រដ្ឋមន្រ្តីកសិកម្មឥណ្ឌា និយាយថា អត្រាកំណើនផ្នែកកសិកម្មឥណ្ឌាត្រូវតែបានប្រាំភាគរយ ក្នុងមួយឆ្នាំ ដើម្បីឱ្យឥណ្ឌាក្លាយជាប្រទេសអភិវឌ្ឍ នៅឆ្នាំ២០២៧

Indian-Agriculture-Blog

ញូវដែលី៖ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្មឥណ្ឌា​ លោក ស៊ីវរ៉ាច ស៊ីញ​ ជូហាន (Shivraj Singh Chouhan) បាននិយាយកាលពីពេលថ្មីៗនេះថា វិស័យកសិកម្ម និងវិស័យពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀត ចាំបាច់ត្រូវមានកំណើតប្រាំភាគរយជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដែលជាមូលដ្ឋានរឹងមាំសម្រាប់ប្រទេសឥណ្ឌាសម្រេចបាននូវឋានៈជា “ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍” នៅឆ្នាំ ២០៤៧។

លោក ជូហាន បាននិយាយ​ថា គ្រាប់​ធញ្ញជាតិ​សម្រាប់ផលិតចំណីអាហារត្រូវ​បាន​ដាំដុះ​លើ​ផ្ទៃដី​កសិកម្ម ប្រមាណ៩៣ភាគរយ ប៉ុន្តែ​កំណើនផលដំណាំ​មាន​ត្រឹមតែ១,៥ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ។

លោកបានបញ្ជាក់ថា “យើងកំពុងធ្វើការដើម្បីកាត់បន្ថយគម្លាតនៃទិន្នផលដំណាំ និងសម្រេចឱ្យបាននូវទិន្នផល ជាមធ្យមរបស់ជាតិ… ប្រសិនបើយើងត្រូវតែធ្វើឱ្យប្រទេសឥណ្ឌាក្លាយជាប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍នៅឆ្នាំ២០២៧ នោះវិស័យកសិកម្ម និងវិស័យពាក់ព័ន្ធដទៃទៀតត្រូវតែមានកំណើនប្រាំភាគរយដូចគ្នា នៅក្នុងមួយឆ្នាំ”។

លោករដ្ឋមន្ត្រីមានទំនុកចិត្តក្នុងការសម្រេចបាននូវអត្រាកំណើនប្រចាំឆ្នាំចំនួនប្រាំភាគរយ ដោយលោកសង្កត់ធ្ងន់ថា វិទ្យាស្ថានកសិកម្មផ្សេងៗ ​ដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងនេះ។ ការស្រាវជ្រាវដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្កើនផលិតកម្មកសិកម្ម និងកាត់បន្ថយការចំណាយ។ គោលដៅសំខាន់ គឺត្រូវរក្សាបាននូវអត្រាកំណើនកសិកម្មប្រចាំឆ្នាំចំនួនប្រាំភាគរយ។ ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវទាំងអស់ត្រូវតែធ្វើការក្នុងទិសដៅតែមួយ ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅអភិវឌ្ឍន៍។

លោក ជូហាន បានកត់សម្គាល់ថា វិស័យកសិកម្ម និងវិស័យពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀត ត្រូវតែសម្រេចបាននូវកំណើនសេដ្ឋកិច្ចឥណ្ឌា ពី១ ០០០ពាន់លានដុល្លារ ទៅ៥​ ០០០ពាន់ពាន់លានដុល្លារ។ លោក​ក៏​បាន​សង្កត់​ធ្ងន់​ពី​តម្រូវការ​ក្នុង​ការ​លើក​កម្ពស់​ការ​នាំ​ចេញ​កសិផល​ឲ្យ​បាន​២០​ភាគរយ​ គឺកើនឡើងពី​ប្រាំមួយ​ភាគរយ នាពេល​បច្ចុប្បន្ននេះ។

ចំណែកការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍវិញ លោករដ្ឋមន្ត្រីបានមានប្រសាសន៍ថា បច្ចុប្បន្ន០,៤ ភាគរយនៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) បានមកពីវិស័យកសិកម្ម ត្រូវបានវិនិយោគលើការច្នៃប្រឌិត និងការស្រាវជ្រាវ។
លោក​បាន​បន្ថែម​ថា​ “​យើង​ក៏​បាន​ពិភាក្សា​ពី​របៀប​បង្កើន​ការ​វិនិយោគ​ឱ្យកើនដល់​មួយ​ភាគរយ​នៃ​ផលិតផល​ក្នុងស្រុក​សរុបបានមកពីវិស័យ​កសិកម្ម​”។

លោករដ្ឋមន្ត្រីបានបន្ថែមថា ផែនការរយៈពេលខ្លី មធ្យម និងរយៈពេលវែង នឹងត្រូវដោះស្រាយបាន បន្ទាប់ពីមានការបំផុសគំនិតជាមួយស្ថាប័នកសិកម្ម។

ទន្ទឹមនឹងនេះ អ្នកជំនាញនៅក្នុងសន្និសីទប្រចាំឆ្នាំ បាននិយាយថា ប្រទេសឥណ្ឌាត្រូវការពង្រីកបណ្តាញបុគ្គលិកបន្ថែមរបស់ខ្លួន ដើម្បីធានាថា ចំណេះដឹងផ្នែកផលិតផ្លែឈើបែបវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្មបានផ្សព្វផ្សាយអប់រំដល់កសិករជាង១៤០លាននាក់៕


image_2026-05-15_09-48-41
ម៉ាឡាវី និងឡាវ ពង្រីកកម្មវិធីកាត់បន្ថយថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងវិធានការចម្រុះការពារដំណាំ

វៀងច័ន្ទ៖ អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សមកហើយ ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតបានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងវិស័យកសិកម្ម នៅប្រទេសម៉ាឡាវី ដោយគាំទ្រដល់ផលិតកម្មដំណាំ និងទិន្នផល។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ច្បាប់ធូរលុង ការគ្រប់គ្រងមិនមានសុវត្ថិភាព និងការព្រួយបារម្ភអំពីបរិស្ថាន បានបង្កើនសម្ពាធលើវិស័យនេះ។ នៅចន្លោះឆ្នាំ២០១៥ និង២០២៣ គម្រោងមូលនិធិបរិស្ថានសកល មានទឹកប្រាក់ចំនួន២,៥៥លានដុល្លារ ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងគោលបំណងធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងវិញនូវការគ្រប់គ្រងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតនៅទូទាំងប្រទេស។ គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះ ផ្តោតលើពង្រឹងវិធានការច្បាប់ ប្រព័ន្ធបោះចោល និងការបណ្តុះបណ្តាលកសិករ។ គម្រោងនេះបានគាំទ្រដល់ការពិនិត្យសើរើឡើងវិញនូវច្បាប់ស្តីពីថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជាតិ និងបានបណ្តុះបណ្តាលបុគ្គលិកផ្នែកច្បាប់ អំពីការចុះបញ្ជីថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ការត្រួតពិនិត្យ ការអនុវត្ត និងការគ្រប់គ្រងវដ្តជីវិត។ អ្នកសម្របសម្រួលក្រុមប្រឹក្សាគ្រប់គ្រងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត នៅប្រទេសម៉ាឡាវី និងជាអតីតអ្នកសម្របសម្រួលថ្នាក់ជាតិ សម្រាប់គម្រោងមូលនិធិបរិស្ថានសកល បានមានប្រសាសន៍ថា យើងបានវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើការពង្រឹងប្រព័ន្ធច្បាប់ មិនមែនគ្រាន់តែដោះស្រាយបញ្ហាភ្លាមៗនោះទេ។ ហេតុនេះបានធ្វើឱ្យប្រទេសម៉ាឡាវីគ្រប់គ្រងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតបានល្អប្រសើរក្នុងវដ្តជីវិតទាំងមូល ចាប់ពីការនាំចូលរហូតដល់ការបោះចោល។ គម្រោងនេះក៏បានបង្ហាញផែនការយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ក្រុមប្រឹក្សាត្រួតពិនិត្យថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងពង្រឹងកិច្ចសហការជាមួយការិយាល័យស្តង់ដារ ម៉ាឡាវី និងក្រសួងកសិកម្ម។ ចំណែកវិធានការបរិស្ថាន រួមមានការបំផ្លាញចចោលថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ដែលលែងប្រើប្រមាណ២០៨តោន រួមទាំងសមាសធាតុសរីរាង្គបំពុលជាប់បានយូរ តាមរយៈការដុតក្នុងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់។ រីឯកាកសំណល់កខ្វក់ចំនួន៤០តោនទៀត ត្រូវបានកាប់ចោលយ៉ាងមានសុវត្ថិភាពនៅក្នុងកន្លែងចាក់សំរាម។ ប្រព័ន្ធសាកល្បងសម្រាប់គ្រប់គ្រងសំបកធុងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ក៏ត្រូវបានណែនាំ និងបន្តគម្រោងលើសពីរយៈពេលកំណត់ ដោយមានការគាំទ្រពីភាគីពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងឧស្សាហកម្មផលិតថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។ នៅកម្រិតកសិដ្ឋាន គម្រោងបណ្តុះបណ្តាលអំពីវិធានការចម្រុះការពារដំណាំ និងវិធីសាស្រ្តការពារដំណាំផ្សេងទៀត ក៏ត្រូវបានបន្តផងដែរ។ ស្ត្រីកសិករម៉ាឡាវី […]

image_2026-05-15_08-44-38
រលកកម្តៅបណ្តាលឱ្យបង្គា និងក្តាមងាប់យ៉ាងរង្គាល នៅខេត្តទឹកខ្មៅ ប្រទេសវៀតណាម

ហូជីមិញ៖ រលកកម្តៅ ដែលអូសបន្លាយពេលយូរបានបង្កឱ្យមានការខាតបង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់កសិករវារីវប្បកម្ម នៅខេត្តទឹកខ្មៅ វៀតណាមហៅថា ខេត្តកាម៉ៅ នៃតំបន់ដីសណ្តទន្លេមេគង្គ ដោយបង្គា និងក្តាមបានងាប់ក្នុងទ្រង់ទ្រាយធំ ខណៈទឹកស្រះរីងស្ងួត និងកម្រិតប្រៃកើនឡើង ដោយសារបាតុភូតអែលនីណូ។ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃកន្លងមកថ្មីៗនេះ ពាក់កណ្តាលនៃបង្គាមានអាយុ៧០ថ្ងៃ នៅក្នុងស្រះទឹកទំហំពីរហិកតា ដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់កសិករម្នាក់ បានងាប់អណ្តែតត្រៀបត្រាពេញស្រះ។ កម្តៅឡើងខ្លាំងធ្វើឱ្យរីងហួតទឹកលឿន ហើយការផ្លាស់ប្តូរបរិស្ថានភ្លាមៗ ធ្វើឱ្យបង្គាចុះខ្សោយ រហូតដល់ងាប់យ៉ាងច្រើនតែម្តង។ កសិកររូបនេះបាននិយាយថា “ប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុអំណោយផល ខ្ញុំអាចរកប្រាក់ចំណេញបានប្រហែល១ ៨៩៧ដុល្លារ ក្នុងរយៈពេលពីរខែទៀត។ ឥឡូវនេះ លុយថ្លៃដើមជិត១០លានដុង​ ឬស្មើនឹង២៨០ដុល្លាររបស់ខ្ញុំបានរលាយអស់ហើយ។” កសិករចិញ្ចឹមបង្គា និងក្តាម ឈ្មោះ ដាង អានហ៊ុង (Dang An Hung) បាននិយាយថា ក្តាមចាប់ផ្តើមងាប់តាំងពីខែកុម្ភៈ ដោយសារក្នុងកម្តៅទឹកបានឡើងម្តងហើយម្តងទៀតអស់រយៈពេលពេញមួយឆ្នាំតែម្តង។ ប្រហែលមួយខែមុន ក្តាមចិញ្ចឹមនៅក្នុងអាងទំហំជាងបួនហិកតារបស់គាត់ បានចាប់ផ្តើមងាប់ជាបន្តបន្ទាប់ ដោយនៅទីបំផុតបានបាត់បង់ដើមទុនស្ទើរតែទាំងស្រុង និងខាតបង់ប្រាក់រាប់សិបលានដុង។ ប្រទេសវៀតណាមភាគខាងត្បូង បាននិងកំពុងប្រឈមនឹងអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានសប្តាហ៍កន្លងមកនេះ ដោយសីតុណ្ហភាពនៅតាមបណ្តាខេត្តមួយចំនួន បានកើនឡើងលើសពី៣៧អង្សាសេ។ កសិករវៀតណាមបាននិយាយថា កម្តៅខ្លាំងបង្កើនល្បឿននៃការលូតលាស់សារាយសមុទ្រ។ នៅពេលសារាយងាប់ វាធ្វើឱ្យស្ថានភាពទឹកគ្មានស្ថិរភាព ងាយកើតជំងឺដល់ក្តាម និងបង្គា។ […]

Durian-Season-April-2026-Penang
រដូវទុរេនម៉ាឡេស៊ីចាប់ផ្តើមប្រមូលផលឆាប់ជាងឆ្នាំមុន ប៉ុន្តែការផ្គត់ផ្គង់នៅមានកម្រិត

គូឡាឡាំពួរ៖ រដូវប្រមូលផលផ្លែទុរេននៅប្រទេសម៉ាឡេស៊ីកំពុងដំណើរការ បន្ទាប់ពីមានអាកាសធាតុក្តៅនិងស្ងួតរយៈពេលយូរនៅដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ដោយការផ្គត់ផ្គង់ចាប់ផ្តើមទៅដល់ទីផ្សារក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី និងប្រទេសសិង្ហបុរី។ យោងតាមរបាយការណ៍ក្នុងស្រុក ពូជទុរេនផ្តល់ផលដើមរដូវ រួមមាន ឌី៦០៤ (D604) លីប៉ាន (Lipan) និងពូជមូសាង ឃីង (Musang King)។ ពូជទុរេនឌី៦០៤ ដែលជាពូជកូនកាត់មានប្រភពមកពីតំបន់ បាលីក ពូឡៅ (Balik Pulau) នៃកោះប៉េណាំង (Penang)​ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី និងបានណែនាំឱ្យដាំដុះនៅឆ្នាំ១៩៨៧ គឺជាពូជដំបូងគេ តែងតែមានទម្ងន់ជាង២គីឡូក្រាមក្នុងមួយផ្លែ។ អ្នកលក់ផ្លែទុរេនម្នាក់ បាននិយាយថា លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុបានជះឥទ្ធិពលដល់គុណភាពផ្លែឈើ។ កង្វះខាតភ្លៀងនៅឆ្នាំនេះ បានធ្វើឱ្យផ្លែទុរេនកាន់តែមានរសជាតិ។ រដូវប្រមូលផលនេះអាចមានរយៈពេលវែងជាងឆ្នាំមុន។ ទោះបីជាមានការចាប់ផ្តើមប្រមូលផលដំបូងក៏ដោយ ក៏ទីផ្សារនៅមានទំហំតូចនៅឡើយ។ ផ្លែទុរេន ដែលអាចរកទិបាននាពេលបច្ចុប្បន្ន រួមមានពូជ ឌី៦០៤, លីប៉ាន, លីប៉ាន បារ៉ា (Lipan Bara) ខ្ញីលឿង (Yellow Ginger) កាព្រី (Capri) ឌី៦០០ (D600) និងពូជមូសាង​ ឃីង (Musang […]

Fertilizer-to-become-billion-dollar-export-item
ចិនរឹតបន្តឹងការត្រួតពិនិត្យតាមព្រំដែន ដើម្បីទប់ស្កាត់ការនាំចេញជី

ប៉េកាំង៖ មន្ត្រីគយរបស់ប្រទេសចិនកំពុងបង្កើនការត្រួតពិនិត្យនៅតាមព្រំដែន ដើម្បីទប់ស្កាត់ការនាំចេញជីថ្មីរបស់ខ្លួន ខណៈពេលគម្លាតរវាងតម្លៃក្នុងស្រុក និងតម្លៃលើទីផ្សារអន្តរជាតិ បានកើនឡើងខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង បន្ទាប់ពីមានការរំខានដោយសារការបិទច្រកសមុទ្រហ័រមូស (Hormuz) របស់ប្រទេសអ៊ីរ៉ង់។ យោងតាមទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន រ៉យទ័រ (Reuters) របស់អង់គ្លេស បានចេញផ្សាយដោយដកស្រង់សម្តីពាណិជ្ជករចិន ការនាំចេញស៊ុលហ្វាតអាម៉ូញ៉ូម ដែលជាការនាំចេញជីដ៏ធំបំផុតមួយរបស់ប្រទេសចិន ត្រូវបានហាមឃាត់តាមរយៈសេចក្តីណែនាំក្នុងខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦​ ហើយឥឡូវនេះ ជីដ៏សំខាន់នេះស្ថិតនៅក្រោមការត្រួតពិនិត្យរបស់គយចិន ដោយមិនអនុញ្ញាតឱ្យនាំចេញពីក្រៅប្រទេសឡើយ។ ការបង្ក្រាបនេះសកម្មភាពនាំចេញជីនេះ បានចាប់ផ្តើមឡើងដោយមន្ត្រីគយ ប្រចាំការនៅកំពង់ផែទីក្រុង ឈីងតាវ (Qingdao) ភាគខាងកើតប្រទេសចិន បន្ទាប់ពីបានបំបែកសំណុំរឿងករណីអ្នកនាំចេញជីអាម៉ូញ៉ូមស៊ុលហ្វាត ដែលការនាំចេញត្រូវបានហាមឃាត់ ដោយបន្លំថា ជាជីអ៊ុយរ៉េ និងជីប៉ូតាស។ ពាណិជ្ជករម្នាក់ ដែលមានក្រុមហ៊ុនចូលរួមក្នុងវិស័យជីនេះ បាននិយាយថា “ដោយសារតែករណីក្លែងបន្លំនេះហើយ ការនាំចេញជីស៊ុលហ្វាតអាម៉ូញ៉ូមរបស់យើងនាពេលថ្មីៗនេះ ត្រូវឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យតឹងតែងណាស់។” អគ្គរដ្ឋបាលគយចិន នៅទីក្រុងឈីងតាវ មិនអាចទាក់ទងបានទេ ចំណែកអគ្គរដ្ឋបាលគយចិន នៅទីក្រុងប៉េកាំង ក៏មិនបានឆ្លើយតបនឹងសំណួររបស់ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មានរ៉យទ័រដែរ។ ប្រទេសចិន គឺជាប្រទេសនាំចេញជីឈានមុខគេមួយរបស់ពិភពលោក ដែលបាននាំចេញគិតជាទឹកប្រាក់ជាង១៣ពាន់លានដុល្លារ កាលពីឆ្នាំ២០២៥ ប៉ុន្តែបានគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹងលើការនាំចេញ ដើម្បីការពារតម្រូវការកសិករចិន។ កាលពីខែមុន រដ្ឋាភិបាលទីក្រុងប៉េកាំង បានរឹតបន្តឹងការនាំចេញជីជាច្រើនប្រភេទ មុនរដូវបង្កបង្កើនផលនៅនិទាឃរដូវចូលមកដល់ ដោយមានតែផលិតផលជីមានកំណត់ប៉ុណ្ណោះ […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ