កូឡាឡាំពួរ៖ វិស័យទុរេនរបស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីកំពុងស្ថិតក្រោមសម្ពាធ ខណៈពេលការប្រមូលផលផ្លែទុរេននៅដើមរដូវចូលមក ប៉ុន្តែថ្លៃប្រេងឥន្ធនៈ និងថ្លៃដឹកជញ្ជូនខ្ពស់ជាងមុន ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ចំណេញនៃការនាំចេញទៅកាន់ប្រទេសចិន។
អាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងធ្វើឱ្យផ្លែទុរេនម៉ាឡេស៊ីឆាប់ទុំលឿនជាងមុន ខណៈពេលថ្លៃវេចខ្ចប់ ថ្លៃថាមពល និងថ្លៃដឹកជញ្ជូនកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ សម្រាប់អ្នកដាំទុរេន ការកើនឡើងនៃបរិមាណផ្លែទុរេនលលឿនពេកកំពុងបង្កើតសម្ពាធនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់។
អ្នកបាននាំចេញផ្លែទុរេនពីកសិដ្ឋានទំហំ១០ហិកតា នៅរដ្ឋបាហាងទៅកាន់ប្រទេសចិន និងហុងកុង លោកបាននិយាយថា អ្នកដាំទុរេនកំពុងកាត់បន្ថយថ្លៃដើម និងកំណត់កាកសំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ដើម្បីរក្សាប្រតិបត្តិការ។ ការចំណាយលើការវេចខ្ចប់ និងដឹកជញ្ជូនពីមុនមានប្រហែល២០ភាគរយនៃប្រាក់ចំណូលនាំចេញ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ២០២៦នេះអាចកើនឡើងដល់៥០ភាគរយ។
លោកបាននិយាយថា “យើងមិននឹកស្មានថា សង្រ្គាមនឹងជះឥទ្ធិពលអាក្រក់ដល់យើងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះទេ។ យើងកំពុងព្យាយាមមិនឡើងថ្លៃផ្លែទុរេនទេ”។
ប្រទេសចិន នៅតែជាទីផ្សារធំបំផុតសម្រាប់ផ្លែទុរេនម៉ាឡេស៊ី ដោយបាននាំចូលប្រហែល ៧ ០០០លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ២០២៤ កើនឡើងពីឆ្នាំ២០២០។ ផ្លែទុរេនពូជ មូសាង ឃីង (Musang King) ដែលជាពូជនាំចេញដ៏សំខាន់របស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី បានធ្លាក់ចុះតម្លៃពីប្រហែល១៨ដុល្លារ ក្នុងមួយគីឡូក្រាម កាលពីឆ្នាំ២០២៥ មកនៅប្រហែល៥ដុល្លារក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានសប្តាហ៍កន្លងមកនេះ ហើយរំពឹងថា នឹងបន្តធ្លាក់ថ្លៃថែមទៀតប្រសិនបើបរិមាណផ្លែទុរេនប្រមូលផលបានកាន់តែច្រើន។
គំរូនាំចេញរបស់ម៉ាឡេស៊ី គឺផ្អែកលើគុណភាព ម៉ាកយីហោ និងខ្សែសង្វាក់ត្រជាក់ជាជាងបរិមាណ ដែលអ្នកនាំចេញបាននិយាយថា ផ្លែទុរេនពូជមូសាង ឃីង មានទីផ្សារល្អជាងគេ ដូច្នេះក្នុងរយៈពេលវែង ត្រូវថែរក្សាទីផ្សារឱ្យបាន ជាជាងប្រឹងប្រកួតប្រជែងជាមួយពូជទុរេនដទៃទៀត”។
ប្រភពឧស្សាហកម្មបង្ហាញថា ម៉ូដែលនេះកាន់តែប្រឈមនឹងសម្ពាធពីខាងក្រៅ។ ការនាំចេញផ្លែទុរេនរបស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីពឹងផ្អែកលើការចែកចាយយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយផ្លែឈើស្រស់តម្រូវឱ្យទៅដល់ប្រទេសចិនក្នុងរយៈពេល៤៨ ទៅ៧២ម៉ោង។ ការកើនឡើងនៃថ្លៃប្រេងឥន្ធនៈ និងថ្លៃដឹកជញ្ជូនកំពុងធ្វើឱ្យមានការប្រែប្រួល។
ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីបាននាំចេញផ្លែទុរេនចំនួន១១៥ ៣៥៩តោន ទៅកាន់ប្រទេសចិន ដែលមានតម្លៃជាទឹកប្រាក់ប្រហែល១,៦១ពាន់លានដុល្លារ រវាងឆ្នាំ២០១៨ និងខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៥។
ចំណែកអ្នកនាំចេញផ្លែទុរេនម្នាក់ទៀត បាននិយាយថា “ប្រសិនបើការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវអាកាសមានតម្លៃថ្លៃពេក ឬមិនអាចទុកចិត្តបាន អ្នកនាំចេញអាចកាត់បន្ថយការដឹកជញ្ជូន ឬផ្លាស់ប្តូរបរិមាណកាន់តែច្រើនទៅជាផលិតផលកក ដែលជាទូទៅទទួលបានតម្លៃទាបជាង។”
ការផ្គត់ផ្គង់មួយចំនួនកំពុងត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់ទីផ្សារក្នុងស្រុក និងទៅប្រទេសសិង្ហបុរី។ អ្នកចូលរួមក្នុងឧស្សាហកម្មក៏កំពុងធ្វើពិពិធកម្មទៅក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀត និងកែច្នៃជាផលិតផលផ្សេងៗ។
លោកបាននិយាយថា “យើងត្រូវកែច្នៃទុរេនជារសជាតិផ្សេងៗ ដូចជាសូកូឡា វ៉ានីឡា និងស្ត្របឺរី។ យើងកំពុងកាត់បន្ថយថ្លៃដើម ហើយយើងសង្ឃឹមថា រដ្ឋាភិបាលអាចជួយសង្គ្រោះបានខ្លះ ដើម្បីជួយកសិករឱ្យឆ្លងផុតរយៈពេលដ៏លំបាកនេះ”៕
