ណៃពិដោ៖ មន្ត្រីឧស្សាហកម្មផលិតអំបិលនៃតំបន់ អៃយ៉ាវ៉ាឌី (Ayeyawady) ប្រទេសភូមា បាននិយាយថា ទិន្នផលអំបិលនៅឆ្នាំ២០២៥-២០២៦ នឹងមានបរិមាណត្រឹម១៧០ ០០០តោន ព្រោះអាកាសធាតុមិនសូវអំណោយផលល្អដូចឆ្នាំមុន។
លោកបានមានប្រសាសន៍ថា ផ្ទៃដីស្រែនៅតំបន់ អៃយ៉ាវ៉ាឌី មានទំហំសរុបជាង១៩ ៣២០ហិកតា សម្រាប់ផលិតអំបិលនៅក្នុងឆ្នាំនេះ បន្ទាប់ពីបានចាប់ផ្តើមផលិតនៅក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ២០២៥ ហើយប្រមូលផលដំបូងបានចាប់ផ្តើមតាំងពីខែមករា ២០២៦នេះ។
បើយោងតាមមន្ត្រីឧស្សាហកម្មអំបិលនៅក្នុងតំបន់ខាងលើនេះ ការព្យាករណ៍អាកាសធាតុបង្ហាញពីខ្យល់មូសុងវស្សាបានចូលមកដល់លឿនជាងបណ្តាឆ្នាំមុនៗ ហើយគេរំពឹងថា នឹងផលិតផលអំបិលមិនបានច្រើនឡើយនៅឆ្នាំ២០២៦នេះ។ ប៉ុន្តែសោយសារចំនួនកសិករផលិតអំបិលបានកើនឡើង បើធៀបនឹងបណ្តាឆ្នាំមុនៗ ដូច្នេះអាចជួយប៉ះប៉ូវបានខ្លះចំពហានិភ័យផលិតកម្មមួយចំនួន។
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ សីតុណ្ហភាពឡើងកំដៅខ្លាំងនៅតំបន់អៃយ៉ាវ៉ាឌីបានផ្តល់អំណោយផលដល់ដំណើរការផលិតអំបិលរបស់កសិករភូមា អាចផលិតបានរហូតដល់២០០ ០០០តោន។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារតែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុបមិនសូវល្អធ្វើឱ្យទិន្នផលអំបិលនៅឆ្នាំនេះទទួលបានតិចជាងឆ្នាំមុន។
កសិករផលិតអំបិល បានលើកឡើងថា ការផលិតអំបិលនៅពេលនេះកំពុងជួបការលំបាកខ្លះ ដោយសារឥទ្ធិពលអាកាសធាតុចុះត្រជាក់។ លើសពីនេះ សីតុណ្ហភាពត្រជាក់នៅពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច រួមផ្សំជាមួយនឹងកម្តៅព្រះអាទិត្យមិនគ្រប់គ្រាន់ ធ្វើឱ្យមេអំបិលមិនអាចកកបានដូចក្រៅកម្តៅខ្លាំងឡើយ។
នៅក្នុងតំបន់ អៃយ៉ាវ៉ាឌី កសិករភូមាផលិតអំបិលដោយហាលនៅក្រោមកម្តៅព្រះអាទិត្យ ដោយចាប់ផ្តើមនៅចន្លោះសប្តាហ៍ទីពីរនៃខែមីនា និងសប្តាហ៍ទីមួយនៃខែឧសភា ដែលជាក្តៅរដូវក្តៅខ្លាំង ប៉ុន្តែការប្រែប្រួលអាកាសធាតុធ្វើឱ្យខ្យល់មូសុងវស្សាឆាប់ចូលមកដល់ជាងបណ្តាឆ្នាំមុនៗ។
កសិករម្នាក់បាននិយាយថា ប្រសិនបើអាកាសធាតុមិនប្រែប្រួលខ្លាំងទេ រដូវផលិតអំបិលរបស់ប្រទេសភូមាមានរយៈពេលពេលប្រហែលប្រាំពីរខែក្នុងមួយឆ្នាំ។
ប្រពៃណីអំបិលផលិតដោយកម្តៅព្រះអាទិត្យនៅក្នុងប្រទេសភូមា ត្រូវបានចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៦៣ ដល់ឆ្នាំ១៩៦៤ នៅតំបន់ឆ្នេរស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងប្រទេស។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ដំណើរការផលិតអំបិលដោយហាលថ្ងៃបានរីករាលដាលទូទាំងប្រទេស។
ក្រោយមករដ្ឋាភិបាលភូមាបានគ្រប់គ្រងការផលិត និងធ្វើពាណិជ្ជកម្មអំបិល ប៉ុន្តែក្រោមច្បាប់ស្តីការគ្រប់គ្រងជលផលឆ្នាំ១៩៦៥ របស់ភូមា បានចាត់ទុកអំបិលជាទំនិញសំខាន់ ហើយការជួញដូរអំបិលក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតនៅឆ្នាំ១៩៧៦។ បន្ទាប់មក ចំនួនអ្នកផលិតអំបិលបានចាប់ផ្តើមកើនឡើង ហើយឧស្សាហកម្មផលិតអំបិលក៏បានអភិវឌ្ឍរីកចម្រើនរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។
ក្រោមការជួយជ្រោមជ្រែងពីមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលភូមា តាមរយៈការត្រូវផ្តល់ហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកទេសទំនើប ដើម្បីបង្កើត និងកែលម្អរោងចក្រកែច្នៃអំបិល អាចកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូលអំបិលពីបរទេស ជាពិសេស ជួយលើកកម្ពស់ បរិមាណផលិតក្នុងស្រុកប្រកបដោយគុណភាពខ្ពស់ ដើម្បីនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារបរទេស៕












