ចិនចាប់ផ្តើមប្រមូលផលស្រូវ​សាលី ​​ដាំ​លើ​វាលខ្សាច់​ទំហំ១៧៣ហិកតា​ ​ក្នុងតំបន់​ស៊ីនជាំង ភាគខាងលិចប្រទេសចិន

Explainer_thu_Clean-(2)

ប៉េកាំង៖ វាលស្រូវសាលីទំហំជាង១៧៣ហិកតា ត្រូវបានចាប់ផ្តើមប្រមូលផលជាលើកដំបូងនៅចុងតំបន់វាលខ្សាច់ដ៏ធំបំផុតរបស់ប្រទេសចិន ដែលត្រូវបានដាំតាមបច្ចេកទេសកសិកម្ម​ច្នៃប្រឌិតថ្មី ធ្វើដំណាំស្រូវសាលីធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួតហួតហែង។

ស្រូវសាលីទាំងនេះ ត្រូវបានដាំតាមបច្ចេកទេសដ៏អស្ចារ្យ នៅលើមហាវាលខ្សាច់ឈ្មោះ តាក់ឡាម៉ាកាន់​  (Taklamakan) ដ៏ធំល្វឹងល្វើយរបស់ប្រទេសចិន ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថា ជា «សមុទ្រមរណៈ»។

យោងតាមទីភ្នាក់ងារព័ត៌មាន​ ស៊ីនហួ របស់ចិនចេញផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី១៩ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ បានឱ្យដឹងថា រដូវប្រមូលផលស្រូវសាលីដាំលើសមុទ្រខ្សាច់នេះ កសិករ ចិនបានចាប់ផ្តើមប្រើគ្រឿងចក្រច្រូតកាត់លើផ្ទៃទំហំជាង១៧៣ហិកតា ប៉ុន្តែមិនទាន់មានរបាយការណ៍បញ្ជាក់ពីទិន្នផលនៅឡើយទេ ដោយសារស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលទើបចាប់ផ្តើម។

ប៉ុន្តែយោងតាមការប៉ាន់ស្មានរបស់អ្នកជំនាញកសិកម្មចិន បានឱ្យដឹងថា ស្រូវសាលីដាំលើវាលខ្សាច់នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៥នេះ អាចផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ជាងឆ្នាំមុន ដែលជាឆ្នាំចាប់ផ្តើមដាំសាកល្បងដំណាំកសិអាហារមួយនេះ។

កាលពីចុងខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ វាលស្រូវសាលីដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ត្រូវបានកសិករចិនសាកល្បងដាំដោយជោគជ័យ នៅចុងឆ្នេរខ្សាច់នៅភាគនិរតីនៃសមុទ្រខ្សាច់ ស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ស្វយ័ត ស៊ីនជាំង អ៊ុយហ្គួរ (Xinjiang Uygur) ដោយដាំនៅឆ្នាំ២០២៤នោះ​ មានទំហំផ្ទៃដីជាង៤០០ហិកតា ដែលធ្វើឱ្យវាលខ្សាច់ក្លាយជាវាលស្រែដ៏ធំបំផុតរបស់ប្រទេសចិន និងត្រូវបានកត់សម្គាល់ជាកសិកម្មច្នៃប្រឌិតថ្មីនេះ គឺជាវិធីសាស្ត្រប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការរីករាលដាលរបស់វាលខ្សាច់ តាមរយៈកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

លោក វ៉ាង ជៀនជុន (Wang Jianjun) អគ្គនាយករងនៃក្រុមហ៊ុនធ្វើអាជីវកម្មផ្នែកកសិកម្មនៅតំបន់ ស៊ីនជាំង​ ធ្លាប់បាននិយាយថា ដំណាំស្រូវសាលីដាំនៅលើវាលខ្សាច់ កាលពីឆ្នាំ២០២៤ បានទិន្នផលជាមធ្យមទម្ងន់៤,៤តោនក្នុងមួយហិកតា គឺជាបរិមាណខ្ពស់ជាងការរំពឹងទុក។

តំបន់ដាំស្រូវសាលីត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយខ្សាច់បីផ្នែក ហើយវាលខ្សាច់មានចំនួន៩០ភាគរយនៃផ្ទៃដីសរុបរបស់តំបន់នេះ។ នៅក្នុងតំបន់នេះមានផ្ទៃដីសរុបជាង៣៦ ០០០ហិកតា គឺជាប្រភេទដីមានសារធាតុអំបិល អាល់កាឡាំងស្រាល ក្នុងនោះមានផ្ទៃដីទំហំ១៣ ០០០ហិកតា ជាប្រភេទដីមានសារធាតុអំបិលធ្ងន់ធ្ងរ ដែលបង្កើតជាប្រភពគ្រប់គ្រង់វាលខ្សាច់ និងកាតបន្ថយគ្រោះមហន្តរាយជាបន្ទាន់។

នៅក្នុងឆ្នាំ២០២៤ ដើម្បីរកបានគំរូសម្រាប់កែលម្អគុណភាពដីវាលខ្សាច់ ដែលមានសារធាតុអំបិល-អាល់កាឡាំង អាជ្ញាធរខេត្ត សានទុង (Shandong) បានសហការជាមួយអាជ្ញាធរតំបន់ស្វយ័ត ស៊ីនជាំង តាមរយៈការបណ្តាក់ទុនវិនិយោគរួមគ្នា ក្នុងទំហំទឹកប្រាក់ចំនួន៣០លានយន់ ឬស្មើនឹង៤,១លានដុល្លារ ដើម្បីគាំទ្រគម្រោងដាំស្រូវសាលី ក្នុងភូមិសាស្ត្រ ស៊ីនជាំង អ៊ូឆេង (Xinjiang Wuzheng) ដោយសហការគ្នាខិតខំដាំស្រូវសាលី នៅលើដីវាលខ្សាច់ទំហំ១ ៣៣៣ហិកតា។

ចំណែកប្រធានកម្មវិធីដាំស្រូវសាលីជាមូលដ្ឋានរបស់ក្រុមហ៊ុន បានមានប្រសាសន៍ថា ការគ្រប់គ្រងវាលខ្សាច់ និងការស្ដារផ្ទៃដីដាំដុះឡើងវិញ ពិតជាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការធានានូវសន្តិសុខស្បៀង ការកែលម្អប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីបរិស្ថាន ការបង្កើនប្រាក់ចំណូលក្នុងតំបន់ និងការលើកកម្ពស់ការអភិវឌ្ឍកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងបច្ចេកវិទ្យានវានុវត្តន៍។

លោកបានបញ្ជាក់ថា ឧបសគ្គដ៏ធំបំផុតក្នុងការដាំស្រូវសាលី នៅលើវាលខ្សាច់ក្នុងតំបន់ តាក់ឡាម៉ាកាន់  ដែលជាវាលខ្សាច់ប្រែប្រួលឥតឈប់ឈរ។  អាស្រ័យហេតុនេះ ដីខ្សាច់ចាំបាច់ត្រូវដាំរុក្ខជាតិចម្រុះឱ្យបានឆាប់រហ័សដើម្បីជួយទប់ខ្យល់ នៅពេលកម្រិតប្រែប្រួលរបស់ដីខ្សាច់នៅថេរ។  បើមិនដូច្នេះទេ ព្យុះខ្សាច់អាចជន់លិចរុក្ខជាតិចម្រុះទាំងនោះឱ្យងាប់អស់ដូចសភាពដើមវិញ។

លោកប្រធាន បានពន្យល់ថា វិធីសាស្រ្តដាំស្រូវសាលីបែបប្រពៃណីក៏ជួបបញ្ហាប្រឈមផ្សេងទៀតផងដែរ រួមទាំងសារធាតុសរីរាង្គក្នុងដីទាប និងខ្វះសារធាតុចិញ្ចឹម កត្តាស្ងួតហួតហែងពេក ការរក្សាទឹក និងជី មិននៅបានយូរ ហើយដីមានជាតិប្រៃខ្ពស់ពេក។

លោកបាននិយាយថា ដើម្បីធានាបាននូវការដាំដុះប្រកបដោយជោគជ័យ ត្រូវប្រើវិធីសាស្រ្តបង្កើតប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្តច្បាស់លាស់ និងបណ្តាញដំណក់ទឹក ដើម្បីផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹម និងប្រភពទឹកចាំបាច់ដល់ឫសស្រូវសាលី។

លោកប្រធានកម្មវិធី​ បានមានប្រសាសន៍ដូច្នេះថា «កត្តាសំខាន់សម្រាប់ការដាំសាកល្បងប្រកបដោយជោគជ័យ គឺការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិតរបស់យើងលើកម្មវិធីបច្ចេកវិទ្យាគ្រប់គ្រងជាប្រព័ន្ធ ដែលស្របតាមអាកាសធាតុ និងលក្ខខណ្ឌដីតែមួយគត់របស់វាលខ្សាច់ ដោយដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗនៅគ្រប់ដំណាក់កាលដាំ»។

គម្រោងកម្មវិធីដាំស្រូវសាលីនៅភូមិសាស្ត្រ ស៊ីនជាំង អ៊ូឆេង​ ក៏កំពុងធ្វើការជាមួយវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ រួមជាមួយបណ្ឌិត្យសភាវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្មចិន និងបណ្ឌិតសភាវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្មខេត្ត សានទុង និងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាថ្មី ដូចជាការកំណត់ទីតាំងផ្កាយរណប និងការត្រួតពិនិត្យពីចម្ងាយ។

ក្រុមហ៊ុនដាំស្រូវសាលី នៅតំបន់ស្វយ័ត ស៊ីនជាំង របស់ចិន បាននិយាយថា កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរួមគ្នារបស់ខ្លួនក្នុងការដាំដុះដំណាំ ការកែប្រែដីឱ្យមានជីជាតិ និងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតបានច្បាស់លាស់ បង្កើតបាននូវបច្ចេកទេសស្តង់ដារ ដែលអាចចម្លងបាន និងអាចធ្វើមាត្រដ្ឋាន សម្រាប់ការដាំដុះស្រូវសាលីលើវាលខ្សាច់ក្តៅហួតហែង។

ចំណែកមន្ត្រីគម្រោងវិធីជំនួយភាពជាគូ នៅខេត្ត​សានទុង បាននិយាយថា ជំហានបន្ទាប់ គឺការពង្រីកតំបន់ដាំស្រូវសាលីនៅក្នុងរដូវរងារវិញម្តង ដើម្បីជួយពង្រឹងគុណភាពដី កុំឱ្យឆាប់រិចរឹលទៅវិញ។

លោកបាននិយាយថា «ក្នុងរយៈពេលពីបីទៅប្រាំឆ្នាំខាងមុខ គោលដៅរបស់យើង គឺដាំស្រូវសាលីនៅលើផ្ទៃដីវាលខ្សាច់ទំហំជាង៣ ៣៣៣ហិកតា ដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាព និងប្រសិទ្ធភាពនៃកសិកម្មក្នុងតំបន់ ក៏ដូចជាចូលរួមលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅតាមជនបទឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរ។

កាលពីចុងខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមកពីបណ្ឌិត្យសភាវិទ្យាសាស្ត្រកសិកម្មចិន បានទទួលជោគជ័យយ៉ាងធំធេងក្នុងការដាំស្រូវ និងប្រមូលផលស្រូវបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស ក្នុងគម្រោងសាកល្បងដាំដំណាំស្រូវ នៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់លើវាលខ្សាច់ ក្នុងតំបន់ស្វយ័ត ស៊ីនជាំង។

តាមរយៈការប្រមូលបានទិន្នផលស្រូវយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយប្រើបច្ចេកទេសដាំដុះនៅក្នុងផ្ទះសំណាញ់លើវាលខ្សាច់ នឹងផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែកបច្ចេកទេសសម្រាប់ការដាំដុះ និងប្រមូលផលដំណាំឱ្យបានគ្រប់រដូវ នៅក្នុងមួយឆ្នាំៗ​ នៅលើវាលខ្សាច់ភាគខាងត្បូងនៃតំបន់ស្វយ័ត ស៊ីនជាំង៕


image_2026-02-13_13-17-47
មន្រ្តីជំនាញណែនាំពលរដ្ឋកុំដុតជញ្ជ្រាំង ព្រោះប៉ះពាល់បរិស្ថាន តែត្រូវភ្ជួរលប់ដើម្បីដីមានជីជាតិល្អ

ភ្នំពេញ៖ ស្របពេលរដូវច្រូតកាត់រួចរាល់ និងរដូវក្តៅឈានមកដល់ដែរនោះ ក្រុមមន្រ្តីក្រសួងបរិស្ថានបានបង្ហាញការព្រួយបារម្ភអំពីពលរដ្ឋដុតជញ្រ្ជាងស្រូវ ដែលមិនត្រឹមបង្កផលប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដីទេ ថែមទាំងបង្កើតខ្យល់ពុលប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងបរិស្ថាន។ ដោយឡែកមន្រ្តីកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ក៏បានបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដីរបស់ប្រជាកសិករក្នុងការធ្វើស្រែផងដែរ។ គួរបញ្ជាក់ថា កាលពីដើមឡើយ ពលរដ្ឋជាច្រើនបានប្រកាន់យកការដុតជញ្រ្ជាំងនេះ ដោយគិតថា នឹងផ្តល់ជីជាតិតាមរយៈការដុតនេះ តែផ្ទុយគ្នាស្រឡះ ក្រោយមកមន្រ្តីជំនាញបានពន្យល់ថា ការដុតជញ្រ្ជាំងស្រូវតែងបង្កជះផលអាក្រក់ច្រើនមកវិញ ក្នុងនេះរួមមានទាំងបង្កការប៉ះពាល់ដល់គុណភាពដី បំផ្លាញសត្វល្អិត និងអាក្រក់ធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះ គឺបង្កការប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន បង្កឱ្យមានផ្សែងពុលថែមទៀត។ ឯកឧត្តម ខ្វៃ អាទិត្យា មន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថានបានថ្លែងបញ្ជាក់ប្រាប់ដោយពន្យល់ណែនាំកុំឱ្យពលរដ្ឋដុតជញ្រ្ជាំងស្រូវក្រោយពេលច្រូតកាត់ ដោយសារវាបង្កផលប៉ះពាល់ច្រើនទាំងវិស័យបរិស្ថានក៏ដូចជាវិស័យកសិកម្មផ្ទាល់របស់បងប្អូនកសិករតែម្តង។ អ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថានលើកឡើងថា ក្រសួងបរិស្ថាន បានធ្វើការជាមួយក្រសួង ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានអប់រំប្រជាពលរដ្ឋ និងអនុវត្តវិធានការទប់ស្កាត់ និងបញ្ឈប់ការដុតសំណល់កសិកម្ម គល់ជញ្ជ្រាំង ដុតទន្រ្ទានព្រៃ សំរាម សំណល់រឹង ប្លាស្ទិក ដែលជាប្រភពធ្វើឱ្យគុណភាពខ្យល់ធ្លាក់ចុះ។ ​ឯកឧត្តម ខ្វៃ អាទិត្យា បានឱ្យដឹងដូច្នេះថា “ត្រូវបញ្ឈប់ការដុតជញ្ជ្រាំង និងសំណល់ដំណាំដើម្បីកាត់បន្ថយការកើនឡើងនូវកំហាប់ភាគល្អិតពុល PM2.5 សំដៅរួមគ្នាថែរក្សាគុណភាពខ្យល់ឱ្យកាន់តែស្អាតសម្រាប់យើងទាំងអស់គ្នា”។ ដោយឡែក លោក ស៊ន សារី មន្រ្តីកសិកម្មឃុំត្រពាំងស្តៅ […]

image_2026-02-12_11-53-11
កោះហៃណានប្រទេសចិននាំចូលផ្លែដូង៥៩២,០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥

ហៃណាន៖ យោងតាមអាជ្ញាធរគយចិនប្រចាំក្រុងហៃគូ (Haikou Customs) បានឱ្យដឹងថា ខេត្តហៃណាន (Hainan) របស់ប្រទេសចិន បាននាំចូលផ្លែដូងចំនួន៥៩២ ០០០តោន តាមរយៈកំពង់ផែរបស់ខ្លួន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ដោយកើនឡើង ១៧,៣ភាគរយ បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២៤ ដែលបានធ្វើឱ្យកោះហៃណាន គឺជាខេត្តនាំចូលផ្លែដូងមុនគេបង្អស់របស់ប្រទេសចិន។ ការនាំចូលផ្លែដូងពីប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បានឈានដល់បរិមាណ៥១៦ ០០០តោន ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ គឺកើនឡើង ៣៤,៣ភាគរយ បើប្រៀបធៀបនឹងឆ្នាំ២០២៤ ដែលស្មើនឹង៨៧,២ភាគរយ នៃការនាំចូលផ្លែដូងសរុបរបស់ខេត្តហៃណាន ចំណែកបរិមាណនាំចូលពីប្រទេសហ្វីលីពីន ក៏បានកើនឡើងផងដែរ នៅក្នុងអំឡុងឆ្នាំ២០២៥។ ទិន្នន័យអាជ្ញាធរគយចិន បានបង្ហាញថា ការកើនឡើងនៃការនាំចូលផ្លែដូងបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការអនុវត្តគោលនយោបាយ ក្រោមក្របខ័ណ្ឌកំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសេរីហៃណាន ដែលកំពុងគាំទ្រដល់ការអភិវឌ្ឍវិស័យដូងក្នុងស្រុក ប៉ុន្តែជះផលប៉ះពាល់ដល់រយៈពេល និងថ្លៃដឹកជញ្ជូន។ អាជ្ញាធរគយចិនបានដាក់ចេញនូវវិធានការជួយសម្រួលដល់ការនាំចូលផ្លែដូង រួមទាំងការប្រកាសជាមុន និងការត្រួតពិនិត្យតាមពេលកំណត់ទុកមុន។ ជំហានទាំងនេះបានកាត់បន្ថយនីតិវិធីប្រកាសមុខទំនិញ និងកាត់បន្ថយពេលវេលារវាងការមកដល់របស់ផ្លែដូង និងការរៀបចំផលិតកែច្នៃ។ ភ្នាក់ងារគយប្រចាំនៅក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនទំនិញក្នុងស្រុក បាននិយាយថា ពេលវេលាជាអ្នកកំណត់ដោយផ្ទាល់នូវការប្រកួតប្រជែងផលិតផល។ ឥឡូវនេះ ការនាំចូលផ្លែដូងត្រូវចំណាយពេលត្រឹមតែ២៤ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ គិតចាប់ពីពេលទំនិញចូលមកចំណតរហូតដល់ដំណើរកាតផលិត។ ចំណែកវិធានការអនុគ្រោះពន្ធនាំចូលតាមកំពង់ផែពាណិជ្ជកម្មសេរីហៃណាន ក៏បានប៉ះពាល់ដល់ប្រតិបត្តិការកែច្នៃផ្លែដូងផងដែរ។ សហគ្រាសក្នុងស្រុកអាចនាំចូលឧបករណ៍ផលិតកម្ម ក្រោមការអត្រាពន្ធសូន្យ ដោយកាត់បន្ថយការចំណាយដើមទុន និងការចំណាយលើប្រតិបត្តិការ។ នៅឆ្នាំ២០២៥ […]

photo_2026-02-13_09-06-15
តម្រូវការជ្រូកនៅរដូវចូលឆ្នាំចិន-វៀតណាម ចូលរួមចំណែកលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជាកសិករ

ដោយ នៅ ស៊ីវុត្ថា ភ្នំពេញ៖ ប្រធានសមាគមចិញ្ចឹមសត្វកម្ពុជា ប្រាប់ឱ្យ​ដឹង​កាលពីពេលថ្មីៗនេថា តម្រូវការជ្រូវខ្វៃ និងជ្រូកកាប់សាច់នៅក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីចិន-វៀតណាម ដែលនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅពាក់កណ្តាលខែនេះនឹងរួមចំណែកលើកកម្ពស់ជីវភាពរបស់ប្រជាកសិករ និងម្ចាស់កសិដ្ឋានកាន់តែល្អប្រសើរថែមមួយកម្រិតទៀត។ ​ លោក ស្រ៊ុន ពៅ បន្ថែមថា  ទាំងកសិករ និងទាំងម្ចាស់កសិដ្ឋាន  បានសារទរចំពោះការកើនឡើងនៃតម្លៃជ្រូករស់ កើនឡើងជាង១០ ០០០រៀល ក្នុងមួយគីឡូក្រាម​នៅមុនចូលឆ្នាំចូលឆ្នាំចិន-វៀតណាមនេះ ព្រោះពួកគាត់បានខាតបង់អស់ច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ បើតម្លៃនេះ នៅថេរបន្តទៀត ពួកគាត់នឹងបន្តចិញ្ចឹមទៀត។ ទោះបីតម្លៃជ្រូករស់បានកើនឡើងថ្លៃខ្ពស់ក៏ដោយ ក៏ប៉ុន្តែលោកថា តម្លៃនេះពុំទាន់អាចឱ្យកសិករទទួលបានប្រាក់ចំណេញនៅឡើយទេ​ ព្រោះកសិករបានរងការខាតបង់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងររួចទៅហើយ ក្នុងអំឡុងពេលជ្រូកជួបវិបត្តិជំងឺ និងតម្លៃធ្លាក់ចុះនាពេលកន្លងទៅ។ បើតាមលោក ស្រ៊ុន ពៅ បច្ចុប្បន្នកម្ពុជាត្រូវការជ្រូករស់ប្រមាណ៩ ០០០ក្បាល ឬស្មើនឹង៩០ម៉ឺនគីឡូក្រាម ក្នុងមួយថ្ងៃសម្រាប់បំពេញតម្រូវការប្រើប្រាស់។ កសិករម្នាក់ក្នុងចំណោមកសិករដែលជាអ្នកចិញ្ចឹមជ្រូកផ្គត់ផ្តគ់ទីផ្សារ និងជាម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមជ្រូកភ្នំវល្លិ ក្នុងខេត្តកំពត លោកស្រី ម៉ន ម៉ារិនី  បានប្រាប់ទូរទស្សន៍ ARDBថា តម្រូវការជ្រូកនៅក្នុងរដូវកាលបុណ្យចូលឆ្នាំចិន-វៀតណាម គឺមានកំណើនខ្ពស់ ព្រោះគេយកទៅខ្វៃសម្រាប់ទុកសែន និងកាប់សាច់លក់។ លោកស្រីបន្ថែមថា ជ្រូករបស់លោកស្រីត្រូវបានទទួលការបញ្ជាទិញពីឈ្មួញកណ្តាល អស់ហើយនៅមុនពេលចូលឆ្នាំប្រពៃណីចិន-វៀតណាមឈានចូលមកកដល់  ដើម្បីត្រៀមយកទៅខ្វៃសម្រាប់សែន និងកាប់សាច់លក់ […]

image_2026-02-12_11-09-58
ឥណ្ឌូណេស៊ី កំពុងធ្វើការបង្កាត់ពូជចេកព្រៃ ដើម្បីសុវត្ថិភាពស្បៀងអាហារ

ហ្សាការតា៖ ទីភ្នាក់ងារស្រាវជ្រាវ និងនវានុវត្តន៍ជាតិឥណ្ឌូណេស៊ី បានប្រកាសកាលពីដើមសប្តាហ៍មុនថា ខ្លួនកំពុងតែដឹកនាំគម្រោងស្រាវជ្រាវរួមមួយ ស្តីពីការបង្កាត់ពូជចេកព្រៃ ក្នុងគោលបំណងពង្រឹងសន្តិសុខស្បៀងអាហារជាតិ និងពិភពលោក។ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវវិស្វកម្មហ្សែនរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី លោកស្រី រ៉ាទីស អាស្មាណា នីងរ៉ុម (Ratih Asmana Ningrum) បានពន្យល់ថា ដំណាំចេក គឺជាទំនិញអាហារដ៏សំខាន់បំផុតមួយរបស់ពិភពលោក ដែលជាអាហារចម្បងសម្រាប់មនុស្សរាប់លាននាក់នៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី  និងទូទាំងទ្វីបអាហ្វ្រិក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការដំណាំចេកប្រឈមមុខនឹងការគំរាមកំហែងធ្ងន់ធ្ងរពីជំងឺរលួយឫស និងជំងឺក្រឹន ដែលរីករាលដាលតាមរយៈសត្វល្អិតចង្រៃ។ លោកស្រិបាននិយាយថា ពូជចេក ដែលធន់នឹងសត្វល្អិត និងជំងឺ គឺជាដំណោះស្រាយរយៈពេលវែងប្រកបដោយនិរន្តរភាពបំផុត។ លោកស្រីបានកត់សម្គាល់ថា ភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ ហ្វូស្សារៀម (Fusarium) ដែលឆ្លងតាមដីមានការលំបាកក្នុងការគ្រប់គ្រង ព្រោះវាអាចបន្តកើតមានក្នុងរយៈពេលយូរ។ ចេកព្រៃដ៏សម្បូរបែបរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី  ដែលត្រូវបានគេជឿថា ជាបុព្វបុរសនៃពូជចេកស្រុកផ្តល់នូវធនធានហ្សែនដ៏មានតម្លៃសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍពូជចេកធន់នឹងជំងឺ។ ការស្រាវជ្រាវរបស់ទីភ្នាក់ងារស្រាវជ្រាវ និងនវានុវត្តន៍ជាតិឥណ្ឌូណេស៊ី ផ្តោតលើការប្រមូល និងកំណត់លក្ខណៈប្លាស្មាបន្តពូជចេកព្រៃ ដើម្បីកំណត់លក្ខណៈធន់ និងលក្ខណៈមានប្រយោជន៍ផ្សេងទៀត។ ការរកឃើញទាំងនេះ នឹងត្រូវបានប្រើដើម្បីអភិវឌ្ឍជីនណូថាយ (Genotypes) ដែលមានភាពធន់នឹងជំងឺរលួសឫស  និងជំងឺក្រឹន ដែលអាចបម្រើជាមេជីវិត សម្រាប់បង្កើតពូជចេកថ្មី។ ពូជទាំងនោះនឹងត្រូវចែកចាយតាមរយៈដៃគូអន្តរជាតិ ដូចជាវិទ្យាស្ថានកសិកម្មត្រូពិចអន្តរជាតិ (International […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ