងបារាំងរបស់ឥណ្ឌា គឺជាឧស្សាហកម្មធំបំផុតមួយរបស់ពិភពលោក ដែលផលិតបានជិត៦០លានតោន ក្នុងមួយឆ្នាំ និងគាំទ្រដល់ខ្សែសង្វាក់តម្លៃ បានចំណូលប្រហែល១៣,៤៦ពាន់លានដុល្លារ។
ប្រធានក្រុមហ៊ុនដាំដំឡូងបារាំង បានប្រកាសថា ទោះបីជាមានទំហំធំក៏ដោយ វិស័យនេះនៅតែមានការបែកខ្ញែកយ៉ាងខ្លាំង ដោយមានកសិករ ពាណិជ្ជករ ភ្នាក់ងារកម្រៃជើងសារ អ្នកដឹកជញ្ជូន កន្លែងស្តុកត្រជាក់ អ្នកកែច្នៃ អ្នកទិញ អ្នកលក់រាយ និងអ្នកនាំចេញ តែងតែធ្វើប្រតិបត្តិការតាមរយៈបណ្តាញក្នុងស្រុកដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។
យោងតាមប្រធានក្រុមហ៊ុនរូបនេះ មានន័យថា ព័ត៌មានអំពីតម្លៃ ស្តុក ពូជ តម្រូវការ និងអ្នកទិញ តែងតែនៅរាយប៉ាយពាសពេញទីផ្សារ និងមានទំនាក់ទំនងផ្សេងៗគ្នា ដែលបង្កផលប៉ះពាល់ដល់តម្លៃ ការផ្គូផ្គងតម្រូវការផ្គត់ផ្គង់ និងសមត្ថភាពរបស់អាជីវកម្មក្នុងការកំណត់ឱកាសទីផ្សារថ្មី។
លោកបានបន្ថែមថា កសិករមើលឃើញមិនហួសពីទីផ្សារក្នុងស្រុកទេ ស្របពេលពាណិជ្ជករពិបាកក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណអ្នកទិញ និងអ្នកលក់។ ចំណែកឃ្លាំងស្តុកត្រជាក់តែងតេមិនមានចំណែកទីផ្សារ ឬសមត្ថភាពប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ហើយអ្នកកែច្នៃ និងអ្នកទិញ ក៏ពិបាករកប្រភពដំឡូង ដែលអាចបំពេញតាមលក្ខណៈបច្ចេកទេសច្បាស់លាស់ដែរ។”
លោកបានពន្យល់ថា ការស្វែងរកទីផ្សារថ្មីភាគច្រើននៅតែជំរុញដោយទំនាក់ទំនងចាស់ ដែលក្រុមអាជីវកម្មបានបង្កើតឡើងយូរមកហើយ ខណៈពេលកសិករ និងពាណិជ្ជករតូចតាច តែងតែពឹងផ្អែកលើទំនាក់ទំនងក្នុងស្រុក តាមរយៈការសួរតាមទូរស័ព្ទ និងតាមបណ្តាញទំនាក់ទំនងសង្គម។ ដូច្នេះ វាអាចធ្វើឱ្យពិបាកដល់អ្នកពាក់ព័ន្ធក្នុងការពង្រីកទីផ្សារឱ្យលើសពីទីផ្សារមានស្រាប់ ឬស្វែងរកដៃគូពាណិជ្ជកម្មថ្មី ដែលសក្តានុពលជាងមុន។
លោកបានគូសបញ្ជាក់ថា ផលប៉ះពាល់បង្កឡើងដោយសារការបែកខ្ញែកគ្នា ក៏អាចមើលឃើញនៅក្នុងភាពខុសគ្នានៃតម្លៃនៅទូទាំងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់។ ឧទាហរណ៍ នៅក្នុងរដូវប្រមូលផល ឆ្នាំ២០២៦ ដែលតម្លៃដំឡូងបារាំងនៅក្នុងកសិដ្ឋាន គឺមានតម្លៃប្រហែលពី០,០៤ ទៅ០,០៦ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ចំណែកតម្លៃលក់រាយឡើងពី០,១៥ ទៅ០,២០ដុល្លារក្នុងមួយគីឡូក្រាម។ ការដឹកជញ្ជូន ការគ្រប់គ្រង ការផ្ទុក និងការចំណាយផ្សេងៗ ធ្វើឱ្យមានភាពខុសគ្នា ប៉ុន្តែមិនមានតម្លាភាពសោះ រីឯព័ត៌មានទីផ្សារបែកខ្ញែកក៏បង្កភាពស្មុគស្មាញដល់ការលក់ផលិតផល។
លោកបានគូសបញ្ជាក់ទៀតថា “តម្រូវការមិនមែនគ្រាន់តែជាទិន្នន័យបន្ថែមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាភាពវៃឆ្លាតនៃការងារទីផ្សារ ដែលអាចលក់ដំឡូងបារាំងបានទាន់ពេលវេលា។”
ដូច្នេះ ការតភ្ជាប់គ្នា គឺជាការប្រសើរនៅពេលឧស្សាហកម្មដំឡូងបារាំងរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាចាប់ផ្តើមមានការប្រែប្រួល។ ការកែច្នៃវេចខ្ចបើ ការលក់រាយតាមការរៀបចំ ពាណិជ្ជកម្មរហ័ស និងការនាំចេញ គឺជាតម្រូវការសម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់ស៊ីសង្វាក់គ្នា ដូចជាពូជដំឡូងច្បាស់លាស់ និងចំណាត់ថ្នាក់ត្រឹមត្រូវ ដែលសមស្របនឹងការប្រើប្រាស់ចុងក្រោយ។ ការអភិវឌ្ឍន៍ទាំងនេះទាមទារឱ្យមានការសម្របសម្រួលកាន់តែជិតស្និទ្ធ រវាងអ្នកដាំដុះ ពាណិជ្ជករ ឃ្លាំងស្តុក និងអ្នកទិញ។
ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើនេះ, ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកកំពុងព្យាយាមបង្កើតវេទិកាឌីជីថល ដើម្បីតភ្ជាប់ប្រព័ន្ធឧស្សាហកម្មដំឡូងបារាំងរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា ដោយមិនផ្តោតតែលើពាណិជ្ជកម្មឡើយ ក្នុងគោលបំណងប្រមូលផ្តុំកសិករ, ពាណិជ្ជករ, ឃ្លាំងស្តុលត្រជាក់, អ្នកកែច្នៃ, អ្នកនាំចេញ, អ្នកទិញ និងអ្នកផ្តល់សេវា ឱ្យទទួលបានព័ត៌មានទីផ្សារ និងការបង្កើតអាជីវកម្មថ្មីៗ។
លើសពីនេះ ក្រុមហ៊ុនរបស់លោកក៏កំពុងបោះជំហានឆ្ពោះទៅធ្វើប្រតិបត្តិការ ដែលអាចទុកចិត្តបាន តាមរយៈដំណោះស្រាយ ដូចជាការទូទាត់ប្រាក់ ការដេញថ្លៃ ព្រមទាំងគាំទ្រកសិករតាមរយៈការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដំណាំ ការប្រឹក្សាយោបល់ផ្នែកកសិកម្ម និងការចូលរួមនៅនឹងកន្លែងដាំដុះផងដែរ។ ចក្ខុវិស័យរយៈពេលវែង គឺដើម្បីរួមបញ្ចូលគ្នានូវការនាំចូលទីផ្សារ បង្កើន ចំណេះដឹង និងផ្តល់ប្រឹក្សាផ្នែកប្រព័ន្ធឧស្សាហកម្មដំឡូងបារាំង។
ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកទទួលស្គាល់ថា វេទិកាឌីជីថលទំនងជាមិនអាចផ្លាស់ប្តូរជំនួសទំនាក់ទំនងមានស្រាប់បានទេ។ ផែនការចម្បងរបស់ក្រុមហ៊ុន គឺបង្កើតទីផ្សារឌីជីថល និងចូលរួមផ្តល់បច្ចេកទេសកសិកម្មនៅនឹងកន្លែងតែម្តង ដើម្បីកសាងទំនុកចិត្ត និងលើកទឹកចិត្តឱ្យកសិករ និងភាគីអ្នកពាក់ព័ន្ធយល់ច្បាស់ពីសារៈសំខាន់នេះ។
សម្រាប់កសិករឥណ្ឌាវិញ ការទទួលបានព័ត៌មានអំពីតម្លៃផលិតផល និងតម្រូវការចាំបាច់ អាចឱ្យពួកគាត់មើលឃើញទីផ្សារកាន់តែច្បាស់ ស្របពេលពាណិជ្ជករក៏មានអ្នកទិញ និងអ្នកលក់កាន់តែច្រើនផងដែរ។ ចំណែកឈ្លាំងស្តុកត្រជាក់អាចរក្សាទុកផលិតផល ដើម្បីឆ្លើយតបតាមតម្រូវការបានទាន់ពេលវេលា រីឯអ្នកកែច្នៃវេចខ្ចប់ និងអ្នកទិញ ក៏អាចដឹងអ្នកផ្គត់ផ្គង់តាមតម្រូវការរបស់ខ្លួនថែមទៀត។
ការកសាងទំនាក់ទំនងអន្តរជាតិ គឺជាឱកាសដ៏មានសក្តានុពលមួយទៀត ដើម្បីជួយអ្នកទិញនៅក្រៅប្រទេសអាចដឹងថា ប្រជាជនឥណ្ឌា និងអ្នកនាំចេញកសិផលរបស់ឥណ្ឌា មានផលិតផលដំឡូងបារាំងគ្រប់គ្រាន់ ប្រកបដោយគុណភាពខ្នាតអន្តរជាតិ ព្រមទាំងស្របច្បាប់ស្តីពីភូតគាមអនាម័យ។
លោកប្រធានក្រុមហ៊ុនផលិតដំឡូងបារាំង បានសន្និដ្ឋានថា “ប្រទេសឥណ្ឌាមានមូលដ្ឋានផលិតកម្មដ៏ធំ មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឃ្លាំងស្តុកត្រជាក់យ៉ាងច្រើន និងមានអ្នកជំនាញនៅគ្រប់ផ្នែកនៃឧស្សាហកម្មដំឡូង។ ប៉ុន្តែបញ្ហាប្រឈម គឺការតភ្ជាប់គ្នាឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព ដើម្បីធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធពាណិជ្ជកម្មដំឡូងបារាំងរបស់ឥណ្ឌាមានទីផ្សារកាន់តែធំ៕” (ផាន់ អាណា)
