ភ្នំពេញ៖ ផលិតផលកើតចេញពីការកែច្នៃត្រីងៀត ត្រីឆ្អើរ ប្រហុក ផ្អក ម៉ាំនិងរួមទាំង កែច្នៃកំប្លោក ធ្វើជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ត្រូវបានស្រ្តីប្រមាណជិត១០០នាក់បាននាំគ្នាកែច្នៃ ដើម្បីរកចំណូលសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ដែលនេះគឺជាការងាររបស់ស្រ្តីសហគមន៍ក្រៅពីរបរនេសាទ និងការធ្វើដំណាំកសិកម្ម។
មុខរបរកែច្នៃតាមបែបចាស់បុរាណមួយបែបនេះបានទទួលការជឿទុកចិត្តពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំបន្តបន្ទាប់ ហើយផលិត ផលទាំងអស់នេះ បានទទួលការគាំទ្រពីអតិថិជនកាន់តែច្រើនឡើងៗដោយមិនត្រឹមតែមានរស់ជាតិឆ្ងាញ់ពិសារ ទេតែគុណភាពក៏កាន់តែល្អឡើងផងដែរ។
អ្នកស្រី រឿន ចន្ថា រស់នៅភូមិអន្លង់តាអួរ ឃុំកោះជីវាំង ស្រុកឯកភ្នំ ខេត្ត បាត់ដំបងដែលជាសមាជិកសហគមន៍មួយរូបបានលើកឡើងថា នារដូវប្រាំងប្រជាសហគមន៍រស់នៅតាមដងស្ទឹងសង្កែនេះមួយនេះនាំគ្នាដាំបន្លែដូចជាបន្លែ ស្ពៃ ត្រឡាច ត្រប់ និងដំណាំបន្លែគ្រប់មុខ។ដល់ពេលរដូវវស្សានាំគ្នាប្រកបរបរនេសាទ ដោយកែច្នៃផលិតផលដូចជា ប្រហុក ត្រីងៀត ត្រីឆ្អើរ ប្រហុក ផ្អក មាំ។សម្រាប់សិប្បកម្មត្រីវិញគឺគេធ្វើទាំងប្រាំង និង វស្សាតែម្តង។ពោលគឺរបរកសិកម្មធ្វើជាប់រហូត ដែលមុខរបរនេះតាំងតែពីដូនតាមក។
ស្រ្តីសមាជិកសហគមន៍អ្នកកែច្នៃត្រីសម្រាប់លក់លើទីផ្សាររូបនេះបានប្រាប់ថានៅសហគមន៍អ្នកស្រីមានស្រ្តីកែច្នៃសរុប៦០នាក់ ។ក្នុងចំណោមនេះជាស្រ្តីវ័យក្មេង ដែលបានប្រកបរបរពីដូនតា សម្រាប់លក់ឱ្យភ្ញៀវទេសចរ។ចំពោះចំណូលវិញក្នុងម្នាក់បានថវិការប្រមាណ២ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយថ្ងៃ។
អ្នកស្រីរឿនចន្ថាបានប្រាប់ដែរថាចាប់តាំងតែពីបង្កើតសហគមន៍មកធ្វើឱ្យការកែច្នៃផលិតផលត្រីមានទីផ្សារល្អជាងមុនដែលក្រៅពីលក់ ក្នុង ស្រុកភូមិ សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរហើយ នៅអាចនាំចេញទៅលក់នៅខេត្តផ្សេង និងពិសេសក្នុងរាជធានីភ្នំពេញបានមួយចំនួនថែមទៀត។
អ្នកស្រី ឆាយ រដ្ឋ ប្រធានកែច្នៃកំប្លោក ជា វត្ថុអនុស្សាវរីយ៍នៅសហគមន៍ភូមិអន្លង់តាអួរបានប្រាប់ថា៖ក្នុងចំណោមស្រ្តី១៥នាក់ដែលបានកែច្នៃកំប្លោកសម្រាប់លក់លើទីផ្សារនេះគឺពួកគាត់អាចរកចំណូលសម្រាប់ផ្គត់ផ្គត់គ្រួសារជាបន្តបន្ទាប់។មុខរបរនេះបើទោះបីមើលទៅតិចតួចតែវាជារបរមួយទំនេរពីការងារ ហើយជាមុខរបរដូនតាដែលយើងមិនអាចបោះបង់ចោលបានឡើយ។
ស្រ្តីក្រុមអ្នកកែច្នៃកំប្លោកជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ទាំងនេះបានឱ្យដឹងបន្ថែមថា៖មុខរបរនេះទោះរកចំណូលមិនទៀងទាត់ពិតមែនពោលគឺអាស្រ័យទៅលើភ្ញៀវទេសចរជាអ្នកទិញឬលក់តាមពិធីបុណ្យនានា តែជាការងារស្រ្តីពួកគាត់សប្បាយចិត្តពីព្រោះនៅផ្ទះ មិនចាំបាច់ទៅធ្វើការងារទីឆ្ងាយឬធ្វើចំណាកស្រុកឡើយ។
អ្នកស្រី ឆាយ រដ្ឋ បានរៀបរាប់ប្រាប់ថាសម្ភារៈកែច្នៃពីកំប្លោកនេះជនជាតិបរទេសចូលចិត្តប្រាស់យ៉ាងខ្លាំង ហើយចំណែកភ្ញៀវទេសចរខ្មែរយើងមួយចំនួនក៏ស្រឡាញ់ចូលចិត្តរបស់កែច្នៃទាំងនេះសម្រាប់ដាក់តាំងបង្ហាញ ឬប្រើប្រាស់ដូចគ្នាផងដែរ។សម្រាប់សម្ភារៈកែច្នៃទាំងនេះមានដូចជា កន្រ្តក កាតាប ស្មុគ ល្អីជាដើម ដែលមើលទៅស្រស់ស្អាតបែបធម្មជាតិ។
លើកឡើងក្នុងពិធីប្រារព្ធខួប២៥ឆ្នាំនៃការងារអភិរក្សសត្វព្រៃ ព្រៃឈើ និងធនធានធម្មជាតិនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជានៃអង្គការ WCS ប្រចាំកម្ពុជានាចុងសប្តាហ៍កន្លងមក លោកជំទាវ អ៊ឹម រចនា អនុរដ្ឋលេខាធិការ និងជាមន្រ្តីនាំពាក្យក្រសួងកសិកម្មរុក្ខាប្រមាញ់និងនេសាទ បានឱ្យដឹងថា៖ដោយមានការគាំទ្របច្ចេកទេសនិង ថវិកាពីអង្គការ WCS បានចាត់វិធានការការពារសំបុក ទប់ស្កាត់បទល្មើសនេសាទ បទល្មើសជួញដូរសត្វព្រៃ ការលែងមេពូជអណ្ដើកចូលដែនជម្រកធម្មជាតិ ការអប់រំផ្សព្វផ្សាយ និងលើកកម្ពស់ជីវភាពសហគមន៍ នេសាទ។បច្ចុប្បន្ននេះសហគមន៍មួយចំនួនក្រៅពីបង្កើតរបរកសិកម្មហើយនៅអាចកែច្នៃផលនេសាទសម្រាប់លក់ថែមទៀត។
លោក នេត្រ វិបុល នាយករងនៃអង្គការសមាគមអភិរក្សសត្វព្រៃ (WCS)បានឱ្យដឹងថាអង្គការ WCS នៅកម្ពុជាបាននិងកំពុងគាំទ្រដល់សហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិ សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិច និងសហគមន៍នេសាទចំនួន ១០៦ នៅខេត្តចំនួន ១០។
លោកថាការជួយដល់សហគមន៍នេះគឺដើម្បីឱ្យពួកគាត់អាចបង្កើតមុខរបរ និងអាចរកចំណូលទ្រទ្រង់ក្នុងក្រុមគ្រួសារ។កន្លងមកនេះក្នុងសហគមន៍ដែលមានស្រ្តីអាចរកចំណូលដោយមិនចាំបាច់ចំណាកស្រុក ឬចេញទៅធ្វើការឆ្ងាយពីផ្ទះឡើយ។ហើយសហគមន៍ទាំង១០៦នេះគឺតែងតែទទួលបានការគាំទ្រពីអង្គការWCS លើការងារលើកកម្ពស់ជីវភាព តាមរយៈការអភិវឌ្ឍកសិកម្ម៕
