កំពង់ស្ពឺ៖ បើទោះបីជារបរតូចតាច ដែលប្រជាកសិករតាមស្រុកស្រែចម្ការមួយចំនួនបានបំភ្លេចវាទៅហើយនោះ ក៏របររកត្រីតាមទីជនបទ ដែលពុំសម្បូរបឹងបួរនោះ នៅតែបានក្លាយជាប្រភពចំណូលមួយសម្រាប់ប្រជាកសិករខ្មែរ រស់នៅតាមទីជនបទស្រុកស្រែចម្ការរហូតមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន។
របរនេសាទត្រី មិនថាជារដូវប្រាំង ឬវស្សាទេ ក៏ប្រជាកសិករអាចចេញទៅរកត្រីជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់គ្រួសារ ឬយ៉ាងហោចណាស់ អាចបានត្រីមកធ្វើម្ហូប គ្រាន់បើជាថទិញគេដែរ។
កំពុងជួសជុលសំណាញ់យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដែលទើបតែមកពីបង់ត្រីតាមស្ទឹង និងត្រពាំង លោក អ៊ុត ម៉ៅ ប្រជាកសិកររស់នៅភូមិ ទំនាប ឃុំអមលាំង ស្រុកថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ បាននិយាយថា ស្ទើរជារៀងរាល់ថ្ងៃ បន្ទាប់ពីលោកបានផ្លាស់ប្តូរពីរបរចូលព្រៃកាប់ឈើ មកជាអ្នកនេសាទវិញ លោកអាចរកចំណូលសម្រាប់ជួយគ្រួសារបានមួយផ្នែកធំ។
លោកបានរំឭកថា មានថ្ងៃខ្លះលោកអាចចាប់ត្រីបានពី៤ ទៅជាង២០គីឡូក្រាម និងលក់បានប្រាក់ចំណូលពី៣០ ០០០ ដល់ជាង១០០ ០០០រៀល។
ក្នុងវ័យ៤០ឆ្នាំប្លាយ លោក អ៊ុត ម៉ៅ បានរៀបរាប់ប្រាប់ថា ការចេញនេសាទត្រីរបស់លោកច្រើនតែប្រើសំណាញ់បង់ និងប្រើមងខ្លះៗ ហើយអាចចាប់ត្រីបានគ្រប់ប្រភេទ ដើម្បីយកមកលក់ក្នុងមួយគីឡូក្រាមតម្លៃ១០០០០រៀល ដោយលក់ឱ្យអ្នកភូមិផងរបងជាមួយ។
លោកបានប្រាប់ទៀតថា ត្រីធម្មជាតិតាមពិតក៏សម្បូរផងដែរ ឱ្យតែយើងមិនប្រើឧបករណ៍ខុសច្បាប់ ដូចជាឆក់ ដែលនាំឱ្យបំផ្លិចបំផ្លាញត្រីធម្មជាតិ។ នៅតំបន់លោករស់នៅ ពេលចេញរកត្រីម្តងៗយ៉ាងហោចណាស់ ក៏អាចបានយកមកធ្វើម្ហូបសម្រាប់ហូបចុកក្នុងគ្រួសារដែរ។
ទោះជាយ៉ាងណាក្តីបុរសរូបនេះ បានត្អូញត្អែរដែរថា ការរកត្រីតាមធម្មជាតិ មានថ្ងៃខ្លះបានច្រើន ឬតិចទៅតាមទីតាំងប៉ុណ្ណោះ ហើយប្រាក់ចំណូលទៀតសោត ក៏មិនទៀតទាត់ឡើយ។
បុរសដែលធ្លាប់តែចូលព្រៃកាប់ឈើអស់រយៈពេលជាង១០ឆ្នាំ ប៉ុន្តែបានងាកមកប្រកបរបររកត្រី និងពេលខ្លះដើរស៊ីឈ្នួលគេ បានរំឭកប្រាប់ថា កាលពីប្រកបរបរចូលព្រៃកាប់ឈើ គឺជួបការលំបាកណាស់ ហើយជាមុខរបរខុសច្បាប់ទៀត។ បច្ចុប្បន្នលោកប្រកបរបររកត្រីក្រៅពីមានចំណូលរកទៀងទាត់ជាងមុន លោកក៏អាចមានពេលនៅផ្ទះ ជួយថែរក្សាកូនចៅបានច្រើនជាងមុន។
ដោយឡែក អ្នកស្រី ឆោម ប៉ែត ជាភរិយាបានប្រាប់ថា មុខរបររកត្រី គឺជាជម្រើសមួយ ដែលគ្រួសារអ្នកស្រីបានប្រកាន់យករយៈពេល២ទៅ៣ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ធ្វើឱ្យក្រុមគ្រួសារសប្បាយចិត្តច្រើន មិនដូចកាលពីចូលព្រៃកាប់ឈើ ដែលតែងតែជួបការលំបាកខ្លាំងណាស់ ហើយប្រឈមមុខនិងផ្លូវច្បាប់ទៀតផង។ ចំណែករបររកត្រី ប្រសិនបើរកបានច្រើនលក់មិនអស់ អ្នកស្រីអាចថ្នៃធ្វើប្រហុក ផ្អកត្រីងៀត ត្រីឆ្អើ សម្រាប់លក់នៅថ្ងៃក្រោយ។
ទាក់ទិនក្នុងរឿងនេះ អ្នកស្រី ទឹម ចំណូល ប្រធានសហគមន៍សាមគ្គីអមលាំង ស្ថិតនៅឃុំអមលាំង ស្រុកថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ បានប្រាប់ឱ្យដឹងថា ប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងសហគមន៍ ក្រៅពីប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ អ្នកខ្លះឆ្លៀតរកត្រីសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ និងលក់ឱ្យអ្នកភូមិផងរបងជាមួយផងដែរ។
ប្រធានសហគមន៍រូបនេះបានឱ្យដឹងដែរថា ក្នុងសហគមន៍អ្នកស្រីមានសមាជិក២៨៨នាក់ ដោយក្នុងនេះក្រុមដាំបន្លែមានចំនួន៥២នាក់។ក្រៅពីនេះក៏មានអ្នកចិញ្ចឹមសត្វ និងរុករកអនុផលព្រៃឈើជាដើម។
លោក រិត សំរ៉េត ប្រធានការិយាល័យកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ ស្រុកថ្ពង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ បានបញ្ជាក់ប្រាប់ទូរទស្សន៍អនឡាញ ARDBថា ប្រភពត្រីធម្មជាតិនៅស្រុកថ្ពងនោះមានទីតាំងសំខាន់ៗចំនួនបី គឺទំនប់អន្លង់ជ្រៃ ទំនប់៨មុំ និងទំនប់អូរចា។ ទំនប់ទាំងបីនេះបានផ្តល់នូវធនធានធម្មជាតិយ៉ាងសម្បូរបែប ដែលប្រជាកសិករអាចមកនេសាទត្រីសម្រាប់ហូបក្នុងគ្រួសារ និងអាចយកទៅលក់សម្រាប់រកប្រាក់ចំណូលផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារផងដែរ។
លោកបញ្ជាក់បន្ថែមទៀតថា នៅតំបន់ប្រភពទឹកទាំងនេះ ប្រជាសហគមន៍ និងអាជ្ជាធរមូលដ្ឋានសហការគ្នាបង្ក្រាប និងទប់ស្កាត់បទល្មើសនេសាទខុសច្បាប់ ដូចជាការឆក់ត្រី ឬការប្រើឧបករណ៍ខុសច្បាប់ ទើបធ្វើឱ្យត្រីសម្បូរទាំងរដូវវស្សា និងរដូវប្រាំង បង្កលក្ខណៈងាយស្រួលដល់ប្រជាពលរដ្ឋ អាចនេសាទបានសម្រាប់ធ្វើម្ហូប និងលក់យកប្រាក់ចំណូលគ្រួសារ។
បើយោងតាមរបាយការណ៍ស្ថិតិផលនេសាទរបស់ក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាតទ កន្លងមកបានឱ្យដឹងថា ក្នុងចំណោមអ្នកនេសាទច្រើនបំផុតនៅកម្ពុជា គឺបានទៅបុរសពេញវ័យមានសកម្មភាពនេសាទរហូតដល់៩១,៥ភាគរយ ស្រ្តីពេញវ័យ៩,៣ភាគរយ និងក្រៅពីនេះក្មេងប្រុសចូលរួមនេសាទខ្ពស់ជាងក្មេងស្រីផងដែរ។
ដោយឡែកក្នុងចំណោមត្រី ដែលគេនេសាទបានច្រើនជាងគេមានចំនួន២០ប្រភេទ ក្នុងនោះមានដូចជា ប្រភេទត្រីរ៉ស់ឬផ្ទក់ ត្រីក្រាញ់ និងប្រភេទត្រីរៀលអង្កាមជាដើមម ដែលជាប្រភេទត្រីសម្បូរជាងគេ និងងាយនេសាទ៕
