កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបង្កងមួយកន្លែងនៅខេត្តសៀមរាប សាកល្បងខ្លួនឯងបានជោគជ័យ រហូតពង្រីកបាន ២០អាង

thn2 copy

ម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបង្កងអូរស្រ្តាលី លោក ថាំង លីណា បានមើលឃើញការចិញ្ចឹមបង្កងអូរស្ត្រាលីនៅតាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ YouTube ទើបជំរុញឱ្យលោកសិក្សាពីទីផ្សារបង្កងនោះនៅក្នុងស្រុករបស់ខ្លួនឃើញថាមិនទាន់មានអ្នកចិញ្ចឹម។ លោក លីណា បានស្រឡាញ់ការចិញ្ចឹមបង្កងនេះ បន្ទាប់មកក៏ស្វែងរកអ្នកចិញ្ចឹមបង្កងនៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ដើម្បីសុំការណែនាំ និងផ្ដល់យោបល់ដើម្បីយកមកចិញ្ចឹមសាកល្បង។
លោក ថាំង លីណា ម្ចាស់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបង្កងអូស្រ្តាលី ស្ថិតនៅភូមិព្រីងលើ ឃុំអន្លង់សំណ ស្រុកជីក្រែង ខេត្តសៀមរាប បានចាប់ផ្ដើមចិញ្ចឹមបង្កងតាំងពីចុងឆ្នាំ២០២០មក។ លោកមើលឃើញថា នៅស្រុករបស់ខ្លួនមិនទាន់មានអ្នកចិញ្ចឹមបង្កង ទើបលោកចាប់របរមួយនេះ។ ការដែលជំរុញទឹកចិត្តរបស់លោកឱ្យចាប់របរមួយនេះ គឺដោយសារលោកឃើញគេផ្សព្វផ្សាយតាម យូធូប។
បន្ទាប់ពីចិញ្ចឹមសាកល្បងទទួលបានផលិតផលល្អ លោក ថាំង លីណា ក៏បានពង្រីកការចិញ្ចឹមម្ដងបន្តិចៗ រហូតពង្រីកការចិញ្ចឹមបានដល់ ២០អាង ក្នុងនោះមានអាងបង្កាត់ពូជ និងអាងភ្ញាស់កូន។ ខណៈពេលដែលបង្កងគ្រប់អាយុ គឺត្រូវយកទៅដាក់ចិញ្ចឹម និងទម្លាក់ទៅក្នុងស្រះចិញ្ចឹមចំនួន ១០ស្រះ ហើយស្រះដែលទម្លាក់កូនបនច្ចុប្បន្ន ទើបតែសម្រេចបាន ៥ស្រះប៉ុណ្ណោះ។
ចាប់តាំងពីពេលចិញ្ចឹមរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ លោក លីណា បានប្រមូលផលបង្កងចំនួន ៣ដងហើយ ប៉ុន្តែពុំសូវទទួលបានផលដូចការគ្រោងទុកនោះទេ។ ដោយមានបង្កងខ្លះអាចយកទៅលក់លើទីផ្សារបាន និងខ្លះទៀតត្រូវប្រលែងចូលក្នុងស្រះវិញ ព្រោះលោក លីណា មានបញ្ហាខ្វះបច្ចេកទេសក្នុងការចិញ្ចឹម ទើបធ្វើឱ្យបង្កងធំធាត់មិនបានស្មើគ្នា។


ម្ចាស់កសិដ្ឋានរូបនេះ បានបញ្ជាក់ថា ៖’ទីផ្សារបង្កងដែលត្រូវលើកឱ្យម៉ួយ គេកំណត់យក ២៥កង្កង
មួយគីឡូក្រោម។ ហើយលក់រាយដែលពលរដ្ឋនៅក្នុងស្រុកភូមិជាមួយគ្នា គាត់ទិញយកតែបង្កងធំៗ គឺ ១២បង្កងមួយគីឡូ ដើម្បីយកទៅអាំង សោ្ងរ ឬដុត។ ប៉ុន្តែវាមានបន្តិចបន្តួចនោះទេ”។
ការប្រមូលផលបង្កងរបស់លោក លីណា ក្នុងមួយឆ្នាំបានចំនួន ២ដង។ រយៈពេល ៦ខែ មានបង្កងធំដែលចូលលេខតាមតម្រូវការទីផ្សារបាន គឺត្រូវចាប់ម្ដង ហើយបង្កងតូចដែលមិនទាន់ធំល្មមចាប់លើកទីមួយ នឹងត្រូវចាប់ម្ដងទៀតជាបន្តបន្ទាប់។ ការប្រមូលផលបង្កងវគ្គទី១ បានប្រមាណ ២០០គីឡូក្រោម លក់បានក្នុងមួយគីឡូ ១១ដុល្លារ។ នេះបើតាមការរៀបរាប់របស់លោក ថាំង លីណា រួចបន្ថែមថា ពេលប្រមូលផល គឺត្រូវដឹកយកទៅឱ្យម៉ូយដល់ទីតាំងនៅផ្សារក្នុងខេត្តសៀមរាប។
នៅថ្ងៃអនាគត់ម្ចាស់កសិដ្ឋានរូបនេះ មានផែនការពង្រីកការចិញ្ចឹមបង្កងអូរស្រ្តេលីបន្ថែម ទៅតាមសមត្ថភាពដែលអាចធ្វើទៅបានបន្តិចម្ដងៗ និងផែនការបង្កាត់ពូជកូន ដើម្បីលក់ចែកចាយទៅតាមគ្រប់ខេត្តក្រុងផងដែរ។ លោក លីណា បានបញ្ជាក់ថា៖ “បច្ចុប្បន្នខ្ញុំនៅខ្វះបច្ចេកទេសក្នុងការចិញ្ចឹម និងខ្វះដើមទុន ដើម្បីពង្រីកបន្ថែម។ ខ្ញុំសូមសំណូមពរឱ្យអ្នកមានបច្ចេកទេស ជួយចែករំលែកពីបច្ចេកទេសនៃការចិញ្ចឹមបង្កងបន្ថែម”៕


Screenshot 2026-07-24 094703
កសិករចិញ្ចឹមត្រីម្នាក់នៅខេត្តបាត់ដំបង​ អាចរកបានប្រាក់ចំណូល៤០លានរៀល ក្នុងមួយឆ្នាំ

ដោយ ឡុង សារេត បាត់ដំបង៖ ផ្នែកលើបទពិសោធន៍ចិញ្ចឹមត្រី បង្កាត់ពូជត្រី និងភ្ញាស់កូនត្រីពូជអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ កសិករម្នាក់ នៅខេត្តបាត់ដំបង អាចរកប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ទ្រទ្រង់គ្រួសាររហូតដល់៤០លានរៀនក្នុងមួយឆ្នាំ ព្រមទាំងអាចពង្រីកអាជិវកម្មកាន់តែធំថែមទៀត។ កសិករឈ្មោះ ម៉ៅ ពេក អាយុ៦៤ឆ្នាំ រស់នៅភូមិទួលតាសុក ស្រុកថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង បានបង្កើនការជីកស្រះបន្ថែមចំនួនប្រាំពីរទៀត ដោយរំពឹងថា អាចរកប្រាក់ចំណូលបានកាន់តែច្រើននៅពេលស្រះចិញ្ចឹមត្រីរបស់លោកកើនដល់ចំនួន២៦ស្រះ។ លោកបានចាប់យកមុខរបរចិញ្ចឹមត្រីជាលក្ខណៈគ្រួសារជាមួយកសិករជាច្រើនផ្សេងទៀត នៅឆ្នាំ១៩៩៧ តាមរយៈអង្គការអភិវឌ្ឍន៍ភូមិ ចូលរួមផ្សព្វផ្សាយអំពីការចិញ្ចឹមត្រីដល់ប្រជាពលរដ្ឋ។ បន្ទាប់ពីទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាល លោកក៏បានសាកល្បងចិញ្ចឹមត្រីដំបូងចំនួនពីរស្រះ សម្រាប់ទុកធ្វើជាម្ហូបប្រចាំគ្រួសារ ហើយបានអភិវឌ្ឍខ្លួនជាបន្តបន្ទាប់។ ជាក់ស្តែងឆ្នាំ២០១១ លោកបានក្លាយជាអ្នកបង្កាត់ពូជ និងភ្ញាស់កូនត្រីសម្រាប់ចែកចាយទៅតាមទីផ្សារ តួយ៉ាងក្នុងឆ្នាំ២០២៥កន្លងទៅនេះ លោកផលិតកូនត្រីទីឡាព្យ៉ាចម្រុះបានជាង១៨ម៉ឺនកូន, ត្រីទីឡាព្យាឈ្មោលបានជាង១៣ម៉ឺនកូន, ត្រីក្រាញ់បានជាង៦ម៉ឺនកូន និងត្រីអណ្តែងបានជាង៨ម៉ឺនកូន ដោយទទួលបានប្រាក់ចំណូលសរុប៣៨លានរៀល។ លោក ម៉ៅ ពេក បានឱ្យដឹងថា ចាប់ពីឆ្នាំ២០១១រហូតដល់ឆ្នាំ២០២៦នេះ លោកមានស្រះសម្រាប់ចិញ្ចឹមមេត្រីពូជ និងស្រះបំប៉នកូនត្រីចំនួន១៩ស្រះ ហើយកាលពីដើមឆ្នាំនេះ លោកបានបង្កើនការជីកស្រះបន្ថែមចំនួនប្រាំពីរថែមទៀត ដើម្បីឆ្លើយតបតម្រូវការទីផ្សារនៅតាមតំបន់ ដោយរំពឹងថា និងទទួលបានប្រាក់ចំណូលកើនដល់៤០លានរៀល ក្នុងមួយឆ្នាំ។ ទាក់ទងនឹងតម្រូវការទីផ្សារ និងការបង្កាត់ភ្ញាស់កូនត្រីពូជកាលពីមុន និងពេលបច្ចុប្បន្ន, កសិករ […]

image_2025-11-19_07-39-18
រុស្ស៊ីប្រមូលផលផ្លែចេកជាលើកដំបូង ដាំក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងប្រទេស

មូស្គូ៖ ផ្ទះកញ្ចក់ពិសោធន៍មួយកន្លែង នៅភាគខាងត្បូងប្រទេសរុស្ស៉ី បានប្រមូលផលផ្លែចេកជាលើកដំបូង ដោយក្នុងនោះមានដំណាំ២១ប្រភេទ ត្រូវបានដាំដោយប្រើកូនមានប្រភពមកពីប្រទេសវៀតណាម ចិន និងប្រទេសដទៃទៀត។ ការធ្វើតេស្តនៅមន្ទីរពិសោធន៍លើផ្លែចេកដំបូងបង្ហាញថា វាសម្បូរទៅដោយប៉ូតាស្យូម និងម៉ាញ៉េស្យូម ហើយមិនមានថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ឬសារធាតុថ្នាំពុលឡើយ។ គម្រោងនេះស្ថិតក្រោមការឧបត្ថម្ភរបស់បណ្ឌិត្យសភាអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មដំណាំត្រូពិចរបស់រុស្ស៊ី។ ផ្ទះកញ្ចក់នេះបម្រើជាកន្លែងសាកល្បងថា តើការដាំដុះផ្លែឈើត្រូពិចអាចសម្រេចបានក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុរុស្ស៊ីដែរឬទេ ដោយគ្រាប់ពូជត្រូវបាននាំចូលពីប្រទេសទូទាំងទ្វីបអាស៊ី ដើម្បីពង្រីកហ្សែននៃពូជដំណាំ ដែលកំពុងស្ថិតក្រោមការវាយតម្លៃ។ វិញ្ញាបនប័ត្រសុខភាពស្អាតពីការវិភាគរបស់មន្ទីរពិសោធន៍ បានបញ្ជាក់ថា ផ្លែចេកនេះស្របតាមស្តង់ដារសុវត្ថិភាព ដោយគ្មានសំណល់សារធាតុថ្នាំពុលសម្លាប់សត្វល្អិតឡើយ។ អាហារូបត្ថម្ភរបស់ផ្លែចេកដាំក្នុងផ្ទះកញ្ចក់នេះ គឺសម្បូរប៉ូតាស្យូម និងម៉ាញ៉េស្យូម។ ប្រទេសរុស្ស៊ីបានចាប់ផ្តើមសាងសង់ផ្ទះកញ្ចក់ដំបូងរបស់ខ្លួន សម្រាប់ការដាំដំំណាំចេកសាកល្បង ក្រោយពីទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ចំពោះផលិតផលផ្លែចេកក្នុងស្រុក​ កាលឆ្នាំ២០២៤ ហើយឥឡូវនេះ ការដាំសាកល្បងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរទៅដំណាក់កាលអនុវត្តជាក់ស្តែងតែម្តង។ គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងបន្ទាប់ពីការសម្រេចចិត្តរបស់រដ្ឋាភិបាលរុស្ស៊ី​ កាលពីក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥ ដោយបានដាក់បញ្ចូលផ្លែចេកនៅក្នុងបញ្ជីនៃផលិតផលកសិកម្មផ្លូវការរបស់ប្រទេសរុស្ស៊ី ដែលធ្វើឱ្យគម្រោងបែបនេះមានសិទ្ធិទទួលបានការគាំទ្រពីរដ្ឋ។ យោងតាមភ្នាក់ងារគយសហព័ន្ធរុស្ស៊ី បានឱ្យដឹងថា ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ប្រទេសរុស្ស៊ីនាំចូលផ្លែចេកចំនួន១,៤៥លានតោន ដែលមានតម្លៃជាទឹកប្រាក់ចំនួនជិត១,៥ពាន់លានដុល្លារ។ អស់រយៈពេលរាប់សិបឆ្នាំកន្លងមកហើយ ប្រទេសអេក្វាឌ័រ បានផ្គត់ផ្គង់ផ្លែចេកប្រហែល៦០ ទៅ៦៥ភាគរយនៃទីផ្សារផ្លែចេកក្នុងប្រទេសរុស្ស៊ី ខណៈប្រទេសកូស្តារីកា និងប្រទេសកូឡុំប៊ី មានចំណែកទីផ្សារពី១០ ទៅ១៦ភាគរយ។ បន្ទាប់ពីការដាក់ទណ្ឌកម្មសេដ្ឋកិច្ចប្រឆាំងប្រទេសរុស្ស៊ី​ ព្រោះសង្គ្រាមឈ្លានពានអ៊ុយក្រែន​ នៅដើមឆ្នាំ២០២២ ការដឹកជញ្ជូនផ្លែចេកនាំចូលទីផ្សាររុស្ស៊ី បានជួបបញ្ហាស្មុគស្មាញ […]

images (2)
ច្រករបៀងផ្លូវដែកកាត់បន្ថយថ្លៃដើមសម្រាប់ការនាំចេញផ្លែចេកពីឡាវ ទៅចិន

ឆុងឈីង៖ មន្ត្រីគយចិន បានឱ្យដឹងថា​ ផ្លែចេកជាង២ ០០០តោនត្រូវបានដឹកជញ្ជូនពីប្រទេសឡាវ ទៅកាន់ទីក្រុងឆុងឈីង (Chongqing) ប្រទេសចិន តាមរយៈច្រករបៀងពាណិជ្ជកម្មតាមផ្លូវគោកអន្តរជាតិថ្មី ចាប់តាំងពីការបើកដំណើរការសេវាកម្មខ្សែសង្វាក់ត្រជាក់តាមផ្លូវដែក នៅចុងខែមករា ឆ្នាំ២០២៦។ សេវាកម្មផ្លូវដែកនេះ បានជួយសម្រួលដល់ការដឹកជញ្ជូនផ្លែចេកដោយផ្ទាល់ពីប្រទេសឡាវទៅកាន់កំពង់ផែរបស់ទីក្រុង ឆុងឈីង តាមរយៈផ្លូវដែកចិន-ឡាវ បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យ និងការដាក់ឱ្យនៅដាច់ដោយឡែក មុនពេលចែកចាយទៅកាន់ទីផ្សារ។ សេវាកម្មដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវដែក បានដើរតួនាទីជំនួសប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនតាមរថយន្តដឹកទំនិញ ដោយកាត់បន្ថយការគ្រប់គ្រង ការពន្យារពេលនៅព្រំដែន និងខូចគុណភាពផ្លែចេក។ យោងតាមអគ្គនាយករងនៃច្រករបៀងពាណិជ្ជកម្មតាមផ្លូវគោក និងសមុទ្រអន្តរជាតិ នៅក្នុងខេត្តឆុងឈីង បានឱ្យដឹងថា សេវាកម្មដឹកជញ្ជូនតាមរថភ្លើងនេះ បានកាត់បន្ថយថ្លៃដើមប្រហែល១៨ភាគរយ បើធៀបនឹងការដឹកជញ្ជូនតាមផ្លូវគោក។ ចំណែកប្រធានក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងឃ្លាំងស្តុក បាននិយាយថា ផ្លែចេកចែកចាយចេញពីទីក្រុងឆុងឈីង ឥឡូវនេះអាចចូលទៅដល់ទីផ្សារក្នុងចម្ងាយផ្លូវ១ ០០០គីឡូម៉ែត្រ ដោយប្រើរយៈពេល២៤ម៉ោង។ រីឯប្រធានក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនវិញ បាននិយាយថា ថ្លៃដឹកជញ្ជូនផ្លែឈើពីបណ្តាប្រទេសក្នុងភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍បានធ្លាក់ចុះពី១០ ទៅ១៥ភាគរយ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ដែលជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមសម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់។ ទំហំពាណិជ្ជកម្មក៏បានកើនឡើងតាមរយៈសេវាកម្មដឹកជញ្ជូនថ្មីនេះដែរ ដោយបាននាំចូលផលិតផលកសិកម្មចំនួន៤៧៦លាន គីឡូក្រាម នៅត្រីមាសទី១ ឆ្នាំ២០២៦ គឺកើនឡើងជាង១៤៥ភាគរយ បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន។ គិតពីចន្លោះខែមករា និងមេសា ផ្លែចេកឡាវចំនួន៣១០ទូកុងតឹន័រ បានមកដល់ក្រុងឆុងឈីង តាមរយៈផ្លូវដែកចិន-ឡាវ […]

photo_2026-07-19_10-45-47
របរដាំស្មៅយក្សធ្វើឲ្យកសិករទទួលបានប្រាក់កម្រៃខ្ពស់ និងក្លាយជាមុខរបរមួយនៅក្នុងសហគមន៍

ដោយ រស្មី ភ្នំពេញ៖ អ្នកបច្ចេកទេស បាននិយាយថា​ ដំណាំស្មៅយក្ស ឬស្តេចស្មៅ (King Grass) អាចផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់សម្រាប់មុខរបរចិញ្ចឹមសត្វ ព្រោះស្មៅប្រភេទនេះមានប្រូតេអីនខ្ពស់ មិនពិបាកថែទាំ  ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ និងរស់បានយូរ។ បច្ចុប្បន្នកសិករដែលដាំស្មៅយក្សច្រើនមាននៅខេត្តពោធិ៍សាត់ ប៉ៃលិន និងក្រុងសួង ក្នុងភូមិសាស្រ្ត ខេត្តត្បូងឃ្មុំ។ ក្នុងចំណោមនេះគ្រាន់តែខេត្តពោធិ៍សាត់មួយដាំស្មៅប្រភេទនេះប្រមាណ៥ ០០០ហិកតា។ ឯកឧត្តម ខ្វៃ អាទិត្យា មន្រ្តីអ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន បានឱ្យដឹងថា ដោយមានការគាំទ្រពីរដ្ឋបាលខេត្តពោធិ៍សាត់ និងប្រជាពលរដ្ឋនៅតាមតំបន់ការពារធម្មជាតិ នៃឧទ្យានជាតិជួរភ្នំក្រវាញ ក្រសួងបរិស្ថាន បានសិក្សាទីតាំងរួចហើយ និងបានសម្រេចរៀបចំដាំស្មៅយក្ស នៅពេលពេលអនាគត នៅតាមសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិ ក្នុងភូមិសាស្រ្តខេត្តពោធិ៍សាត់។ ឯកឧត្តមបានបន្ថែមថា គម្រោងដាំស្មៅយក្សជាមួយសហគមន៍នឹងសម្រេចបាននាថ្ងៃខាងមុខ ដើម្បីជួយប្រជាពលរដ្ឋតាមសហគមន៍ សម្រាប់ធ្វើជាចំណីសត្វ និងកែច្នៃជាធ្យូង ដោយមិនចាំបាច់ចូលព្រៃកាប់ឈើធម្មជាតិទៀតឡើយ។ ជាពិសេស ស្មៅប្រភេទនេះអាចជួយបង្កើនគម្របបៃតងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ព្រមទាំងមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការស្រូបយកឧស្ម័នកាបូនិច (CO₂) ពីបរិយាកាស។ ការដាំស្មៅយក្សត្រូវបានអ្នកជំនាញលើកឡើងថា អាចបង្កើតបានប្រព័ន្ធឫសដ៏រឹងមាំជួយការពារការហូរច្រោះដី រក្សាសំណើម និងបង្កើនគុណភាពដីនៅតំបន់ជុំវិញ។ ក្រៅពីប្រើក្នុងសហគមន៍ ស្មៅយក្សក៏អាចផ្គត់ផ្គង់ជាថាមពលជីវម៉ាសសម្រាប់រោងចក្រ និងវិស័យឧស្សាហកម្ម ដែលជួយកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នពុលទៅក្នុងបរិយាកាស។ ស្មៅប្រភេទនេះ […]

កាលវិភាគផ្សព្វផ្សាយ