ព្យុងយ៉ាង៖ ជំងឺប៉េស្តជ្រូកអាហ្រ្វិក ដែលជាជំងឺឆ្លងយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងជារឿយៗមានវីរុសដ៏កាចសាហាវលើសត្វជ្រូក បច្ចុប្បន្នមិនទាន់មានវ៉ាក់សាំងការពារនៅឡើយនោះ បាននិងកំពុងរីករាលដាលជាថ្មីនៅតាមតំបន់មួយចំនួននៃប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ក្នុងឆ្នាំ២០២៦នេះ ដោយបានធ្វើឱ្យចំនួនសត្វជ្រូកទាំងនៅតាមកសិដ្ឋានរបស់រដ្ឋ និងនៅតាមផ្ទះឯកជន ធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក ព្រមទាំងធ្វើឱ្យតម្លៃសាច់ជ្រូកឡើងថ្លៃខ្លាំងនៅតាមទីផ្សារ។
យោងតាមសារព័ត៌មាន ដេលី ខេអិន (Daily NK) មានស្នាក់ការនៅកូរ៉េខាងត្បូង ប៉ុន្តែផ្សាយតែព័ត៌មានអំពីកូរ៉េខាងជើង កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦ បានចេញផ្សាយអត្ថបទមួយដកស្រង់សម្តីកសិករចិញ្ចឹមជ្រូកកូរ៉េខាងជើង ដែលលើកឡើងថា ចំនួនមេជ្រូកពូជនៅតាមកសិដ្ឋាននៃការិយាល័យគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វ ដែលជាទីភ្នាក់ងាររដ្ឋាភិបាលកូរ៉េខាងជើង បានធ្លាក់ចុះនៅគ្រប់ទីកន្លែងចិញ្ចឹម ដោយសារខ្វះការគ្រប់គ្រងឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ជាពិសេសផ្នែកអនាម័យ និងសុខមាលភាពសត្វ។
ការធ្លាក់ចុះចំនួនជ្រូកពូជក៏បានធ្វើឱ្យខ្វះកូនជ្រូក សម្រាប់គ្រួសារឯកជន ដើម្បីចិញ្ចឹម ដែលលទ្ធផលបានបង្ហាញថា ចំនួនគ្រួសារចិញ្ចឹមជ្រូកនៅប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ឥឡូវនេះ ត្រូវបានគេរាយការណ៍ថា មានចំនួនតិចជាង៣០ភាគរយនៃចំនួនសរុប ដែលជាការធ្លាក់ចុះគួរឱ្យកត់សម្គាល់ បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នា កាលពីឆ្នាំ២០២៥។
ប្រភពដកស្រង់សម្តីរបស់មន្ត្រីការិយាល័យគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វរបស់រដ្ឋ បានបញ្ជាក់ថា ជំងឺប៉េសជ្រូកអាហ្វ្រិក កំពុងផ្ទុះឆ្លងរាលដាលនៅតាមតំបន់ចិញ្ចឹមជ្រូកសំខាន់ៗរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ប៉ុន្តែពុំមានការទប់ស្កាត់ឱ្យបានទាន់ពេលវេលាឡើយ។
ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងបានរាយការណ៍ជាលើកដំបូង អំពីការផ្ទុះឡើងវិញនៃជំងឺប៉េសជ្រូកអាវហ្វ្រិក ហើយប្រាប់ទៅអង្គការសុខភាពសត្វពិភពលោក (World Organization for Animal Health) ដែលជាស្ថាប័នអន្តរជាតិតាមដានការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺសត្វ នៅលើពិភពលោក កាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៩ ដោយបានបង្ហាញករណីផ្ទុះជំងឺឆ្លងនៅក្នុងខេត្តមួយរបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង ហើយបានឆ្លងរីករាលដាលពាសពេញប្រទេសតែម្តង។ នៅពេលនោះ តម្លៃសាច់ជ្រូកបានហក់ឡើងពីប្រហែល៨ ០០០វុនកូរ៉េខាងជើង ឬស្មើនឹង៨ដុល្លារ រហូតដល់១០ ០០០វ៉ុនកូរ៉េខាងជើង ឬស្មើនឹង១០ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម។
ប្រភពក្នុងស្រុកបានឲ្យដឹងថា នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ សាច់ជ្រូកនៅតែពិបាករកទិញនៅតាមទីផ្សារ ក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង បើទោះបីជាឡើងថ្លៃខ្ពស់ក៏ដោយ។
អាជ្ញាធរកូរ៉េខាងជើងបានដាក់ចេញនូវគោលនយោបាយមួយចំនួន ក្នុងគោលបំណងបង្កើនផលិតកម្មកូនជ្រូកតាមរយៈកសិដ្ឋានរបស់រដ្ឋ ប៉ុន្តែកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងនេះហាក់ដូចជាមិនទទួលបានជោគជ័យឡើយ ដោយសារខ្វះថវិកា គ្មានឧបករណ៍គ្រប់គ្រាន់ និងខ្វះបុគ្គលិកជំនាញមើលថែទាំជ្រូក។
ចំណែកបញ្ហាក្នុងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងការងារជាច្រើនកំពុងធ្វើឱ្យជំងឺប៉េសជ្រូកអាហ្វ្រិកផ្ទុះរាលដាលឡើងវិញ ដោយសារកត្តាទីមួយ កង្វះគ្រឿងផ្សំចំណីសត្វ ដែលបណ្តាលមកពីការលំបាកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច បានធ្វើឱ្យមានការលំបាកក្នុងការរក្សាអនាម័យចាំបាច់ ដូច្នេះអ្នកចិញ្ចឹមជ្រូកក៏យកកាកសំណល់តាមផ្ទះបាយ និងសំណល់អាហារផ្សេងៗ មកឱ្យជ្រូកស៊ី ដូច្នេះទើបបង្កការផ្ទុះរីករាលដាលជំងឺកាន់តែខ្លាំង។ ការអនុវត្តបែបនេះត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាហានិភ័យនៃការចម្លងមេរោគកាន់តែលឿន។ ចំណែកកត្តាគ្មានអនាម័យនៅតាមទីសត្តឃាត និងគ្មានការគ្រប់គ្រងច្បាស់លាស់ កំពុងបង្កឱ្យមេរោគកាន់តែឆ្លងរីករាលដាល។ រីឯ ប្រតិបត្តិការចិញ្ចឹមជ្រូកតាមផ្ទះឯកជន ដែលស្ថិតនៅក្រៅស្ថិតិផ្លូវការ និងគ្មានប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងជំងឺច្បាស់លាស់ កំពុងបង្កលក្ខណៈងាយស្រួលឱ្យមេរោគអាចឆ្លងរីករាលដាលដោយមិនអាចរកឃើញ។
សារព័ត៌មាន ដេលី ខេអិន បានចោទជាសំណួរថា ដូច្នេះ តើកូរ៉េខាងជើងគួរឆ្លើយតបបែបណា ដើម្បីទប់ស្កាត់ជំងឺនេះ ទន្ទឹមនឹងការរក្សាស្ថិរភាពនៃការផ្គត់ផ្គង់សាច់ជ្រូកនៅតាមទីផ្សារ?
សារព័ត៌មានដដែលនេះ បានផ្តល់អនុសាសន៍ដូច្នេះថា ទី១ អាជ្ញាធរកូរ៉េខាងជើងត្រូវវាយតម្លៃដោយស្មោះត្រង់ចំពោះបរាជ័យរបស់ខ្លួនក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺប៉េសជ្រូកអាហ្វ្រិក ឱ្យបានទាន់ពេលវេលានៅពេលជំងឺរផ្ទុះឡើងដំបូងភ្លាម និងដើម្បីពិនិត្យដោយសត្យានុម័តលើដែនកំណត់នៃប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងជំងឺ។ ការឆ្លើយតបរហូតមកដល់ពេលនេះ បានដាក់បន្ទុកលើសលប់លើអ្នកផលិត ដោយមិនផ្តល់ការគាំទ្របែបវិជ្ជមាន ឬផ្តល់ជម្រើសអាចទទួលយកបាន។ សូម្បីតែគោលនយោបាយ ដែលបានអនុវត្តក្នុងនាមផលប្រយោជន៍សាធារណៈ ត្រូវតែមានភាពបត់បែន និងប្រាកដនិយមគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីទទួលបានកិច្ចសហប្រតិបត្តិការពីប្រជាជន ដែលកំពុងតែមានជីវភាពរស់នៅយ៉ាងលំបាក ឬពួកគេនឹងត្រូវបរាជ័យក្នុងការបង្កើតទំនុកចិត្តលើរបរចិញ្ចឹមជ្រូក។
ចំណែកអនុសាសន៍ទីពីរ គោលនយោបាយមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការធានាថា អ្នកផលិត និងអ្នកប្រើប្រាស់ មានលក្ខខណ្ឌផលិតកម្មស្ថិរភាព ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេសហការជាមួយភ្នាក់ងារត្រួតពិនិត្យជំងឺរបស់រដ្ឋ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ គួរតែពិចារណារកវិធានការផ្គត់ផ្គង់បន្ថែម តាមរយៈការចូលរួមពីខាងក្រៅ ដើម្បីបន្ធូរបន្ថយអតុល្យភាពរវាងការផ្គត់ផ្គង់ និងតម្រូវការសាច់ជ្រូកនៅក្នុងប្រទេស៕
