ទីផ្សារផ្លែគូលែនលើសកលលោក​នឹងផ្តល់ចំណូល៨,៧៩ពាន់លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០២៨

ហាណូយ៖ ទីផ្សារផ្លែគូលែននៅលើពិភពលោកកំពុងតែរឹងមាំ ព្រមទាំងមានតម្លៃ ដែលត្រូវបានព្យាករណ៍ថា នឹងមានកំណើនទឹកពី៦,៧៣ពាន់លានដុល្លារ ក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ដល់៨,៧៩ពាន់លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ២០២៨ គឺកើន ៥,៥ភាគរយក្នុងឆ្នាំ២០២៥នេះ។

ការរីចម្រើនដ៏គួរឱ្យកត់សម្គាល់នេះ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីរសជាតិរបស់ផ្លែឈើគូលែនស្រស់ៗ មានជីវជាតិផ្អែមឆ្ងាញ់ និងទទួលបានការនិយមពេញចិត្តបរិភោគកាន់តែច្រើនឡើងស្ទើរគ្រប់ទិសទី។

នៅពេលការយល់ដឹងជាសកលអំពីអត្ថប្រយោជន៍ដល់សុខភាព និងរបបចំណីអាហារកាន់តែច្បាស់ បានក្លាយជាកត្តាជួយលើកកម្ពស់ទីផ្សារសម្រាប់ផ្លែគូលែន។ អ្នកទទួលទាននៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រទេសកំពុងសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើន បានបង្ហាញពីតម្រូវការសម្រាប់ផ្លែឈើស្រស់ៗ និងមានជីវជាតិ ទើបធ្វើឱ្យទីផ្សារនៃផ្លែគូលែនបីលើពិភពលោក​ កាន់តែរីកធំឡើង។

លើសពីនេះ តាមរយៈគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់រដ្ឋាភិបាល និងសកម្មភាពពាណិជ្ជកម្ម ជាពិសេស នៅក្នុងប្រទេសផលិតផ្លែគូលែនធំៗ កំពុងដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការពង្រីកទីផ្សារ។

លើសពីផ្នែកផ្លែឈើស្រស់ ផ្លែគួលែនកំពុងត្រូវបានពង្រីក និងពេញនិយមនៅក្នុងផលិតផលកែច្នៃដូចជា ដំណាប់ផ្លែគូលែន ទឹកផ្លែគូលែន ផ្លែគូលែនកំប៉ុង និងគូលែនស្ងួតជាដើម។

តាមទីផ្សារសំខាន់ៗនៅអាស៊ី អឺរ៉ុប និងសហរដ្ឋអាម៉េរិក តម្រូវការអន្តរជាតិសម្រាប់ផ្លែគូលែនមានការកើនឡើងជាលំដាប់។ នៅទ្វីបអឺរ៉ុប ផ្លែគូលែនត្រូវបានទទួលស្គាល់ថា ជាផ្លែឈើ “ផ្អែម និងមានជីវជាតិ” ដែលជំរុញការនាំចេញខ្លាំងទៅកាន់ប្រទេសហូឡង់ និងចក្រភពអង់គ្លេស។ ការកើនឡើងនៃបរិមាណនាំចេញ រួមជាមួយនឹងការផ្លាស់ប្តូរជាសាកលឆ្ពោះទៅរកជម្រើសអាហារ ដែលមានសុខភាពល្អ បានរួមចំណែកដល់ការរក្សានូវសន្ទុះកំណើនប្រកបដោយស្ថិរភាពនៃទីផ្សារផ្លែគូលែន។

ប្រទេសចិន គឺជាប្រទេសផលិត និងនាំចេញផ្លែគូលែនធំជាងគេលើពិភពលោក ដោយទិន្នផលប្រចាំឆ្នាំឈានដល់ប្រមាណពីរលានតោន។ តំបន់រីកលូតលាស់សំខាន់ៗរួមមានខេត្ត ក្វាងទុង (Guangdong) ស្មើនឹង៦៥ភាគរយនៃផលិតកម្មជាតិ​ ខេត្តហ្វូជៀន (Fujian) និងខេត្ត​ ហៃណាន (Hainan)។

ផ្លែ​គូលែន​របស់​ចិន​ត្រូវ​បាន​នាំ​ចេញ​ទៅ​កាន់​ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ​ធំៗ ​រួម​មាន​អាម៉េរិក កាណាដា អឺរ៉ុប ហុងកុង សិង្ហបុរី ឥណ្ឌូនេស៊ី ហ្វីលីពីន និង​ម៉ាឡេស៊ី។ ឧស្សាហកម្មផ្លែ​គូលែនរបស់ប្រទេសចិន មានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយសារតែការអភិវឌ្ឍនៃពូជថ្មី ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មទំនើប និងការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលសម្រាប់ការដឹកជញ្ជូន។

ចមណែកប្រទេសវៀតណាមកាន់កាប់តំណែងទីពីរ និងកំពុងបន្តពង្រឹងជំហររបស់ខ្លួននៅក្នុងទីផ្សារផ្លែគូលែន។ ការប្រមូលផលផ្លែគូលែនរបស់ប្រទេសនេះត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងឈានដល់ជាង៣០ម៉ឺនតោននៅឆ្នាំ២០២៥ ពោលគឺកើនឡើង៣០ភាគរយ បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២៤។

ទីផ្សារនាំចេញសំខាន់ៗរបស់វៀតណាមរួមមាន ចិន អាម៉េរិក ជប៉ុន និងសហភាពអឺរ៉ុប។ វៀត​ណាម​កំពុង​តែវិនិយោគ​យ៉ាង​ច្រើន​ក្នុង​ការ​លើក​កម្ពស់​គុណភាព ​និង​ភស្តុភារ​ដើម្បី​លើក​កម្ពស់​ភាព​ប្រកួត​ប្រជែង​របស់​ខ្លួន​ក្នុង​ទីផ្សារ​ពិភពលោក។

ឥណ្ឌាក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកផលិតផ្លែគូលែនធំជាងគេលើពិភពលោកផងដែរ តាមរយៈទិន្នផលប៉ាន់ស្មានចំនួនជិត៧៣ម៉ឺនតោន ក្នុងកំឡុងឆ្នាំ២០២១-២០២២។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយភាគច្រើននៃផ្លែគូលែនរបស់ឥណ្ឌាប្រហែលពី៩៨ ទៅ៩៩ភាគរយ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី សក្ដានុពលនៃការនាំចេញរបស់ឥណ្ឌាកំពុងកើនឡើង ជាពិសេសទៅកាន់ទីផ្សារមជ្ឈិមបូព៌ា។

រីឯប្រទេសម៉ាដាហ្គាស្ការ បានលេចមុខជាអ្នកនាំចេញផ្លែគូលែនឈានមុខគេទៅកាន់សហភាពអឺរ៉ុប (EU) ដោយសារការគ្រប់គ្រងគុណភាពដ៏តឹងរ៉ឹង និងប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនត្រជាក់ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

ប្រទេសចិនបាននាំចេញ គូលែន ច្រើនជាងពីរម៉ឺនតោនក្នុងមួយឆ្នាំទៅកាន់ សហភាពអឺរ៉ុបដោយមានបារាំង និងអាល្លឺម៉ង់ជាទីផ្សារសំខាន់របស់ខ្លួន។

លើសពីនេះទៀត lychees ក៏ត្រូវបានដាំដុះនៅក្នុងប្រទេសថៃ ឥណ្ឌូនេស៊ី និងហ្វីលីពីន ដែលរួមចំណែកដល់ការផ្គត់ផ្គង់ក្នុងតំបន់ និងចូលរួមក្នុងពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ៕


Photo-2025-12-24T150616.200
កសិករឥណ្ឌាវ័យក្មេងម្នាក់ ចាប់ផ្តើមពីមេគោពីរក្បាលរហូតមានមេគោ៣៥ក្បាល

រដ្ឋប៉ុនចាប់៖ នៅអាយុត្រឹមតែ២៧ឆ្នាំ ស្ត្រីកសិករឥណ្ឌាម្នាក់ សម្រេចបាននូវស្នាដៃដ៏កម្រនៅក្នុងភូមិរបស់នាង។ ជានិស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែករដ្ឋបាលពាណិជ្ជកម្ម នៅរដ្ឋប៉ុនចាប់ (Punjab) ប្រទេសឥណ្ឌា នាង អាម៉ានឌីប គូរ (Amandeep Kaur) កំពុងទទួលបានជោគជ័យតាមរយៈកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមមេគោយកទឹកដោះរបស់នាង ដែលឥឡូវនេះមានមេគោសរុបចំនួន៣៥ក្បាល និងផលិតទឹកដោះគោបានប្រហែល២០០លីត្រជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ លោកាស្រី អាម៉ានឌីប គូរ ដែលមានដើមកំណើតមកពីគ្រួសារសាមញ្ញ និងជាកូនពៅក្នុងចំណោមបងប្អូនស្រីបីនាក់ គឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមគោតែម្នាក់ឯង ហើយជាកសិករចិញ្ចឹមគោសកម្មម្នាក់នៅក្នុងស្រុកកំណើត។ លោកបាននិយាយថា «អ្វីៗមិនដែលស្រួលសម្រាប់គ្រួសារយើងទេ។ ក្រៅពីការធ្វើស្រែចម្ការលើដីជួលគេ គ្រួសារខ្ញុំបានចិញ្ចឹមមេគោពីរក្បាលដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែម។ បន្ទាប់ពីបងប្រុសរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាព ខ្ញុំត្រូវទទួលខុសត្រូវកាន់តែច្រើនឡើងដើម្បីជួយឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំ»។ ដោយកោតសរសើរចំពោះការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់នាង មន្ត្រីជាន់ខ្នស់ម្នាក់របស់រដ្ឋប៉ុនចាប់ បានមានប្រសាសន៍ថា «នាង អាម៉ានឌីប គូរ បានក្លាយជាកសិករគំរូមួយរូបមិនត្រឹមតែសម្រាប់ស្ត្រីប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់បុរសផងដែរ។ នាងបានធ្វើជាកសិករស្ត្រីគំរូផងដែរ ហើយក៏ជាគំរូមួយសម្រាប់កសិករបុរសចិញ្ចឹមគោ ដែលអាចសុំរៀនជំនាញផ្នែកគ្រប់គ្រងសត្វពីនាងដែរ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា លោកស្រី អាម៉ានឌីប គូរ បានចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មរបស់នាង កាលពីបីឆ្នាំ២០២៤ ដោយមានមេគោតែពីរក្បាលប៉ុណ្ណោះ។ សព្វថ្ងៃនេះ នាងមានមេគោរហូតដល់៣៥ក្បាល នៅក្នុងកសិដ្ឋានរបស់នាង ហើយមេគោខ្លះអាចផ្តល់ទិន្នផលទឹកដោះគោ រហូតដល់ពី៤០ ទៅ៤៥លីត្រ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅពេលសម្រេចចិត្តចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មផ្ទាល់ខ្លួន […]

photo_2025-12-24_15-52-02
បន្លែព្រៃ និងបន្លែដាំតាមសហគមន៍ កំពុងពេញនិយមដល់ភ្ញៀវទេសចរនៅតំបន់ ទឹកធ្លាក់ថ្មក្រាល

ដោយ ជិន ម៉ាដេប៉ូ កំពង់ឆ្នាំង៖ បន្លែព្រៃ និងបន្លែដែលដាំដោយផ្ទាល់ពីប្រជាពលរដ្ឋរស់នៅតំបន់ទឹកធ្លាក់ថ្មក្រាល ស្រុកទឹកផុស ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង បានក្លាយជាទីពេញនិយមចូលចិត្តទិញពីសំណាក់ភ្ញៀវទេសចរ ជាពិសេសភ្ញៀ់វទេសចរខ្មែរ ដែលទៅកម្សាន្តនៅទីនោះតែងមិនភ្លេចទេក្នុងការទិញមកផ្ទះសម្បែងវិញ។ គួរបញ្ជាក់ថា ទឹកធ្លាក់ថ្មក្រាល ស្ថិតនៅភូមិកោះក្ទម្ព ឃុំជៀប ស្រុកទឹកផុស មានចម្ងាយ​ប្រមាណ៥៧ គីឡូម៉ែត្រ ពីក្រុងកំពង់ឆ្នាំង។ ភ្ញៀវទេស​ចរ​អាចទៅទស្សនា និងលំ​ហែ​កាយ នៅពេលសម្រាកពីការ​ងារ ឬថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ ស្រស់ស្រូបអាហារជុំគ្រួសារ ឬជួប​ជុំ​មិត្ត​ភក្តិ នៅក្រោមម្លប់ឈើដ៏ត្រឈឹងត្រឈៃ កម្សាន្តជាមួយ​នូវទឹក​ធ្លាក់​​ដ៏សែ​នត្រជាក់ ជាពិសេស ក្រៅពីបានភ្លក្សរសជាតិអាហារជាបន្លែព្រៃភ្នំ និងបន្លែដាំតាមសហគមន៍យ៉ាងឆ្ងាញ់ពិសាហើយ នៅអាចទិញប្រភេទជាបន្លែស្រស់ៗសម្រាប់ទុកមកធ្វើម្ហូបពេលត្រឡប់មកផ្ទះសម្បែងវិញផងដែរ។ លោក អ៊ឺត អូន ប្រធានសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិភ្នំជើងលៀង ដែលស្ថិតនៅតំបន់ទឹកធ្លាក់ថ្មក្រាល បានបញ្ជាក់ប្រាប់ ARDB TVឱ្យដឹងថា៖បច្ចុប្បន្ន សមាជិកសហគមន៍មានចំនួន៨៤គ្រួសារ ស្មើនឹង៣៤៨ នាក់។ ផ្ទៃដីតំបន់ទេសចរមានសរុបចំនួនជាង៥៣០ហិកតា ក្នុងនោះដីព្រៃឈើជាង២០០ហិកតា។សហគមន៍របស់លោកមួយនេះបានបង្កើតឡើងនៅអំឡុងឆ្នាំ២០០៦ ហើយបានអភិវឌ្ឍន៍ជាបណ្តើរៗរហូតបានក្លាយជាតំបន់ទេសចរណ៍មានឈ្មោះបោះសំឡេងក្នុងស្រទាប់អ្នកទេសចរទាំងជាតិ និងអន្តរជាតិ។ លោកបានប្រាប់ថា ក្នុងចំណោមពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍នេះភាគច្រើនបានបម្រើលើវិស័យទេសចរ ក្នុងនោះបានធ្វើម្ហូបអាហារសម្រាប់លក់ជូនភ្ញៀវទេសចរតែម្តង។ ក្រៅពីនេះ ពួកគាត់ជាច្រើននាក់តែងដើររកបន្លែតាមព្រៃភ្នំ ដូចជា ស្លឹកបាស់ ទំពាំង ស្លឹកងប់ […]

photo_2024-09-18_16-27-07
ការបង្កើតមុខរបរកសិកម្មបានកំពុងជួយរកចំណូលបន្ថែមយ៉ាងសំខាន់របស់ប្រជាពលរដ្ឋតាមសហគមន៍ នៅដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមា

ដោយ ជិន ម៉ាដេប៉ូ មណ្ឌលគិរី៖ របរកសិកម្មតាមសហគមន៍មូលដ្ឋានមិនត្រឹមជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបង្កើតមុខរបរដូនតាខ្មែរទេ ប៉ុន្តែក៏បានចូលរួមចំណែកជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋអាចរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់គ្រួសាររបស់គាត់បានល្អប្រសើរជាបន្តបន្ទាប់។ ជាងនេះទៅទៀត នៅពេលមុខរបរគាត់រឹងមាំ ហើយជីវភាពធានាបាននូវភាពល្អប្រសើរនោះការចូលរួមអភិរក្ស​បេតិកភណ្ឌ​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​ទាំង​រូបី និងអរូបិយក្នុងសហគមន៍របស់គាត់ក៏ល្អប្រសើរទៅតាមនោះថែមទៀត។ លោក ខៀវ សំណាង ទីប្រឹក្សាទទួលបន្ទុក​លើក​ស្ទួយ​ជីវភាព​សហគមន៍​របស់​អង្គការ​សមាគមន៍អភិរក្ស​សត្វព្រៃ​កម្ពុជា ​បាន​ឱ្យ​ដឹងថាចាប់តាំងតែពីមុនមក និងបច្ចុប្បន្ននេះ គម្រោងអង្គការរបស់លោកបានជួយផ្នែកកសិកម្ម មានដូចជាដំណាំស្រូវ ដាំបន្លែ និងចិញ្ចឹមសត្វ ក្នុងនេះដូចជាចិញ្ចឹមជ្រូក មាន់ និងត្រី។ ក្នុងនេះក៏មានក្រុមគាំទ្រទៅលើក្រុមសន្សំ ដែលមានចំនួនសរុប២១ក្រុម ដោយមានថវិការជាង១៧ម៉ឺនដុល្លារ។ ថវិការទាំងនេះសមាជិកក្នុងសហគមន៍អាចមកខ្ចី ដើម្បីបង្កើតមុខនៅតាមភូមិឃុំ ក្នុងនេះការខ្ចីមានភាពងាយស្រួល ហើយការប្រាក់ក៏ទាបដែរ។ ក្រៅពីនេះក៏មានក្រុមស្រ្តីតម្បាញក្រមា ក្រុមផលិតទឹកត្រឡាច ទឹកសណ្តែក ទឹកល្ពៅ ជាពិសេសក្រុមប្រមូលអនុផលព្រៃឈើ ប្រមូលជ័រទឹក ប្រមូលទឺកឃ្មុំជាដើម។ គម្រោងនេះបានចាប់ផ្តើមពីឆ្នាំ២០០០ រហូតមកដល់បច្ចុប្ប​ន្ន។ លោកបានបញ្ជាក់ប្រាប់ដែរថា មុខរបរដែលបង្កើតដោយសហគមន៍កាន់តែមានច្រើន និងការពង្រីកទីផ្សារកាន់តែទូលំទូលាយ។ ក្នុងចំណោមមុខរបរបង្កើតឡើងដោយប្រជាពលរដ្ឋ នៅដែនជម្រកសត្វព្រៃកែវសីមា ដែលជាតំបន់ការពារធម្មជាតិមានសារៈសំខាន់កម្រិតអន្តរជាតិ ក្នុងការអភិរក្សសត្វព្រៃ និងជីវៈចម្រុះ ដ៏កម្រ ជាច្រើនពិសេស ស្ថិតនៅក្នុងខេត្តមណ្ឌលគិរី។ មុខរបរទាំងនោះមានដូចជាការបង្កើតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ធ្វើពីឫស្សី សិប្បកម្មតម្បាញក្រមា ការធ្វើនំស្រួយ ភេសជ្ជះធ្វើពីបន្លែ ផ្លែឈើ […]

Benguet-frost-30December2025
អាកាសធាតុចុះត្រជាក់ខ្លាំងរហូតកកដំណាំបន្លែក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន

ឡាទ្រីនីដាត៖ សីតុណ្ហភាពនៅតែបន្តចុះត្រជាក់ខ្លាំងនៅតំបន់ភ្នំក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ជាពិសេសនៅក្នុងខេត្ត បេងហ្គេត (Benguet) ត្រូវបានរាយការណ៍ថា ធ្វើឱ្យចំហាយទឹកនៅក្នុងខ្យល់ប្រែទៅជាទឹកកក ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ និងខូចខាតដំណាំនៅក្នុងចម្ការបន្លែរបស់កសិករ។ កសិករដាំបន្លែនៅក្នុងតំបន់នេះ បាននិយាយថា ពួកគាត់បានកត់សម្គាល់ឃើញទឹកកក នៅលើដំណាំរបស់គាត់។ នៅពេលគាត់បានពិនិត្យមើលកសិដ្ឋាននៅពេលព្រឹក បានឃើញស្លឹកបន្លែរបស់គាត់គ្របដណ្តប់ដោយទឹកកក។ លោក​បានបន្ត​ថា អាកាសធាតុ​ចុះត្រជាក់រហូតដល់ធ្វើឱ្យកកនេះ ​បាន​បង្ក​ក្តី​បារម្ភ​ដល់​ ​កសិករ​ហ្វីលីពីន ព្រោះ​ទឹកកក​អាច​បំផ្លាញ​ដំណាំ និង​ប៉ះពាល់​ដល់​ការ​ប្រមូល​ផល។ ការតាមដានសីតុណ្ហភាពរបស់ការិយាល័យអាកាសធាតុ រដ្ឋនៅសាកលវិទ្យាល័យខេត្តបេងហ្គេត បានកត់ត្រាសីតុណ្ហភាពទាបបំផុត គឺ១២,១អង្សា។ ចំណែកយោងតាមមន្ត្រីមូលដ្ឋាន បានឱ្យដឹងថា តំបន់ខ្ពស់ៗទំនងជាជួបប្រទះនឹងការចុះត្រជាក់ខ្លាំងពេករហូតដល់កកតែម្តងនៅរដូវកាលនេះ។ ពួកគេបានណែនាំកសិករឱ្យចាត់វិធានការសាមញ្ញៗ ដើម្បីការពារដំណាំរបស់ខ្លួន ដូចជាការគ្របបន្លែនៅពេលសីតុណ្ហភាពទាប និងតាមដានស្ថានភាពអាកាសធាតុជាប្រចាំ។ ចំែណកការិយាល័យកសិកម្ម ក្នុងខេត្តបេងហ្គេត បាននិយាយថា កសិករអាចប្រោះទឹកលើកសិដ្ឋានរបស់ខ្លួន ឬធ្វើរោងគ្របពីលើបន្លែ ដើម្បីកាត់បន្ថយោលប៉ះពាល់ដោយសីតុណ្ហភាពចុះត្រជាក់ខ្លាំង។ ទីប្រជុំជន​ភាគខាងជើង​នៃ​ទីក្រុង បេងហ្គេត នៅតែជា​អ្នកផលិត​បន្លែ​ តំបន់ខ្ពង់រាប​ធំជាងគេ​របស់ប្រទេសហ្វីលីពីន ដោយផ្គត់ផ្គង់​យ៉ាងហោចណាស់បាន៨៥ភាគរយ​នៃតម្រូវការ​ទីផ្សារនៅក្នុងតំបន់៕

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ