ខេត្តស៊ីឈួន៖ នៅឯមជ្ឈមណ្ឌលចែកចាយផ្លែឈើ នៃកំពង់ផែផ្លូវដែកអន្តរជាតិ ក្រុងឆេងទូ គ្រឿងចក្រកំពុងតែដាក់ចុះកុងតឺន័រផ្ទុកផ្លែធុរេននាំចូលពីតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍។ បុគ្គលិកផ្នែកដឹកជញ្ជូនផ្លែឈើនៅកំពង់ផែនេះនិយាយថា ដឹកតាមរយៈផ្លូវដែកចិន-ឡាវ ដែលចាប់តាំងពីដើមឆ្នាំ២០២៥មក ខ្សែរថភ្លើងបានដឹនផ្លែទុរេនសរុបចំនួន១៧៥ជើងទៅដល់ទីក្រុង ឆេងទូ ក្នុងខេត្តស៊ីឈួន។
ប្រធានក្រុមហ៊ុនកំពង់ផែស្ងួតទីក្រុងឆេងទូ បានមានប្រសាសន៍ថា ផ្លែទុរេនស្រស់ត្រូវដឹកជញ្ជូនទៅឡើងរថភ្លើងនៅក្នុងទីក្រុងវៀងចន្ទន៍ ប្រទេសឡាវ ហើយរថភ្លើងបន្តដឹកជញ្ជូនទៅកាន់ទីក្រុង ឆេងទូ ដោយប្រើរយៈពេលត្រឹមតែ៧២ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។
លោកបានបន្ថែមទៀតថា បើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងការដឹកជញ្ជូនតាមសមុទ្រ សេវាខ្សែសង្វាក់ត្រជាក់នៅលើផ្លូវដែកចិន-ឡាវ កាត់បន្ថយពេលវេលាដឹកជញ្ជូនប្រហែល៧០ភាគរយ និងកាត់បន្ថយការចំណាយប្រហែល៥០ភាគរយ បើធៀបនឹងការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវអាកាស។
មជ្ឈមណ្ឌលចែកចាយ មានគ្រោងនាំចូលផ្លែទុរេនស្រស់ចំនួន៨ ០០០តោនក្នុងមួយឆ្នាំ នឹងតម្លៃជាទឹកប្រាក់លើសពី២០០លានយន់ ឬស្មើនឹង២៨លានដុល្លារ។ ក្នុងរយៈពេលពីពីរទៅប្រាំឆ្នាំខាងមុខទៀត ក្រុមហ៊ុនមានគោលបំណងចង់កែប្រែទីក្រុងឆេងទូ ដែលស្ថិតនៅភាគនិរតីនៃប្រទេសចិន ឱ្យទៅជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏ធំបំផុតសម្រាប់ចែកចាយផ្លែឈើនាំចូលពីអាស៊ីអាគ្នេយ៍។
ការនាំចេញផ្លែទុរេន បង្ហាញពីតួនាទីកាន់តែសំខាន់សម្រាប់កំពង់ផែផ្លូវដែកអន្តរជាតិ ឆេងទូ ក្នុងការដោះស្រាយផលិតផលខ្សែសង្វាក់ត្រជាក់។ កំពង់ផែស្ងួតនេះក៏គ្រប់គ្រងការចែកចាយផ្លែឈើអាស៊ីអាគ្នេយ៍ផ្សេងទៀតផងដែរ ដោយដោះដូរទំនិញបានយ៉ាងលឿនពីប្រទេសប្រភព នាំយកទៅកាន់ទីផ្សារប្រទេសចិន។
យោងតាមកំពង់ផែផ្លូវដែក បានឱ្យដឹងថា ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ត្រូវបានច្របាច់រួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងល្អ ដែលអាចគ្របដណ្តប់លើលទ្ធកម្មក្រៅប្រទេស ការដឹកជញ្ជូនឆ្លងកាត់ព្រំដែន និងការចែកចាយក្នុងស្រុក។ ប្រព័ន្ធផ្គត់ផ្គង់នេះ អនុញ្ញាតឱ្យផ្លែឈើនាំចូលដូចជាផ្លែទុរេន អាចទៅដល់ទីផ្សារចុងក្រោយ ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព និងមានតម្លៃទាបជាងបើធៀបនឹងការដឹិកជញ្ជូនតាមផ្លូវទឹក ឬផ្លូវអាកាស។
គ្រាន់តែស្រុក ឈីងប៉ៃជៀង (Qingbaijiang) មួយនៃទីក្រុង ឆេងទូ កំពុងតែបន្តលើកកម្ពស់កំពង់ផែផ្លូវដែក ឱ្យក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលក្នុងស្រុកដ៏សំខាន់សម្រាប់ការនាំចូលផលិតផលកសិកម្ម តាមរយៈផ្លូវដែកចិន-ឡាវ និងការតភ្ជាប់ទៅកាន់ទីផ្សារអាស៊ានទាំងមូលតែម្តង។
បណ្តាញផ្លូវដែកនេះ បានតភ្ជាប់ទីក្រុង ឆេងទូ ជាមួយនឹងទីក្រុងនៅក្រៅប្រទេសផសេងចំនួន១២៦កន្លែង ហើយរដ្ឋាភិបាលសាលាខេត្ត ស៊ីឈួន បានប្រកាសផែនការសកម្មភាពរយៈពេលបីឆ្នាំខាងមុខ ដើម្បីពង្រីកការតភ្ជាប់ផ្លូវដែកនេះទៅកាន់ទីក្រុងជាង១៣០កន្លែង នៅត្រឹមឆ្នាំ២០២៧។ ផែនការនេះ មានគោលដៅគ្រប់គ្រងទំនិញនាំចូលឱ្យបានជាងមួយលានកុងតឹន័រ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដោយកំពង់ផែនេះមានគោលបំណងពង្រឹងតួនាទីរបស់ខ្លួនឱ្យក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលកណ្តាលមួយ សម្រាប់ធ្វើពាណិជ្ជកម្មផ្លែឈើ និងការដឹកជញ្ជូនតាមខ្សែសង្វាក់ទូត្រជាក់។
ក្រៅពីកំពង់ផែរថភ្លើងនៅទីក្រុងឆេងទូ ខេត្តស៊ីឈួន ក្រុមហ៊ុននាំចូលផ្លែឈើពីបណ្តាប្រទេសក្នុងសហគមន៍អាស៊ាន បានឱ្យដឹងកាលពីពេលថ្មីៗនេះថា ការនាំចូលផ្លែទុរេនស្រស់តាមរយៈកំពង់ផែសមុទ្រ ក្នុងតំបន់ស្វយ័តខេត្តក្វាងស៊ី ភាគខាងត្បូងប្រទេសចិន ក៏បានកើនឡើង៥០ភាគរយផងដែរ នៅឆ្នាំ២០២៥នេះ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការកើនឡើងនៃតម្រូវការផ្លែឈើក្នុងចំណោមជនជាតិចិន។
សារព័ត៌មាន ឆាយណា ដេលី (China Daily) របស់ចិន បានចេញផ្សាយថា ក្រុមហ៊ុននាំចូលផ្លែឈើតាមដានគ្រប់ដំណាក់កាលនីមួយៗនៃមុខទំនិញ ដើម្បីរក្សាភាពស្រស់ស្រាយ របស់ផ្លែឈើ ដែលកំពង់ផែ ឈិនជូ (Qinzhou) ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់សម្រាប់ខេត្ត ក្វាងស៊ី ក្នុងការធ្វើពាណិជ្ជកម្មជាមួយបណ្តាប្រទេសសមាជិកសមាគមអាស៊ាន និងជាផ្នែកមួយនៃច្រករបៀងពាណិជ្ជកម្មដី-សមុទ្រអន្តរជាតិថ្មី។ កាលពី១០ឆ្នាំមុន ក្រុមហ៊ុននាំចូលផ្លែឈើ នៅក្នុងខេត្ត ក្វាងស៊ី ដែលដំបូងឡើយផ្តោតលើការនាំចេញអាហារគ្រឿងសមុទ្រ បានបង្កើតក្រុមប្រចាំការនៅកំពង់ផែ ឈិនជូ ដើម្បីពង្រីកអាជីវកម្មអន្តរជាតិរបស់ខ្លួន ដែលនៅពេលនោះ បរិមាណទំនិញប្រចាំឆ្នាំមានចំនួនប្រមាណ១០០លានតោន។
នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ខេត្តក្វាងស៊ី បាននាំចូលផ្លែឈើស្រស់រហូតដល់២៣៩ប្រភេទ មានទន្ងន់សរុបចំនួន២,៤៩លានតោន ដែលមានតម្លៃជាទឹកប្រាក់ចំនួន៤,៨ពាន់លានដុល្លារ ពីបណ្តាប្រទេសក្នុងសហគមន៍អាស៊ាន ដែលស្មើជាងមួយភាគបីនៃការនាំចូលផ្លែឈើសរុបនៅក្នុងតំបន់។ បន្ទាប់ពីបានពង្រីកជាបន្តបន្ទាប់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ កំពង់ផែ ឈិនជូ បានក្លាយជាច្រកនាំចូលតាមផ្លូវសមុទ្រដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់នាំចូលផលិតផលផ្លែឈើពីប្រទេសសមាជិកសមាគមអាស៊ាន ចូលទៅក្នុងទីផ្សារប្រទេសចិន៕
