បាត់ដំបង៖ ដើម្បីអភិវឌ្ឍសហគមន៍មូលដ្ឋាន និងក៏ដូចជាលើកស្ទួយជីវភាពប្រជាពលរដ្ឋឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើងថែមទៀតនោះសហគមន៍មួយមានឈ្មោះថា សហគមន៍សំឡូត រតនផល បានកំពុងដាំដុះដំណាំច្រើនមុខក្នុងនេះរួមមានទាំង ដំណាំហូបផ្លែ ពិសេសដំណាំទុរេន សាម៉ាវ ប៊័រ មង្ឃុត និងបន្លែបង្ការ ដែលមានគុណភាពល្អសម្រាប់លក់លើទីផ្សារ។
ក្នុងចំណោមដំណាំទាំងនេះ ដំណាំទុរេន គឺជាដំណាំយុទ្ធសាស្រ្តរបស់សហគមន៍មួយផងដែរ។
សហគមន៍សំឡូតរតនផល ស្ថិតនៅក្នុងភូមិស៊ុង ឃុំស៊ុង ស្រុកសំឡូត ខេត្តបាត់ដំបង។ សហគមន៍នេះមានសមាជិក១៩៤នាក់ ដែលម្នាក់ៗកំពុងមមាញឹកនឹងការដំណាំកសិកម្មចម្រុះច្រើនមុខ ហើយកំពុងហុចផលជាបន្តបន្ទាប់សម្រាប់លក់លើទីផ្សារ។ព្រមជាមួយគ្នានេះសហគមន៍ក៏កំពុងពង្រីកទីផ្សាររបស់ខ្លួន ក៏ដូចជាស្វះស្វែងរកដៃគូដើម្បីរៀបចំផែនការអាជីវកម្មសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ខាងមុខផងដែរ។
លោក កង មុំ ប្រធានសហគមន៍សំឡូតរតនផល បានឱ្យដឹងថា មកដល់ពេលនេះសហគមន៍កំពុងសម្របសម្រួលកសិករក្រុមផលិតក្នុងផ្ទះសំណាញ់ និងដំណាំទីវាលឱ្យចូលរួមជាបណ្ដុំជាមួយនឹងសហគមន៍ ហើយសហគមន៍កំពុងតែស្វែងរកដៃគូដើម្បីកសាងឃ្លាំងសម្រាប់ប្រមូលផ្ដុំកសិផលទៅលើមុខរបរទីផ្សារ។ កន្លងមកសហគមន៍បានប្រកាន់នូវគោលការណ៍ចំនួនបី គឺ ផ្គត់ផ្គង់វត្ថុធាតុដើមផ្នែកកសិកម្ម សេវាកម្មប្រមូលសំរាម និងផ្តល់ឥណទានកសិកម្ម។
លោកបានបន្តឱ្យដឹងថា សហគមន៍បានចាប់ផ្តើមកកើតឡើងតាំងតែពីឆ្នាំ២០១៤មកម្ល៉េះ។ ដំណាំជាច្រើនមុខត្រូវបានដាំដុះ និងលក់លើទីផ្សារ។ សម្រាប់ដំណាំដែលសហគមន៍កំពុងតែគ្រោងនឹងបង្កើត ហើយក៏ជាដំណាំយុទ្ធសាស្រ្តទៅថ្ងៃខាងមុខនេះ គឺបានផ្តោទៅលើដំណាំស្វាយចន្ទី និងបន្លែសុវត្ថិភាព។ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ខាងមុខ សហគមន៍នឹងស្វែងរកដៃគូសម្រាប់ពង្រីកការដាំដុះដំណាំ និងក៏ដូចជាការរកទីផ្សារមួយជាក់លាក់។
អ្នកស្រី ណម ភ័ណ្ឌ សមាជិកនៃសហគមន៍សំឡូតរតនផល បានឱ្យដឹងថា ដំណាំទុរេននាឆ្នាំនេះបានហុចផលច្រើនតោន ហើយសហគមន៍តែងយកមកលក់តាមពិធីនានា។ ជាក់ស្តែង ក្នុងពិធីតាំងពីព័រណ៍ផ្លែឈើ នាទីរួមខេត្ត បាត់ដំបងពេលនាថ្មីៗកន្លងមកនេះ សហគមន៍ក៏បាននាំយកដាំដំណាំទុរេន សាម៉ាវ និងដំណាគួបផ្សំផ្សេងៗទៀតលក់ច្រើនតោន។
អ្នកស្រីបន្ថែមថា សម្រាប់ដំណាំទុរេននាឆ្នាំនេះសហគមន៍ប្រមូលថវិកាបានច្រើនជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ ដោយកាលពីមុននេះសមាជិកសហគមន៍មានប្រាក់ចំំណូលការលក់ផ្លែទុរេន បានត្រឹមតែបួនទៅប្រាំលានរៀលក្នុងមួយឆ្នាំ ប៉ុន្តែឆ្នាំនេះគ្រួសារដាំដំណាំជាមធ្យមអាចរកចំណូលចាប់ពីប្រាំមួយទៅប្រាំបីលានរៀល និងអ្នកដាំទុរេនធំៗអាចរកចំណូលបានចាប់ពី១០លានរៀលឡើងទៀតផង។
ជាមួយគ្នានេះ អ្នកស្រី ឡុង រឿង ដែលជាសមាជិកសហគមន៍រតនផលសព្វថ្ងៃ រស់នៅភូមិកញ្ចាំង ឃុំស៊ុង ស្រុកសំឡូត ខេត្តបាត់ដំបងវិញ បានប្រាប់ថា អ្នកស្រីបានដាំទុរេនចំនួនមួយហិកតា មានចំនួនជាង២០០ដើមរយៈពេល១០ឆ្នាំមកនេះបានផ្តល់ប្រាក់ចំណូលជាបន្តបន្ទាប់។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំទុរេន អ្នកស្រីបានផ្តល់ប្រាក់ចំណូលពី៥ ០០០ទៅ៧ ០០០ដុល្លារ។ ទោះទំហំចម្ការទុរេនតូចពិតមែនតែ ក៏ផ្តល់ប្រាក់ចំណូលច្រើនគួរសមដល់ក្រុមគ្រួសារអ្នកស្រី។
ស្រ្តីរូបនេះបានប្រាប់ដែរថា ក្រៅពីដាំដំណាំទុរេន អ្នកស្រីក៏មានដាំដើមសាម៉ាវ និងម្រេច ដែលអាចជួយក្នុងការរកចំណូលសម្រាប់គ្រួសារអ្នកស្រីផងដែរ។
អ្នកស្រីរៀបរាប់ថា ដំណាំកសិកម្មពិតជាផ្តល់នូវផលកម្រៃដល់ពលរដ្ឋ ហើយបើមានការខិតខំដាំដុះនោះការរកចំណូលពីវិស័យកសិកម្មមិនពិបាកដូចមុនទៀតឡើយ។ ជាក់ស្តែងដូចគ្រួសារអ្នកស្រីពីមុនពិបាកក្នុងរកប្រាកើចំណូល តែបច្ចុប្បន្នបញ្ហាទាំងនេះត្រូវបានដោះស្រាយមួយផ្នែកធំបន្ទាប់ពីការបានបង្កើតចម្ការដាំទុរេន សាម៉ាវ និងម្រេចរួចមក។
បើតាមមន្រ្តីជាន់ខ្ពស់ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ បានឱ្យដឹងនាដើមសប្តាហ៍នេះថា គិតមកដល់ពេលនេះ ផ្ទៃដីដាំដុះទុរេននៅទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា មានប្រហែលមួយម៉ឺនហិកតា។ ចំពោះ ទិន្នផលប្រមូលបានមានចំនួនចន្លោះ១៧ ទៅ ១៨ម៉ឺនតោន ក្នុងមួយឆ្នាំ។
លើសពីនេះមានចម្ការទុរេននៅកម្ពុជាចំនួន១១២កន្លែង និងរោងចក្រកែច្នៃវេចខ្ចប់ចំនួន៣០កន្លែង ត្រូវបានអនុម័តដោយអគ្គរដ្ឋបាលគយចិន ដើម្បីអនុញ្ញាតនាំចេញផ្លែទុរេនទៅកាន់ប្រទេសចិនទៀតផង។ សម្រាប់ផលិតផលផ្លែទុរេនកម្ពុជាជើងដំបូងចំនួន១៧ ២៨០គីឡូក្រាម ត្រូវបាននាំចេញទៅប្រទេសចិន តាមកំពង់ផែក្រុងព្រះសីហនុ នៅថ្ងៃទី១៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥។
ព្រមជាមួយគ្នានេះដែរ ក្រសួងកសិកម្ម ក៏បានដាស់តឿនដល់ម្ចាស់ចម្ការ ដែលចង់នាំចេញផ្លែទុរេនរបស់ខ្លួន ត្រូវចុះបញ្ជីជាមុនសិន ហើយមានការវាយតម្លៃអនុម័តជាមុនសិនផងដែរ ទើបអាចមានសិទ្ធិក្នុងការនាំចេញជាផ្លូវការបាន៕
