ដោយ ជិន ម៉ាដេប៉ូ
មណ្ឌលគិរី៖ របរកសិកម្មតាមសហគមន៍មូលដ្ឋានមិនត្រឹមជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបង្កើតមុខរបរដូនតាខ្មែរទេ ប៉ុន្តែក៏បានចូលរួមចំណែកជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋអាចរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់គ្រួសាររបស់គាត់បានល្អប្រសើរជាបន្តបន្ទាប់។
ជាងនេះទៅទៀត នៅពេលមុខរបរគាត់រឹងមាំ ហើយជីវភាពធានាបាននូវភាពល្អប្រសើរនោះការចូលរួមអភិរក្សបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ប្រពៃណីទាំងរូបី និងអរូបិយក្នុងសហគមន៍របស់គាត់ក៏ល្អប្រសើរទៅតាមនោះថែមទៀត។
លោក ខៀវ សំណាង ទីប្រឹក្សាទទួលបន្ទុកលើកស្ទួយជីវភាពសហគមន៍របស់អង្គការសមាគមន៍អភិរក្សសត្វព្រៃកម្ពុជា បានឱ្យដឹងថាចាប់តាំងតែពីមុនមក និងបច្ចុប្បន្ននេះ គម្រោងអង្គការរបស់លោកបានជួយផ្នែកកសិកម្ម មានដូចជាដំណាំស្រូវ ដាំបន្លែ និងចិញ្ចឹមសត្វ ក្នុងនេះដូចជាចិញ្ចឹមជ្រូក មាន់ និងត្រី។
ក្នុងនេះក៏មានក្រុមគាំទ្រទៅលើក្រុមសន្សំ ដែលមានចំនួនសរុប២១ក្រុម ដោយមានថវិការជាង១៧ម៉ឺនដុល្លារ។ ថវិការទាំងនេះសមាជិកក្នុងសហគមន៍អាចមកខ្ចី ដើម្បីបង្កើតមុខនៅតាមភូមិឃុំ ក្នុងនេះការខ្ចីមានភាពងាយស្រួល ហើយការប្រាក់ក៏ទាបដែរ។ ក្រៅពីនេះក៏មានក្រុមស្រ្តីតម្បាញក្រមា ក្រុមផលិតទឹកត្រឡាច ទឹកសណ្តែក ទឹកល្ពៅ ជាពិសេសក្រុមប្រមូលអនុផលព្រៃឈើ ប្រមូលជ័រទឹក ប្រមូលទឺកឃ្មុំជាដើម។ គម្រោងនេះបានចាប់ផ្តើមពីឆ្នាំ២០០០ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។
លោកបានបញ្ជាក់ប្រាប់ដែរថា មុខរបរដែលបង្កើតដោយសហគមន៍កាន់តែមានច្រើន និងការពង្រីកទីផ្សារកាន់តែទូលំទូលាយ។ ក្នុងចំណោមមុខរបរបង្កើតឡើងដោយប្រជាពលរដ្ឋ នៅដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមា ដែលជាតំបន់ការពារធម្មជាតិមានសារៈសំខាន់កម្រិតអន្តរជាតិ ក្នុងការអភិរក្សសត្វព្រៃ និងជីវៈចម្រុះ ដ៏កម្រ ជាច្រើនពិសេស ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី។ មុខរបរទាំងនោះមានដូចជាការបង្កើតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ធ្វើពីឫស្សី សិប្បកម្មតម្បាញក្រមា ការធ្វើនំស្រួយ ភេសជ្ជះធ្វើពីបន្លែ ផ្លែឈើ ការចិញ្ចឹមសត្វ ទឹកឃ្មុំព្រៃ ដាំបន្លែ និងផ្លែឈើ ជាដើម។
លោក អ៊ុក រិទ្ធា ជាកសិករចិញ្ចឹមជ្រូក នៅឃុំសែនមនោរម្យ ស្រុកអូររាំង ខេត្ត មណ្ឌលគិរី មួយរូបបានបញ្ជាក់ប្រាប់ថាតាមរយៈគម្រោងរេដបូកន្លងមកបានជួយដល់កសិករទាំងបច្ចេកទេស ពូជជ្រូក ក្រៅពីនេះក៏បានបង្រៀនផងដែរ ទាំងបច្ចេកទេសផលិតចំណី ការព្យាបាលរោគជំងឺជ្រូក។ ម្ល៉ោះហើយនៅពេលជ្រូកឈឺពួកគាត់មិនជួបការលំបាកទេ ពោលគឺអាចព្យាបាល និងការពារកុំឱ្យជ្រូកឈឺងាប់ដែលជាកត្តាមួយសំខាន់ខ្លាំងណាស់។
អ្នកស្រី ហាង ឌីយ៉ា កសិករសព្វថ្ងៃរស់នៅភូមិអណ្តូងក្រឡឹង ឃុំសែនមនោរម្យ ស្រុកអូររាំង ខេត្តមណ្ឌលគិរី ដោយបានចិញ្ចឹមមាន់រយៈពេលមួយឆ្នាំមកនេះ បានបញ្ជាក់ប្រាប់ថា ចាប់តាំងពីមានការចិញ្ចឹមមាន់មក ធ្វើឱ្យគ្រួសារអ្នកស្រីអាចរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែមទៀត ដែលអាចបំពេញបន្ថែមថវិកាក្នុងគ្រួសារ ហើយស្វាមីអ្របស់នកស្រីអាចប្រកបរបរនៅក្បែរៗផ្ទះ មិនចាំបាច់ចាកចេញពីស្រុកកំណើតទៅប្រកបរបរឆ្ងាយៗពីផ្ទះសម្បែងទៀតឡើយ។
ស្រ្តីវ័យ៣២ឆ្នាំរូបនេះបានឱ្យដឹងដែរថា ក្នុងការចិញ្ចឹមមាន់ជាង១០០ក្បាល ក្នុងមួយខែអ្នកស្រីអាចរកចំណូលបានចំនួនជាង៥០ម៉ឺនរៀល ដោយក្នុងនេះអាចលក់មាន់រស់ក្នុងមួយគីឡូក្រាម ២បានតម្ឡៃម៉ឺនរៀល និងពងមាន់វិញលក់ក្នុងមួយគ្រាប់៦០០រៀល។ ការចិញ្ចឹមមាន់សាច់ត្រឹមរយៈពេល៣ខែអាចចាប់លក់បានហើយ ដោយក្នុងមួយក្បាលមានទម្ងន់ប្រមាណជាង១គឺឡូក្រាម។
ស្រ្តីដែលបានចាប់យករបរចិញ្ចឹមមាន់ដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែមក្នុងគ្រួសាររូបនេះ បានឱ្យដឹងផងថា «កាលពីមុនមក អត់មានចំណូលសោះ ហើយខ្ញុំពឹងពាក់លើប្តីទាំងស្រុង។ បើថ្ងៃណាគាត់រកបាន គឺមានលុយ តែបើអត់វិញ គឺអត់លុយហើយ។ ប្តីដើរស៊ីឈ្នួលគេ ប្រាក់ចំណូលមិនទៀងទាត់ទេ។ ការចិញ្ចឹមមាន់នៅផ្ទះនេះ គឺបានជួយដល់ប្តីមួយផ្នែកទៀត»។
ចំណែកមន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន លោក ខ្វៃ អាទិត្យា បានបញ្ជាក់ប្រាប់ថាក្រសួងបរិស្ថាននឹងរៀបចំរបៀងទេសចរណ៍ធម្មជាតិ តាមសហគមន៍នៅខេត្តមណ្ឌលគិរីនេះ ដែម្បីជាផ្នែកមួយជួយធានា និងជួយលើកស្ទួយដល់ជីវភាព ប្រជាសហគមន៍ឱ្យទទួលបានប្រាក់ចំណូលបន្ថែមពីសេវាអេកូទេសចរណ៍ធម្មជាតិ។ ជាមួយការបង្កើតមុខរបររបស់បងប្អូនសហគមន៍កំពុងជួយឱ្យពួកគាត់អាចរកចំណូលបន្ថែម លើវិស័យកសិកម្ម និងវិស័យទេសចរណ៍តាមសហគមន៍របស់ប្រជាពលរដ្ឋ៕
