ណៃពិដោ៖ ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម និងឧស្សាហកម្មឥណ្ឌា បានប្រកាសថា ប្រទេសឥណ្ឌាបានពង្រីកគោលនយោបាយនាំចូលគ្រាប់សណ្ដែកបាយ និងសណ្តែកសៀង ដោយមិនបង់ព័ន្ធសម្រាប់កសិផលភូមា រហូតដល់ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៧។
ពាណិជ្ជករបានបកស្រាយថា គោលនយោបាយនេះ គឺដើម្បីបំពេញតម្រូវការ ដែលកំពុងកើនឡើងនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា។ ឥណ្ឌា គឺជាអ្នកទិញគ្រាប់សណ្ដែកបាយ និងសណ្តែកសៀងរបស់ភូមាច្រើនជាងគេ។ ហេតុដូច្នេះ តម្លៃសណ្ដែកបាយ និងសណ្តែកសៀង បានផ្សារភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងតម្រូវការរបស់ប្រជាជនឥណ្ឌា។
យោងតាមអនុស្សរណៈនៃការយោគយល់គ្នារវាងភូមា និងឥណ្ឌា ដែលបានចុះហត្ថលេខា កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២១ បានឱ្យដឹងថា ប្រទេសឥណ្ឌានឹងនាំចូលពីភូមា នូវផលិតផលសណ្តែកបាយចំនួន២៥០ ០០០តោន និងសណ្តែកសៀងចំនួន១០០ ០០០តោន សម្រាប់រយៈពេលប្រាំឆ្នាំជាប់ៗគ្នា ដោយគិតចាប់ពីឆ្នាំហិរញ្ញវត្ថុ២០២១-២០២២ ដល់ឆ្នាំហិរញ្ញវត្ថុ២០២៥-២០២៦។ កិច្ចព្រមព្រៀងរវាងរដ្ឋាភិបាល និងរដ្ឋាភិបាលនេះ នឹងមិនប៉ះពាល់ដល់កូតាប្រចាំឆ្នាំរបស់ឥណ្ឌាឡើយ។
ប្រទេសភូមាក្នុងមួយឆ្នាំអាចផលិតសណ្ដែកបាយបានប្រមាណ៤០០ ០០០តោន និងសណ្តែកសៀងប្រមាណ៥០ ០០០តោន ខណៈអ្នកនាំចេញក៏មានសិទ្ធិដឹកទៅកាន់ប្រទេសឥណ្ឌាក្រោមកូតាប្រចាំឆ្នាំនោះផងដែរ។ ប្រទេសភូមាត្រូវបានគេជឿទុកចិត្តយ៉ាងខ្លាំងថា ជាប្រភពផលិតផលគ្រាប់សណ្ដែកពូជផ្សេងៗ រួមទាំងសណ្តែកបាយ និងសណ្តែកសៀងផងដែរ។
លេខាធិការនៃនាយកដ្ឋានកិច្ចការអ្នកប្រើប្រាស់ បាននិយាយក្នុងអំឡុងវេទិកាកសិកម្មអាស៊ីខាងត្បូងលើកទី៤ ឆ្នាំ២០២៦ ដែលត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីក្រុងយ៉ាំងហ្គោនថា កិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសណ្តែករវាងភូមា-ឥណ្ឌា បាននាំមកនូវផលប្រយោជន៍ទៅវិញទៅមកសម្រាប់ប្រទេសទាំងពីរ ដែលបង្ហាញពីភាពជាដៃគូពាណិជ្ជកម្មដ៏រឹងមាំ។
ក្រៅពីធ្វើពាណិជ្ជសណ្តែកជាមួយឥណ្ឌា ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ និងសហព័ន្ធស្រូវអង្ករភូមា កំពុងខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការនាំចេញពូជស្រូវរបស់ខ្លួនទៅកាន់បរទេស រួមមានប្រទេសហ្វីលីពីន បង់ក្លាដែស និងប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី។
ប្រធានសហពន្ធស្រូវអង្ករភូមា បានមានប្រសាសន៍ថា “ស្រូវមានតម្លៃខ្លាំងណាស់។ នៅពេលស្រូវស្រស់សម្រាប់កិនជាអង្ករមានតម្លៃប្រហែល៣០០ ទៅ៤០០ដុល្លារ ក្នុងមួយតោន ចំណែកគ្រាប់ពូជអាចទទួលបានតម្លៃរហូតដល់៧០០ ទៅ៨០០ដុល្លារ ក្នុងមួយតោន។ ដូច្នេះ កសិករភូមាត្រូវគិតពីប្រាក់ចំណេញក្នុងមួយហិកតា និងកំណត់ផែនការផលិតស្រូវ ឬផលិតគ្រាប់ស្រូវពូជឱ្យបានល្អ”។
ប្រទេសហូឡង់ និងប្រទេសបែលហ្ស៊ិក គឺជាប្រទេសឈានមុខគេក្នុងការផលិតគ្រាប់ពូជស្រូវ និងការបង្កាត់ពូជរុក្ខជាតិ ដោយកាន់តំណែងកំពូលក្នុងការនាំចេញគ្រាប់ពូជនៅលើឆាកអន្តរជាតិ។ រីឯប្រទេសភូមាបានផលិតគ្រាប់ពូជស្រូវគ្រប់គ្រាន់ដោយខ្លួនឯង។ ហេតុដូច្នេះហើយ ប្រទេសភូមាកំពុងរៀបចំផែនការនាំចេញគ្រាប់ពូជស្រូវមួយចំនួន។ ប៉ុន្តែគ្រាប់ពូជស្រូវមួយចំនួននៅតែត្រូវបាននាំចូល។
លើសពីនេះទៀត ប្រទេសភូមាក៏កំពុងផលិតគ្រាប់ពូជសណ្តែកផងដែរ។ ប៉ុន្តែគ្រាប់ពូជសណ្តែក និងគ្រាប់ពូជពោតមួយចំនួនត្រូវបាននាំចូល។
ពូជពោតភូមាមានពីរប្រភេទ គឺពូជពោតយកគ្រាប់ទុំ និងពោតផ្អែម។ ពោតយកគ្រាប់ទុំ គឺសម្រាប់ផលិតជាចំណីសត្វ និងអាហារកែច្នៃ មានតម្លៃត្រឹមតែ២០០ដុល្លារ ក្នុងមួយតោន ខណៈពោតផ្អែមមានតម្លៃរហូតដល់៥០០ ទៅ៦០០ដុល្លារ ក្នុងមួយតោន។ ដូច្នេះ កសិករចាំបាច់ត្រូវដាំដុះទាំងពោតគ្រាប់យកគ្រាប់ទុំ និងពោតផ្អែម ដើម្បីកាត់បន្ថយការនាំចូលគ្រាប់ពូជពីបរទេស៕ (ផាន់ អាណា)
